رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • چهارشنبه ۳۱ مرداد ۱۳۹۷
  • الأربعاء ۱۰ ذو الحجة ۱۴۳۹
  • 2018 Wednesday 22 August

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۵ - ۱۳:۱۵
  • کد خبر : 1648
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : دونالد ترامپ و  گزینه‌های پیش‌رو

سرانجام پس از ماه‌ها تبلیغات و فعالیت انتخاباتی در آمریکا این ماراتن سیاسی به پایان رسید و برخلاف همه پیش‌بینی‌ها و نظرسنجی‌های حبابی آقای دونالد ترامپ جمهوری‌خواه با کسب اکثریت چشم‌گیر کارت‌های الکترال به‌عنوان چهل و پنجمین رئیس‌جمهوری ایالات متحده انتخاب شد. هم‌زمان با این گزینش، انتخابات برای تعیین نمایندگان کنگره و سنای آمریکا نیز […]

سرانجام پس از ماه‌ها تبلیغات و فعالیت انتخاباتی در آمریکا این ماراتن سیاسی به پایان رسید و برخلاف همه پیش‌بینی‌ها و نظرسنجی‌های حبابی آقای دونالد ترامپ جمهوری‌خواه با کسب اکثریت چشم‌گیر کارت‌های الکترال به‌عنوان چهل و پنجمین رئیس‌جمهوری ایالات متحده انتخاب شد.
هم‌زمان با این گزینش، انتخابات برای تعیین نمایندگان کنگره و سنای آمریکا نیز برگزار و در هر دو مجلس اعضای حزب جمهوری‌خواه اکثریت کرسی‌ها را از آن خود کردند.
در شرایط فعلی و به شهادت رسانه‌های جهان اخبار مربوط به این انتخابات در صدر قرار دارد.
جهان منتظر است تا سیاست‌های عملی ریاست جمهوری جدید پرقدرت‌ترین کشور مشخص شود. در این رابطه گمانه‌زنی‌های فراوانی ابراز می‌شود و مفسران و ناظران هرکدام به فراخور درک و دانایی خود اظهار نظر می‌کنند. به نظر می‌رسد پیش‌بینی سیاست‌های آقای ترامپ در آینده و در این شرایط مقرون به صحت نیست به‌ویژه اینکه بخواهیم گفته‌های ایشان در زمان تبلیغات انتخاباتی را مبنا قرار دهیم زیرا:
۱. معمولاً و در همه کشورها در زمان برگزاری انتخابات برای هر مقام و کرسی کاندیداها مباحث و مسائلی را عنوان می‌کنند که بیشتر جنبه‌ی احساسی داشته و با این ابراز و اظهار نظر، سعی در جلب و جذب اذهان به‌سوی خویش دارند؛ درحالی‌که اکثراً و بعد از انتخابات همان افراد رفتار و گفتاری خلاف آنچه ابراز داشته‌اند در پیش‌گرفته‌اند. آقای ترامپ نیز خارج از دایره این رفتار معمول نیست و نمی‌توان بیان دوران انتخابات وی را خط‌مشی سیاسی او در آینده دانست.

۲. سیاست کشورها به‌ویژه آمریکا روش و منشی نیست که یک فرد حتی در عالی‌ترین مقام هم بتواند در آن تغییرات کلی بدهد زیرا در هر کشور سیاست‌های حال و آینده بر اساس منافع ملی آن کشور و توسط افراد صاحب‌نظر در سازمان‌ها و نهادهای متعدد سیاسی اقتصادی اجتماعی و نظامی تدوین می‌شود که متضمن تأمین حداکثر منافع آن کشور و حفظ و تقویت هژمونی آن است.
این فاکتور، به‌ویژه در رابطه با آمریکا که به هر صورت پرقدرت‌ترین کشور جهان بوده و در همه نقاط عالم دارای منافع مختلف است و برای تأمین آن در گذشته راهکارهای عملی و فکری تدوین شده است بیشتر مطرح است؛ پرواضح است که تغییر در این مشی و منطق و عملکرد نیاز به درانداختن طرحی نو است که چندان آسان نیست. به‌طورکلی می‌توان گفت به‌جز در حاکمیت‌هایی که از طریق انقلاب یا کودتا شکل می‌گیرند و انتظار تغییرات بنیادین در سیاست‌های داخلی و خارجی از آنها می‌شود در همه کشورها و در جریان دست‌به‌دست شدن قدرت از طریق انتخابات توقع تغییر مشی عمیق سیاسی اقتصادی نظامی و اجتماعی را نباید داشت و توجه به چنین جابجایی‌هایی در دنیا مؤید این نظر است.
از دیگر سو آقای ترامپ در نخستین سخنرانی پس از انتخاب به‌عنوان رئیس‌جمهور ضمن ستایش از رقیبش خانم کلینتون دست اتحاد به‌سوی حزب دمکرات‌ دراز کرد و از اعضای این حزب در سمت‌های مختلف دعوت به عمل آورد تا به کمک یکدیگر برای اداره کشور بکوشند. همین مختصر بیانگر آن است که ایشان برخلاف گفته‌هایش در زمان تبلیغات راه رفته را قبول دارد و می‌خواهد به نحوی آن را ادامه دهد و برای طی طریق به نظرات و عقاید رقبا هم اهمیت داده و از آنها استفاده می‌برد.
۳. آقای ترامپ، سرمایه‌دار بزرگی است که در گذشته از فعالیت‌های سیاسی دور و با زیروبم آن ناآشناست شاید ایشان در عرصه اقتصاد و تجارت متبحر و توانسته باشند با بهره‌گیری از شرایط عمومی مملکت خویش به ثروت افسانه‌ای رسیده باشد اما مسلماً در عرصه سیاست و زد و بندها و تبانی‌های پشت پرده و پیش‌بینی‌های آینده از منظر سیاست‌مدارانی که جهان فعلی را ترسیم و به مهندسی امورات آن پرداخته‌اند بی‌خبر است.
وضع ایشان در قبل و بعد از انتخاب به‌عنوان رئیس‌جمهوری آمریکا شباهتی تام به داستان آن درویشی دارد که سعدی شیرازی در گلستان بیان کرده که به‌طور غیرمنتظره به‌عنوان شاه ولایت منصوب شد؛ چند سال بعد از آن با دوست دوران درویشی مواجه گردید و در جواب پرسش وی که از احوالش جویا شد گفت: دیروز غم نانی بود و امروز غم جهانی. آقای دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری ایالات متحده با جهانی مواجه خواهد شد که پیش از او و بیش از او قطب‌بندی و در هر زمینه کانال‌های متعددی بر اساس منافع ملی کشورها و سیاست‌های آنها حفر و توش و توان‌ها در آنها ساری و جاری و تعقیب می‌شود به‌طوری‌که تغییر هر بستر اگر ناممکن نباشد دشوار است و به‌تنهایی و به‌آسانی امکان ندارد.
با توضیحاتی که به عرض رسید باید منتظر بود تا ایشان رسماً زمام امور را در دست گرفته و با انتخاب وزرا و گروه مشاوران خویش به اعمال سیاست بپردازد در آن زمان ایشان دو راه در پیش دارد یا اینکه سیاست‌های قبلی را با مختصر تغییر ادامه دهد که تصور نمی‌رود تحولی اساسی ایجاد کند یا اینکه واقعاً مصمم به جامه‌ی عمل پوشاندن به وعده‌های جنجالی خود باشد و آمریکا را از دخالت در کشورهای جهان بازداشته و در داخل مملکت اقدامات اعلام‌شده خویش را پیاده کند.
عدم دخالت در کشورهای خارجی یعنی رها کردن کشورهایی چون لیبی، سومالی، عراق، سوریه، یمن و افغانستان که قبلاً آمریکا با دخالت‌های مستقیم و غیر مستقیم آنها را دچار بحران و جنگ داخلی کرده و هم‌پیمانان هم در این کانون‌های بحران گرفتار شده‌اند مسلم است اعمال این سیاست نه‌تنها کارها را سامان نمی‌دهد بلکه باعث وخیم‌تر شدن اوضاع به‌ویژه در شمال آفریقا و خاورمیانه خواهد شد و جنگ‌های نیابتی که هم‌اکنون در این مناطق شعله‌ور‌است با شدت و حدت بیشتری تداوم و همه‌ی اقوام و مذاهب و ملیت‌ها را در بر خواهد گرفت.
اگر بخواهد همان‌طور که اعلام کرده روابط آمریکا و روسیه را تقویت و در فکر تقسیم مجدد جهان به دو حوزه نفوذ باشد مسلماً مورد قبول حاکمیت‌ها و ملل منطقه نبوده و این یوغ اطاعت از پدرخواندگان قدرتمند نمی‌تواند گردنی را برای نشستن بر آن بیابد. تنها راه چاره برای آقای ترامپ این است که با درک سیاست‌های مداخله جویانه آمریکا در جهان و زیان‌های به بار آمده ناشی از آن در یک پروسه طولانی و با تأنی سیاست‌های میلیتاریستی و توسعه طلبانه را مهار و با احترام به حاکمیت‌ها و حق‌وحقوق مشروع ملیت‌ها و مذاهب شرایطی فراهم کند که زندگی مسالمت‌آمیز اکثریت‌ها و اقلیت‌های ساکن این مناطق در چهارچوب فرهنگ و تاریخ آنان فراهم گردد.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...