رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۰ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Sunday 21 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۰:۵۹
  • کد خبر : 1054
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : مگر بازیابم من آن فیش پاک!

روژان: اصلاً بگذاریم از قِبَل این فیش‌ها چهار نفر دیگر نان بخورند. کاریکاتور طراحی کنند، گزارش بنویسند، تیتر بزنند، ما که هر چه طنز نوشتیم کسی نخندید! در ضمن نجومی‌ها ده پانزده نفر بودند که تمام شدند.

این چند وقت از بس در خصوص فیش‌های کثیف نوشتیم و فیش فیش کردیم لارنژیت گرفتیم و حنجره‌مان زخم شد. حالا باید تا شب عزای دولت صبر کنیم و اگر یارانه‌مان مثل یارانه آن پنجاه نماینده قطع نشد، یک مبلغی هم روی یارانه بگذاریم تا بتوانیم یک اسپری ونتی لکس یا فلو هال وارادتی بخریم و فکری به حال حنجره زخمی‌مان کنیم! تا ما باشیم که اینقدر فیش فیش نکنیم! در واقع گاهی اوقات از ما کارهایی سر می‌زند که انگار اصلاً «بوی بهبود ز اوضاع جهان» را نمی شنویم و فقط روی یک موضوع کلید می‌کنیم و این موضوع شایسته و زیبنده ما نیست! بنابراین امروز اگر اجازه بدهید از همین دور برگردان اولی برگردیم اتوبان برجام و بنزین بدون سرب لیتری هزار تومان را بیشتر از این هدر ندهیم. راستش را بخواهید داستان فیش‌های سیاه، نجومی، هنگفت و یا هر اسم با مسمای دیگری که روی آن بگذارید برای ما تمام شده است و ما دیگر حال و حوصله فیش فیش کردن نداریم و تا زمانی که فیش‌ها پاک نشوند ما بی خیال فیش ها می شویم. مخصوصاً که حضرات اعلام کرده‌اند از الان هر کس راجع به فیش ها بنویسد سیاسی است! اصلاً بگذاریم از قِبَل این فیش‌ها چهار نفر دیگر نان بخورند. کاریکاتور طراحی کنند، گزارش بنویسند، تیتر بزنند، ما که هر چه طنز نوشتیم کسی نخندید! در ضمن نجومی‌ها ده پانزده نفر بودند که تمام شدند. وجوه اضافی را هم به خزانه بیت‌المال برگرداندند و عاقبت ‌به خیر شدند. الان هم حتماً عضو هیات مدیره چند شرکت دیگر شده‌اند یا شرکت کاغذی در مناطق آزاد تاسیس کرده‌اند و در حال خندیدن به ریش جو گندمی من و امثال من هستند که دو ماه تمام آب به آسیاب سناریوی اطاق فکر تخریب دولت تدبیر و امید ریختیم و خودمان را سبک کردیم! از ما بعید بود! فلذا از امروز قصد داریم کما فی‌السابق به موضوعات پربسامد و روتین قبلی برگردیم. موضوعاتی نظیر فضای پسا برجامی و پسا پسا برجامی، حذف یارانه ۲۴ میلیون یارانه بگیر، تورم یک رقمی،
آلودگی هوا و ریز گردها، تحویل میوه قاچاق درب منزل، وضعیت لباس ورزشکاران المپیکی که آدم را یاد پاکن جوهری می‌اندازد، هدایت تحصیلی اجباری، تزریق قطره چکانی خودرو به بازار، دعوای شورای رقابت و سازمان حمایت از مصرف کننده، داستان دنباله‌دار ریجیستری گوشی‌های همراه، بازدید وزیر ورزش از کار گذاشتن صندلی برای ورزشگاه، مظلومیت بانکها از دید جناب جهانگیری، زایمان کف زمین و …
راستی صحبت از زایمان کف زمین شد یاد نکته‌ای افتادم. من فکر کنم اگر با همین فرمان پیش برویم دو روز دیگر حضرات اعلام کنند ملت قبل از ظهور ما در غار زندگی می‌کردند و با نیزه، بوفالو شکار می‌کردند و به جای لیوان با دست آب می‌خوردند! اما حقیقت امر این است که گاهی اوقات خواندن کتاب‌های بزرگان می‌تواند در باب رفتارهای اجتماعی و سخن گفتن یاری‌گر ما باشد چرا که سعدی لابلای کتاب گلستانش در باب چهارم فرموده است: دو چیز طیره عقل است؛ دم فرو بستن به وقت گفتن و گفتن به وقت خاموشی!

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...