رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۱ آبان ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۱۲ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Tuesday 23 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۵ دی ۱۳۹۵ - ۱۷:۲۰
  • کد خبر : 1834
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : وحدت چرا و چگونه؟

روژان: در شرایط فعلی و در ابتدای هزاره سوم میلادی که به یمن پیشرفت‌های شگرفی که درزمینه وسایل ارتباط‌جمعی فراهم گشته جهان تا حد یک مجتمع واحد به هم نزدیک و این مجتمع بدون در نظر گرفتن مرزهای قراردادی و تقسیمات جهانی برخوردار از منشورهای جمعی در جهت تأمین حقوق مدنی انسان‌ها چه به‌صورت فردی و چه اجتماعی گشته و دیگر امکان برقراری سیستم‌های سلطه‌جو به بهانه کثرت عددی یا تفوق اندیشه‌ای نیست و هرگونه تلاش در این زمینه نمی‌تواند ره به‌جایی ببرد

در فرهنگ لغت معین کلمه وحدت بدین گونه معنی شده است: وحدت کلمه‌ای عربی است که شکل نوشتن آن در این لسان «وحده»است. این کلمه ازنظر دستوری در شکل مصدر لازم به معنی یکی بودن، یگانه بودن است که نقطه مقابل کثرت است. این لغت به‌عنوان اسم مصدر معنی یگانگی می‌دهد و از منظر دینی اشاره به یگانگی خداوند متعال می‌کند.
مفهوم منتج از این کلمه در افواه عام همفکری و همراهی آحاد جامعه برای نیل به هدف یا اهداف خاصی است که مورد خواست و پذیرش همگان باشد. در جوامعی که ضرورت وحدت مطرح و بر آن اصرار می‌شود خودبه‌خود وجود موارد تفرق مورد تأیید قرار می‌گیرد.
به عبارت ساده‌تر وقتی سخن از وحدت به میان است مسلماً اختلافاتی هم در بین است که کنار نهادن آنها به نفع هدفی مهم‌تر و بزرگ‌تر ضرورت می‌یابد. در همه جوامع بشری از ابتدا تاکنون مقوله وحدت به‌عنوان یکی از ارکان پیشرفت و توسعه و قدرت مورد نظر بوده و در هر مجتمع انسانی تلاش شده که این مهم مهیا تا بستر لازم برای رشد و بالندگی فراهم گردد.
پرواضح است که برقراری وحدت در جوامع یکدست چندان مشکل نیست نهایتاً طرق نیل به هدف است که با درک یکدیگر می‌توان مسیر مناسب را یافت اما در جوامعی که ازنظر انسانی متنوع و متکثر است طرق رسیدن به وحدت و تداوم آن نیاز به سعه‌ی صدر و تحمل نظر یکدیگر دارد.
ابتدایی‌ترین و درعین‌حال اساسی‌ترین مبنا برای برقراری وحدت در این‌گونه جوامع درک اهمیت و ضرورت وحدت است؛ به عبارت ساده‌تر قدم اول برای ایجاد وحدت اعتقاد و ایمان به آن در میان جامعه و مسئولان اداره کننده آن است.
این معرفت زمانی حاصل می‌شود که جامعه با فرماندار و فرمان‌بردار ضمن درک شرایط زمانی و مکانی و خطرات ناشی از تفرق و چنددستگی در مسیر دستیابی به اهداف متعالی رضایت مندانه وحدت را پذیرفته و بر شرایط آن گردن نهند. پذیرش این امر مستلزم تهیه و تدوین برنامه جامع و مشخص کردن راه‌کارهای اجرایی وحدت در عمل است که باید با نظر همه نخبگان جامعه از همه کمیت‌ها و جناح‌های فکری تدوین شود. در این منشور باید به‌طور صریح و آشکارا همه‌ی موارد برتری‌جویی به هر دلیل و به هر بهانه طرد و رد و بر این امر مهم تأکید شود که اداره جامعه و بهره‌مندی از امکانات آن، به‌طور یکسان برای همگان است و دانایی و لیاقت ملاک اصلی گزینش مدیران خواهد بود.
مهم‌ترین مرحله نیل به وحدت در چگونگی اجرای منشور مشترک است که ضرورت اصلی آن تداوم همان روح وحدت طلبی واقعی در مجریان است و این مهم زمانی حاصل می‌شود که مرجع یا مراجعی با اختیارات تام بر روند امور نظارت و هرگونه اقدام خلاف برنامه‌های تدوینی را مانع و در جهت تصحیح برآید. تمام موارد و مراحل ذکرشده زمانی ضمانت اجرایی خواهد داشت که فضای آزاد بر جامعه حاکم شود تا افراد بتوانند به طریق مقتضی نظریات و آراء خود را اعلام و مسئولان را در جهت هدایت بهتر امور یاری نمایند.
مواردی که به عرض رسید اصول اساسی و اولیه‌ای هستند که می‌توان بر مبنای آنها از وحدت سخن گفت و در مسیر اجرا و انجام آن تلاش کرد. پرواضح است که خداوند انسان‌ها را با سلایق و افکار و ایدئال‌های متفاوت آفریده و این انسان در بستر تاریخ متکثر و متنوع گشته و با توجه به مبانی انسانی و اعتقادی و شرایط جغرافیایی دارای فرهنگ‌ها و باورهای جمعی متفاوت گشته است که مجموعه این عوامل برآیندهایی را شکل داده‌اند که شخصیت فردی و اجتماعی او را می‌سازد. این مجموعه‌های متنوع و متکثر که بعضاً در چهارچوب مرزهای معین ساکنان یک کشور را شکل می‌بخشند خودبه‌خود دارای اهداف مشترکی خواهند بود، اما نیل به این اهداف مستلزم شناسایی خواست و خوانش‌های آنان است که باید در چهارچوب برنامه مشترک برای حرکت در بستر تاریخ به آن بها داده شود؛ اما به شهادت تاریخ بسیاری از مدعیان برقراری وحدت موفق به این کار نشده‌اند. دلیل اصلی این عدم موفقیت پرهیز مدعیان از اصول انسانی و متین برقراری وحدت و توسل آنان به قدرت بر اساس مؤلفه‌های مختلف است. برجسته‌ترین نمونه را می‌توان در مکتب مارکسیسم لنینیسم دید که رهبران فکری این تفکر بدون توجه به تنوع سلایق در بین انسان‌ها دکترین خود را مبنای حکمرانی قرار داده و با ایجاد حزب واحد و استفاده از مؤلفه‌ی زور در اشکال گوناگون، سعی در یکسان‌سازی جوامع ازنظر فکری و عملی نمودند؛ اما ۷۰ سال بعدازاین شکل‌گیری، این مکتب دقیقاً بر مبنای یکی از تئوری‌های آن‌که هر چیز ضد خود را در درون خود می‌پروراند از دل عالی‌ترین مرجع هدایت مارکسیست گورباچوفی ظهور کرد که به نارسایی این عقیده و بی‌حاصلی تلاش‌های صورت گرفته اذعان کرد و فروپاشی این تفکر را جار زد. رهبران پیرو شاخه‌های حزب بعث در عراق و سوریه که داعیه‌دار سردمداری و هدایت نژاد عرب بودند برای نیل به هدف خود حتی از دین خدا هم کمک ناروا می‌گرفتند و در چهارچوب دیکتاتوری بی‌رحم به سرکوب و منکوب خلایق پرداختند که سرانجام اسیر طوفان خشم ملت‌ها شدند و به‌سوی دره‌ی فنای تاریخ ره سپردند. در کشور خودمان رضاشاه که می‌خواست به اتکای زور حتی در شکل لباس پوشیدن و تکلم مردم هم تغییر ایجاد کند و وحدتی اجباری به مردم تحمیل کند سرانجام سر از جزیره موریس در آورد و به همان مسیری رفت که اسلاف فکری‌اش رفته بودند.
در شرایط فعلی و در ابتدای هزاره سوم میلادی که به یمن پیشرفت‌های شگرفی که درزمینه وسایل ارتباط‌جمعی فراهم گشته جهان تا حد یک مجتمع واحد به هم نزدیک و این مجتمع بدون در نظر گرفتن مرزهای قراردادی و تقسیمات جهانی برخوردار از منشورهای جمعی در جهت تأمین حقوق مدنی انسان‌ها چه به‌صورت فردی و چه اجتماعی گشته و دیگر امکان برقراری سیستم‌های سلطه‌جو به بهانه کثرت عددی یا تفوق اندیشه‌ای نیست و هرگونه تلاش در این زمینه نمی‌تواند ره به‌جایی ببرد و احیاناً اگر حرف و حرکتی روا هم ابراز شود به دلیل عدم اصالت مورد پذیرش و رضایت نخواهد بود؛ خطرناک‌تر اینکه اگر خواسته شود به اتکاء زور و دیگر مؤلفه‌های حاکمیتی وحدتی تصنعی هم ایجاد شود مسلماً دوام نداشته و نتیجه‌ی معکوس خواهد داشت و باعث تعمیق گسست‌ها و دوری قلب‌ها از یکدیگر خواهد شد؛ لذا شایسته است در جوامعی که ضرورت وحدت احساس می‌شود با پیروی از اصول اساسی برای برقراری وحدت راهکارهای مناسب تعیین و مسیر علامت‌گذاری شده و در بستر این اقدام روا حرکت به‌سوی کمال آغاز گردد. ماحصل کلام و بر پایه ضرب‌المثل فارسی که با حلوا حلوا دهن شیرین نمی‌شود، وحدت واقعی هم نیاز به ساز و کارهای ویژه‌ای دارد که با برتری جویی به هر دلیل و بهانه در تضاد است و تنها زمانی می‌تواند تحقق واقعی یابد که با درک اهمیت و ضرورت آن راه‌های تأمین یگانگی در فکر و عمل مشخص و همه‌ی موراد تفرق طرد شوند و به همه طرف‌ها این امکان داده شود که بر اساس شایستگی‌های ذاتی و فردی و تعهد به جامعه در هدایت امور نقش داشته باشند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...