رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • شنبه ۵ خرداد ۱۳۹۷
  • السبت ۱۱ رمضان ۱۴۳۹
  • 2018 Saturday 26 May

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • سه شنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۵ - ۱۸:۴۱
  • کد خبر : 1627
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : پیامدهای زباله‌ صنعتی سید عادل قاسمی

صنعتی شدن در کنار تمام مزایایی که با خود به ارمغان می‌آورد، پیامدهای متعددی را نیز به همراه دارد که یکی از مهم‌ترین آن‌ها تغییرات در بافت طبیعت و محیط‌زیست است. کشف و استخراج منابع گوناگون طبیعی بیشتر از حد نیاز نوعی دست‌درازی به طبیعت است و فرآوری آن‌ در کارخانه‌های بزرگ و کوچک با […]

صنعتی شدن در کنار تمام مزایایی که با خود به ارمغان می‌آورد، پیامدهای متعددی را نیز به همراه دارد که یکی از مهم‌ترین آن‌ها تغییرات در بافت طبیعت و محیط‌زیست است. کشف و استخراج منابع گوناگون طبیعی بیشتر از حد نیاز نوعی دست‌درازی به طبیعت است و فرآوری آن‌ در کارخانه‌های بزرگ و کوچک با عوارض مختلف زیست‌محیطی همراه است که یکی از آن‌ها تولید بیش‌ازحد زباله است.
زباله‌ها از عوارض تولیدات صنعتی محسوب می‌شود و بازیافت و دفع بهداشتی آن، مستلزم مدیریت است. هرچند که صنعتی شدن از رؤیاهای دیرین بشر محسوب می‌شود و این روزها بی‌پایان در حال عملی کردن تخیلات انسان‌هاست و در سده‌های اخیر سرعت فوق‌العاده‌ای گرفته است اما در بسیاری از ممالک چون از انتقال معنا و ماده به‌طور هم‌زمان ناتوان مانده است؛ عوارض آن بیشتر دامن‌گیر جوامع شده است؛ به همین خاطر ما برای مدیریت این موضوع نیازمند آموزش‌های پایدار استفاده از دستاوردهای صنعتی در حوزه‌های گوناگون برای اقشار مختلف مردم هستیم.
امروزه، دفع صحیح زباله‌ یکی از بزرگ‌ترین مشکلات شهرهای بزرگ و کوچک کشورهای درحال‌توسعه و توسعه‌نیافته است و مراکز مهم شهری از قبیل شهرداری‌ها را درگیر خود کرده است؛ چرا که هنوز تعداد کثیری از شهروندان، اطلاع چندانی از عوارض ناشی از زباله ندارند و بی‌مهابا در هرجایی که زباله تولید می‌شود اقدام به دفع آن می‌کنند. نمونه بارز آن استفاده نادرست کسبه و بازاریان از کانال‌ هدایت آب‌های سطحی در شهرهاست که این عزیزان از آن برای دفع زباله‌های تولیدی در طول روز استفاده می‌کنند. بدون شک کم‌کاری‌ نهادهای ذی‌ربط همچون شهرداری‌ها، محیط‌زیست و شبکه بهداشت جهت آموزش شهروندان به‌روشنی پیداست. فضاسازی محیطی و تبلیغات رسانه‌ای به همراه آموزش‌های فردی و گروهی این نهادها محسوس نیست و به تلاش‌های بیشتری در این زمینه نیاز دارد. گاهی عدم دفع صحیح زباله از سوی این نهادها در قالب فرد و حتی گاها سازمان نیز دیده‌شده است که نشان از ضعف آموزش‌های بنیادین در سازمان‌های متولی این امر است.
گام اول در این زمینه، تخصصی کردن کارکنان و بالا بردن سطح توانمندی آن‌ها است و بعد ازآن برگزاری کارگاه‌های آموزشی برای ارتقاء سطح دانش و مهارت شهروندی به ویژه در شهرهای کم‌جمعیت که دسترسی چندانی به کارگزارهای آموزشی مستغنی و قوی ندارند، می‌باشد. شهرداران باید به این نکته توجه کنند که آرمان‌شهرهای آنان را شهروندان توانا می‌سازند؛ لذا توجه به موضوع آموزش شهروندان، توسعه پایدار شهری را به دنبال خواهد داشت و بعد آز آن هر شهروندی شهردار محیط خانه، کاشانه و زندگی خود خواهد بود و تولید کمتر و کاهش سرانه تولید زباله باید از اهداف این آموزش‌ها باشد.
در قدیم مردم ما عادات خوبی داشتند که باکمال تأسف به بوته فراموشی سپرده شده است. یکی از این عادات استفاده مجدد از شیشه‌های نوشابه بود. همه ما به خاطر داریم که وقتی در مغازه‌ای نوشابه می‌خریدیم حتماً می‌بایست شیشه نوشابه را پس از مصرف به فروشنده برای شارژ مجدد پس می‌دادیم و مبلغی پول بابت تضمین عودت شیشه رهن مغازه‌دار می‌گذاشتیم. دیگری استفاده از سبدهای مخصوص خرید بود که در اغلب خانواده یافت می‌شد؛ اما این روزها کیسه‌های پلاستیکی و ظروف یک‌بارمصرف جای آن‌ها را به‌غلط گرفته‌است که هزینه زمانی – ریالی سبدهای خرید کالا بسیار کمتر از تخریب محیط‌زیست و رها شدن پلاستیک‌های تجدیدناپذیر در دل طبیعت و ایجاد نابسامانی‌های زیست‌محیطی است.
زمانی که با نحوه دفع صحیح زباله آشنا شدیم و آنرا در محیط پیرآمون خود اجرایی کردیم، می‌بایست نسبت به تفکیک صحیح آن اقدام کنیم. بدون شک طراحی و پیاده‌سازی سیتم تفکیک زباله در خانه رشد تفکر شهروند مؤثر بودن را در جامعه ترویج می‌دهد و سبک زندگی شهروندان میزان توسعه‌یافتگی شهر را مشخص خواهد کرد. چنین تمهیداتی که ناشی از قبول مسئولیت‌های پرمعنی اجتماعی است می‌تواند از عوارض زیست‌محیطی زباله‌ها تا حدود بسیاری بکاهد. از طرف دیگر همواره نهادهای ذی‌ربط و در رأس آن‌ها شهرداری‌ها و دهیاری‌ها مکلف هستند با طراحی و برگزاری کارگاه‌های آموزشی مستمر با بهره‌گیری از کارشناسان حوزه علوم اجتماعی و بهداشت محیط آمادگی ذهنی لازم را در شهروندان ایجاد کنند و با فراهم کردن امکانات لازم در محل زندگی شهروندان از قبیل غرفه‌های بازیافت، سطل‌های مخصوص تفکیک زباله و مهم‌تر از همه مهندس‌های بهداشت آموزش‌دیده شرایط را برای مقابله با این پدیده مهیا سازند. ما بر این باوریم، شهر زیبا را شهروندان آموزش‌دیده، توانا و خلاق می‌سازند و شهروندان توانا و آموزش‌دیده بخش‌های بزرگی از برنامه‌ریزی‌های شهری و روستایی را اجرایی خواهند کرد. پرت کردن زباله‌ از شیشه پنجره به بیرون و تکاندن روفرشی و پتوها از پنجره‌های خانه در شأن همشهریان ما نیست.
بازیافت، مرحله بازگشت به چرخه تولید و مصرف بدون تخریب منابع و محیط‌زیست است که از جنبه‌های مختلف ایجاد اشتغال، حفظ محیط‌زیست و منابع طبیعی حائز اهمیت است. در این مرحله به برکت رشد فنّاوری محصولات دورریختنی، دوباره به چرخه تولید و مصرف برمی‌گردند و با اصلاح الگوی مصرف جامعه را به سمت توسعه پایدار سوق می‌دهد. تفهیم این موضوع در سطوح مختلف اجتماعی نیازمند عزم راسخ و اراده قوی نهادهای ذی‌ربط است به‌گونه‌ای که با استفاده از دانش فنی متخصصان قدم‌هایی در هموار کردن مسیر برداشته شود که در این میان حضور جامعه‌شناسان و مردم شناسان به‌عنوان مشاور در کنار گروه‌های مختلف کاری برای تشخیص به‌موقع حرکت‌های اجتماعی و تجویز ضروری درمان نارسایی‌های احتمالی کمک شایانی خواهد کرد؛ چه‌بسا تا اکنون از حضور جامعه شناسان و مردم شناسان در سازمان‌های مختلف غفلت‌هایی شده است که ادامه آن جایز نیست.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

روژان؛ روزنامه‌ای برای مردم

ضرورت وجود روزنامه در کردستان و اینکه چرا باید استان ما از وجود یک نشریه روزانه محروم بماند همواره دغدغه اینجانب در سال‌های گذشته بود؛ محرومیتی که حداقل برای اهالی فرهنگ و به خصوص رسانه دردآور می‌نمود؛ آن هم مردمانی که بر پیشانی آنان فرهنگ می‌درخشد و سابقه روزنامه‌داری را بیش از دیگران دارند. جدا از پیشینه فرهنگی این استان و نقش مطبوعات در بالابردن سطح آگاهي‌های مردم و فرهنگ عمومي نسبت به مسائل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی كه در جامعه صورت مي‌گيرد و اینکه رسانه‌ها سهم مهمي در اطلاع‌رساني مردم خواهند داشت، استان کردستان به دلیل برخورداری از پتانسیل تجارت، بازارهای مرزی و کشاورزی از دیرباز به لحاظ اقتصادی هم یکی از استان‌های مورد توجه دولتمردان و سرمایه‌گذاران بوده است. نخبگان فرهنگی ما نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ فرهنگ و هویت ایرانی اسلامی و احیای مرجعیت علمی کشور داشته‌اند و بی‌جهت نیست که رهبر معظم انقلاب آن را استان فرهنگی نامیدند. امروز اما پس از سال‌ها انتشار هفتگی، با کمک و یاری دوستان گرانمایه‌مان در تحریریه، انتشار اولین شماره روزنامه را با شما مردم و خوانندگان خوبمان جشن می‌گیریم و بعد از الطاف الهی، تنها امیدمان را به خوانندگان عزیزی که ما را در این راه یاری خواهند کرد، می‌بندیم. «روژان» روزنامه‌ای است مردمی و برای مردم کردستان و همه کسانی که در این استان وقت خود را برای توسعه و آبادانی کشور وقف کرده‌اند. دست همه شما را برای کمک به بهبود و پیشرفت فعالیتمان در این راه به گرمی می‌فشاریم. در نخستین شماره انتشار روژان، دوست و استاد ارجمندم جناب آقای ناصر کانی‌سانانی مقاله‌ای نوشتند و در آن به نگارنده تذکر دادند که این راه صعب و دشوار را بارها تجربه کرده‌ای و انتشار نشریه آنهم در کردستان کار مجنونان و عاشقان است! امروز بعد از انتشار 180 شماره در سخت‌ترین دوره از نظر اقتصادی می‌توانم با افتخار بگویم استاد عزیز؛ در این آزمون سخت خوشبختانه سرافراز بیرون آمدیم و ثابت کردیم که مجنون نیستیم اما عاشق چرا. البته این موفقیت حاصل نمی‌شد مگر با پشتوانه معنوی و استفاده از تجارب ایشان و اندیشه‌ی اندیشه‌ورزانی چون کاک عماد کریمیان، دکتر افراسیاب جمالی، دکتر بهروز خیریه، آقایان عباد زینبی، حسین اندان، ناصر نجفی، هژیر الله‌مرادی، آرش علیمرادی، یحیی صمدی، امید باتو، صدیق مینایی، عطا امانی، کاک احمد یاسینی (پشکو)، سرکار خانم آسو حسینی و بسیاری دیگر از همراهان که در طول پنج سال گذشته تلخی‌ها و شیرینی‌های وقایع روز جامعه را با زبان یادداشت و خبر با شما درمیان گذاشتند و نیز حمایت مخاطبینی که تذکرات و انتقاداتشان چون شهد، تلخکامی‌های حاصل از لجن‌پراکنی تاریک‌اندیشان را بر کام ما شیرین کرد و راه را برای ادامه مسیر ممکن و عزم ما را برای همپیمانی با مردم مصمم‌تر ساخت؛ اگر نبود تشویق‌ها و حمایت‌های مردم، قطعا ادامه مسیر برایمان امکان‌پذیر نبود. خرسندیم که در این مدت، هرگز به تندی سخن نگفتیم مگر مستدل و ابزار هیچ جریان و گروه سیاسی و دولتی نشدیم مگر گروه‌های ان.جی.او که خود را بخشی از ...