رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷
  • الأحد ۹ ربيع أول ۱۴۴۰
  • 2018 Sunday 18 November

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۱۶ مهر ۱۳۹۵ - ۱۱:۵۱
  • کد خبر : 1409
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : محصولات استراتژیک کردستان کدم‌اند؟

واقعیت‌های عینی نشان می‌دهد که بخش عمده محصولات کشاورزی، در همه زیربخش‌هایش به‌صورت خام و بدون ایجاد کمترین ارزش افزوده برای استان به فروش می‌رسد. آیا می‌توان مدعی شد محوریت کشاورزی در توسعه استان صرفاً زمانی به واقعیت می‌پیوندد که خام فروشی محصولات کشاورزی به فرآورده‌های مورد مصرف مشتریان تبدیل شود؟

از دوران دبیرستان همواره با این جمله دمخور بوده‌ام که کشاورزی محور توسعه و آبادانی کردستان است. هنوز هم این نظریه، طرفداران زیادی دارد؛ اما تاکنون متوجه نشده‌ام که وزن محصولات کشاورزی در ارزش‌آفرینی برای کردستان چه میزان است! و کدام‌یک از محصولات کشاورزی استان را می‌توان محصولات استراتژیک نامید، محصولات استراتژیک بدین معنا که می‌توانند وزن اقتصادی استان را در مقایسه با استان‌های دیگر افزایش دهند!
۱. برای شناسایی محصولات استراتژیک بخش کشاورزی استان می‌توان خیلی صریح و شفاف از کارشناسان حوزه کشاورزی استان و مدیران ذی‌ربط سؤال کرد که بخش کشاورزی، سالانه چه میزان برای کردستان ارزش می‌آفریند و درآمد استان در این بخش در سال چقدر است؟ چند درصد از جمعیت فعال استان در بخش کشاورزی شاغل است؟ و در کدام زیربخش؟ زراعت؛ دام‌پروری، جنگل‌ها و مراتع، باغداری یا…؟
۲. با یک حساب سرانگشتی می‌توان استدلال کارشناسان را پذیرفت که سه زیربخش زراعت، دام‌پروری و جنگل‌ها و مراتع را به ترتیب مهم‌ترین حوزه هلی درآمدزا برای استان است؟ مستندات عینی برای این ادعا کدم‌اند؟
۳. واقعیت‌های عینی نشان می‌دهد که بخش عمده محصولات کشاورزی، در همه زیربخش‌هایش به‌صورت خام و بدون ایجاد کمترین ارزش افزوده برای استان به فروش می‌رسد. آیا می‌توان مدعی شد محوریت کشاورزی در توسعه استان صرفاً زمانی به واقعیت می‌پیوندد که خام فروشی محصولات کشاورزی به فرآورده‌های مورد مصرف مشتریان تبدیل شود؟ چگونه و چه کسانی باید پیگیر این سیاست اساسی باشند؟ آیا این رویکرد در عمل قابل دفاع است؟ یعنی مثلاً می‌توان پذیرفت کردستان به‌جای فروش گندم خام یا دام و طیور یا محصولات باغی، با ایجاد ده‌ها کارخانه زمینه تولید و فروش و صدور فرآورده‌های گندمی دلمی و باغی را فراهم و ضمن دستیابی به ارزش‌افزوده فراوان، بخشی از مشکل بیکاری خود را حل کند؟
۴. و یک سؤال اساسی و استراتژیک: آیا با توجه به سهم سرمایه‌گذاری و اشتعال‌آفرینی بخش کشاورزی در جهان هنوز هم می‌توان پذیرفت کشاورزی کردستان محور توسعه استان است؟ با کدام مستندات؟ به‌عبارت‌دیگر در صورت تحقق یافتن اهدافی که بیش از سه دهه است دولت و متولیان بخش کشاورزی دنبال آن هستند، مثلاً تبدیل زمین‌های دیمی به آبی و تقویت مراتع و حفظ جنگل‌ها و… سهم کشاورزی استان از کل تولید ناخالص چه میزان خواهد شد. این میزان می‌تواند معرف محوریت کشاورزی در مقابل بخش‌های صنعت و معدن، گردشگری، تجارت خارجی و یا فن‌آوری‌های نوین و نقش‌آفرینی نیروی انسانی متخصص استان باشد؟

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...