رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷
  • الأحد ۹ ربيع أول ۱۴۴۰
  • 2018 Sunday 18 November

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۱۶ مهر ۱۳۹۵ - ۱۱:۴۵
  • کد خبر : 1405
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : پوشش وعفاف

روژآن: درکل انتظار از مادران و بانوان که مدیران تربیتی جامعه هستند بسیار زیاد است، هرچند گله از آن‌ها هم کم نیست زیرا که می‌توانند برای صیانت از ارزش‌های اخلاقی که حافظ نسل‌ها و درنهایت جامعه است از اوان کودکی سعی و تلاش فراوان خود را با لفظ و عمل توأم کرده و با تمرین و استمرار سایه‌های شوم رذایل اخلاقی که، ازجمله آن‌ها بی‌بندوباری، بدپوششی و… است و مانع اعتلا و ترقی بانوان در اجتماع است به جد برداشته و محو و نابود کرده و جامعه‌ای متعالی به امروز و فردای انسانیت هدیه کنند.

در طول تاریخ اقوام و ملل بنا به موقعیت‌های جغرافیایی و فرهنگی دارای پوشش ویژه و خاص خود بوده، طوری که می‌توان گفت یکی از عوامل تمایز آنان به‌حساب می‌آمده و برخاسته از هویتشان بوده است، عزت نفس آن‌ها ایجاب می‌کرد برای حفظ هویت ارزشی و ملی دیگر تقلید نکنند به‌خصوص ازنظر پوشش و آداب‌ورسوم و همواره لباس و پوشش افراد؛ (که پرچم کشور وجود و شناسنامه انسان است) در هر طبقه، جنس، گروه سن و نوع، باهم متفاوت بوده و شأن و منزلت را نشان داده است؛ به‌عنوان‌مثال پوشش کودکان – بزرگ‌سالان- کهن‌سالان- زنان – مردان و غیره یکسان نبوده حتی در تمدن‌های مادرسالار هم که زنان مدیریت کلان را داشته لباس و پوشش آنان هرگز خارج از عرف و مغایر باارزش‌ها نبوده و در هیچ آثار باستانی خلاف آنچه مرسوم بوده مشاهده نمی‌شود؛ باوجود روابط تنگاتنگ بازرگانی، فرهنگی میان مللی نظیر مصر و میان دورود و… شواهد کمترین تقلید را ازنظر پوشش و آداب‌ورسوم رانشان می‌دهد و این خود نشان از یک قوت و قدرت فرهنگی در حفظ هویت ارزشی آن‌ها بوده است، به‌ویژه خودباوری قشر زنان که با داشتن بالاترین موقعیت اجتماعی هرگز دچار خودشیفتگی و طغیان نشده‌اند.
اینک آیا دختران و زنان ما از منظر زمانی، عقلی، علمی، آموزشی تربیتی؛ عقب‌تر از این بانوان عهد باستان و دوران تاریخی هستند؟ آیا آنان از این ره‌آورد انفجار علم و اطلاعات هیچ توشه‌ای برنداشته و می‌خواهند مصداق این روایت غرض‌آلود مردسالارانه باشند که: زن ناقص عقل است!
توصیه خداوند متعال
خداوند سبحان به‌کرات در آیات بسیاری از قرآن کریم به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم انسان‌ها را به‌ویژه آن‌هایی که در سن عقل و تکلیف هستند به حفظ وصیانت سلامت اخلاقی توصیه فرموده و از نزدیک شدن به معاصی کبیره نهی نموده؛ یکی از مصداق‌های مهم نزدیکی به گناه که مرتبط با موضوع مورد بحث ماهم هست همین مسئله نجابت، عفت ورزی و حفظ بانوان از نابودی اخلاقی است؛ هرچند مردان نیز مکلف و موظف به رعایت موازین اخلاقی می‌باشند زیرا سعادت دنیا و آخرت درگرو این مهم است و بس.
شیخ شیراز در جلوه گری‌های عمدی زنان شعری رسا دارد:
هرکه شیرینی فروشد مشتری بر او بجوشد
یا مگس را دم ببندد یا عسل را سر بپوشد
به‌راستی ما را چه شده که این‌قدر و با شدت تمام محتاج نگاه چشم‌چرانی افراد هرزه و بی‌بندو بارهستیم و عسل شفابخش خود را که خریدار واقعی دارد با التماس در اختیار مگس‌های بیماری‌زا قرارمی‌دهیم. افسوس! بیایید یک‌بار به شخصیت پرارزشی که خداوند برایمان ایجاد نموده فکر کنیم و توانایی‌های بی‌نهایت خود را به انواع لذت‌هایی که مطابق ارزش‌ها است سوق دهیم؛ نگاه ممتد و گناه‌آلود فردی که برای یک‌لحظه ما را ملعبه خود نموده و لحظه‌ای دیگر به دنبال نمایشگاهی دیگراست و مرتب مثل تشنه‌ای که آب شور سیرابش نمی‌کند تقاضا نکنیم؛ زیرا که نیازمندی هیچ‌وقت در طول تاریخ یک امتیاز یا ارزش نبوده هرچند برخی نیازها یک مسئله بالاجبار و غیر ارادی است؛ مثل نیازهای حیاتی (اکسیژن، آب، غذا و…) اما نیازهای روحی و روانی جز آنچه قوانین الهی و سائقه‌های زیستی طلب می‌کند؛ بیشتر یک خواسته مصنوعی تلقینی و تقلیدی است که نه‌تنها انسان را راضی نمی‌کند بلکه در دراز یا کوتاه‌مدت پیامدهای مخرب هم برای فرد و هم برای جامعه دارد و گاه جبران آن امکان‌ناپذیر نیست، امروزه به دلیل اشاعه سواد و کثرت اطلاعات از هر نوع به‌ویژه مجهز بودن اکثریت انسان‌ها به قوه تعقل کمتر جای خود تبرئه کردن از ارتکاب به خطای دانسته باقی می‌ماند زیرا همگی دریک جامعه فرهنگ و شئون آن را شناخته و موافق و مخالف و پیامد آن را می‌دانیم؛ و هیچ‌کس
منکر تغییر و تحول هم نیست؛ اما تاچه تحولی باشد! و جامعه عقلانی هیچ‌گاه تغییری که ارزش‌های الهی وجهانی اخلاقی را نادیده بگیرد قبول نکرده و نمی‌پذیرد؛ متأسفانه امروزه آدم‌هایی که در جاهلیت پنهان خود را گم می‌کنند به‌جای آنکه در سایه تثبیت هویت خود؛ جهان‌شمولی وجهان وطنی را سرمشق خود قرار دهند مرتب برای راضی نگاه‌داشتن خود به این در و آن در زده و سرانجام
ناکام و نامراد محیط را برای آنانی که مثل خودشان هستند بیشتر ناامن و شرارت آلود می‌کنند. از این جمله‌اند برخی از خانم‌ها که تن و آناتومی خود را به نمایشگاهی عمومی و مجانی تبدیل کرده و به هر چیزی متوسل شده تا تماشاچی و مشتری بیشتری جمع‌آوری کنند و از نیمه‌راه هم در ناکجاآبادی… هم دنیا را از دست‌داده و هم آخرت و هم اینکه تماشاچی و سوءاستفاده کننده با بدترین کلمات از
آن‌ها یادکرده و لایق همسری نمی‌دانند. در پرسش‌هایی که گاه ازسر دلسوزی از این افراد دارم جواب می‌شنوم که: در خانواده کسی به ما نگاه، محبت، توجه نمی‌کند عزت و اعتبار قائل نیستند، امکانات فراهم نمی‌کنند نوازش روحی و روانی روا نمی دارند و…
تا چند درصد این اظهارات صحت دارد با دیده عقل قابل تشخیص است که در بسیاری از موارد پیامدها گواه صحت توجه نمی‌کند عزت و اعتبار قائل نیستند، امکانات فراهم نمی‌کنند نوازش روحی و روانی روانمی دارند و… حداقل چهل تا پنجاه‌درصد مسئله می‌باشد زیرا نمی‌خواهیم یک‌طرفه به قاضی برویم؛ البته نمی‌توان هم این موارد را به همه‌جا تعمیم داد و لذا مردان را باید متنبه کرد که دختربچه‌ها – نوجوانان – جوانان – زنان- خواهران ازهر سن نیازهای عاطفی‌شان توسط پدر، برادر، همسر، عمو، دایی و در درون خانواده تأمین شود البته با توجه به جنبه، ظرفیت (زیرا بنا به فرمایش خود قرآن مجید برخی از انسان‌ها در بی‌نیازی مطلق طغیان می‌کنند) و نیازی هم به چاپلوسی و دروغ نیست حتی یک توجه، یک احترام واقعی و یک نگاه ساده و متین و اجابت کردن خواسته‌های برحق آن‌ها هم کفایت می‌کند چه رسد به آنچه خداوند متعال بر عهده مردان برای زنان گذاشته است.
نتیجه: درکل انتظار از مادران و بانوان که مدیران تربیتی جامعه هستند بسیار زیاد است، هرچند گله از آن‌ها هم کم نیست زیرا که می‌توانند برای صیانت از ارزش‌های اخلاقی که حافظ نسل‌ها و درنهایت جامعه است از اوان کودکی سعی و تلاش فراوان خود را با لفظ و عمل توأم کرده و با تمرین و استمرار سایه‌های شوم رذایل اخلاقی که، ازجمله آن‌ها بی‌بندوباری، بدپوششی و… است و مانع اعتلا و ترقی بانوان در اجتماع است به جد برداشته و محو و نابود کرده و جامعه‌ای متعالی به امروز و فردای انسانیت هدیه کنند.
مولانا: لطف حق با تو مداراها کند
چونکه از حد بگذرد رسوا کند
شیخ شیراز: به هرچه خدمت کنید ارزشت افزاید
جز هوس که ترا رسوا نماید
شیخ شیراز: آنان که بدی را برگزیده‌اند
ندانم زخوبی چه بد دیده‌اند؟
به امید آنکه همه بانوان به ارزش الهی خود آگاه شده ودر اعتلا آن بکوشند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...