رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • جمعه ۲۶ بهمن ۱۳۹۷
  • الجمعة ۹ جماد ثاني ۱۴۴۰
  • 2019 Friday 15 February

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۱۶ مهر ۱۳۹۵ - ۱۱:۴۵
  • کد خبر : 1405
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : پوشش وعفاف

روژآن: درکل انتظار از مادران و بانوان که مدیران تربیتی جامعه هستند بسیار زیاد است، هرچند گله از آن‌ها هم کم نیست زیرا که می‌توانند برای صیانت از ارزش‌های اخلاقی که حافظ نسل‌ها و درنهایت جامعه است از اوان کودکی سعی و تلاش فراوان خود را با لفظ و عمل توأم کرده و با تمرین و استمرار سایه‌های شوم رذایل اخلاقی که، ازجمله آن‌ها بی‌بندوباری، بدپوششی و… است و مانع اعتلا و ترقی بانوان در اجتماع است به جد برداشته و محو و نابود کرده و جامعه‌ای متعالی به امروز و فردای انسانیت هدیه کنند.

در طول تاریخ اقوام و ملل بنا به موقعیت‌های جغرافیایی و فرهنگی دارای پوشش ویژه و خاص خود بوده، طوری که می‌توان گفت یکی از عوامل تمایز آنان به‌حساب می‌آمده و برخاسته از هویتشان بوده است، عزت نفس آن‌ها ایجاب می‌کرد برای حفظ هویت ارزشی و ملی دیگر تقلید نکنند به‌خصوص ازنظر پوشش و آداب‌ورسوم و همواره لباس و پوشش افراد؛ (که پرچم کشور وجود و شناسنامه انسان است) در هر طبقه، جنس، گروه سن و نوع، باهم متفاوت بوده و شأن و منزلت را نشان داده است؛ به‌عنوان‌مثال پوشش کودکان – بزرگ‌سالان- کهن‌سالان- زنان – مردان و غیره یکسان نبوده حتی در تمدن‌های مادرسالار هم که زنان مدیریت کلان را داشته لباس و پوشش آنان هرگز خارج از عرف و مغایر باارزش‌ها نبوده و در هیچ آثار باستانی خلاف آنچه مرسوم بوده مشاهده نمی‌شود؛ باوجود روابط تنگاتنگ بازرگانی، فرهنگی میان مللی نظیر مصر و میان دورود و… شواهد کمترین تقلید را ازنظر پوشش و آداب‌ورسوم رانشان می‌دهد و این خود نشان از یک قوت و قدرت فرهنگی در حفظ هویت ارزشی آن‌ها بوده است، به‌ویژه خودباوری قشر زنان که با داشتن بالاترین موقعیت اجتماعی هرگز دچار خودشیفتگی و طغیان نشده‌اند.
اینک آیا دختران و زنان ما از منظر زمانی، عقلی، علمی، آموزشی تربیتی؛ عقب‌تر از این بانوان عهد باستان و دوران تاریخی هستند؟ آیا آنان از این ره‌آورد انفجار علم و اطلاعات هیچ توشه‌ای برنداشته و می‌خواهند مصداق این روایت غرض‌آلود مردسالارانه باشند که: زن ناقص عقل است!
توصیه خداوند متعال
خداوند سبحان به‌کرات در آیات بسیاری از قرآن کریم به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم انسان‌ها را به‌ویژه آن‌هایی که در سن عقل و تکلیف هستند به حفظ وصیانت سلامت اخلاقی توصیه فرموده و از نزدیک شدن به معاصی کبیره نهی نموده؛ یکی از مصداق‌های مهم نزدیکی به گناه که مرتبط با موضوع مورد بحث ماهم هست همین مسئله نجابت، عفت ورزی و حفظ بانوان از نابودی اخلاقی است؛ هرچند مردان نیز مکلف و موظف به رعایت موازین اخلاقی می‌باشند زیرا سعادت دنیا و آخرت درگرو این مهم است و بس.
شیخ شیراز در جلوه گری‌های عمدی زنان شعری رسا دارد:
هرکه شیرینی فروشد مشتری بر او بجوشد
یا مگس را دم ببندد یا عسل را سر بپوشد
به‌راستی ما را چه شده که این‌قدر و با شدت تمام محتاج نگاه چشم‌چرانی افراد هرزه و بی‌بندو بارهستیم و عسل شفابخش خود را که خریدار واقعی دارد با التماس در اختیار مگس‌های بیماری‌زا قرارمی‌دهیم. افسوس! بیایید یک‌بار به شخصیت پرارزشی که خداوند برایمان ایجاد نموده فکر کنیم و توانایی‌های بی‌نهایت خود را به انواع لذت‌هایی که مطابق ارزش‌ها است سوق دهیم؛ نگاه ممتد و گناه‌آلود فردی که برای یک‌لحظه ما را ملعبه خود نموده و لحظه‌ای دیگر به دنبال نمایشگاهی دیگراست و مرتب مثل تشنه‌ای که آب شور سیرابش نمی‌کند تقاضا نکنیم؛ زیرا که نیازمندی هیچ‌وقت در طول تاریخ یک امتیاز یا ارزش نبوده هرچند برخی نیازها یک مسئله بالاجبار و غیر ارادی است؛ مثل نیازهای حیاتی (اکسیژن، آب، غذا و…) اما نیازهای روحی و روانی جز آنچه قوانین الهی و سائقه‌های زیستی طلب می‌کند؛ بیشتر یک خواسته مصنوعی تلقینی و تقلیدی است که نه‌تنها انسان را راضی نمی‌کند بلکه در دراز یا کوتاه‌مدت پیامدهای مخرب هم برای فرد و هم برای جامعه دارد و گاه جبران آن امکان‌ناپذیر نیست، امروزه به دلیل اشاعه سواد و کثرت اطلاعات از هر نوع به‌ویژه مجهز بودن اکثریت انسان‌ها به قوه تعقل کمتر جای خود تبرئه کردن از ارتکاب به خطای دانسته باقی می‌ماند زیرا همگی دریک جامعه فرهنگ و شئون آن را شناخته و موافق و مخالف و پیامد آن را می‌دانیم؛ و هیچ‌کس
منکر تغییر و تحول هم نیست؛ اما تاچه تحولی باشد! و جامعه عقلانی هیچ‌گاه تغییری که ارزش‌های الهی وجهانی اخلاقی را نادیده بگیرد قبول نکرده و نمی‌پذیرد؛ متأسفانه امروزه آدم‌هایی که در جاهلیت پنهان خود را گم می‌کنند به‌جای آنکه در سایه تثبیت هویت خود؛ جهان‌شمولی وجهان وطنی را سرمشق خود قرار دهند مرتب برای راضی نگاه‌داشتن خود به این در و آن در زده و سرانجام
ناکام و نامراد محیط را برای آنانی که مثل خودشان هستند بیشتر ناامن و شرارت آلود می‌کنند. از این جمله‌اند برخی از خانم‌ها که تن و آناتومی خود را به نمایشگاهی عمومی و مجانی تبدیل کرده و به هر چیزی متوسل شده تا تماشاچی و مشتری بیشتری جمع‌آوری کنند و از نیمه‌راه هم در ناکجاآبادی… هم دنیا را از دست‌داده و هم آخرت و هم اینکه تماشاچی و سوءاستفاده کننده با بدترین کلمات از
آن‌ها یادکرده و لایق همسری نمی‌دانند. در پرسش‌هایی که گاه ازسر دلسوزی از این افراد دارم جواب می‌شنوم که: در خانواده کسی به ما نگاه، محبت، توجه نمی‌کند عزت و اعتبار قائل نیستند، امکانات فراهم نمی‌کنند نوازش روحی و روانی روا نمی دارند و…
تا چند درصد این اظهارات صحت دارد با دیده عقل قابل تشخیص است که در بسیاری از موارد پیامدها گواه صحت توجه نمی‌کند عزت و اعتبار قائل نیستند، امکانات فراهم نمی‌کنند نوازش روحی و روانی روانمی دارند و… حداقل چهل تا پنجاه‌درصد مسئله می‌باشد زیرا نمی‌خواهیم یک‌طرفه به قاضی برویم؛ البته نمی‌توان هم این موارد را به همه‌جا تعمیم داد و لذا مردان را باید متنبه کرد که دختربچه‌ها – نوجوانان – جوانان – زنان- خواهران ازهر سن نیازهای عاطفی‌شان توسط پدر، برادر، همسر، عمو، دایی و در درون خانواده تأمین شود البته با توجه به جنبه، ظرفیت (زیرا بنا به فرمایش خود قرآن مجید برخی از انسان‌ها در بی‌نیازی مطلق طغیان می‌کنند) و نیازی هم به چاپلوسی و دروغ نیست حتی یک توجه، یک احترام واقعی و یک نگاه ساده و متین و اجابت کردن خواسته‌های برحق آن‌ها هم کفایت می‌کند چه رسد به آنچه خداوند متعال بر عهده مردان برای زنان گذاشته است.
نتیجه: درکل انتظار از مادران و بانوان که مدیران تربیتی جامعه هستند بسیار زیاد است، هرچند گله از آن‌ها هم کم نیست زیرا که می‌توانند برای صیانت از ارزش‌های اخلاقی که حافظ نسل‌ها و درنهایت جامعه است از اوان کودکی سعی و تلاش فراوان خود را با لفظ و عمل توأم کرده و با تمرین و استمرار سایه‌های شوم رذایل اخلاقی که، ازجمله آن‌ها بی‌بندوباری، بدپوششی و… است و مانع اعتلا و ترقی بانوان در اجتماع است به جد برداشته و محو و نابود کرده و جامعه‌ای متعالی به امروز و فردای انسانیت هدیه کنند.
مولانا: لطف حق با تو مداراها کند
چونکه از حد بگذرد رسوا کند
شیخ شیراز: به هرچه خدمت کنید ارزشت افزاید
جز هوس که ترا رسوا نماید
شیخ شیراز: آنان که بدی را برگزیده‌اند
ندانم زخوبی چه بد دیده‌اند؟
به امید آنکه همه بانوان به ارزش الهی خود آگاه شده ودر اعتلا آن بکوشند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

بیانیه تحریریه روزنامه روژان در واکنش به دروغ‌پردازی برخی کانال‌های مجازی

مغز فندقی‌ها/ قلم مسئول و مصیبت‌های آن

بدواً عرض می‌کنیم ما کسانی که در روژان قلم می‌زنیم با اطمینان، به اتفاق همکارانمان در دیگر نشریات استان آرزو کرده و می‌کنیم که ای کاش فعل و فعالیت مسئولان ما به گونه‌ای بود که رفاه و آسایش و امنیت خاطر را به مردم هدیه می‌کرد و از قِبَل حرف و حرکتشان مملکت بر ریل توسعه می‌چرخید؛ آن وقت ما محررین، توسن قلم را در دشت بلاغت و فصاحت جولان می‌دادیم و با ردیف کردن همة صناعات ادبی در رسا و ثنای مسئولان، مثنوی‌ها می‌سرودیم و به نشانه شکرگزاری، دست نیاز به سوی پروردگار دراز می‌کردیم که خدایا این سروران را از سر ما دریغ مدار که سروریشان باعث سرفرازی ما شده است؛ اما چه کنیم که چنین نیست؛ ما هم بنا به وظیفه دینی و اخلاقی و حرفه‌ای خود مجبوریم آلام مردم را بازگو و به سمع و نظر مردم برسانیم شاید دستی از آستین همت به در آید و تیمارگری بنشیند. ما کی هستیم که چنین حقی داریم؛ فعالان عرصه رسانه‌‌‌های جمعی که رکن چهارم دموکراسی‌اش می‌نامند و برقراری نظم و نسق، مستلزم وجود و فعالیت مثبت ماست؛ مائی که از قواعد و قوانین بهره می‌گیریم و در پی هدایت امور در بستر بهبود به نام مردم و از سوی مردم می‌گوئیم و می‌نویسیم. در واقع ما آئینه تمام‌قد رفتارهای مسئولان هستیم؛ اگر خوبند خوب نشان می‌دهیم و اگر بدند بد. نه در خفا، که به صراحت می‌گوییم: از آنجا که در شرایط فعلی شرایط سختی بر جامعه حاکم است لذا ما مجبور به بیان حقایقی می‌شویم که ممکن است برای حضرات مسئولان تلخ و گزنده باشد لذا توقع اخم و تخم، خط و نشان کشیدن و... هم هست که دیده و شنیده‌ایم اما ایفای مسئولیت، بالاتر از همه خطرات است، چه ما به ارزش قلم و تراوشاتش نیک آشنائیم و می‌دانیم که خدای منان به آن سوگند خورده است؛ «ن والقم و ما یسطرون». در چنین حالتی کسی نباید از ما توقع واژگون‌کاری و باژگون‌گوئی داشته باشد؛ اگر خواهان تعریف و تمجید هستید بفرمائید؛ مسئولیت و اختیار دارید به مردم خدمت کنید تا مشمول عنایت شوید و گرنه ما معذوریم. نویسندگان و دست‌اندرکاران این نشریه به شهادت صفحه‌های روژان در تمام سال‌های عمر، همیشه فریادگر مردم و مصالح و منافعشان بوده‌اند؛ به ناحق سیاه را سفید و سفید را سیاه نکرده‌اند و در بستر این سیر، فشار را هم تحمّل نموده‌اند. در این میان گاهاً اظهار نظرهائی در مورد روژان ابراز می‌شود که جای تاسف است؛ جدیداً در منبعی نه چندان شناخته شده برای مردم، انگ و رنگی به روژان زده‌اند که گویا ارگان سپاه است و با استفاده از رانت، 85 تن کاغذ از دولت گرفته است!! در باره این انگ‌نامه که ظاهرا به بهانه تجلیل مدیرکل ارشاد اسلامی از روژان به بیرون تراوش پیدا کرده است باید گفت عجبا از این استدلال، استخراج و استنتاج؟ بازدید مدیرکل ارشاد کردستان و اهدای لوح تقدیر، امری مرسوم است و هرازچند‌گاهی صورت می‌گیرد و تمام دفاتر نشریات ...