رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • جمعه ۲۶ بهمن ۱۳۹۷
  • الجمعة ۹ جماد ثاني ۱۴۴۰
  • 2019 Friday 15 February

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۹ مهر ۱۳۹۵ - ۱۳:۴۱
  • کد خبر : 1353
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : سایه‌ای که روشن است

روژان: بخش زیادی از شهرت و نیکنامی در عرصه فعالیت سیاسی استقبال از انتقاد و فسادناپذیری و عملکرد مثبت است.

امروز در جامعه‌ای نظیر ایران، سنت به یک موضوع سیاسی تبدیل شده و یا به عبارتی سنت و سیاست باهم همراه شده‌اند؛ از راهکارها و عملکردها گرفته تا استمرار فعالیت‌های انتزاعی در مطالعه رفتار سیاسی فرد و اجتماع. در حقیقت باید اعتراف کرد رابطه آن‌چنانی میان سیاست و فلسفه وجود ندارد؛ یعنی پرسش در باره ماهیت سیاست و امر سیاسی باید پرسشی فلسفی باشد و فلسفه مرتبط و پاسخگوی سیاست.
زمانی که سخن از پاسخگویی به میان می‌آید لاجرم مسئولیت را هم در پی دارد و بدون ایده مسئولیت نمی‌توان از دمکراسی سخن گفت و دمکراسی هم بدون تفکر و اخلاق دمکراتیک محقق نخواهد شد. فضای سیاسی جامعه ما همواره از کمبود چنین اصول اخلاقی رنج‌برده است و این خلأ و همچنین نبود انگیزه و تعمق کافی برای پرسش و پاسخ و تأمل انتقادی باعث شده است که سیاستمداران برای پیشبرد امورشان به سنت‌های ایدئولوژیک و اسطوره‌ای پناه ببرند و با عدم توفیق در درک و انجام پرسشگری فلسفی و انتقادی در حوزه سیاست با ورشکستگی مواجه خواهیم شد و درنهایت مجبوریم خود را به منابعی ایدئولوژیک متصل کنیم که به گمانمان مشروعیت آفرین خواهد بود؛ غافل از آنکه زیست جهان سیاست فضای نقد مداوم و تحلیل و گفتگو است.
هدف از این مقدمه پرداختن به رویکردی است که این روزها در عرصه فعالیت سیاسی جامعه ما به‌وفور مشاهده می‌شود و سیاستمداران ما برای مشروعیت طلبی خود را در سایه کسانی قرار می‌دهند که نزد افکار عمومی دارای مقبولیت هستند؛ فارغ از تعاریف و مناقشاتی که بر سر دایره حدود شناسایی کنشگر سیاسی و سیاستمداران وجود دارد در اینجا مراد از سیاستمداران کلیه کسانی است که در فعالیت‌های سیاسی نقش مستقیم دارند و یا در عرصه نوشتن و تحلیل فضای سیاسی مشغول هستند.
مرحوم مهندس بهاء‌الدین ادب از سیاستمدارانی بودند که در کسوت نمایندگی مجلس و دیگر مناصب دولتی و بخش خصوصی، منشأ خدماتی شدند که در نزد افکار عمومی واجد مقبولیت و جایگاه ویژه‌ای بود و به نظر می‌رسد اقدامات، فعالیت، عملکرد و کارنامه ایشان و همچنین انتقادات و اشکالاتی که بر ایشان واردشده است بر همگان عیان است و لازم به یادآوری نبوده و در پیوستار این نوشته نمی‌گنجد. از زمان فوت نامبرده تاکنون هرساله و بخصوص در سالگرد فوت ایشان نام ادب بهانه‌ای شده است تا افراد زیادی در سایه ایشان قرار گیرند و مقالات و نوشته‌های فراوانی در اتصال به ایشان و وصف و تجلیل و بزرگداشت ایشان چاپ و پخش شود. بسیار کسانی از تصویر ایشان در نشان‌واره‌ها و نمادهایشان استفاده می‌کنند و سیاسیون و کنشگرانی هم به افشای همدیگر نسبت به مزاحمت و بدنام کردن مرحوم در زمان حیاتشان بپردازند؛ خلاصه هرساله در سالگرد ایشان بازاری بنام ادب گرم می‌شود و خیلی‌ها هم از این فضا سوءاستفاده می‌کنند.
آنچه موجب مقبولیت و خوش‌نامی ادب نزد مردم شده است نه ترکیب نام و فامیلش و نه اتصالش به شخص و گروهی خاص و نه نوشته‌ها و سروصدای تبلیغاتی ایشان در مشروع ساختن خود و اقداماتش بوده است؛ ادب را اصول اخلاقی و مسئولیت‌پذیری وی در عرصه سیاست مشهور کرد و پایبندی به ارکان اخلاقی مدرن عبارت از مسئولیت اخلاقی، تلاش در جهت بهبود وضع انسان‌ها، نقدپذیری و فسادناپذیری فاکتورهایی بودند که مهندس ادب را به نیکنامی شهره کرد و این‌ها در سایه دانش و آگاهی و اطلاع از امر سیاسی و اوضاع منطقه و جهان، تربیت مدرن و تعامل و گفتگوی مستمر با افکار عمومی و قدرت به وجود آمده است نه در توارث و نه در نسبت نصبی و سببی و یا هر مؤلفه‌ای که در دنیای سنت قهرمان‌پروری و اسطوره‌سازی می‌نمود.
سیاست مدرن در تعامل مستمر با پرسشگری و نقد قرار دارد و عرصه وظایف، مسئولیت‌ها، اختیارات و پاسخگویی کاملاً مشخص و واضح است؛ بنابراین کنشگر سیاسی باید ملتفت به این موضوعات بوده و بر اساس آن، گام بردارد. این روزها افراد فراوانی در سایه نام ادب به دنبال پنهان کردن ضعف‌ها و کاستی‌های خود هستند و می‌پندارند در سایه چنین فردی می‌توانند پنهان شوند؛ غافل از آنکه این سایه خود روشنایی است و تاریکی در آن راهی ندارد و زیر چتر نام ادب، خدمت صادقانه، اخلاق مدرن، تعامل و تساهل و نقدپذیری و احترام به حقوق و آزادی‌های دیگران جای می‌گیرد و توهین و افتراء، فحاشی‌های رکیک سیاسی و متهم کردن دیگران جهت تبرئه و اثبات خود مسائلی هستند نه‌تنها در سایه نام ادب جای نمی‌گیرند بلکه اخلاق سیاسی مدرن به‌دوراز چنین رفتارهایی است. آن مرحوم به لقب ادب بود به منش مؤدب.
جهان امروز جهان تعامل، گفتگو و پذیرش تفاوت‌ها و تساهل است. در امر سیاسی هم‌چنین وضعی کماکان استوار است و شایسته است سیاست ورزی از اسطوره‌سازی و قهرمان گرایی فاصله بگیرد و با نقد مداوم به بازسازی فضاهای بحران‌زده در عرصه‌های عینی بپردازد و این مهم در سایه قرار گرفتن به امید مشروعیت میسر نخواهد بود. بخش زیادی از شهرت و نیکنامی در عرصه فعالیت سیاسی استقبال از انتقاد و فسادناپذیری و عملکرد مثبت است. امروز اگر جوانان ما می‌خواهند وارد عرصه فعالیت سیاسی شوند باید بجای الصاق نشان و نشان‌واره‌ی دیگران بر سینه؛ از منش و اخلاق و عملکرد بزرگانی چون ادب درس بیاموزند و با رویکردی انتقادی آن‌ها را بازخوانی نمایند. چنین خوانشی به همراه تسلط بر علم و شرایط مدرن می‌تواند در آینده به بارآورنده کسانی گردد که بتوانند کارزار سیاست را به عرصه نیک‌نامی و جاودانگی تبدیل نمایند؛ همچنان که نام ادب اینک در میان ما جاودانه شده است.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

بیانیه تحریریه روزنامه روژان در واکنش به دروغ‌پردازی برخی کانال‌های مجازی

مغز فندقی‌ها/ قلم مسئول و مصیبت‌های آن

بدواً عرض می‌کنیم ما کسانی که در روژان قلم می‌زنیم با اطمینان، به اتفاق همکارانمان در دیگر نشریات استان آرزو کرده و می‌کنیم که ای کاش فعل و فعالیت مسئولان ما به گونه‌ای بود که رفاه و آسایش و امنیت خاطر را به مردم هدیه می‌کرد و از قِبَل حرف و حرکتشان مملکت بر ریل توسعه می‌چرخید؛ آن وقت ما محررین، توسن قلم را در دشت بلاغت و فصاحت جولان می‌دادیم و با ردیف کردن همة صناعات ادبی در رسا و ثنای مسئولان، مثنوی‌ها می‌سرودیم و به نشانه شکرگزاری، دست نیاز به سوی پروردگار دراز می‌کردیم که خدایا این سروران را از سر ما دریغ مدار که سروریشان باعث سرفرازی ما شده است؛ اما چه کنیم که چنین نیست؛ ما هم بنا به وظیفه دینی و اخلاقی و حرفه‌ای خود مجبوریم آلام مردم را بازگو و به سمع و نظر مردم برسانیم شاید دستی از آستین همت به در آید و تیمارگری بنشیند. ما کی هستیم که چنین حقی داریم؛ فعالان عرصه رسانه‌‌‌های جمعی که رکن چهارم دموکراسی‌اش می‌نامند و برقراری نظم و نسق، مستلزم وجود و فعالیت مثبت ماست؛ مائی که از قواعد و قوانین بهره می‌گیریم و در پی هدایت امور در بستر بهبود به نام مردم و از سوی مردم می‌گوئیم و می‌نویسیم. در واقع ما آئینه تمام‌قد رفتارهای مسئولان هستیم؛ اگر خوبند خوب نشان می‌دهیم و اگر بدند بد. نه در خفا، که به صراحت می‌گوییم: از آنجا که در شرایط فعلی شرایط سختی بر جامعه حاکم است لذا ما مجبور به بیان حقایقی می‌شویم که ممکن است برای حضرات مسئولان تلخ و گزنده باشد لذا توقع اخم و تخم، خط و نشان کشیدن و... هم هست که دیده و شنیده‌ایم اما ایفای مسئولیت، بالاتر از همه خطرات است، چه ما به ارزش قلم و تراوشاتش نیک آشنائیم و می‌دانیم که خدای منان به آن سوگند خورده است؛ «ن والقم و ما یسطرون». در چنین حالتی کسی نباید از ما توقع واژگون‌کاری و باژگون‌گوئی داشته باشد؛ اگر خواهان تعریف و تمجید هستید بفرمائید؛ مسئولیت و اختیار دارید به مردم خدمت کنید تا مشمول عنایت شوید و گرنه ما معذوریم. نویسندگان و دست‌اندرکاران این نشریه به شهادت صفحه‌های روژان در تمام سال‌های عمر، همیشه فریادگر مردم و مصالح و منافعشان بوده‌اند؛ به ناحق سیاه را سفید و سفید را سیاه نکرده‌اند و در بستر این سیر، فشار را هم تحمّل نموده‌اند. در این میان گاهاً اظهار نظرهائی در مورد روژان ابراز می‌شود که جای تاسف است؛ جدیداً در منبعی نه چندان شناخته شده برای مردم، انگ و رنگی به روژان زده‌اند که گویا ارگان سپاه است و با استفاده از رانت، 85 تن کاغذ از دولت گرفته است!! در باره این انگ‌نامه که ظاهرا به بهانه تجلیل مدیرکل ارشاد اسلامی از روژان به بیرون تراوش پیدا کرده است باید گفت عجبا از این استدلال، استخراج و استنتاج؟ بازدید مدیرکل ارشاد کردستان و اهدای لوح تقدیر، امری مرسوم است و هرازچند‌گاهی صورت می‌گیرد و تمام دفاتر نشریات ...