رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۰ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Sunday 21 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۳ دی ۱۳۹۵ - ۱۷:۲۴
  • کد خبر : 1813
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : ثبت احوال در مریوان و سروآباد

روژان: می‌طلبد اداره ثبت احوال با همکاری ارگان‌ها و نهادهای‌های مرتبط در اقدامی هماهنگ، شرایطی مطلوب و روند آسانی را پیش روی مردم شریف این دو شهرستان قرار دهند تا افراد و خانواده‌هایی که با این مشکل مواجه هستند بتوانند اسم فامیلی خود را در صورت امکان بدون هزینه و حذف پروسه‌های پیچیده و بوروکراسی اداری، تعویض نمایند تا در هزار خم عصر ارتباطات امروزی شاهد سرخوردگی احتمالی شهروندان شهری و روستایی مریوان و سروآباد از بیان اسم فامیلی خود نباشیم

در اواخر قرن نوزدهم و هنگامی که در سطح جهان، در کشورهای مختلف به صورت تقریبا هماهنگ اقدام به ثبت احوال ملت‌ها نمودند به تبع در ایران نیز با اهدافی فراتر همچون تاسیس ارتشی منظم، کنترل و مدیریت اخذ مالیات و همچنین سهولت در شناسایی و تمییز اتباع داخلی از خارجی تاسیس سجل احوال در دستور کار قرارگرفت و به صورت رسمی طی جلسه‌ای در تاریخ ۳۰ آذر ماه ۱۲۹۷ هجری شمسی اداره‌ای تحت عنوان اداره سجل احوال در وزارت داخله وقت (وزارت کشور) توسط هیات وزیران تصویب شد و این اداره رسما فعالیت خود را در تاریخ ۳ دی ماه همان سال آغاز کرد و در نخستین روزهای کاری خود، اولین سجل یا همان شناسنامه در ایران برای بانویی به نام خانم فاطمه ایرانی صادر شد.
پس از آنکه روند ثبت مشخصات مردم تهران بعد از چند سال به اتمام رسید و روال کار اداری سجل احوال برای کارکنان آن آسان و رسالت آن در میان مردم جاخوش کرد این بار و در تاریخ ۲۴ خرداد ۱۳۰۴  مجلس شورای  ملی طرح تاسیس ادارات سجل احوال در دیگر شهرها و بخشها را به وزارت کشور ابلاغ و به تدریج ادارات سجل احوال در سایر نقاط کشور رسما شروع به فعالیت، شامل صدور سجل و مکتوب نمودن چهار اتفاق مهم با عنوان ولادت – وفات – ازدواج و طلاق در دفترچه ای بنام سجل یا شناسنامه کردند.
استان کردستان نیز از این قاعده مستثنی نبود و سنندج، بیجار و سقز نخستین شهرهایی بودند که این روند را در سال ۱۳۰۵ اجرا کردند.
اولین شناسنامه در کردستان به نام شیخ احمد‌ غیاثی فرزند حاج شیخ محمد باقر غیاثی با تاریخ تولد ۱۲۶۹ در تاریخ ۲۰/۱۰/۱۳۰۵ در شهر سنندج تنظیم و صادر شد. پس از این سه شهر، ادارات ثبت احوال در شهرهای قروه، بانه، مریوان، سرو آباد، کامیاران، دیواندره و دهگلان تاسیس شد.
اما شروع کار ثبت احوال در بخشهای مختلف دو شهرستان مریوان و سروآباد مقارن بود با روا داشتن ظلمی عظیم بر مردم این دو شهرستان. در آن روزها ماموران ثبت احوال در اقدامی عمدی و ملعبانه؛ در ثبت شهرت و یا اسم فامیلی برای این مردم از اسم فامیل‌های دو حرفی و سه حرفی گرفته تا کلمات نامفهوم و بدمفهوم تا توانستند استفاده کردند که وفور نمود این اقدام در روستاهای دوردست به روشنی ملموس و مشهود است تا جایی که بسیاری از این مردم از ادا و تلفظ اسم فامیلی خود در انظار و مجامع شرمگین بودند. مگر این روستاییان رنجدیده و چین بر جبین نقش بسته چه تاوانی در رزومه داشتند که گستره‌ی یک خدمت جهانی، نه تنها خدمتی برایشان محسوب نگردید بلکه به قیمت تحقیر آنها  نیز تمام شد!
چه انگیزه‌ای عاملان فقید این عمل پر نکوهش را بدین کار واداشت؟
موزه‌ها و کتابخانه‌های ایران و جهان و آثار موجود و به جامانده از تمدن‌های بشری در کردستان خود گویا و گواه قدمتی بی‌نظیر است و تاریخ، همیشه معترف به قدمت نژادی و غنای فرهنگی و زبانی کردستان و ایران زمین و تمدن کهن آن است.
ناگفته نماند که بیان این کاستی به معنی نفی خدمات بعدی اداره مذکور نیست. پس از انقلاب اسلامی و در ادامه کار با پیگیری و دلسوزی بیشتر مسئولین و نیز با روی کار آمدن افرادی بومی و دلسوز خدمات شایانی ارائه گردید اما وجود این مشکل همچنان در بسیاری از شناسنامه‌های مردم شهر و روستا چشمگیر بوده و غیر قابل انکار است که می‌طلبد اداره ثبت احوال با همکاری ارگان‌ها و نهادهای‌های مرتبط در اقدامی هماهنگ، شرایطی مطلوب و روند آسانی را پیش روی مردم شریف این دو شهرستان قرار دهند تا افراد و خانواده‌هایی که با این مشکل مواجه هستند بتوانند اسم فامیلی خود را در صورت امکان بدون هزینه و حذف پروسه‌های پیچیده و بوروکراسی اداری، تعویض نمایند تا در هزار خم عصر ارتباطات امروزی شاهد سرخوردگی احتمالی شهروندان شهری و روستایی مریوان و سروآباد از بیان اسم فامیلی خود نباشیم .به امید آن روز …

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...