رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۰ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Sunday 21 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۵ - ۲۱:۲۷
  • کد خبر : 1073
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : تعطیلی واحدهای تولیدی بخش کشاورزی و تاثیر آن بر اقتصاد کردستان

روژان: ارزیابی‌های پژوهشی مراکز دانشگاهی نشان می‌دهد وضعیت گاوداری های شیری استان، مرغداریها، مجتمع های گلخانه ای وضعیت مناسبی نه فقط ندارند بلکه بیشتر آن ها تعطیل و یا نیمه تعطیل هستند.

در استان کردستان پتانسیل‌های فراوانی در تولید محصولات کشاورزی وجود دارد اما به دلیل اینکه این گونه طرح ها پیوست مناسب اقتصادی نداشته و امر نظارت بر اجرای آن‌ها و حمایت های لازم پس از اجرا در مورد آن ها عملیاتی نشده است، بیشتر این پروژه ها در حداقل مقدار ظرفیت فعالیت نموده و یا اینکه بیشتر آن ها دچار تعطیلی شده‌اند.
برای نمونه مجتمع های گلخانه ای، ایجاد شده در حاشیه شهر سنندج و یا گاوداری های شیری هزار رأسی و بالاتری که با کلی هزینه اجرایی شد اما توفیق چندانی نیافته اند.
در نگاه اول احساس می‌شود که مجریان آن علاقه‌ای به انجام این فعالیت‌ها نداشتند اما با بررسی‌های عمیق متوجه می‌شویم نه فقط متقاضیان اجرای این پروژه ها که با اعتماد به دستگاه‌های اجرایی مرتبط گام در این مسیر نهادند علاقمند به اجرا بودند بلکه با امضای تعهدهای سنگین و بدهکار نمودن خود نشان دادند که می‌خواهند در این مسیر موفقیت بدست آوردند با این حال سوال اصلی این است پس چرا این واحدها به موفقیت نرسیدند.
پاسخ به این سوال چندان مشکل نیست ولی می‌توان ساده‌ترین و قاطع‌ترین پاسخ را عدم اجرای درست پروژه و ارزیابی اقتصادی نامطلوب آن معرفی کرد.
اگرچه وزارت جهادکشاورزی با نیت خیرهمواره تلاش داشته است تا موجبات توسعه کشاورزی را از طریق معرفی پروژه‌های مختلف به ثمر برساند اما متاسفانه در بیشتر موارد بدون مطالعه و صرفا بر اساس الگوهای اجرا شده در سایر کشورها و بدون توجه کافی به شرایط حاکم بر مناطق مختلف اقدام به اجرای پروژه‌هایی کردند که این پروژه ها به دلایل مختلف نه فقط نتوانسته است با تولیدات سنتی استان رقابت کند بلکه خود موجبات دلزدگی از فعالیت‌های کشارزی را نیز به دنبال داشته است. در این مسیر حتی مشاهده می‌گردد کسانی که قبلا خود مشغول تولید بوده‌اند و به هر طریق ممکن کار می کردند با ورود به این پروژ ها امکان بازگشت به حالت اولیه خود را نیز از دست داده‌اند؛ پروژه هایی همچون اجرای گلخانه‌ها و واگذاری آن به دانش آموختگان کشاورزی. تعریف پروژه های گاوداری شیری و فعالیت‌هایی از این دست به ندرت توانسته‌اند موفقیتی برای مجریان آن به دنبال خود آورد.
شاید دلیل اصلی عدم موفقیت این طرح‌ها عدم اجرای کامل طرح یعنی عدم تعریف طرح های مرتبط با آن که امکان تکمیل یک زنجیره فعالیت را فراهم کند است.
وقتی یک گاوداری شیری اجرا می‌شود آیا پروژه‌های تکمیلی آن از قبیل ایجاد شرکت‌های تهیه، تولید و توزیع علوفه، شرکت‌های جمع آوری شیر و عرضه آن به واحدهای فرآوری و سایر فعالیت‌های مرتبط با این پروژه‌ها تعریف و اجرایی شده است؟ ارزیابی ها نشان می‌دهد که نه فقط پروژه‌ها تعریف و اجر نشده بلکه خود پروژه نیز به طور کامل به مرحله اجرا در نیامده است.
باتوجه به شرایط حاکم بر اقتصاد کشور و تغییرات ساختاری که با بروز و ورود تکنولوژی و لزوم به کارگیری سرمایه های ثابت بیشتر برای اجرای این پروژه ها امری اجتناب ناپذیر محسوب می گردد و عدم توجه به حداقل اندازه اقتصادی و کوچک بودن واحدهای در اختیار افراد و عدم وجود مدیریت واحد در این واحدها علیرغم قرار گرفتن در قالبی به نام تعاونی شکست این واحدها امری غیرطببیعی نیست.
در گذر از کشاورزی سنتی به مدرن، اساسی‌ترین گامی که باید برداشته می شد که در این میان به چشم نمی خورد بزرگ نمودن واحدها در تفکیک حاکمیت و مدیریت است که این امر متاسفانه عملیاتی نشده و علی‌رغم نام‌گذاری پروژه‌ها به نام «مجتمع» یا «دام شهر» مدیریت واحد که کاهنده هزینه های ثابت بوده اجرایی نشده است. ساده ترین ایرادی که به این واحدها می‌توان گرفت این است که هیچ یک از این واحدها در عمل مشاور اقتصادی و یا مدیریت انتخاب از سوی واحدها و یا تسخیری از سوی معرفی کنندگان این پروژه ها مشاهده نمی شود. لذا تا زمانی که تصمیم گیری های بخش اجرا بدون توجه به ارزیابی اقتصادی به صورت مستمر یعنی قبل، حین و پس از اجرا تعریف نگردد، نمی توان چشم انداز خوبی برای این پروژه ها تصور کرد.
جا دارد مسئولین بخش کشاورزی نسبت به معرفی پروژه‌های اجرا شده حداقل در یک دهه گذشته و وضعیت آن ها آماری را در اختیار مردم قرار دهد.
ارزیابی‌های پژوهشی مراکز دانشگاهی نشان می‌دهد وضعیت گاوداری های شیری استان، مرغداریها، مجتمع های گلخانه ای وضعیت مناسبی نه فقط ندارند بلکه بیشتر آن ها تعطیل و یا نیمه تعطیل هستند چنانچه غیر از این است گزارش دقیق آن‌ها بر اساس آمار و ارقامی که از وظایف مسئولین این بخش است باید در اختیار کارشناسان و پژوهشگران قرار گیرد چرا که بررسی‌ها حکایت از تعطیلی بیشتر این مراکز دارد.
ایجاد این مراکز و پروژه‌ها چنانچه با تاکید بر فروش در خارج از استان و حتی خارج از کشور از قبل طراحی می گردید شاید این همه مرغداری‌ها به صورت متناوب تعطیل و دچار نوسانات شدید فعالیتی و درآمدی نمی گردیدند و یا کارخانجات فرآوری شیر مجبور به واردات شیر از سایر استان‌ها و حتی استفاده از شیرخشک برای بقای خود در بازار نبودند.
امروزه عدم موفقیت پروژه‌هایی از این دست، بار سنگینی را بر دوش فعالان صنعت فراوری قرار داده و مانع توسعه صنایع جانبی بخش کشاورزی استان شده است. اگرچه مسایل بازرگانی استان به مجموعه وزارت کشاورزی مستقیما ارتباط نمی یابد و جزو مسایل مستقیم آن‌ها نیست اما به دلیل همبستگی شدید فعالیت‌های بازرگانی به فعالت‌های تولیدی کمیته‌ای فعال در این راستا نیست که هماهنگی بین تولید و اجرا را بر عهده بگیرد. لذا لازم است در شرایط فعلی مدیران مسئول در این بخش با کارشناسی مناسب نسبت به حل مشکلات واحدهای ایجاد شده گام برداشته و بدون یافتن راه حل مناسبی برای غلبه بر مشکلات آن‌ها نسبت به ایجاد واحدهای جدید اقدام نکنند. حال که در کشور همت بر شناسایی و رفع موانع تولید است به منظور توسعه استان به طور کلی و نجات دادن افراد و واحدهای درگیر در این مسیر لازم است با سعه صدر و وسعت نظر بلند کمک های لازم را بر این واحدها ارائه داده و به دنبال توجیه مشکلات و انداختن آن به گردن دیگران نگردند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...