رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۰ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Sunday 21 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۳۰ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۳:۴۰
  • کد خبر : 1106
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : ضرورت شفاف‌سازی در طرح توسعه آبیدر
فرخ‌لقا معتمدوزیری فعال مدنی در گفت‌وگو با روژان مطرح کرد؛

ضرورت شفاف‌سازی در طرح توسعه آبیدر

مقدمه: در میان زنان دیارم، همواره بوده‌اند انسان‌هایی که با منش و دانش خود، نگاه‌های محدود و سنتی بر این قشر از جامعه را تغییر داده و منشا تحولات مثبت در این زمینه بوده‌اند. تحت تاثیر این تحولات، امروزه فعالیت‌های اجتماعی زنان گسترش یافته و شاهد پیمودن مدارج عالی و حضور زنان در عرصه‌های مختلف […]

مقدمه: در میان زنان دیارم، همواره بوده‌اند انسان‌هایی که با منش و دانش خود، نگاه‌های محدود و سنتی بر این قشر از جامعه را تغییر داده و منشا تحولات مثبت در این زمینه بوده‌اند. تحت تاثیر این تحولات، امروزه فعالیت‌های اجتماعی زنان گسترش یافته و شاهد پیمودن مدارج عالی و حضور زنان در عرصه‌های مختلف فرهنگی، سیاسی و اجتماعی هستیم. «فرخ‌لقا معتمدوزیری» از جمله زنانی است که در عرصه‌های اجتماعی و فرهنگی کردستان حضوری چشمگیر داشته و دارد. او از خانواده‌ای اصیل و ریشه‌دار، در محله‌ی جورآباد سنندج متولد شده است. مردم سنندج معتمدوزیری را به‌خوبی می‌شناسند؛ زنی که با لباس کردی در محافل رسمی حاضر می‌شود و کمتر کسی وی را با لباسی غیر کردی دیده است. او سردی و گرمی روزگار را چشیده و اینک با کوله‌باری از تجربه، به‌عنوان مدیرعامل جمعیت سبز کردستان، شهروندی مسئولیت‌پذیر در حوزه محیط زیست است و حضوری فعال در بسیاری عرصه‌های دیگر اجتماعی دارد. در دور اول انتخابات شوراهای اسلامی، به‌عنوان منتخب مردم سنندج به شورای شهر راه یافت و آنگونه که خود می‌گوید، در طول چهار سال عضویت در شورا، کسی از بستگان خود را در شهرداری استخدام نکرد و غالب همشهریانش، وی را به‌عنوان یکی از پاکدستان شورا، در دوره‌ی اول می‌شناسند. همین امر بهانه‌ای برای گفتگو و مصاحبه با ایشان شد که در ادامه می‌خوانید:
روژان: ضمن خیر مقدم حضور شما، لطفاً خودتان را بیشتر معرفی کنید.
با سلام و عرض ادب خدمت تمامی همشهریان و خوانندگان هفته‌نامه وزین روژان.
متولد سال ۱۳۳۰، محله جورآباد سنندج هستم و در طول حیات خود، زندگی دشوار و سختی را تجربه کرده‌ام.
روژان: مشوق و انگیزه شما برای حضور در انتخابات شوراها در دور اول چه بود؟
حقیقت امر، بر اساس نوع زندگی و تربیت خانوادگی، در دوران کودکی و سایر ایام، طبق عادت و علاقه، اشتیاق خاصی به حضور در کارهای جمعی و مشارکتی داشتم. مثلاً در دوران دبستان عضو سازمان دانش‌آموزی پیشاهنگ بودم و در دوران دبیرستان نیز در فعالیت‌های گروهی و اردوهای مختلف حضوری موثر داشتم. در واقع نوع زندگی مادرم که کار کشاورزی می‌کرد و زندگی روستایی و شهری را تجربه کرده بود، بر من اثر مستقیم داشت. او همواره در تلاش و فعالیت و انجام دادن کارهای جمعی بود و به تبعیت از ایشان، من هم دوست داشتم در محیط پیرامون خود تاثیرگذار باشم. نگاه‌های محدود ناشی از تفکرات بسته‌ی سنتی و برخورد برخی از مردان در این دیار، همواره آزارم می داد. در جامعه‌ی ما متاسفانه برای زنان محدودیت‌هایی قائل بودند و اینک نیز این محدودیت‌ها به اشکال مختلف نمود دارد. من معتقد بودم استعدادهایی در زنان هست که شاید در مردها نباشد یا زنان بتوانند کارهایی انجام دهند که بسیاری از مردان قادر به انجام آن نباشند. همیشه در تلاش بوده‌ام این ایده را نه در حرف و شعار، بلکه در عمل، به دیگران ثابت کنم.
برخلاف این تصور رایج که گفته می‌شود در مناطق کردنشین نسبت به زنان حساسیت وجود دارد و این امر مانع از فعالیت و تلاش آن‌ها می‌شود، من این مطلب را قبول ندارم و مادرم می‌تواند مصداق این نکته باشد، زیرا او در حدود ۶۰سال پیش، همواره نقشی تاثیرگذار در عرصه‌های مختلف داشته است. اینک نیز نیاز است که زنان بیشتر به توانمندی‌های خود، باور، اعتماد و ایمان داشته باشند.

425206231_99789
روژان: در حوزه اشتغال برای زنان، چه در دوران عضویت در شورای شهر و چه در حال حاضر، آیا اقدامی داشته‌اید؟
بیکاری معضلی اساسی در شهر ماست. من در زمان حضور در شورا، بسیار تلاش نمودم که با درنظر گرفتن مکان‌هایی مانند پارک‌ها و اختصاص فضا، زنانی که دارای خلاقیت بودند، در کنار همسران و فرزندان خود، برای امرار معاش و کسب روزی حلال فعالیت کنند و محصولات و کارهای خود را ارائه دهند. این مهم به‌صورت مقطعی انجام شد و بیشتر زنانی مد نظر بود که دارای خلاقیت و ذوق و استعداد بودند، ولی یارای دایر کردن و یا پرداخت اجاره‌ی مغازه را نداشتند. هرچند این امر به‌صورت دایمی صورت نگرفت، اما اگر زنانی مراجعه کرده و دارای مشکلات معیشتی بودند، تلاش نمودم که با همکاری و کمک سایر اعضای وقت شورا و یا خیرین، درصدد ایجاد شغل مناسب برای آنان باشم. من با پرداخت کمک مالی به مراجعه‌کنندگان، به‌صورت مستقیم مخالف بودم، زیرا آن را مقطعی و نوعی مسکن زودگذر دانسته و می‌دانم.
روژان: بعد از فراغت از شورا، شاهد شور و تحرک بیشتر شما در بسیاری از عرصه‌ها و خصوصاً محیط زیست هستیم. لطفاً کمی در این خصوص بگویید؟
تعدادی از همشهریان ارجمند، جمعیت کردستان سبز را تاسیس نموده و حقیر نیز به دلیل اشتیاقی که به کارهای زیست‌محیطی دارم، افتخار آن را یافته‌ام که در کنار آن‌ها باشم. من در کنار این دوستان، به‌صورت جمعی تلاش‌ها و فعالیت‌هایی در راستای حفظ محیط زیست که از جمله اهداف این جمعیت است، در سطح استان و شهر سنندج انجام داده‌ایم که تاثیر بسیار مثبتی در جامعه داشته است. از جمله اقدامات این جمعیت، تلاش برای کاشت نهال در آبیدر و همچنین کارهای فرهنگی، برگزاری منظم و مستمر کلاس‌ها و کارگاه‌های آموزشی و آگاه‌سازی اعضای انجمن و نیز برپایی نمایشگاه‌های عکس با موضوع محیط زیست است که با استقبال مردم مواجه شده است. آموزش اطفاء حریق و راه‌های مقابله با آن در محیط زیست، از جمله کلاس‌هایی بود که در چند روز گذشته برگزار گردید.
روژان: اکنون موضوع پروژه تله‌کابین آبیدر مطرح شده که دارای موافقین و مخالفینی است. دیدگاه شما در مورد این پروژه چیست؟
حقیقت امر باید افراد کارشناس اظهار نظر کنند و حقیر نمی‌توانم در این زمینه، نظر کارشناسی بدهم. هر نوع تغییر در اکوسیستم آبیدر، باید با شفاف‌سازی و اطلاع‌رسانی و نیز درنظر گرفتن تمام دغدغه‌های فعالین حوزه‌ی محیط زیست و تشکل‌های مردم‌نهاد، با ایجاد کمترین تخریب انجام شود. انتظار است اعضای محترم شورا، شهرداری سنندج و نمایندگان مردم که در تلاش برای اجرای این پروژه هستند، شفاف‌سازی لازم را در خصوص قرارداد و طرحی که برای اجرا درنظر گرفته شده، مد نظر داشته باشند. بر اساس شنیده‌ها، در سال ۱۳۸۴ نیز قراردادی با یک شرکت فرانسوی برای پروژه تله‌کابین منعقد و مبالغی نیز پرداخت شده و همچنین با یکی از اعضای شورا شهر سنندج در دوره سوم در این زمینه گفتگویی داشتم و تصویب مصوبه برای ایجاد کمربند سبز در کوه سنگ سیاه داشته‌اند.
حقیر با نفس عمل مخالف نیستم و اگر احداث تله‌کابین با درنظر گرفتن تمام مسائل زیست‌محیطی آن به توسعه‌ی پایدار سنندج کمک کند، استقبال می‌کنیم و قدردان هم هستیم.
روژان: در حال حاضر، ظاهراً برای سرمایه ‌گذاری در آبیدر، بسته‌های پیشنهادی با مشارکت بخش خصوصی تدارک دیده شده است. شما در این زمینه چه نظری دارید؟
اطلاع زیادی ندارم. در جلسه‌ای که با دکتر فرشادان نماینده مردم سنندج، کامیاران و دیواندره در خصوص پروژه‌ی تله‌کابین آبیدر داشتیم، به موضوع وضعیت بد اقتصادی اشاره نمودم و این مهم در کردستان و سنندج به مراتب بدتر است. اکنون که دولتمردان تصمیم به توسعه‌ی گردشگری و سرمایه‌گذاری در این زمینه دارند، باید توجه داشته باشند، این شهر با داشتن پتانسیل‌های فراوان طبیعی و گردشگری، از لحاظ زیر ساخت وامکانات رفاهی در مضیقه است و باید تلاش بیشتری شود. مثلاً همین تله‌کابین آبیدر می‌تواند جاذبه‌ای برای گردشگر باشد. در آبیدر، ما چه بخواهیم و چه نخواهیم، باید در آن تغییراتی ایجاد گردد، اگر این دوره مخالفت‌هایی بشود، شاید در دوره‌ای دیگر به این مهم نتوانیم دست پیدا کنیم؛‌ اما می‌توان با تعامل وهمفکری همه‌ی دلسوزان آبیدر و دستگاه‌ها متولی، با کمترین تخریب، اقداماتی در راستای منافع عموم شهروندان سنندجی انجام داد و اولین قدم در این راستا، شفاف‌سازی است.
روژان: با توجه به انتخابات آینده‌ی شورای شهر و کاهش اعضای فعلی از ۱۳ نفر به ۹ نفر، پیش‌بینی و تصور شما چیست؟ آیا اعضای فعلی شانسی برای حضور در دوره‌ی جدید خواهند داشت؟ آیا تصمیم گرفته‌اید خود کاندیدا شوید و یا از فرد خاصی حمایت کنید؟
حقیر در دوره اول که مورد اعتماد مردم قرار گرفتم و عضو شورا شدم، دو بار دیگر نیز کاندید شده‌ام و رای نیاورده‌ام. اکنون پیش‌بینی سخت است برای خودم تصور داشتم که در دوره دوم نیز رای خواهم آورد، ولی در عمل چنین نشد. برای تعدادی از اعضای فعلی، شانس حضور مجدد در دوره‌ی آینده قائل هستم، اما فعلاً به حضور خود و یا دادن لیست انتخاباتی فکر نکرده‌ام.
روژان: انتظار شما از منتخبین مجلس دهم چیست؟
نماینده وقتی می‌تواند موثر و توانمند باشد که بتواند با ارتباط و تعامل مثبت، درصدد دریافت بودجه‌های بیشتر و نیز جذب سرمایه‌گذار برای کردستان باشد و قطعاً مردم کردستان شایسته‌ی بهترین‌ها بوده و انتظار است نمایندگان کردستان تلاش و اهتمام جدی داشته باشند.
روژان: دلیل وجود شکاف در بین تعدادی از اعضای شورا و بدنه جامعه را در چه می‌بینید؟
در وعده‌های داده شده درایام انتخابات می‌بینم و گاها وعده‌هایی به مردم داده شده که اصلاً در راستای وظایف قانونی یک عضو شورا نبوده و حدود اختیارات اعضای شورا برابر قانون مشخص و روشن است و همین عدم انجام تعهدات انتخاباتی شعارهای داده شده به مردم، موجب شکاف و گاهاً بی اعتمادی می‌شود. متاسفانه در دو دوره‌ی اخیر، اختیارات اعضای شورا شهر محدودتر شده و در پاره‌ای موارد نیز نبود تعامل مثبت ادارات با شورای شهر، مزید بر علت که دو دلیل می‌تواند داشته باشد که اولین آن نوع رفتار و برخورد اعضای شورا با مقولات مختلف و یا نوع نگاه مسئولی که در حوزه اجرایی انجام وظیفه می‌کند و یک نکته که نباید از آن غافل شویم انتظارات و توقعات بسیار مردم که انصافاً همواره به شرح وظایف اعضای شورا ربطی نداشته است.
روژان: در حوزه‌ی مدیریت شهری، آیا قائل به شهردار بومی هستید و یا گزینه‌ی غیر بومی نیز می‌تواند موثر باشد؟
معتقد به شهردار شایسته و شایسته‌سالاری در انتخاب شهردار هستم و اگر شهردار از سنندج یا بیجار یا دیواندره و یا اگر از خارج از استان بیاید، اگر توانمند و آگاه باشد هیچ اشکالی ندارد. نباید خود را فریب دهیم، در مقطع کنونی، بعد داشتن تعامل شخصی که شهردار می‌شود، داشتن ارتباط و رابطه با مسولین رده بالای استان و حتی کشوری، لازمه‌ی موفقیت است. اکنون اگر شهروند سنندجی بگوید که می‌خواهم شهردار شوم و حتی اگر هم شورا او را انتخاب کند ولی فاقد توانایی لازم باشد، ما پسرفت خواهیم داشت.
توانایی، جسارت، ابتکار، داشتن تعامل و رابطه، لازمه‌ی یک شهردار موفق است.
روژان: نقش شبکه‌های مجازی و اینترنت در وضعیت کنونی، آیا مسئولین را پاسخگو نموده؟
نقش این شبکه‌ها مثبت است. به این دلیل که گاهاً اتفاقاتی مانند فیش‌های حقوق نجومی برخی مدیران که در همین شبکه‌های اجتماعی اطلاع‌رسانی شد، اما در زمینه‌ی پاسخگویی مسئولین، این امر کم‌رنگ است. وجه دوم شبکه‌های مجازی گاهاً مخرب است. برخی افراد گروه‌هایی را با هدف تخریب ایجاد می‌کنند و این اتفاق تلخ در پاره‌ای موارد برای چهره‌ها و نامداران دیارمان با کمال تاسف اتفاق می‌افتد و افرادی هستند که عملاً فاقد هر نوع نقش مثبت در اجتماع پیرامون خود هستند و فقط با تحلیل‌هایی غلط و ایجاد بدبینی در اذهان مخاطبان، در برخی گروه‌های تلگرامی به تخریب می‌پردازند.
روژان: شما همیشه با پوشش زیبای کردی در جامعه حضور داشته‌اید. این نوع حضور چه تاثیری در سایر زنان داشته است؟
لباس و پوشش کردی بخشی از هویت ماست و به‌عنوان یک مادر، همیشه به این فکر کرده‌ام، هم زبان کردی که با آن صحبت می‌کنیم و هم پوشش لباس کردی، بسیار اهمیت دارد و همیشه سعی کرده‌ام این مهم را مد نظر داشته باشم. به‌عنوان مثال، در گذشته‌ی نه چندان دور، بسیاری از زنان در مراسم شادی وعروسی با پوشش کردی حضور می‌یافتند و اکنون این نوع پوشش در بسیار از مراسم و مناسبت‌های رسمی مورد استفاده قرار می‌گیرد و این بسیار مطلوب و ارزشمند است.
روژان: چه پیامی برای زنان دارید؟
در میان زنان دیارم بسیار افراد توانمند و شایسته‌ وجود دارد که به دلایلی متاسفانه معرفی نشده‌اند. پیام وتوصیه من به زنان دیارم و جامعه در درجه‌ی اول، اطلاع از حقوق حقه‌ی خود، افزایش سطح آگاهی، تحصیل در مدارج عالی و دفاع از حق و حقوق خود درعرصه‌های مختلف زندگی و خودباوری است. آن‌ها اگر در روبرو شدن با کارها و مشکلات زندگی، هیچ ترس و واهمه‌ای نداشته باشند و اعتماد به نفس لازم را به‌دست آورند، قطعاً موفق خواهند بود و اگر به طریقی مردسالاری در خانواده آن‌ها حاکم است، با تعامل و گفتگوی سازنده، درصدد تغییر باشند و تقاضایی از زنان توانمند و شایسته در کردستان و به‌خصوص سنندج دارم و آن این‌که: عرصه را خالی نکنند.
روژان: با شنیدن این واژه‌ها، چه تعابیری در ذهن شما نقش می‌بندد:
آبیدر؟ مادر سنندج و نماد مقاومت و قدرت و پایداری
مادر؟ همه کس
سنندج؟ عشق
روژان: با تشکر از شما که وقت خود را در اختیار ما قرار دادید.
سپاس از شما، خوانندگان و هفته‌نامه وزین روژان برای دعوت بنده و انجام این گفتگو.

گفت‌وگو از عباد زینبی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...