رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • چهارشنبه ۳۱ مرداد ۱۳۹۷
  • الأربعاء ۱۰ ذو الحجة ۱۴۳۹
  • 2018 Wednesday 22 August

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۸ آبان ۱۳۹۵ - ۱۳:۴۰
  • کد خبر : 1558
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : یک راه بدون متولی!

سید عارف قادرزاده*/ در سراسر کشور ایران هر سانتی‌متر از زمین دارای متولی اعم از شخص حقیقی یا حقوقی بوده به‌نحوی‌که حتی جنگل‌ها و کوه‌ها و کویر و… در ید ادارات و سازمان‌های مختلفی مانند جهاد کشاورزی، منابع طبیعی، سازمان جنگل‌ها و… می‌باشند. راه‌ها نیز به‌طور اولی آن‌هم با توجه به نوع کاربرد و اهمیت […]

سید عارف قادرزاده*/ در سراسر کشور ایران هر سانتی‌متر از زمین دارای متولی اعم از شخص حقیقی یا حقوقی بوده به‌نحوی‌که حتی جنگل‌ها و کوه‌ها و کویر و… در ید ادارات و سازمان‌های مختلفی مانند جهاد کشاورزی، منابع طبیعی، سازمان جنگل‌ها و… می‌باشند.
راه‌ها نیز به‌طور اولی آن‌هم با توجه به نوع کاربرد و اهمیت آن‌ها در ارتباطات، از این قاعده مستثنی نبوده و کلیه راه‌های کشور اعم از راه‌های برون‌شهری و درون‌شهری دارای متولی (در موضوعات احداث، نگهداری و ایمن‌سازی و…) می‌باشند.
اما در ایران یک استثنا وجود دارد و آن‌ها وجود یک‌راه بدون متولی است که طول آن حدود ۷ کیلومتر بوده ولی به علت قرار گرفتن در کریدور جنوب به شمال غرب کشور از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و این راه، جایی نیست به‌جز بلوار و یا به تعبیر دیگر کنارگذر «بهشت محمدی شهر سنندج».
سال‌هاست که این راه بدون متولی جان و مال شهروندان سنندجی و رهگذران را تهدید می‌کند ولی اقدام اساسی در خصوص مرمت، ایمن‌سازی، ساماندهی و بهبود وضعیت آن انجام نشده است (البته حدود ۴ سال قبل با وساطت استانداری و اختصاص بودجه، شهرداری و اداره راه و شهرسازی اقدامات ناقص مقطعی و کوتاه‌مدت انجام دادند که به علت عدم تداوم، آثاری از آن‌ها باقی نمانده است).
آنچه روشن است این است که اراده حاکمیتی قوی برای تعیین متولی این بلوار یا کنارگذر پراهمیت وجود نداشته و دو استاندار و دو معاون عمرانی قبلی استاندار (به‌عنوان روسای شورای ترافیک استان) و استاندار و معاون عمرانی فعلی تاکنون قادر به حل این گره کور نبوده و علیرغم اینکه چند بار با تصویب در شورای ترافیک استان، متولی مشخص گردیده است اما هر بار متولی تعیین‌شده به‌راحتی مصوبه شورای ترافیک را نقض و از اجرای آن و پذیرش مسئولیت سر باز زده و با آوردن عذر و بهانه و انجام کاغذبازی، آن را خارج از حوزه استحفاظی خود اعلام کرده است.
در مصوبه چند ماه گذشته شورای ترافیک استان که با استناد به استعلام از وزارت کشور انجام شد، اداره راه و شهرسازی (صرف‌نظر از درست یا درست نبودن این مصوبه) به‌عنوان متولی این معبر تعیین که ان اداره نیز تاکنون فقط در حال رایزنی و مکاتبه و کاغذبازی برای زیر بار نرفتن تولیت این معبر بوده است.
حال سؤال این است که آیا به‌راستی مشکل تعیین متولی بلوار یا به تعبیری کنارگذر بهشت محمدی سنندج، آن‌قدر پیچیده و لاینحل است که نه‌تنها مسئولین شهرستانی و استانی، بلکه مسئولین کشوری نیز قادر به حل آن نبوده و مردم باید تاوان وضعیت نابسامان و غیر ایمن این معبر را بدهند؟
کاش مسئولین محترم برای یک‌بار با خود خلوت نموده و به حال و روز خانواده‌هایی که در مدت ۱۰ سال گذشته عزیزانشان را به علت قصور مسئولین در این معبر بدون متولی ازدست‌داده‌اند، می‌اندیشیدند…

*کارشناس رسمی دادگستری در امور وسایط نقلیه موتوری زمینی و کارشناس ارشد مدیریت اجرایی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...