رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۰ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Sunday 21 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۵ - ۱۳:۲۳
  • کد خبر : 1749
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : دانشجویان و انتخابات شوراها

از اواخر دهه هفتاد به بعد دانشجویان کرد در زمینه انتشار مجلات دانشجویی به تکاپویی گسترده دست زدند. دستاوردهای این دوران کم نبود. غیر از چاپ نشریات و فصلنامه‌هایی که بعضا هنوز قابل استنادند، تبعات این امر در بیرون دانشگاه هم خود را نشان داد و کمیت و کیفیت اندک مطبوعه‌های کم‌رمق و بی‌رونق و […]

از اواخر دهه هفتاد به بعد دانشجویان کرد در زمینه انتشار مجلات دانشجویی به تکاپویی گسترده دست زدند. دستاوردهای این دوران کم نبود. غیر از چاپ نشریات و فصلنامه‌هایی که بعضا هنوز قابل استنادند، تبعات این امر در بیرون دانشگاه هم خود را نشان داد و کمیت و کیفیت اندک مطبوعه‌های کم‌رمق و بی‌رونق و عمدتا ادبی وقت را دستخوش تغییر کرد.
در واقع این دومین بار بود که نسیم تغییر از دانشگاه به سمت جامعه می‌وزید و در بیرون شکوفه می‌داد.
بار اول در اوایل دهه چهل شمسی که شعر نو کردی در اندک محافل دانشجویی کرد پا گرفت و بار دوم چهل سال بعد که تکاپوی دانشجویان کرد، الگوی روزنامه نگاری غیرادبی، غیردولتی و غیرحزبی شد.
در اواسط دهه هشتاد پویش دانشجویان کرد آن اندازه نیرومند شده بود که در کنار دانشجویان چپ و طیف علامه دفتر تحکیم وحدت، دیده شود.
اکنون اما وضعیت فرق کرده است. فردیت در میان نسل جدید دانشجویان رشد کرده و پدیده شهروند ـ‌ دانشجو، از منزلتهای پیشین آن کاسته است.
البته این وضعیت جنبش نبودن دانشجویان، یکسره منفی نیست. بلکه می تواند فرصتی برای گذر از آرمانگراییهای غیرعملی و ورود به عرصه کنشهای موثر و هدفمند باشد.
مساله شناسی درست و شناختن عمل صالح زمان می تواند در دستور کار تکاپوی دانشجویان کرد قرار بگیرد.
در میان انبوه مسائلی که ملک و ملت با آن دست به گریبان است، “فساد گسترده و فراگیر” از همه آنها ویرانگرتر است.
انتخابات ریاست جمهوری آینده نباید موجب نادیده گرفتن انتخابات شوراها شود.
شوراهای شهر بیش از هر جای دیگری نامشان با فساد گره خورده است. تا قبل از این تجربه، به شدت امروز خبری از زمین‌خواری و کوه‌خواری و دریاخواری نبود. تبعات فرهنگی و اجتماعی و سیاسی فساد به مراتب مخرب‌تر از هزینه‌ها و آسیب‌های اقتصادی آن است.
تمام حوزه‌های روابط اجتماعی به نوعی درگیر این مساله شده‌اند. بیم آن می‌رود که تداوم و تعمیق فساد، نظام ارزشی جامعه را به کلی دگرگون و هنجارها و ارزش‌های جدیدی وارد سامانه معرفتی و اخلاقی ما نماید.
شوراهای شهر تنگه احدی هستند که تسخیر آنها، بیش از هر جای دیگری گلوی دیو فساد را خواهد فشرد.
پویش‌ دانشجویی کردی اگر معطوف به انتخابات آینده شوراها شود، با تاکید روی مفهوم پاک‌دستی می تواند با قدرت و مکنت باندهای فساد گلاویز شود.
فساد، ما را به عصر پیشا سیاست بازگردانده است، با بیشینه شدن کنشهای معطوف به سود حداکثری و تحول غایتها و آرمان‌های سیاسی به جیب‌های انباشته و آلوده، وجه دیگر خواهی عمل سیاسی کاملا از بین رفته است.
در چنین شرایطی صحبت از گرایش سیاسی به طریق اولی بلاموضوع است. مفاهیمی چون اصلاح طلب، اصولگرا، فن سالار، تحول خواه و… نه تنها کم اهمیت شده‌اند، بلکه حتی نمی‌توان بی‌قید و شرط از فضیلت‌هایی چون فرهیختگی و درس‌خواندگی هم دفاع کرد.
نبرد با رانت‌جویان و زمین‌خواران و شهرربایان، می‌تواند در دستور کار دانشجویان کرد قرار گیرد. شبکه‌های اجتماعی و پایگاه‌های خبری، امکانات مناسبی در این زمینه فراهم می‌آورند.
وظیفه همگانی نجات چیزی است که هنوز از شهرهایمان مانده است.
آزادی شهر از چنگال فساد، گشودن آغوش به روی قانون و مدنیت است. تا به فرادستی مفسدان و فرودستی پاکدستان پایان داده نشود، صحبت از هر آرمان سیاسی بیهوده و آب در هاون کوبیدن است.
به همین خاطر شایسته نیست، دانشجویان کرد از انتخابات آتی شورای شهر غافل شوند.

منتشر شده در روژان شماره ۱۱۷

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...