رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • پنجشنبه ۲۷ دی ۱۳۹۷
  • الخميس ۱۰ جماد أول ۱۴۴۰
  • 2019 Thursday 17 January

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۱:۱۴
  • کد خبر : 1060
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : به پیشواز صدنامه
سخنی با خوانندگان روژان

به پیشواز صدنامه

ما را بیش از گذشته به زیر ذره‌بین خرد خویش بگیرید و نقادانه به ما و ستون‌ها و صفحاتمان بنگرید و کاستی‌هایمان را به ما بنمایانید که هدایتتان باعث کمال ما خواهد شد و اگر کلامی گوارا از ما شنیدید و پسندیدید از گنج مهرتان سکه‌ای نثارمان کنید تا بدانیم که رنجمان رضایت زاست.

ناصر کانی‌سانانی/
نیایش و ستایش و کرنش تنها شایسته خدائی‌است که با ما توان داد تا قلم را علم و در وادی معرفت قدم نهاده و ستون و صفحات را به ساحت آگاهی و اندیشه تبدیل و «روژان» را به روزنه درک و درایت مبدل نماییم؛ در این بستر هم‌سفرِ همراهان و هم‌نوایانی باشیم که هم‌وغمشان به خاک و خلقی است که به‌حق شایسته‌ی تکریم و بایسته‌ی تعظیم هستند.
سه سال و اندی پیش با چنین آمال و آرزو کار را آغازیدیم و با توش و توان اندک خویش ره پیمودیم و آنی از تقلا به تولی بازنماندیم و همچنان راندیم تا به ۱۰۰ رسیدیم، صد برگ بر تأیید پیمودن این ره پرافتخار از سوی ما با توان اندک است.
این میل و نائل شدن تنها نشان و نشئت‌گرفته از عزم جزم ما نیست اگر نبود یاوری حق که مشیتش منشأ هر کاری است و نیز حمایت‌های مردمی که ممد ما در بستر سیر بوده چنین رزم و بزمی میسر نمی‌شد. طی طریق را با رزم و بزم توصیف کردم شاید پرسش این باشد که چنین وصفی از برای قلم‌زدن چه صیغه‌ای است و از چه مصدری می‌آید؟!
اگر خواننده همیشگی روژان باشید به یاد دارید که در سرفصل‌های حیات این نشریه از نشر و دشواری‌های آن سخن گفته‌ایم و سختی‌های کار را بیان کرده‌ایم. ازآنجاکه به قول قدما تکرار قبیح است و نیز خوانندگان روژان را صاحبان اندیشه و ادراک می‌دانیم بازگو کردن این مسائل و مصائب را ضروری نمی‌دانیم لذا فقط به اشاره‌ای گذرا آن‌هم محض یادآوری اکتفا می‌کنم. در وانفسایی که کانون‌های قدرت تمام‌قد در برابر یکدیگر صف‌آرائی و شمشیرها را از رو بسته‌اند سر برآوردن و سخن گفتن آن‌هم از جبهه و جنس مردمی در بسیاری موارد خلاف میل و مصلحت خداوندگارانی است که با همه قدرت و توان نازک‌دل و نازل تحمل هم هستند لذا اگر به میلشان بگوئید و بنویسید نقش میکائیل را برایتان دارند و اگر خلاف خواست آنان عمل کنید به‌راحتی عزرائیل می‌شوند و این دو نمود و بنمود، از برای نشریه و گردانندگانش خطر دارد. وابسته شدن به کانون قدرت مرگ معنوی را به ارمغان دارد و پشت کردن به خلق را تداعی می‌کند و در برابر قدرت ایستادن صیقل زدن خویش برای چسب برچسب و ترد شدن از صحنه است. در چنین شرایطی نوشتن با تعهدی که در آغاز ره به شهادت خالق در پیشگاه خلق به عام دادیم دشوار و دژبار است. از دیگر سو در جهانی که به مدد پیشرفت علم و تکثر وسایل ارتباطی نکته‌ها در آنی به اقصا نقاط عالم می‌رسد و رادع و مانعی برای نشر و حشر نیست کار کردن و آگاهی دادن در ساختمانی محقر واقع در پس‌کوچه‌های تودرتوی قطارچیان آن‌هم با توان مادی و معنوی اندک باآن‌همه باید و نبایدها، اگر ناممکن نباشد شاق و دشوار است و ما در چنین شرایط و شراره‌ای آغازیدیم و طی طریق نمودیم تا به صد رسیدیم. می‌خواهیم و مایلیم که زین موفقیت نیرو بگیریم و از همان ساختمان قدیمی دو اتاقِ با همان امکانات محدود و در فضای مسدود به کارمان ادامه دهیم. در بستر این سیر نخست دست تمنا به‌سوی ایزدی یکتا بلند کرده و از وی یاری طلب می‌کنیم و سپس روی به‌سوی شما عزیزان کرده تقاضای عنایت داریم. ما را بیش از گذشته به زیر ذره‌بین خرد خویش بگیرید و نقادانه به ما و ستون‌ها و صفحاتمان بنگرید و کاستی‌هایمان را به ما بنمایانید که هدایتتان باعث کمال ما خواهد شد و اگر کلامی گوارا از ما شنیدید و پسندیدید از گنج مهرتان سکه‌ای نثارمان کنید تا بدانیم که رنجمان رضایت زاست.
و درنهایت سخنی با مسئولان محترم از هر جبهه و جناح داریم شما که فرصت خدمت به خلق را از خالق دریافت کرده‌اید به خود مهر و به ما منت بگذارید و بگذارید رفتار و کردار و گفتارتان را در آیینه رسانه منعکس و به سمع و نظر همگان برسانیم و با معیار و حق و حقیقت بسنجیم؛ کژی‌ها و کاستی‌ها را بازگو کنیم تا شما در کارتان موفق باشید. بدانید که تنها املای نانوشته غلط ندارد. اگر هدف خدمت به‌نظام و ناس است همگان حق اظهارنظر دارند چرا که این دو ودیعه متعلق به همگان است. ممکن است اعتراف نکنید اما نیک می‌دانید که این مردم اصیل و آزاده با همه فقر و محرومیت و اعمال تبعیض و تحقیر، ایل ‌و تباری قدرشناس و سلیم‌النفس هستند و می‌خواهند در چهارچوب مملکتی که اجدادشان برای پایداری‌اش جان‌ها داده و خون‌ها نثار کرده‌اند شرافتمندانه و شوکتمدارانه زندگی کنند؛ لذا از شما مسئول محترم انتظار دارند که چنین استحقاقی را در حقشان روا دارید تا یاد نیکتان را در صفحه ضمیرشان حک کنند. ما نیز یاور بدون چشم‌داشت ماید معنوی شما در میل به این مقامیم و اشکال و انتقادمان در همان راستاست.
بیایید با هم این طریق را طی کنیم و افتخار خدمت به خلق را نصیب خویش نماییم. از مقام «صد» شدن صد تشکر و امتنان از مردم خوبمان که صد ما صله‌ی آنان به ماست و رجای توجه بیشتر به اقوال و انتشارمان که از بعد مادی و معنوی نیازمند این نگرشیم. صد سلام و سپاس بر شما و از شما عزیزان.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

به یاد کاک رحیم ذبیحی

هژیر الله‌مرادی انگار همین دیروز بود به دفتر روژان آمد، مانند همیشه با چهره‌ای خندان و چند ایده جدید که انجام هرکدام می‌توانست چراغی روشن فراروی نسل آینده باشد، کاک رحیم تنها یک کارگردان و فیلمساز عادی نبود. او غم مردم داشت و پشت هرکدام از آثارش می‌توان انبوهی از رنج و مرارت را دید. خود می‌گوید: غمی انسانی از من یک فیلمساز ساخت. در باره روژان نیز گفت: همان نشریه‌ای است که سالها انتظار بودنش را داشتیم. مرگ حق است اما افسوس که برای رحیم ذبیحی زود بود و طرحهایش ناتمام ماند. از تهیه فیلمی بنام «روزی، روزگاری شهرمان بانه» حرف می‌زد که نگاهی به وقایع تلخ روزهای جنگ و بمباران شهر داشت، وقایعی که بخشی از تاریخ فرهنگ پایداری کردستان را می‌توانست ثبت کند، فراخوان طرح را ما در روژان هم منتشر کردیم اما حیف که دست اجل مهلت نداد و خیلی زود روح بلندش به آسمان پرکشید و همه ما را در غم فقدان خود سوگوار کرد، روحش شاد و یادش گرامی.