رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • شنبه ۵ خرداد ۱۳۹۷
  • السبت ۱۱ رمضان ۱۴۳۹
  • 2018 Saturday 26 May

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۱۰ مهر ۱۳۹۵ - ۱۳:۴۱
  • کد خبر : 1353
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : سایه‌ای که روشن است

روژان: بخش زیادی از شهرت و نیکنامی در عرصه فعالیت سیاسی استقبال از انتقاد و فسادناپذیری و عملکرد مثبت است.

امروز در جامعه‌ای نظیر ایران، سنت به یک موضوع سیاسی تبدیل شده و یا به عبارتی سنت و سیاست باهم همراه شده‌اند؛ از راهکارها و عملکردها گرفته تا استمرار فعالیت‌های انتزاعی در مطالعه رفتار سیاسی فرد و اجتماع. در حقیقت باید اعتراف کرد رابطه آن‌چنانی میان سیاست و فلسفه وجود ندارد؛ یعنی پرسش در باره ماهیت سیاست و امر سیاسی باید پرسشی فلسفی باشد و فلسفه مرتبط و پاسخگوی سیاست.
زمانی که سخن از پاسخگویی به میان می‌آید لاجرم مسئولیت را هم در پی دارد و بدون ایده مسئولیت نمی‌توان از دمکراسی سخن گفت و دمکراسی هم بدون تفکر و اخلاق دمکراتیک محقق نخواهد شد. فضای سیاسی جامعه ما همواره از کمبود چنین اصول اخلاقی رنج‌برده است و این خلأ و همچنین نبود انگیزه و تعمق کافی برای پرسش و پاسخ و تأمل انتقادی باعث شده است که سیاستمداران برای پیشبرد امورشان به سنت‌های ایدئولوژیک و اسطوره‌ای پناه ببرند و با عدم توفیق در درک و انجام پرسشگری فلسفی و انتقادی در حوزه سیاست با ورشکستگی مواجه خواهیم شد و درنهایت مجبوریم خود را به منابعی ایدئولوژیک متصل کنیم که به گمانمان مشروعیت آفرین خواهد بود؛ غافل از آنکه زیست جهان سیاست فضای نقد مداوم و تحلیل و گفتگو است.
هدف از این مقدمه پرداختن به رویکردی است که این روزها در عرصه فعالیت سیاسی جامعه ما به‌وفور مشاهده می‌شود و سیاستمداران ما برای مشروعیت طلبی خود را در سایه کسانی قرار می‌دهند که نزد افکار عمومی دارای مقبولیت هستند؛ فارغ از تعاریف و مناقشاتی که بر سر دایره حدود شناسایی کنشگر سیاسی و سیاستمداران وجود دارد در اینجا مراد از سیاستمداران کلیه کسانی است که در فعالیت‌های سیاسی نقش مستقیم دارند و یا در عرصه نوشتن و تحلیل فضای سیاسی مشغول هستند.
مرحوم مهندس بهاء‌الدین ادب از سیاستمدارانی بودند که در کسوت نمایندگی مجلس و دیگر مناصب دولتی و بخش خصوصی، منشأ خدماتی شدند که در نزد افکار عمومی واجد مقبولیت و جایگاه ویژه‌ای بود و به نظر می‌رسد اقدامات، فعالیت، عملکرد و کارنامه ایشان و همچنین انتقادات و اشکالاتی که بر ایشان واردشده است بر همگان عیان است و لازم به یادآوری نبوده و در پیوستار این نوشته نمی‌گنجد. از زمان فوت نامبرده تاکنون هرساله و بخصوص در سالگرد فوت ایشان نام ادب بهانه‌ای شده است تا افراد زیادی در سایه ایشان قرار گیرند و مقالات و نوشته‌های فراوانی در اتصال به ایشان و وصف و تجلیل و بزرگداشت ایشان چاپ و پخش شود. بسیار کسانی از تصویر ایشان در نشان‌واره‌ها و نمادهایشان استفاده می‌کنند و سیاسیون و کنشگرانی هم به افشای همدیگر نسبت به مزاحمت و بدنام کردن مرحوم در زمان حیاتشان بپردازند؛ خلاصه هرساله در سالگرد ایشان بازاری بنام ادب گرم می‌شود و خیلی‌ها هم از این فضا سوءاستفاده می‌کنند.
آنچه موجب مقبولیت و خوش‌نامی ادب نزد مردم شده است نه ترکیب نام و فامیلش و نه اتصالش به شخص و گروهی خاص و نه نوشته‌ها و سروصدای تبلیغاتی ایشان در مشروع ساختن خود و اقداماتش بوده است؛ ادب را اصول اخلاقی و مسئولیت‌پذیری وی در عرصه سیاست مشهور کرد و پایبندی به ارکان اخلاقی مدرن عبارت از مسئولیت اخلاقی، تلاش در جهت بهبود وضع انسان‌ها، نقدپذیری و فسادناپذیری فاکتورهایی بودند که مهندس ادب را به نیکنامی شهره کرد و این‌ها در سایه دانش و آگاهی و اطلاع از امر سیاسی و اوضاع منطقه و جهان، تربیت مدرن و تعامل و گفتگوی مستمر با افکار عمومی و قدرت به وجود آمده است نه در توارث و نه در نسبت نصبی و سببی و یا هر مؤلفه‌ای که در دنیای سنت قهرمان‌پروری و اسطوره‌سازی می‌نمود.
سیاست مدرن در تعامل مستمر با پرسشگری و نقد قرار دارد و عرصه وظایف، مسئولیت‌ها، اختیارات و پاسخگویی کاملاً مشخص و واضح است؛ بنابراین کنشگر سیاسی باید ملتفت به این موضوعات بوده و بر اساس آن، گام بردارد. این روزها افراد فراوانی در سایه نام ادب به دنبال پنهان کردن ضعف‌ها و کاستی‌های خود هستند و می‌پندارند در سایه چنین فردی می‌توانند پنهان شوند؛ غافل از آنکه این سایه خود روشنایی است و تاریکی در آن راهی ندارد و زیر چتر نام ادب، خدمت صادقانه، اخلاق مدرن، تعامل و تساهل و نقدپذیری و احترام به حقوق و آزادی‌های دیگران جای می‌گیرد و توهین و افتراء، فحاشی‌های رکیک سیاسی و متهم کردن دیگران جهت تبرئه و اثبات خود مسائلی هستند نه‌تنها در سایه نام ادب جای نمی‌گیرند بلکه اخلاق سیاسی مدرن به‌دوراز چنین رفتارهایی است. آن مرحوم به لقب ادب بود به منش مؤدب.
جهان امروز جهان تعامل، گفتگو و پذیرش تفاوت‌ها و تساهل است. در امر سیاسی هم‌چنین وضعی کماکان استوار است و شایسته است سیاست ورزی از اسطوره‌سازی و قهرمان گرایی فاصله بگیرد و با نقد مداوم به بازسازی فضاهای بحران‌زده در عرصه‌های عینی بپردازد و این مهم در سایه قرار گرفتن به امید مشروعیت میسر نخواهد بود. بخش زیادی از شهرت و نیکنامی در عرصه فعالیت سیاسی استقبال از انتقاد و فسادناپذیری و عملکرد مثبت است. امروز اگر جوانان ما می‌خواهند وارد عرصه فعالیت سیاسی شوند باید بجای الصاق نشان و نشان‌واره‌ی دیگران بر سینه؛ از منش و اخلاق و عملکرد بزرگانی چون ادب درس بیاموزند و با رویکردی انتقادی آن‌ها را بازخوانی نمایند. چنین خوانشی به همراه تسلط بر علم و شرایط مدرن می‌تواند در آینده به بارآورنده کسانی گردد که بتوانند کارزار سیاست را به عرصه نیک‌نامی و جاودانگی تبدیل نمایند؛ همچنان که نام ادب اینک در میان ما جاودانه شده است.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

روژان؛ روزنامه‌ای برای مردم

ضرورت وجود روزنامه در کردستان و اینکه چرا باید استان ما از وجود یک نشریه روزانه محروم بماند همواره دغدغه اینجانب در سال‌های گذشته بود؛ محرومیتی که حداقل برای اهالی فرهنگ و به خصوص رسانه دردآور می‌نمود؛ آن هم مردمانی که بر پیشانی آنان فرهنگ می‌درخشد و سابقه روزنامه‌داری را بیش از دیگران دارند. جدا از پیشینه فرهنگی این استان و نقش مطبوعات در بالابردن سطح آگاهي‌های مردم و فرهنگ عمومي نسبت به مسائل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی كه در جامعه صورت مي‌گيرد و اینکه رسانه‌ها سهم مهمي در اطلاع‌رساني مردم خواهند داشت، استان کردستان به دلیل برخورداری از پتانسیل تجارت، بازارهای مرزی و کشاورزی از دیرباز به لحاظ اقتصادی هم یکی از استان‌های مورد توجه دولتمردان و سرمایه‌گذاران بوده است. نخبگان فرهنگی ما نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ فرهنگ و هویت ایرانی اسلامی و احیای مرجعیت علمی کشور داشته‌اند و بی‌جهت نیست که رهبر معظم انقلاب آن را استان فرهنگی نامیدند. امروز اما پس از سال‌ها انتشار هفتگی، با کمک و یاری دوستان گرانمایه‌مان در تحریریه، انتشار اولین شماره روزنامه را با شما مردم و خوانندگان خوبمان جشن می‌گیریم و بعد از الطاف الهی، تنها امیدمان را به خوانندگان عزیزی که ما را در این راه یاری خواهند کرد، می‌بندیم. «روژان» روزنامه‌ای است مردمی و برای مردم کردستان و همه کسانی که در این استان وقت خود را برای توسعه و آبادانی کشور وقف کرده‌اند. دست همه شما را برای کمک به بهبود و پیشرفت فعالیتمان در این راه به گرمی می‌فشاریم. در نخستین شماره انتشار روژان، دوست و استاد ارجمندم جناب آقای ناصر کانی‌سانانی مقاله‌ای نوشتند و در آن به نگارنده تذکر دادند که این راه صعب و دشوار را بارها تجربه کرده‌ای و انتشار نشریه آنهم در کردستان کار مجنونان و عاشقان است! امروز بعد از انتشار 180 شماره در سخت‌ترین دوره از نظر اقتصادی می‌توانم با افتخار بگویم استاد عزیز؛ در این آزمون سخت خوشبختانه سرافراز بیرون آمدیم و ثابت کردیم که مجنون نیستیم اما عاشق چرا. البته این موفقیت حاصل نمی‌شد مگر با پشتوانه معنوی و استفاده از تجارب ایشان و اندیشه‌ی اندیشه‌ورزانی چون کاک عماد کریمیان، دکتر افراسیاب جمالی، دکتر بهروز خیریه، آقایان عباد زینبی، حسین اندان، ناصر نجفی، هژیر الله‌مرادی، آرش علیمرادی، یحیی صمدی، امید باتو، صدیق مینایی، عطا امانی، کاک احمد یاسینی (پشکو)، سرکار خانم آسو حسینی و بسیاری دیگر از همراهان که در طول پنج سال گذشته تلخی‌ها و شیرینی‌های وقایع روز جامعه را با زبان یادداشت و خبر با شما درمیان گذاشتند و نیز حمایت مخاطبینی که تذکرات و انتقاداتشان چون شهد، تلخکامی‌های حاصل از لجن‌پراکنی تاریک‌اندیشان را بر کام ما شیرین کرد و راه را برای ادامه مسیر ممکن و عزم ما را برای همپیمانی با مردم مصمم‌تر ساخت؛ اگر نبود تشویق‌ها و حمایت‌های مردم، قطعا ادامه مسیر برایمان امکان‌پذیر نبود. خرسندیم که در این مدت، هرگز به تندی سخن نگفتیم مگر مستدل و ابزار هیچ جریان و گروه سیاسی و دولتی نشدیم مگر گروه‌های ان.جی.او که خود را بخشی از ...