رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۰ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Sunday 21 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۳۰ مرداد ۱۳۹۵ - ۲۱:۵۰
  • کد خبر : 1111
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : رۆژان؛ قطره‌ای که به دریا می‌اندیشد

سلیمان الله‌مرادی/ ضرورت وجود رسانه در نظام پیچیده اجتماعی امروز برکسی پوشیده نیست. جوامعی که بلندگوهای بیشتری برای فریاد کشیدن در اختیاردارند قطعاً در پیگیری مطالبات خود نیز موفق‌تر هستند. اگر مطبوعات را زبان گویای مردم بدانیم باید از هر پدیده‌ای که این زبان گویا را الکن می‌سازد نفرت جست. در عرض حال مطبوعات کردستان […]

سلیمان الله‌مرادی/ ضرورت وجود رسانه در نظام پیچیده اجتماعی امروز برکسی پوشیده نیست. جوامعی که بلندگوهای بیشتری برای فریاد کشیدن در اختیاردارند قطعاً در پیگیری مطالبات خود نیز موفق‌تر هستند. اگر مطبوعات را زبان گویای مردم بدانیم باید از هر پدیده‌ای که این زبان گویا را الکن می‌سازد نفرت جست.

در عرض حال مطبوعات کردستان باید گفت، متأسفانه محدود نشریات فعال با موانع متعددی روبرو هستند و اراده زیادی جهت تقلیل بار معنوی آنان از شخصیت‌های متمول گرفته تا سازمان‌ها و ادارات دولتی که در تیول فرد یا جریان خاصی هستند وجود دارد. هرکدام به نحوی درصددند از این تریبون برای مشروعیت بخشیدن به جایگاه اجتماعی خود بهره ببرند و اگر زیر بار نروند آن را بی‌اعتبار یا تحریم! کنند. از سوی دیگر ضعف بنیه مالی دست‌اندرکاران نشریات نیز به این پدیده بیشتر دامن زده است. متأسفانه «زبان گویای مردم» امروز اکثراً از روی لاعلاجی و علیرغم میل باطنی به بولتن ادارات دولتی، افراد و جریانات سیاسی تبدیل شده است. تا زمانی که نشریات ما از استقلال مالی و دست‌اندرکاران آن (خبرنگاران) از عزت نفس بالا برخوردار نباشند نمی‌توان از آن‌ها انتظار این را داشت که زبان گویای مردم باشند.«روژان» با برخورداری از پشتوانه ۴۰ سال تجربه کار عملی برخی متصدیان آن در حوزه رسانه ازجمله جناب آقای ناصر کانی‌سانانی می‌خواهد قطره‌ای ماندگار باشد تا در کنار دیگر نشریات به دریا بیاندیشد و در این میان بر خود واجب می‌داند به‌مثابه کارگاهی آموزشی تجارب و اندوخته‌های خود را در اختیار جوانان مستعد و علاقه‌مند قرار دهد. کما اینکه در این مدت نیز چنین کرده‌ایم و دست‌نوشته‌های ناپخته برخی از جوانان را بر یادداشت‌های تکراری برخی از دارندگان مدارج دانشگاهی که تنها خود را قیم کردستان و صاحب نظر و تحلیل وقایع می‌دانند ترجیح داده‌ایم.

با این‌حال خود را بی‌نیاز از آن دسته نویسندگان محدود و قلیل نیز ندانسته و به‌عنوان تریبونی عمومی همواره دیدگاه این بزرگواران را نیز به اقتضای منافع مردم کردستان منعکس کرده‌ایم.

در دنیایی که هرچند به سبب تنوع و تکثر رسانه‌های الکترونیکی نقش رسانه‌های مکتوب کم‌رنگ شده است روژان با اعتقاد به روح تعاون و همکاری در رقابتی سازنده با سایر نشریات اعتقاد دارد که می‌تواند به‌دوراز از هرگونه وابستگی و پیوستگی حزبی و دولتی در حد وسع و توان خود زبان حال مردم باشد. وجود نشریه‌ای مستقل با رویکردی انتقادی به‌دوراز جنجال‌های مرسوم سیاسی و صرفاً با تکیه‌بر اصول کار حرفه‌ای، ضرورتی است که «روژان» بنا به اقتضای آن سه سال پیش پا به عرصه حیات گذاشت و اینک نیز امیدوار است بتواند با بهره‌گیری از خرد جمعی پل ارتباطی قابل اعتمادی بین مردم و مسئولان باشد.

اعتقاد داریم «انتقاد» نه عاملی برای عقده‌گشایی و هتکِ حیثیت دیگران، بلکه رسالتی برگرفته از ماهیت رکن چهارم دموکراسی( مطبوعات) برای اصلاح امور است که باید کارکردی عمومی داشته و از هرگونه شائبه شخصی و منافع گروهی به دور باشد. بااین‌حال، شهامت را نه در انتقاد صرف و نه در نوشته‌های تند، بلکه در تبیین واقعیات جامعه و جستجو برای پیدا کردن راه‌حلی جهت عبور از تنگناهای جامعه دانسته و بر این بارویم که نباید انتقاد به پیچیدگی شرایط زندگی نخبگان و اهل‌قلم منجر شود.

شکی نیست که تمام نظام‌های حاکم و قدرت‌ها، به نحوی سعی در محدود کردن جریان آزاد اطلاع‌رسانی و یا حداقل هدایت آن دارند. با اعتقاد به این اصل، باید گفت این هنر نویسندگان و قلم‌به‌دستان است که بتوانند در چارچوب قانون به‌گونه‌ای بازی کنند که هم مطالبات جامعه خویش را مطرح کنند و هم بهانه به دست جریانات افراطی ندهند؛ جریاناتی که نمی‌توان وجود آنان را در لایه‌های نظام حاکمیتی انکار کرد؛ اما اگر بدبینانه نیز قضاوت نکنیم در میان مجموعه مدیران کشوری، هستند افرادی که همواره با واقعیات جامعه کردستان با دیدی منطقی نگریسته و در حد وسع و توان خود برای چاره‌جویی تحقق مطالبات مردم دل سوزانده‌اند. «روژان» می‌خواهد در کنار مردم و دولت،« یاریگر» کسانی باشد که پیشرفت جامعه کُردی را نه در خشونت و نفرت، بلکه در گفتگو و مصالحه می‌بینند. امید که هم حاکمیت و هم نخبگان جامعه کُردی با شناخت از واقعیات موجود بتوانند راه را به‌موازات تحولات منطقه برای عمران و آبادانی هرچه بیشتر کردستان و رفع محرومیت‌ها برای رسیدن به آینده‌ای روشن هموار سازند. در پایان لازم می‌دانم همزمان با انتشار یکصدمین شماره روژان، از مخاطبین عزیز، که مشوق اصلی ما در پیمودن این راه بوده و هستند و از همکاران گذشته و حال که در ساخت بنای نشریه از روزهای سخت آغاز به کار تا صدنامه فعلی با ما همراه بودند و بعضی هم به اقتضای شرایط کاری در نیمه راه ما را تنها گذاشتند صمیمانه قدردانی کنم.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...