رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • پنجشنبه ۲۷ دی ۱۳۹۷
  • الخميس ۱۰ جماد أول ۱۴۴۰
  • 2019 Thursday 17 January

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۵ - ۱۳:۲۳
  • کد خبر : 1749
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : دانشجویان و انتخابات شوراها

از اواخر دهه هفتاد به بعد دانشجویان کرد در زمینه انتشار مجلات دانشجویی به تکاپویی گسترده دست زدند. دستاوردهای این دوران کم نبود. غیر از چاپ نشریات و فصلنامه‌هایی که بعضا هنوز قابل استنادند، تبعات این امر در بیرون دانشگاه هم خود را نشان داد و کمیت و کیفیت اندک مطبوعه‌های کم‌رمق و بی‌رونق و […]

از اواخر دهه هفتاد به بعد دانشجویان کرد در زمینه انتشار مجلات دانشجویی به تکاپویی گسترده دست زدند. دستاوردهای این دوران کم نبود. غیر از چاپ نشریات و فصلنامه‌هایی که بعضا هنوز قابل استنادند، تبعات این امر در بیرون دانشگاه هم خود را نشان داد و کمیت و کیفیت اندک مطبوعه‌های کم‌رمق و بی‌رونق و عمدتا ادبی وقت را دستخوش تغییر کرد.
در واقع این دومین بار بود که نسیم تغییر از دانشگاه به سمت جامعه می‌وزید و در بیرون شکوفه می‌داد.
بار اول در اوایل دهه چهل شمسی که شعر نو کردی در اندک محافل دانشجویی کرد پا گرفت و بار دوم چهل سال بعد که تکاپوی دانشجویان کرد، الگوی روزنامه نگاری غیرادبی، غیردولتی و غیرحزبی شد.
در اواسط دهه هشتاد پویش دانشجویان کرد آن اندازه نیرومند شده بود که در کنار دانشجویان چپ و طیف علامه دفتر تحکیم وحدت، دیده شود.
اکنون اما وضعیت فرق کرده است. فردیت در میان نسل جدید دانشجویان رشد کرده و پدیده شهروند ـ‌ دانشجو، از منزلتهای پیشین آن کاسته است.
البته این وضعیت جنبش نبودن دانشجویان، یکسره منفی نیست. بلکه می تواند فرصتی برای گذر از آرمانگراییهای غیرعملی و ورود به عرصه کنشهای موثر و هدفمند باشد.
مساله شناسی درست و شناختن عمل صالح زمان می تواند در دستور کار تکاپوی دانشجویان کرد قرار بگیرد.
در میان انبوه مسائلی که ملک و ملت با آن دست به گریبان است، “فساد گسترده و فراگیر” از همه آنها ویرانگرتر است.
انتخابات ریاست جمهوری آینده نباید موجب نادیده گرفتن انتخابات شوراها شود.
شوراهای شهر بیش از هر جای دیگری نامشان با فساد گره خورده است. تا قبل از این تجربه، به شدت امروز خبری از زمین‌خواری و کوه‌خواری و دریاخواری نبود. تبعات فرهنگی و اجتماعی و سیاسی فساد به مراتب مخرب‌تر از هزینه‌ها و آسیب‌های اقتصادی آن است.
تمام حوزه‌های روابط اجتماعی به نوعی درگیر این مساله شده‌اند. بیم آن می‌رود که تداوم و تعمیق فساد، نظام ارزشی جامعه را به کلی دگرگون و هنجارها و ارزش‌های جدیدی وارد سامانه معرفتی و اخلاقی ما نماید.
شوراهای شهر تنگه احدی هستند که تسخیر آنها، بیش از هر جای دیگری گلوی دیو فساد را خواهد فشرد.
پویش‌ دانشجویی کردی اگر معطوف به انتخابات آینده شوراها شود، با تاکید روی مفهوم پاک‌دستی می تواند با قدرت و مکنت باندهای فساد گلاویز شود.
فساد، ما را به عصر پیشا سیاست بازگردانده است، با بیشینه شدن کنشهای معطوف به سود حداکثری و تحول غایتها و آرمان‌های سیاسی به جیب‌های انباشته و آلوده، وجه دیگر خواهی عمل سیاسی کاملا از بین رفته است.
در چنین شرایطی صحبت از گرایش سیاسی به طریق اولی بلاموضوع است. مفاهیمی چون اصلاح طلب، اصولگرا، فن سالار، تحول خواه و… نه تنها کم اهمیت شده‌اند، بلکه حتی نمی‌توان بی‌قید و شرط از فضیلت‌هایی چون فرهیختگی و درس‌خواندگی هم دفاع کرد.
نبرد با رانت‌جویان و زمین‌خواران و شهرربایان، می‌تواند در دستور کار دانشجویان کرد قرار گیرد. شبکه‌های اجتماعی و پایگاه‌های خبری، امکانات مناسبی در این زمینه فراهم می‌آورند.
وظیفه همگانی نجات چیزی است که هنوز از شهرهایمان مانده است.
آزادی شهر از چنگال فساد، گشودن آغوش به روی قانون و مدنیت است. تا به فرادستی مفسدان و فرودستی پاکدستان پایان داده نشود، صحبت از هر آرمان سیاسی بیهوده و آب در هاون کوبیدن است.
به همین خاطر شایسته نیست، دانشجویان کرد از انتخابات آتی شورای شهر غافل شوند.

منتشر شده در روژان شماره ۱۱۷

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

به یاد کاک رحیم ذبیحی

هژیر الله‌مرادی انگار همین دیروز بود به دفتر روژان آمد، مانند همیشه با چهره‌ای خندان و چند ایده جدید که انجام هرکدام می‌توانست چراغی روشن فراروی نسل آینده باشد، کاک رحیم تنها یک کارگردان و فیلمساز عادی نبود. او غم مردم داشت و پشت هرکدام از آثارش می‌توان انبوهی از رنج و مرارت را دید. خود می‌گوید: غمی انسانی از من یک فیلمساز ساخت. در باره روژان نیز گفت: همان نشریه‌ای است که سالها انتظار بودنش را داشتیم. مرگ حق است اما افسوس که برای رحیم ذبیحی زود بود و طرحهایش ناتمام ماند. از تهیه فیلمی بنام «روزی، روزگاری شهرمان بانه» حرف می‌زد که نگاهی به وقایع تلخ روزهای جنگ و بمباران شهر داشت، وقایعی که بخشی از تاریخ فرهنگ پایداری کردستان را می‌توانست ثبت کند، فراخوان طرح را ما در روژان هم منتشر کردیم اما حیف که دست اجل مهلت نداد و خیلی زود روح بلندش به آسمان پرکشید و همه ما را در غم فقدان خود سوگوار کرد، روحش شاد و یادش گرامی.