رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۰ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Sunday 21 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۱۹ شهریور ۱۳۹۵ - ۲۰:۵۴
  • کد خبر : 1208
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : سرنوشت سوریه را شهر الباب تعین می‌کند

روژان: کنترل الباب می تواند نقشه راه سوریه را ترسیم نماید و عملیات میدانی در حساسترین زمان خود قرار دارد و در صورت عدم توجه قدرتهای منطقه ای و ائتلافها به اهداف شوم ترکیه، سوریه کشوری جنگی باقی خواهد ماند.

هیوا حسینی/ حالت اول- اگر شهر باب (الباب) به کنترل ارتش آزاد وابسته به ترکیه درآید
حالت دوم- اگر شهر باب به کنترل کوردها درآید
پیشروی کوردها به غرب فرات با هدف قطع آخرین گلوگاهای ارتباطی داعش با ترکیه از نظر ائتلاف ضد داعش مشروعیت مناسبی داشت و با آزاد سازی منبج کوردها اثبات کردند که رسیدن به هدف مذکور دست یافتنی است در صورت رسیدن به آن هدف قدرت ترکیه و داعش در خاک سوریه به شدت کاهش می یافت و ایده منطقه فدرال پیوسته کردستان سوریه به مرحله اجرا می رسید. در آستانه آزاد سازی منبج بود که ترکیه به تکاپو افتاد و از ترس کوردها ناچار به واگذاری امتیازاتی به روسیه و… شد تا با ورود ارتش ترکیه به خاک سوریه مخالفت نکنند ونهایتاً مانع از بین رفتن مرز همیشگی خود با داعش و همچنین پیشروی کوردها شود. در ۱۳ روز اخیر عملیات بدون زد و خورد ارتش آزاد وابسته به ترکیه با داعش و عقب نشینی و همکاری دوستانه داعش با ترکیه، نوار مرزی جرابلس تا عزاز ظاهراً از نیروهای داعش پاکسازی شده و پس از درگیریهایی با نیروهای کورد، کوردها مجبور به عقب نشینی از کل روستاهای شهرستان جرابلس شدند. تا کنون اقدامات ترکیه و ارتش آزاد به نفع دولت بشار اسد نیز بوده و با گشودن جبهه جدید جنگی در سوریه مقدمات جنگ فرسایشی ارتش آزاد با کوردها را در منطقه فراهم کرده که نهایتاً سبب کاهش حجم درگیریهای اسد با ارتش آزاد را فراهم وتوان دو طرف درگیر را پایین می آورد.که خشنودی و تقویت ارتش اسد را در پی خواهد داشت. اما اگر ترکیه بیشتر از این پیشروی کند یعنی شهر باب را به تصرف خود درآورد معادلات برای بشار اسد زیان ده و در آستانه سقوط حلب قرار می گیرد. به طور خلاصه تاثیر دوحالت پیشرو بیان می گردد
در حالت اول اگر پیشروی ارتش ترکیه تا حدی باشد که شهر الباب به تصرف درآید
۱- درگیری ارتش آزاد در جبهه شمالی حلب با بشار اسد آغاز می شود و با راههای دسترسی مناسب از ترکیه تا حلب و استفاده از توان جنگی ترکیه حلب به محاصره ارتش آزاد درخواهد آمد و سقوط خواهد کرد که توان اسد را به شدت پایین آورده و ارتش آزاد را قوی می کند
۲- ترکیه به وسیله زمینهای تصرف شده با کمک ارتش آزاد همچنان همسایه داعش می ماند و داعش با همان توان قبلی خود می تواند به جنگ ادامه دهد
۳- کردستان سوریه یکپارچه نخواهد بود و کانتون عفرین تحت کنترل کوردها و شهر نوبل که تحت کنترل اسد است در محاصره ارتش آزاد و ترکیه خواهد بود و آینده را با بحران و قحطی سپری می کنند
۴- ترکیه می تواند به راحتی در خاک سوریه یکه تاز باشد و سبب سقوط منافع قدرتهای منطقه ای از جمله ایران در سوریه شود
در حالت دوم اگر شهر الباب به کنترل کوردها درآید:
۱- جبهه جنگی شمال حلب بازگشایی نخواهد شد و نوار مستحکمی برای جلوگیری از پیچیده تر شدن معادلات جنگی حلب ایجاد می شود و ارتش آزاد به صورت دو تکه و غیر پیوسته با دو جبهه جنگی متفاوت به درگیری ادامه می دهند(در جنوب با ارسد و در شمال با کوردها) و سبب کنترل کامل حلب توسط اسد را فراهم خواهد کرد(بجز شیخ مقصود) و این برای حکومت مرکزی، ایران و روسیه پیروزی بزرگی خواهد بود و تضعیف ترکیه را در بر خواهد داشت.
۲- کردستان سوریه تقریبا یکپارچه خواهد بود با این تفاوت در گلوگاه نازک الباب بشار اسد می تواند معادلاتی را برای منافع خود ایجاد کند و سبب تعامل بیشتر کوردها و حکومت مرکزی شود
۳- ارتباط زمینی داعش با ترکیه قطع می شود، علاوه بر تضعیف ترکیه و داعش این حالت سبب پیشروی حکومت مرکزی سوریه، کوردها و ارتش آزاد در زمین داعش می شود که ایده فدرالی سوریه را تضمین می کند و سوریه را به حالت سه قطبی همسو در می آورد.
پس کنترل الباب می تواند نقشه راه سوریه را ترسیم نماید و عملیات میدانی در حساسترین زمان خود قرار دارد و در صورت عدم توجه قدرتهای منطقه ای و ائتلافها به اهداف شوم ترکیه، سوریه کشوری جنگی باقی خواهد ماند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...