رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۳۰ مرداد ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۹ ذو الحجة ۱۴۳۹
  • 2018 Tuesday 21 August

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۱۰ مهر ۱۳۹۵ - ۱۳:۲۱
  • کد خبر : 1349
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : این بمب‌های متحرک

روژان: یا هنوز وقت آن نرسیده است که از نگاه کردن به چهره‌ی مردم نجیب، صبور و محروم این دیار کمی شرم کنند و اندکی از هزاران میلیارد تومان درآمد سالانه‌ی مبادلات مرزی این شهرستان را برای خود این دیار هزینه کنند؟

هفته گذشته دوباره مریوان شاهد صحنه‌ی دلخراش و بسیار تاسف‌بار قربانی شدن چند تن از شهروندانش بود. بنده با مراجعه به بیمارستان توحید جویای حال درماندگانی شدم که مظلومانه، زنده زنده در آتش طمع و زراندوزی عده‌ای قلیل و نیز لاابالی و بی تدبیری دست اندرکارانی سوختند که بی تدبیریشان روز به روز بر محرومیت و درماندگی این دیار می‌افزاید. کردستان، مخصوصا شهرستان‌های مرزی مریوان و سروآباد، سال‌ها در مقابل جور و ستم رژیم بعث ایستادگی کردند؛ هشت سال آوارگی و بی خانمانی را به جان خریدند و فرزندان بسیاری را در راه مقاومت و دفاع از کیان این کشور تقدیم نمودند؛ پس حق این تحمل و بردباری و ایثار چگونه و کی باید ادا شود؟! حتی اگر دولتمردان در گماردن مسئولین دلسوز و متعهد، تخصیص بودجه و پیشبرد پروژه‌های عمرانی و آبادانی، ارج و توجه بیشتری به این شهرستان‌ها نشان دهند حق مسلمی‌ست که اهمال و تقصیر از آن بدون شک در پیشگاه پروردگار، نابخشودنی خواهد بود. برکسی پوشیده نیست که مسبب بسیاری از این کوتاهی‌ها، سردرگمی و ناآشنایی نمایندگان اسبق این شهرستان‌ها با دغدغه‌ها و مشکلات واقعی جامعه و عدول از وظایف قانونی‌شان بوده است که همانا قانونگذاری و نظارت بر عملکرد دستگاه‌های اجرایی می‌باشد نه عزل و نصب فرمانداران و مدیرکل‌ها! این امر علت مزیدی شد تا از روی دین و سهم خواهی، توسط آنان، دست اندرکارانی ناتوان بر پست‌هایی مهم و حساس گمارده شوند که ارزش خود را پایین‌تر از منصبشان می‌دانستند لذا برای حفظ آن، تن به هر ایستایی و سکونی می‌دادند! استحاله شدن در بازی‌های حزبی و برخورد ناشیانه و غیر اصولی با جریانات سیاسی از علل دیگر است که نه تنها هیچ نفعی برای این سرزمین نداشته است بلکه از هزینه‌های این باندبازی‌ها و ورودهای غیرضروری، تشدید محرومیت و عقب ماندگی این دیار به وضوح نمایان است؛ از طرف دیگر بی احتیاطی رانندگان ماشین‌های سنگین و عدم رعایت مسائل ایمنی در تردد جاده‌یی اینچنین نامناسب و غیر استاندارد، هر روز و هر هفته فجایعی اینگونه دلخراش و غیر قابل جبران به بار آورده است.
بسیار جای تاسف است که تمامی راه‌های ارتباطی شهرستان مریوان، که در نوع خود جزو مناطق توریست پذیر و زیبای کشور به حساب می آید، از نوع جاده‌های نامناسب بوده‌ که‌ به‌ وفور جان شهروندان و مسافرین عازم این دیار را به‌ مخاطره‌ انداخته‌ است. وجود کامیون‌ها و ماشین آلات سنگین، پیچ‌های غیر استاندارد، گردنه‌های مه‌گیر و طاقت فرسا، کم عرضی وحشتناک  جاده، تردد وسایل نقلیه‌ی قاچاق فروشی، راننده‌های بی احتیاط و… در طول مدت شبانه‌روز چنان وحشتی در دل مسافران و خود مردم منطقه ایجاد کرده که لذت سفر را به کامشان تلخ و در بسیاری مواقع، تاسف بار نموده است. تردد بسیار زیاد و خارج از ظرفیت کامیون-هاو تانکرهای حامل سوخت و مواد آتش‌زا در چند سال اخیر، آمار تصادفات در مسیرهای این شهرستان را به گونه ای بالا برده‌ است که‌ نه‌ تنها گردشگران رغبتی برای پیمودن این راه ندارند که‌ به عنوان دافعه‌ای بسیار بزرگ، توصیف وحشتناک آن دهان به دهان و شهر به شهر، هزاران کیلومتر راه را پیموده است. سهم مردم صبور و نجیب شهرستان مریوان از درآمد حاصل از بازرگانی، واردات و صادرات و مراودات گمرکی این شهرستان در قبال ترافیک سنگین و خطرات مسافرتی، خسارات امکانات جاده ای و مرگ عزیزانشان که در طول روز و هفته در اثر سوانح رانندگی به وفور روی می‌دهد، از آسفالت و بزرگ راه‌های کشور، بسیار خواندنی و تامل برانگیز است! سهم شهرستان مریوان از جاده‌ها و بزرگ راه‌های مناسب مانند آزادراه و آسفالت چهار خطه‌ و اصلی عریض و معمولی ۰ کیلومتر و عریض آسفالته‌ مسیری کمتر از ۱۰ کیلومتر است! آری در کمال تاسف و ناباوری تنها سهم مریوانی که در اذهان مردم با عناوین دهان پرکنی چون “بهشت گمشده” و «نگین غرب» و…شکل گرفته است از انواع آسفالت نوع ۱ و۲  و جاده‌های شنی می‌باشد!
چند وقت پیش سایت اداره‌ی کل راه و ترابری استان کردستان ۵۲ نقطه‌ی حادثه‌ خیز و لازم التوجه را در استان معرفی نموده‌ بود که‌ از این مقدار فقط ۵ نقطه‌ به‌ مسیرهای منتهی به‌ شهرستان مریوان مربوط می‌شد! این در حالی است‌ که‌ به‌ طور میانگین بیشترین مناطق مه‌گیر (۵/۶۷ کیلومتر) و گردنه‌های خطرناک (۱۱/۹۱ کیلومتر از ۲۴۱ کیلومتر کل استان!) و پیچ ها و انحرافات غیر اصولی در مسیرهای این شهرستان واقع است. هرچند این آمار ارقام و مشخصات صحیحی از کیفیت جاده‌های مریوان به دست نمی‌داد اما حداقل ماخذی بود تا محققان احتمالی از آن بازدید نمایند. اینک حتی این آمار را برداشته و جز مدح عملکرد و یا فرافکنی نارسائیی‌ها به گردن سایر دستگاه‌ها، اطلاعات صحیح و شفافی از این اوضاع، در اختیار بازدیدکنندگان قرار نمی‌گیرد.
آیا مسئولین استانی از آمار تصادفات، تکه تکه شدن و سوختن روزانه‌ی هموطنان در این مسیر خبر ندارند؟ آیا بزرگواران راهنمایی و رانندگی آنقدر که به نبستن کمربند یک شهروند توجه کرده و بلافاصله او را جریمه می‌کنند به همین اندازه و یا شاید چندین برابر از بی احتیاطی ماشین‌های سنگین در این مسیر چشم پوشی نمی‌کنند؟ آیا جان انسان‌ها در این دیار آنقدر بی‌ارزش است که سال‌هاست به خاطر زراندوزی فقط چند نفر، روزانه ده‌ها هموطن و مسافر زیر چرخ‌های این بمب‌های متحرک جاده‌ای له شده و یا در حریق مهیبشان بسوزند اما هیچکس هیچ تدبیری نیندیشد؟! نه حاضر شوند مسیر ترددشان را به چهاربانده‌های مسیرهای دیگر تغییر دهند نه در افتتاح مسیر جدید تعجیل نمایند! آیا هنوز وقت آن نرسیده است که از نگاه کردن به چهره‌ی مردم نجیب، صبور و محروم این دیار کمی شرم کنند و اندکی از هزاران میلیارد تومان درآمد سالانه‌ی مبادلات مرزی این شهرستان را برای خود این دیار هزینه کنند؟ حتی اگر این امر مستلزم زمان و بودجه‌ی فراوان بوده و از عهده‌ی دستگاه‌های استانی خارج است لااقل ایجاد و احداث این پروژه را به مزایده بگذارید تا شرکت‌های خصوصی داخلی یا خارجی و یا دستگاه‌های مرتبط با پروژه‌های راه‌سازی در قبال امتیازاتی چون ایجاد باجه‌های اخذ عوارض و… فکری به حال این راه مرگبار نمایند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...