رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۱۳ جماد ثاني ۱۴۴۰
  • 2019 Tuesday 19 February

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۱ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۳:۲۹
  • کد خبر : 1000
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : کیمیایی به نام امیدواری

امروز بیش از هر چیز به امید به آینده نیازمندیم، امید به فائق آمدن بر مشکلات، امید به اصلاح خود، امید به اصلاح جامعه، امید به فردای بهتر و امید به صلحی فراگیر از عمق وجود آدمیان تا پهنه گسترده هستی و این کیمیایی است که هر یک از ما و درنهایت جامعه ما محتاج آن است…

امروزه از هر سو مردم در معرض آماج الگوهایی قرار دارند که می‌تواند تهدیدی برای حرکت فعال آن‌ها زندگی باشد؛ انتشار اخبار منفی اختلاس‌ها و فیش‌های نجومی تا جنایات داعش و کشتار و نابرابری در سراسر دنیا و فساد و ناامنی در جامعه ازجمله این موارد است. اگرچه اطلاع از اوضاع روز بسیار مهم و ضروری است اما تکرار مکرر آن‌ها آسیب‌های جدی بر روان و فکر هریک از افراد جامعه خواهد گذاشت. تغییر الگوهای روابط افراد در جامعه نیز بر حس تنهایی آدم‌ها می‌افزاید و آن‌ها را در مقابل تهدیدات روانی آسیب‌پذیرترمی سازد.
در این نوشتار در پی اثرات پدیده‌ای تحت عنوان عادت ایرانیان در انتقال اخبار ناگوار نیستیم اما ذکر این نکته ضروری است که امروز جامعه‌ای ما به امید و پویایی نیازمند است. تسری شادی و حرکت، امید و سازندگی بیش از هرزمان دیگری برای جامعه ضرورت دارد. آنچه می‌تواند تهدیدی جدی برای هریک از افراد تلقی شود روحیه یاس و نومیدی است که فرد و جامعه را به‌جای پویایی در ورطه سکون و رکود خواهد انداخت. هریک از ما امروز بیش از هر چیز به امید به آینده نیازمندیم، امید به ساختن آینده، امید به فائق آمدن بر مشکلات، امید به اصلاح خود، امید به اصلاح جامعه، امید به فردای بهتر و امید به صلحی فراگیر از عمق وجود آدمیان تا پهنه گسترده هستی و این کیمیایی است که هر یک از ما و درنهایت جامعه ما محتاج آن است ازاین‌رو باید کوشید تا از پذیرش الگوهایی رفتاری و بینشی که ما را در این مسیر تقویت خواهد کرد گام برداشت.
در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم
سرزنش‌ها گر کند خار مغیلان غم مخور

***

تجاری شدن آموزش و سرمایه اجتماعی
سرمایه اجتماعی بر پایه اعتماد اجتماعی و نهادی، حضور و تأثیرگذاری نهادهای مدنی عبور از فردگرایی به سمت مطالبه منافع جمعی شکل می‌گیرد.
پایه اعتماد اجتماعی بر اخلاق‌مداری جامعه قرار دارد و میزان اعتماد نهادی نتیجه اندرکنش میان افراد و نهادهای مسئول جامعه است. رنگ باختن ارزش‌های اخلاقی به‌عنوان چارچوب‌های داوطلبانه‌ای که فرد برای خود برمی‌گزیند اعتماد اجتماعی را تهدید می‌کند. عدم پاسخگویی مناسب نهادهای مسوول به مطالبات مردم و عدم تأمین خواسته‌های جامعه بنای اعتماد نهادی را ویران خواهد کرد.
در کنار چنین فضایی نبود نهادهای مدنی پرسشگر، امکان نقد منصفانه را در جامعه از بین خواهد برد. سازمان‌های مردم‌نهاد مستقل و احزاب، رسانه‌های آزاد همگی در صیانت از سرمایه اجتماعی تأثیرگذارند.
درنهایت باور به حفظ و حراست از جامعه و تلاش در جهت رشد و توسعه آن‌یک ضرورت انکارناپذیر در مسیر بقا و رشد هر جامعه ایست. حس مشترک به یک واقعیت مشترک به نام جامعه، هرقدر در میان کنشگران آن جامعه بیشتر باشد بروز رفتارهای مسئولانه افراد در جامعه را بیشتر خواهد کرد و نبود آن زمینه فردگرایی افسارگسیخته را فراهم می‌کند.
در اینجا موضوع تجاری شدن آموزش نیز ریشه در کاهش سرمایه اجتماعی دارد و نمونه‌های دیگر آن را در سایر مشاغل و حرف نیز می‌توان یافت. آموزش‌وپرورش یکی از زیرساختی‌ترین بخش‌های هر جامعه است که آینده هر جامعه‌ای درگرو کاراملی آن است اما تحلیل در ست هر دستگاهی با بررسی دقیق سیستم های مؤثر بر آن امکان‌پذیر است و سیستم آموزشی نیز از این قاعده مستثنا نیست اگرچه بررسی مسائل اختصاصی این حوزه ضروری است اما برای نیل به نتایج دقیق تحلیل شرایط کلی حاکم بر جامعه نیز الزامی است که سرمایه اجتماعی از بنیادی‌ترین مباحث این حوزه است.

****

ما چگونه ما شدیم؟
چرا ما درمانده‌ایم؟
دو جمله فوق عنوان کتابی است از دکتر صادق زیباکلام که در آن می‌کوشد ریشه عقب‌ماندگی در ایران را از میان مباحث تاریخ تحلیلی ایران معرفی کند. این کتاب با اشاره به شرایط اقلیمی کشور چنین بیان می‌کند که در چنین اقلیم خشکی ساختار ایلی وجه غالب اجتماع در ایران بوده است و همواره تاریخ ما صحنه رویارویی ایلات بوده است؛ به عبارتی ایل قوی‌تر جای یک ایلِ رو به اضمحلال را گرفته است. وی نظام ایلی را مستعد شکوفایی و پدیده‌های مدنی نمی‌شناسد ازاین‌رو، علاوه بر تأثیر دست‌به‌دست شدن مدام قدرت در میان ایلات و عشایر در عدم پیشرفت جامعه، نوعی گرایش به تمرکز در جامعه و درنتیجه بروز زمینه استبداد فراهم می‌شود.
چنین رویکردی می‌تواند مبنایی برای تحلیل ریشه‌های بسیاری از پدیده‌های اجتماعی ازجمله استبداد، تمرکزگرایی، عدم ثبات موقعیت افراد در جامعه، گرایش به حفظ موقعیت با ترفندهای مختلف، تملق، فردگرایی، منفعت‌طلبی و … باشد.
این کتاب با نگاهی تحلیلی به تاریخ و طرح موضوعات جغرافیای سیاسی، کوششی ارزشمند برای نشان دادن ریشه مشکلات در درون دارد و یک سووال را مطرح می‌کند که چه بر سر ما آمد که زمینه استیلای استعمار بر کشور ما مهیا شد؟ و چرا ما این‌گونه‌ایم؟ سؤالاتی بسیار مهم که هر انسان وطن‌دوستی در پی یافتن پاسخ آن‌هاست.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

بیانیه تحریریه روزنامه روژان در واکنش به دروغ‌پردازی برخی کانال‌های مجازی

مغز فندقی‌ها/ قلم مسئول و مصیبت‌های آن

بدواً عرض می‌کنیم ما کسانی که در روژان قلم می‌زنیم با اطمینان، به اتفاق همکارانمان در دیگر نشریات استان آرزو کرده و می‌کنیم که ای کاش فعل و فعالیت مسئولان ما به گونه‌ای بود که رفاه و آسایش و امنیت خاطر را به مردم هدیه می‌کرد و از قِبَل حرف و حرکتشان مملکت بر ریل توسعه می‌چرخید؛ آن وقت ما محررین، توسن قلم را در دشت بلاغت و فصاحت جولان می‌دادیم و با ردیف کردن همة صناعات ادبی در رسا و ثنای مسئولان، مثنوی‌ها می‌سرودیم و به نشانه شکرگزاری، دست نیاز به سوی پروردگار دراز می‌کردیم که خدایا این سروران را از سر ما دریغ مدار که سروریشان باعث سرفرازی ما شده است؛ اما چه کنیم که چنین نیست؛ ما هم بنا به وظیفه دینی و اخلاقی و حرفه‌ای خود مجبوریم آلام مردم را بازگو و به سمع و نظر مردم برسانیم شاید دستی از آستین همت به در آید و تیمارگری بنشیند. ما کی هستیم که چنین حقی داریم؛ فعالان عرصه رسانه‌‌‌های جمعی که رکن چهارم دموکراسی‌اش می‌نامند و برقراری نظم و نسق، مستلزم وجود و فعالیت مثبت ماست؛ مائی که از قواعد و قوانین بهره می‌گیریم و در پی هدایت امور در بستر بهبود به نام مردم و از سوی مردم می‌گوئیم و می‌نویسیم. در واقع ما آئینه تمام‌قد رفتارهای مسئولان هستیم؛ اگر خوبند خوب نشان می‌دهیم و اگر بدند بد. نه در خفا، که به صراحت می‌گوییم: از آنجا که در شرایط فعلی شرایط سختی بر جامعه حاکم است لذا ما مجبور به بیان حقایقی می‌شویم که ممکن است برای حضرات مسئولان تلخ و گزنده باشد لذا توقع اخم و تخم، خط و نشان کشیدن و... هم هست که دیده و شنیده‌ایم اما ایفای مسئولیت، بالاتر از همه خطرات است، چه ما به ارزش قلم و تراوشاتش نیک آشنائیم و می‌دانیم که خدای منان به آن سوگند خورده است؛ «ن والقم و ما یسطرون». در چنین حالتی کسی نباید از ما توقع واژگون‌کاری و باژگون‌گوئی داشته باشد؛ اگر خواهان تعریف و تمجید هستید بفرمائید؛ مسئولیت و اختیار دارید به مردم خدمت کنید تا مشمول عنایت شوید و گرنه ما معذوریم. نویسندگان و دست‌اندرکاران این نشریه به شهادت صفحه‌های روژان در تمام سال‌های عمر، همیشه فریادگر مردم و مصالح و منافعشان بوده‌اند؛ به ناحق سیاه را سفید و سفید را سیاه نکرده‌اند و در بستر این سیر، فشار را هم تحمّل نموده‌اند. در این میان گاهاً اظهار نظرهائی در مورد روژان ابراز می‌شود که جای تاسف است؛ جدیداً در منبعی نه چندان شناخته شده برای مردم، انگ و رنگی به روژان زده‌اند که گویا ارگان سپاه است و با استفاده از رانت، 85 تن کاغذ از دولت گرفته است!! در باره این انگ‌نامه که ظاهرا به بهانه تجلیل مدیرکل ارشاد اسلامی از روژان به بیرون تراوش پیدا کرده است باید گفت عجبا از این استدلال، استخراج و استنتاج؟ بازدید مدیرکل ارشاد کردستان و اهدای لوح تقدیر، امری مرسوم است و هرازچند‌گاهی صورت می‌گیرد و تمام دفاتر نشریات ...