رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۶ خرداد ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۲ رمضان ۱۴۳۹
  • 2018 Sunday 27 May

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۱ آبان ۱۳۹۵ - ۱۳:۰۸
  • کد خبر : 1481
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : آنگاه که جنگلی آتش گرفت، درخت بی طرف کدام است
بیانیه انجمن سبز چیا در مورد احداث پالایشگاه نفت در دشت بیلو

آنگاه که جنگلی آتش گرفت، درخت بی طرف کدام است

روژآن: بدینوسیله از عموم مردم، انجمن‌های مردم‌نهاد، کارشناسان، فعالان محیط زیست، رسانه‌ها و مسئولان دلسوز نیز انتظار داریم نسبت به احداث مینی‌پالایشگاه در منطقه بی‌تفاوت نبوده و اعلام موضع نمایند چراکه ما همگی در برابر هر پیشامد ناگواری مسئول خواهیم بود.

انجمن سبز چیا در بیانیه‌ای رسمی اعلام کرد به دلایل زیست‌محیطی با ساخت مینی‌پالایشگاه در دشت بیلوی مریوان مخالف است.
متن بیانیه بدین شرح است:
بسیار بسیار پریشان و متاسفم که باید بگویم کمتر کشوری در جهان به درجه ایران محیط زیست خود را ویران کرده است (اسکندر فیروز، بنیانگذار سازمان حفاظت محیط زیست).
کشور ایران در کمربند خشک جهان واقع شده است و بودن پدیده‌هایی مانند جنگل‌های زاگروس، تالاب‌ها و دریاچه‌های مختلف، تنها یک اتفاق است، بنابراین محافظت از آنها تنها راه پیش روی ماست؛ چرا که در اغلب موارد در صورت نابودی، احیای آن محال است.
تالاب زریبار این شاهکار آفرینش، بارها مورد تهدید و طمع ندانم‌کاری‌های سودپرستان قرار گرفته است و هر روز زخمی جدید بر پیکره آن وارد می‌آید. تالاب زریبار، علی‌رغم طرح کردن هشدارهای جدی، نگارش مطالعات، تحقیقات و نامه‌نگاری‌های متعدد دلسوزان محیط‌زیست با مسئولین مربوطه، برگزاری کارگاه‌های مدیریت زیست‌بومی و.. هنوز با مشکلات پیچیده متعددی روبرو است و دیگر توان روبرو شدن با معضلی به‌غایت بزرگ‌تر را ندارد.
ارگان‌ها و ادارات مسئول به جای حفاظت و پیگیری جهت اعلام ثبت نهایی تالاب زریبار در کنوانسیون رامسر، اخیرا در اعلام رسمی و مصاحبه با رسانه‌ها، وعده احداث مینی‌پالایشگاه نفتی را در فاصله کمتر از دو کیلومتری پناهگاه حیات وحش زریبار(دشت بیلو) را می‌دهند. برخی از مسئولان هم تلاش و فعالیت دلسوزان محیط زیست را برای نجات تالاب زریبار و مخالفت با اجرای این طرح را در حالی سرو صدا می‌خوانند که انگار حضور ده هزار نفری مردم برای حفاظت از آن (مراسم یک روزم برای زریبار) را فراموش کرده‌اند و نمی خواهند به یاد آورند که حیات زریبار تا چه اندازه با تاریخ، فرهنگ، بودن و ماندن ما گره خورده است.
اعلام افتخار آگین نزدیک بودن زمان کلنگ زنی این پروژه، آغاز وارد آوردن تیشه بر ریشه‌های رنجور زریبار و حیات مردمان این منطقه است و به سان لکه‌ای دیگر مثل دریاچه ارومیه، گریبان همگان را خواهد گرفت. احداث پالایشگاه نفتی در مریوان با نام توسعه، اشتغالزایی و کاهش تردد تانکرهای مرگبار، همان پوشش رنگین و وعده های سر خرمنی است که بارها و بارها در دیگر نقاط بر سر کاغذها آمده و جز ویرانی پدید نیاورده است. جالب آن که هیچ کدام از مدافعان این طرح‌های ویرانگر، اکنون دیگر نه دم می زنند و نه محاکمه شده‌اند. متاسفانه بسیارند کسانی که پس از گرفتار شدن در دامان شوربختی به سعادت از دست رفته خود پی می‌برند. تاوان اینچنین اعمال غیر کارشناسانه‌ای را در آینده‌ای نزدیک، زریبار و مردم منطقه باید پس دهند؛ چرا که نمی‌دانند آزموده را آزمودن خطا است.
ما به عنوان انجمن سبز چیا، به هیچ وجه اجرای چنین پروژه های ویرانگر را بر نتابیده و اجازه نخواهیم داد زریبار، که دنیا آرزوی دیدن آن را دارد از ما منع شود. ما نخواهیم توانست زخم عمیق پالایشگاه نفتی بر پیکره زریبار را نظاره گر بوده و ساکت بمانیم؛ چرا که موجیم و آسودگی ما عدم ماست.
بدینوسیله از عموم مردم، انجمن‌های مردم‌نهاد، کارشناسان، فعالان محیط زیست، رسانه‌ها و مسئولان دلسوز نیز انتظار داریم نسبت به احداث مینی‌پالایشگاه در منطقه بی‌تفاوت نبوده و اعلام موضع نمایند چراکه ما همگی در برابر هر پیشامد ناگواری مسئول خواهیم بود.
“آنگاه که جنگلی آتش گرفت، درخت بی طرف کدام است؟”
انجمن سبز چیا
۲۸ مهر ماه ۱۳۹۵

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

روژان؛ روزنامه‌ای برای مردم

ضرورت وجود روزنامه در کردستان و اینکه چرا باید استان ما از وجود یک نشریه روزانه محروم بماند همواره دغدغه اینجانب در سال‌های گذشته بود؛ محرومیتی که حداقل برای اهالی فرهنگ و به خصوص رسانه دردآور می‌نمود؛ آن هم مردمانی که بر پیشانی آنان فرهنگ می‌درخشد و سابقه روزنامه‌داری را بیش از دیگران دارند. جدا از پیشینه فرهنگی این استان و نقش مطبوعات در بالابردن سطح آگاهي‌های مردم و فرهنگ عمومي نسبت به مسائل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی كه در جامعه صورت مي‌گيرد و اینکه رسانه‌ها سهم مهمي در اطلاع‌رساني مردم خواهند داشت، استان کردستان به دلیل برخورداری از پتانسیل تجارت، بازارهای مرزی و کشاورزی از دیرباز به لحاظ اقتصادی هم یکی از استان‌های مورد توجه دولتمردان و سرمایه‌گذاران بوده است. نخبگان فرهنگی ما نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ فرهنگ و هویت ایرانی اسلامی و احیای مرجعیت علمی کشور داشته‌اند و بی‌جهت نیست که رهبر معظم انقلاب آن را استان فرهنگی نامیدند. امروز اما پس از سال‌ها انتشار هفتگی، با کمک و یاری دوستان گرانمایه‌مان در تحریریه، انتشار اولین شماره روزنامه را با شما مردم و خوانندگان خوبمان جشن می‌گیریم و بعد از الطاف الهی، تنها امیدمان را به خوانندگان عزیزی که ما را در این راه یاری خواهند کرد، می‌بندیم. «روژان» روزنامه‌ای است مردمی و برای مردم کردستان و همه کسانی که در این استان وقت خود را برای توسعه و آبادانی کشور وقف کرده‌اند. دست همه شما را برای کمک به بهبود و پیشرفت فعالیتمان در این راه به گرمی می‌فشاریم. در نخستین شماره انتشار روژان، دوست و استاد ارجمندم جناب آقای ناصر کانی‌سانانی مقاله‌ای نوشتند و در آن به نگارنده تذکر دادند که این راه صعب و دشوار را بارها تجربه کرده‌ای و انتشار نشریه آنهم در کردستان کار مجنونان و عاشقان است! امروز بعد از انتشار 180 شماره در سخت‌ترین دوره از نظر اقتصادی می‌توانم با افتخار بگویم استاد عزیز؛ در این آزمون سخت خوشبختانه سرافراز بیرون آمدیم و ثابت کردیم که مجنون نیستیم اما عاشق چرا. البته این موفقیت حاصل نمی‌شد مگر با پشتوانه معنوی و استفاده از تجارب ایشان و اندیشه‌ی اندیشه‌ورزانی چون کاک عماد کریمیان، دکتر افراسیاب جمالی، دکتر بهروز خیریه، آقایان عباد زینبی، حسین اندان، ناصر نجفی، هژیر الله‌مرادی، آرش علیمرادی، یحیی صمدی، امید باتو، صدیق مینایی، عطا امانی، کاک احمد یاسینی (پشکو)، سرکار خانم آسو حسینی و بسیاری دیگر از همراهان که در طول پنج سال گذشته تلخی‌ها و شیرینی‌های وقایع روز جامعه را با زبان یادداشت و خبر با شما درمیان گذاشتند و نیز حمایت مخاطبینی که تذکرات و انتقاداتشان چون شهد، تلخکامی‌های حاصل از لجن‌پراکنی تاریک‌اندیشان را بر کام ما شیرین کرد و راه را برای ادامه مسیر ممکن و عزم ما را برای همپیمانی با مردم مصمم‌تر ساخت؛ اگر نبود تشویق‌ها و حمایت‌های مردم، قطعا ادامه مسیر برایمان امکان‌پذیر نبود. خرسندیم که در این مدت، هرگز به تندی سخن نگفتیم مگر مستدل و ابزار هیچ جریان و گروه سیاسی و دولتی نشدیم مگر گروه‌های ان.جی.او که خود را بخشی از ...