رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۶ خرداد ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۲ رمضان ۱۴۳۹
  • 2018 Sunday 27 May

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۸ آبان ۱۳۹۵ - ۱۳:۴۸
  • کد خبر : 1561
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : کردستان چرا توسعه نمی‌یابد

ویلیام شکسپیر معتقد است سه جمله برای موفقیت کافی‌است: «دانستن بیش از دیگران، کار کردن بیش از دیگران و انتظار کمتر از دیگران.» ما در جامعه‌ای با تشکیلات، ساختارها و سیستم‌های پیچیده‌ای از منظر قانونی، فکری، سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی و… زندگی می‌کنیم که بسیاری از صاحب‌نظران از فهم و درک درست این ساختارها […]

ویلیام شکسپیر معتقد است سه جمله برای موفقیت کافی‌است: «دانستن بیش از دیگران، کار کردن بیش از دیگران و انتظار کمتر از دیگران.»
ما در جامعه‌ای با تشکیلات، ساختارها و سیستم‌های پیچیده‌ای از منظر قانونی، فکری، سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی و… زندگی می‌کنیم که بسیاری از صاحب‌نظران از فهم و درک درست این ساختارها و کارکردهای آن یا عاجز هستند یا در تحلیل درست و به‌جای آن دچار اشتباه می‌شوند. این یک واقعیت عینی و ملموس است؛ اگرچه بسیاری به هر جهت و دلیل ممکن است منکر این واقعیت شوند. با اندکی تامل و ملاحظه می‌توان علت ناکامی‌های بسیار از موضوعات اقتصادی و سیاسی و یا اجتماعی در دهه‌های اخیر که منجر به شرایط امروزی کردستان شده است را به این عدم شناخت نسبت داد. علاوه بر این، نگاهی به وقایع و رویدادهای سیاسی و شاید به جرات بتوان گفت علل عمده عقب‌ماندگی‌های کردستان نبود اراده و عزم مشترک در بین نخبگان از سویی و فهم مشترک از ساختار قدرت از دیگر سو بوده است. درحالیکه بسیاری از افراد در همین دور و بر خودمان به علم مدیریت نه به عنوان فرصتی برای خدمت بلکه به مثابه ابزاری برای غارت و عقده‌گشایی و استفاده برای رسیدن به مناصب بالاتر نگاه می‌کنند، نخبگان دلسوز جامعه ما، کنج عزلت برگزیده و با گوشه‌گیری، شرایط را برای متملقین و چاپلوسان و سوءاستفاده‌گران از سفره بیت‌المال فراهم کرده‌اند. علما، بزرگان و دانشگاهیان جامعه امروزی ما به دور از حب و بغض‌ و افتادن در ورطه وابستگی به جریانات سیاسی، باید با تحلیل واقعی رخدادهای جامعه، شرایطی فراهم کنند تا نخبگان استان در کنار هم قرار گیرند و به اتفاق آرا شانس موفقیت در این عرصه را برای تسهیل زندگی مردم فراهم سازند و مقبولیت و وزن سیاسی استان را با تکیه بر ظرفیت‌های قانونی در هیئت حاکمه و کانون‌های قدرت در کشور افزایش دهند. نمایندگان به همراه نخبگان دانشگاهی کردستان، می‌باید به هماهنگی در امور اجرایی میان سایر ادارات و تشکیلات و مدیریت‌های دیگر هم اشراف داشته باشند تا با رعایت حدود و اختیارات قانونی هرکدام اقدام مقتضی را معمول دارند که در این مورد هم متاسفانه نقص وجود دارد و بر ناکامی‌ها می‌افزاید.

حال بااین مقدمه باید دید راه حل چیست؟ برای غلبه بر بسیاری از مسایل و مشکلات اجتماعی موجود، به جای اینکه وارد بحث‌های بی‌حاصل امور اجرایی در حوزه فعالیت‌های اجتماعی متعدد شویم بهتر است با نگاه عمیق و آسیب شناسی از شرایط موجود و تشخیص علت‌العلل مشکلات اجرایی امروز جامعه که در اصل به تفکرات و اندیشه‌ها منتهی می‌شود و اشکالات ناشی از تفکرات اشتباه و انحراف‌های آشکار از منطق فکری؛ با همکاری و همراهی یکدیگر در مسیری جدید قرار گیریم؛ به نحوی که فارغ از تفاوتهای جناحی و تعلقات حزبی و تفاوت‌های مذهبی، سنی و جنسیتی، فارغ از تفاوت مشاغل و محل خدمت، فارغ از نیازهای شخصی و خواسته‌های فردی و شخصی بر آن باشیم تا در اقدامی عمیق و با سعه صدر و پرهیز از پرداختن به  اختلافات غیر اساسی و پرهیز از تعارف و تملق و با تاکید بر همفکری و همنوایی و تقویت مباحث و مفاهیم انتقادی و بینش صحیح و درک درست شرایط سیاسی و اجتماعی و اقتصادی منطقه‌ای، ملی و بین‌المللی، بعنوان عضوی واحد وارد فرایندی شویم که چراغ راه آینده و آیندگانمان باشد.
اینجاست که می‌توان در عرصه‌ی اجرا در همه مقوله‌هایی که نام بردیم با کمترین ضریب خطا و پرهیز از آزمون و خطاهای مجدد و با حمایت‌های معنوی و فکری از آرمان‌های انسانی و اجتماعی به سهولت از بحران‌ها بگذریم و هوشمندانه و با درایت، راجع به موضوعات مورد نیاز در صحنه‌ی زندگی اجتماعی و سیاسی و اقتصادی و… هم اندیشی کنیم.
نیاز نیست در این امر شتابزده عمل کرد بلکه باهمین آهنگ تأنی و تأمل که تاکنون پیش رفته‌ایم در شناسایی نخبگان فکری استان و منطقه که صاحب علم و تجربه و مدیریت و صاحب سبک هستند بکوشیم تا روز به روز بر تعداد افراد صاحب فکر و اندیشه که توانایی و جسارت طرح موضوعات در قالب قوانین را دارند افزوده شود.
با لخاظ کردن قوانین موجود و آرمان‌های انسانی، این حرکت می‌تواند چراغی فراراه آینده باشد. یقین داریم در حضور آگاهانه و بینش صحیح، خیر و مصلحت فراوانی رقم خواهد خورد و این چراغ راه وقتی فارغ از آفت‌هایی که ذکر شد، پیش رود و حضور اندیشمندانی با این خصایص که برشمردیم آستین‌ها را بالا زنند و از کنج عزلت بیرون آیند بر بسیاری از ناملایمات منطقه‌ای غالب خواهد شد و دست‌هایی که در نهان باحقوق مردم استان از جهات مختلف معامله می‌کنند و آنرا با صاحبان زر و زور به بازی می‌گیرند را از بین خواهد برد؛ دلالانی که قوانین و حسن نیت مقامات کشور را وجه‌المصالحه امیال شخصی و گروهی خود قرار داده و از برخی مواد و تبصره‌های قانونی برای خود سنگری نفوذناپذیر ساخته‌اند افشا و آنان را در معرض قضاوت مردم قرار خواهد داد.
بدون شک این قابلیت بالقوه هرچند دانش‌گرایانه تقویت شود موفقیت‌های آن بیش از پیش خواهد بود و منافع آن باعث موفقیت سیاسی و اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی و در نهایت توسعه استان خواهد شد.
صرفنظر از همه اینها چرا همیشه دیگران را عامل عقب‌ماندگی کردستان معرفی می‌کنیم؟ وقتی به جمله شکسپیر بنگریم می‌بینیم در هیچ کدام از مولفه‌هایی که ایشان گفته سرآمد نیستیم؛ نه بیشتر از دیگران می دانیم، نه بیشتر از دیگران کار می‌کنیم و نه انتظاری کمتر از دیگران داریم. پس خود نیز در فراهم ساختن شرایط امروزی کردستان مقصریم.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

روژان؛ روزنامه‌ای برای مردم

ضرورت وجود روزنامه در کردستان و اینکه چرا باید استان ما از وجود یک نشریه روزانه محروم بماند همواره دغدغه اینجانب در سال‌های گذشته بود؛ محرومیتی که حداقل برای اهالی فرهنگ و به خصوص رسانه دردآور می‌نمود؛ آن هم مردمانی که بر پیشانی آنان فرهنگ می‌درخشد و سابقه روزنامه‌داری را بیش از دیگران دارند. جدا از پیشینه فرهنگی این استان و نقش مطبوعات در بالابردن سطح آگاهي‌های مردم و فرهنگ عمومي نسبت به مسائل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی كه در جامعه صورت مي‌گيرد و اینکه رسانه‌ها سهم مهمي در اطلاع‌رساني مردم خواهند داشت، استان کردستان به دلیل برخورداری از پتانسیل تجارت، بازارهای مرزی و کشاورزی از دیرباز به لحاظ اقتصادی هم یکی از استان‌های مورد توجه دولتمردان و سرمایه‌گذاران بوده است. نخبگان فرهنگی ما نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ فرهنگ و هویت ایرانی اسلامی و احیای مرجعیت علمی کشور داشته‌اند و بی‌جهت نیست که رهبر معظم انقلاب آن را استان فرهنگی نامیدند. امروز اما پس از سال‌ها انتشار هفتگی، با کمک و یاری دوستان گرانمایه‌مان در تحریریه، انتشار اولین شماره روزنامه را با شما مردم و خوانندگان خوبمان جشن می‌گیریم و بعد از الطاف الهی، تنها امیدمان را به خوانندگان عزیزی که ما را در این راه یاری خواهند کرد، می‌بندیم. «روژان» روزنامه‌ای است مردمی و برای مردم کردستان و همه کسانی که در این استان وقت خود را برای توسعه و آبادانی کشور وقف کرده‌اند. دست همه شما را برای کمک به بهبود و پیشرفت فعالیتمان در این راه به گرمی می‌فشاریم. در نخستین شماره انتشار روژان، دوست و استاد ارجمندم جناب آقای ناصر کانی‌سانانی مقاله‌ای نوشتند و در آن به نگارنده تذکر دادند که این راه صعب و دشوار را بارها تجربه کرده‌ای و انتشار نشریه آنهم در کردستان کار مجنونان و عاشقان است! امروز بعد از انتشار 180 شماره در سخت‌ترین دوره از نظر اقتصادی می‌توانم با افتخار بگویم استاد عزیز؛ در این آزمون سخت خوشبختانه سرافراز بیرون آمدیم و ثابت کردیم که مجنون نیستیم اما عاشق چرا. البته این موفقیت حاصل نمی‌شد مگر با پشتوانه معنوی و استفاده از تجارب ایشان و اندیشه‌ی اندیشه‌ورزانی چون کاک عماد کریمیان، دکتر افراسیاب جمالی، دکتر بهروز خیریه، آقایان عباد زینبی، حسین اندان، ناصر نجفی، هژیر الله‌مرادی، آرش علیمرادی، یحیی صمدی، امید باتو، صدیق مینایی، عطا امانی، کاک احمد یاسینی (پشکو)، سرکار خانم آسو حسینی و بسیاری دیگر از همراهان که در طول پنج سال گذشته تلخی‌ها و شیرینی‌های وقایع روز جامعه را با زبان یادداشت و خبر با شما درمیان گذاشتند و نیز حمایت مخاطبینی که تذکرات و انتقاداتشان چون شهد، تلخکامی‌های حاصل از لجن‌پراکنی تاریک‌اندیشان را بر کام ما شیرین کرد و راه را برای ادامه مسیر ممکن و عزم ما را برای همپیمانی با مردم مصمم‌تر ساخت؛ اگر نبود تشویق‌ها و حمایت‌های مردم، قطعا ادامه مسیر برایمان امکان‌پذیر نبود. خرسندیم که در این مدت، هرگز به تندی سخن نگفتیم مگر مستدل و ابزار هیچ جریان و گروه سیاسی و دولتی نشدیم مگر گروه‌های ان.جی.او که خود را بخشی از ...