رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • جمعه ۲۷ مهر ۱۳۹۷
  • الجمعة ۸ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Friday 19 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۵ - ۱۷:۳۶
  • کد خبر : 1770
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : گر کند میل به خوبان دل من، عیب مکن
تشکیل فراکسیون‌های قومی در مجلس و واکنش‌ها به آن

گر کند میل به خوبان دل من، عیب مکن

روژان: جناب یونسی، شما که تشکیل فراکسیون اقوام را در خانه ملت بر نمی‌تابید، هدایت فرمائید که وکلا در کجا و از چه منبری دردهای مشترک را بیان و توجه مسئولان را به آنها جلب کنند؟

قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مجلس را مرکز قانون‌گذاری و نظارت بر اجرای آن تعیین و تعریف کرده است؛ در تأیید این موقعیت امام راحل، مجلس را در رأس همه امور معرفی و اعلام کردند. بر این اساس نمایندگان مجلس به اتکا آرای مردمی در خانه ملت، باهم این قوه را شکل می‌دهند. نمایندگان علاوه بر وظیفه‌ی نمایندگی از سوی مردم حوزه‌های انتخابی مطابق قانون دارای مسئولیت جمعی بوده که در برابر ملت ایران مسئول و مأمور هستند و این حق رادارند که در کار همه نهادها، سازمان‌ها، وزاتخانه‌ها، به‌طورکلی قوای سه‌گانه مملکت دخول و وظایف نظارتی خود را انجام دهند. در بستر اجرای این مسئولیت و مأموریت نمایندگان گاه به‌صورت فردی و گاه به شکل جمعی در برابر مسائل واکنش نشان داده و عمل می‌کنند.
هرگاه احساس کنند که حل مسائل مستلزم هم‌فکری و همراهی است خویشتن را مجاز به تشکل و تجمیع می‌دانند. در پیروی از این مشی پسندیده، چندی پیش نمایندگان محترم آذری‌زبان برای پیگیری مسائل مربوط به حوزه‌های انتخابی در استان‌های شمال غرب کشور که دارای ریشه مشترک هستند فراکسیونی با عضویت صد تن از نمایندگان این مناطق تشکیل دادند و تشکل خود را رسماً اعلام کردند تا بهتر بتوانند خواست و نیاز موکلان خود را تأمین نمایند. تا آنجا که بنده اطلاع دارم نمایندگان مناطق کردنشین از دوره‌های قبل در فکر ایجاد چنین تشکلی بودند و مردم نیز تشکیل چنین مجمعی را از آنان درخواست می‌کردند؛ اما نمایندگان با درک سوءبرداشت‌هایی که ناشی از سیاست‌های تنگ‌نظرانه‌ای است که در طول حیات نظام اسلامی اعمال‌شده است و رسوبات ناشی از آن مجاری رحمت و الفت نسبت به استان‌های کردنشین را مسدود کرده و نیز حساسیت‌های ناشی از توهم در مورد این مناطق صلاح را در آن می‌دانستند که چنین تشکلی بر پا ندارند؛ تا میدان برای تازش‌های جدید به‌حق و حقوق اقلیت‌ها فراهم نگردد؛ اما پس از تشکیل فراکسیون آذری‌زبانان در مجلس و پذیرش آن از سوی حاکمیت، چنین پنداشتند که مملکت یک بام و دو هوا نیست؛ اگر فراکسیون قومی برای برادران آذری‌زبان مجاز است چرا برای کردها که همسایه دیواربه‌دیوار ترک‌ها و هم‌وطن دیرین هستند قابل پذیرش نباشد؟ اما زهی خیال باطل!
به‌مجرد اعلام این تصمیم فریادها و واکنش‌های نارضایی بود که از منابع و مصادر گوناگون سر داده شد و داد وا ایرانا، وا وحدتا، وا تمامیت ارضیا و … گوش فلک را کر کرد!!
شنیدن و دیدن این‌گونه مخالفت‌ها با حقوق اقلیت‌ها به‌ویژه کُرد در این مملکت از سوی بعضی افراد و منابع چیز تازه‌ای نیست. با شناختی که از زیروبم افکار این حضرات داریم اگر خدای ناخواسته در موافقت این قوم مظلوم که ازقضا پیرو مذهبی جداگانه از آن‌ها نیز هستند کلامی شنیده شود جای تعجب نیست اما مخالفت دولت‌مردان دولت تدبیر و امید جای سؤال دارد!
حضراتی که در دوران تبلیغات انتخاباتی برای گزینش رئیس‌جمهوری فعلی چه سخنانی ایراد کردند و چه وعده‌هایی که دادند اما اکنون در جهت عکس آن سخن می‌گویند!!
ما زیاران چشم یارای داشتیم
خود غلط بود آنچه پنداشتیم
در این رابطه توجهتان را به آخرین فرموده‌های جناب آقای یونسی مشاور رئیس‌جمهور محترم در امور اقوام و مذاهب جلب می‌کنم که در شماره ۹۱۱ هفته‌نامه سیروان و تحت عنوان (احساسات قومی بر احساسات ملی نباید چیره شود) چاپ شده است. بر پایه این خبر ایشان در دیدار با فعالان سیاسی اجتماعی ایل بختیاری در خوزستان ضمن توصیه به حل مسائل قومی ازنظر ملی تأکید کرده‌اند که فعالیت‌های حزبی جایگزین قوم‌گرایی شود و به‌فوریت هم یادآور شده‌اند که مملکت فاقد احزاب ملی است. جای سؤال اینکه وقتی در کشور حزب فراگیر ملی نداریم معنی‌اش این است که احزاب فعال فعلی بر پایه خواست و اراده گروهی و جناحی تشکیل و اهداف خاص خود را تعقیب می‌کنند؛ با این اوصاف چرا پیگیری خواست‌های جناحی و گروهی حتی در قالب تشکل سیاسی برای دیگران مباح و روا و مشروع است اما تشکیل فراکسیون نمایندگان مناطق کردنشین در خانه ملت برای ما خطا و گناه محسوب می‌شود سو الی است که باید جناب یونسی بدان پاسخ دهد!
گر کند میل به خوبان دل من عیب مکن
کین گناهی است که در شهر شما نیز کنند
به شهادت سه و نیم دهه گذشته از تاریخ انقلاب، اقلیت‌های قومی مذهبی در این مملکت به‌ویژه ما کردها پیوسته در معرض تبعیض و اعمال دید امنیتی بوده و این نگرش منفی مانع اساسی برای رفع محرومیت‌های استان در همه زمینه‌ها شده است. حل این معضل را مردم از نمایندگان خود در آن جایگاه رفیع قانونی درخواست دارند و آنان نیز چاره‌ی کار را در هم‌صدایی و همراهی یکدیگر و پیگیری موضوعات به‌صورت جمعی دانسته‌اند که با آن مخالفت می‌فرمایند.
نمایندگان و موکلین آنان در مناطق کردنشین مصر و مصمم هستند که با پای فشردن در ویژگی‌های ملی و میهنی خود به‌عنوان بخشی از این ملت و مملکت از حقوق مشروع تساوی برخوردار باشند اما قوم غالب که همه مؤلفه‌های قدرت را در دست دارد ظاهراً علاقه‌مند به قبول واقعیت نیست؛ لذا به پیروی از قانون نانوشته مقبول خود همچنان بر تفوق وبرتری خویش اسرار و اقلیت‌ها را در درجات بعدی فرض و زندگی مشابه خود را برای آنان روا نمی‌دارد و این مخالفت‌ها درگذشته و حال به بهانه حفظ وحدت ملی و جلوگیری از تضعیف آن ایراد و اعمال‌شده است. توگویی اگر گفته شود که در این مملکت اقوام و پیروان ادیان و مذاهب دیگر غیر از قوم و مذهب غالب هستند و حق حیات دارند مثنوی سروده شده حضرات برای تعریف و توجیه وحدت ملی از نظم افتاده و قافیه آن لنگ و تنگ می‌شود!
بازهم بر اساس این خبر جناب یونسی در جمع فعالان سیاسی اجتماعی عرب در سخنانی ضمن ابراز مجدد مخالفت خود با تشکیل فراکسیون اقوام در مجلس به همان بهانه تضعیف وحدت ملی، گریزی ضمنی و ذهنی به سیاست‌های اعلام‌شده‌ی مسئولان دولت تدبیر و امید در دوران انتخابات داشته و فرموده‌اند: «عده‌ای از همان ابتدا به دنبال آن بودند که هدف دولت از توجه به اقوام را تبلیغاتی و انتخاباتی جلوه داده و دولت را تخریب کنند.» در این رابطه معروض است اولاً بنده کسی نیستم که بتوانم در مقام مخالفت با دولت سخن بگویم ثانیاً خداوکیلی آن‌همه وعده‌ووعید و اطلاعیه و بیانیه که در زمان تبلیغات انتخاباتی از سوی مصادر امر صادر و به‌کرات اعلام در اعلام شد را به یاد بیاورید و عملکردها را هم در کنارش بسنجید بعداً خودتان قضاوت کنید که کدام‌یک و حتی کدام بخش از یک وعده تحقق‌یافته است؟ آیا نمونه‌ای از مشارکت اقوام در مدیریت‌های کلان کشور را در نظر دارید؟آیا وعده بهبود وضع اقتصادی مناطق اقلیت‌نشین تحقق‌یافته است؟
ما در کردستان به شهادت دیروز و امروز نه‌تنها تغییری در جهت مثبت نکرده‌ایم بلکه گذرانمان هم سخت‌تر شده است؛ به‌طوری‌که کولبری را که ایفای نقش حیوان توسط انسان است را هم به‌عنوان لطف و مرحمت تلقی، اما از آن محرومیم و علی‌رغم تأکید مقام معظم رهبری، کولبران همچنان آماج گلوله هستند و اتهام قاچاق اسلحه و مواد مخدر هم به آنان نسبت داده می‌شود. هنوز که هنوز است دید امنیتی با همان شدت و حدت بر منطقه حاکم و تبعیض‌ها پابرجا و ستم ملی و مذهبی روا می‌شود.
اگر بخواهم بند به بند فرمایشات جناب یونسی را مورد تجزیه‌وتحلیل قرار داده و اقدام به جوابگوئی کنم موجب تطویل کلام و ملال خاطر خواهد شد؛ لذا به همین مختصر بسنده کرده و در مورد جمع این فرمایشات می‌گویم با ابراز تشکر و قدردانی از جناب یونسی در مقام مشاور رئیس‌جمهور تلاش قابل درکشان برای ارجحیت دادن به احساسات ملی بر احساسات قومی می‌گویم همان اندازه که ایشان در عرصه‌ای سخن می‌گویند که به نظر بسیاری از صاحبان قدرت و مقام در این مملکت میدان ممنوعه است قابل تقدیر است. ایشان در لابه‌لای سخنان خود به مواردی اشاره کردند که نشان از نایده گرفتن حق و حقوق مشروع اقلیت‌هاست که به حق به آن اشاره مستقیم و غیر مستقیم کردند و به نظر می رسد قبول هم دارند؛ با این اوصاف چرا به جای حل مسئله اقدام به پاک کردن آن می‌شود؟ چرا خلط موضوع بکنیم؟ حال که اعمال دید تبعیض آمیز به قومیت‌ها و مذاهب ساکن ایران بزرگ بر پایه همه معیارها و میزان‌های دینی و مدنی مذموم شناخته می‌شود چرا نباید در سیاست‌های کلی، نگرشی مجدد در جهت تصحیح صورت بگیرد؟
چرا باید اجازه داده شود «در» بر همان پاشنه‌ای بچرخد که نارواست و موجب گشایش و فرج نخواهد شد؟ اگر می خواهید سخنی از حق و حقوق قومیت‌ها و مذاهب مطرح نشود و تمایل افراطی برای پیگیری آنها شکل نگیرد با دیدی واقع‌بینانه و سعه‌ی صدر موارد تبعیض و تحقیر را طرد و در رفع نگرش‌ها منفی به این مناطق تلاش و اجازه داده نشود این ایرانیان اصیل که تنها جرمشان وابسته نبودن به قومیت و مذهب جمع غالب کشور است از مزایای ایرانی بودن و مسلمان بودن بهره‌مند نشوند. اگر می خواهید به قول خودتان وسوسه‌ی دشمنان این مملکت گوش شنوایی برای خود نیابد، فریادهای تطلم‌خواهی آنان را بشنوید و در پی تسکین آلام و تسهیل شرایط زندگی برای حاشیه نشینان این مملکت که عموماً اقلیت هستند برآیید بهبود تا پول‌های دشمنان مورد اشاره خودتان موجب فریب نگردد.
جناب یونسی، شما که تشکیل فراکسیون اقوام را در خانه ملت بر نمی‌تابید، هدایت فرمائید که وکلا در کجا و از چه منبری دردهای مشترک را بیان و توجه مسئولان را به آنها جلب کنند؟
ختم کلام اینکه اگر تنها ۱۰٪ از تحقیرها و تبعیض‌هایی که به اقلیت‌های قومی مذهبی این مملکت روا شده و می‌شود در حق برادران خودکبیر فرض کرده می‌شد معلوم نیست چه چوب حراجی بر مملکت استقلال و تمایمت ارضی آن می‌زدند، در حالی که اقلیت‌ها با تحمل همه این مصائب همچنان به ریشه‌های قطور این سرزمین چنگ یازیده و در برابر نیروهای گریزنده از مرکز مقاومتی مردانه و ایران‌مدارانه دارند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...