رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 1 خبر


  • دوشنبه ۲۹ مرداد ۱۳۹۷
  • الإثنين ۸ ذو الحجة ۱۴۳۹
  • 2018 Monday 20 August

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۱ آبان ۱۳۹۵ - ۱۳:۰۸
  • کد خبر : 1481
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : آنگاه که جنگلی آتش گرفت، درخت بی طرف کدام است
بیانیه انجمن سبز چیا در مورد احداث پالایشگاه نفت در دشت بیلو

آنگاه که جنگلی آتش گرفت، درخت بی طرف کدام است

روژآن: بدینوسیله از عموم مردم، انجمن‌های مردم‌نهاد، کارشناسان، فعالان محیط زیست، رسانه‌ها و مسئولان دلسوز نیز انتظار داریم نسبت به احداث مینی‌پالایشگاه در منطقه بی‌تفاوت نبوده و اعلام موضع نمایند چراکه ما همگی در برابر هر پیشامد ناگواری مسئول خواهیم بود.

انجمن سبز چیا در بیانیه‌ای رسمی اعلام کرد به دلایل زیست‌محیطی با ساخت مینی‌پالایشگاه در دشت بیلوی مریوان مخالف است.
متن بیانیه بدین شرح است:
بسیار بسیار پریشان و متاسفم که باید بگویم کمتر کشوری در جهان به درجه ایران محیط زیست خود را ویران کرده است (اسکندر فیروز، بنیانگذار سازمان حفاظت محیط زیست).
کشور ایران در کمربند خشک جهان واقع شده است و بودن پدیده‌هایی مانند جنگل‌های زاگروس، تالاب‌ها و دریاچه‌های مختلف، تنها یک اتفاق است، بنابراین محافظت از آنها تنها راه پیش روی ماست؛ چرا که در اغلب موارد در صورت نابودی، احیای آن محال است.
تالاب زریبار این شاهکار آفرینش، بارها مورد تهدید و طمع ندانم‌کاری‌های سودپرستان قرار گرفته است و هر روز زخمی جدید بر پیکره آن وارد می‌آید. تالاب زریبار، علی‌رغم طرح کردن هشدارهای جدی، نگارش مطالعات، تحقیقات و نامه‌نگاری‌های متعدد دلسوزان محیط‌زیست با مسئولین مربوطه، برگزاری کارگاه‌های مدیریت زیست‌بومی و.. هنوز با مشکلات پیچیده متعددی روبرو است و دیگر توان روبرو شدن با معضلی به‌غایت بزرگ‌تر را ندارد.
ارگان‌ها و ادارات مسئول به جای حفاظت و پیگیری جهت اعلام ثبت نهایی تالاب زریبار در کنوانسیون رامسر، اخیرا در اعلام رسمی و مصاحبه با رسانه‌ها، وعده احداث مینی‌پالایشگاه نفتی را در فاصله کمتر از دو کیلومتری پناهگاه حیات وحش زریبار(دشت بیلو) را می‌دهند. برخی از مسئولان هم تلاش و فعالیت دلسوزان محیط زیست را برای نجات تالاب زریبار و مخالفت با اجرای این طرح را در حالی سرو صدا می‌خوانند که انگار حضور ده هزار نفری مردم برای حفاظت از آن (مراسم یک روزم برای زریبار) را فراموش کرده‌اند و نمی خواهند به یاد آورند که حیات زریبار تا چه اندازه با تاریخ، فرهنگ، بودن و ماندن ما گره خورده است.
اعلام افتخار آگین نزدیک بودن زمان کلنگ زنی این پروژه، آغاز وارد آوردن تیشه بر ریشه‌های رنجور زریبار و حیات مردمان این منطقه است و به سان لکه‌ای دیگر مثل دریاچه ارومیه، گریبان همگان را خواهد گرفت. احداث پالایشگاه نفتی در مریوان با نام توسعه، اشتغالزایی و کاهش تردد تانکرهای مرگبار، همان پوشش رنگین و وعده های سر خرمنی است که بارها و بارها در دیگر نقاط بر سر کاغذها آمده و جز ویرانی پدید نیاورده است. جالب آن که هیچ کدام از مدافعان این طرح‌های ویرانگر، اکنون دیگر نه دم می زنند و نه محاکمه شده‌اند. متاسفانه بسیارند کسانی که پس از گرفتار شدن در دامان شوربختی به سعادت از دست رفته خود پی می‌برند. تاوان اینچنین اعمال غیر کارشناسانه‌ای را در آینده‌ای نزدیک، زریبار و مردم منطقه باید پس دهند؛ چرا که نمی‌دانند آزموده را آزمودن خطا است.
ما به عنوان انجمن سبز چیا، به هیچ وجه اجرای چنین پروژه های ویرانگر را بر نتابیده و اجازه نخواهیم داد زریبار، که دنیا آرزوی دیدن آن را دارد از ما منع شود. ما نخواهیم توانست زخم عمیق پالایشگاه نفتی بر پیکره زریبار را نظاره گر بوده و ساکت بمانیم؛ چرا که موجیم و آسودگی ما عدم ماست.
بدینوسیله از عموم مردم، انجمن‌های مردم‌نهاد، کارشناسان، فعالان محیط زیست، رسانه‌ها و مسئولان دلسوز نیز انتظار داریم نسبت به احداث مینی‌پالایشگاه در منطقه بی‌تفاوت نبوده و اعلام موضع نمایند چراکه ما همگی در برابر هر پیشامد ناگواری مسئول خواهیم بود.
“آنگاه که جنگلی آتش گرفت، درخت بی طرف کدام است؟”
انجمن سبز چیا
۲۸ مهر ماه ۱۳۹۵

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...