رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۳۰ مهر ۱۳۹۷
  • الإثنين ۱۱ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Monday 22 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۱۰ دی ۱۳۹۵ - ۱۴:۰۲
  • کد خبر : 1861
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : روزنامه نگاری در کردستان
راه دشوار دسترسی به دانش

روزنامه نگاری در کردستان

این روزها صدور روزافزون مجوز نشریات و نشر روزافزون انواع هفته نامه‌ها، دوهفته نامه‌ها و ماهنامه‌ها در کردستان اگر چه بیانگر نوعی حرمت به فضای روزنامه‌نگاری و یا به عبارتی آزادی بیان تلقی می‌گردد اما محتوای گاه تامل‌برانگیز برخی از انواع این جریده‌ها استفهام انگیز است اینکه: آیا خبرنگاران کردستانی توانایی تحلیل نوسانات در حوزه‌های […]

این روزها صدور روزافزون مجوز نشریات و نشر روزافزون انواع هفته نامه‌ها، دوهفته نامه‌ها و ماهنامه‌ها در کردستان اگر چه بیانگر نوعی حرمت به فضای روزنامه‌نگاری و یا به عبارتی آزادی بیان تلقی می‌گردد اما محتوای گاه تامل‌برانگیز برخی از انواع این جریده‌ها استفهام انگیز است اینکه: آیا خبرنگاران کردستانی توانایی تحلیل نوسانات در حوزه‌های اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و… را دارند یا به عبارتی آیا این خبرنگاران می‌توانند تغییر و تحول در شاخص‌های حوزه‌های یاد شده را تحلیل کنند.
این پرسش به فکر کردن و پاسخ دادن نیاز ندارد چراکه شاید بهتر باشد قبل از طرح هر پرسشی این چالش مطرح شود که آیا روزنامه‌نگار بودن در کردستان واقعیت دارد یا خیر؟
برای یافتن پاسخ این استفهام، باید کمی دقیق‌تر پدیده «روزنامه‌نگاری» و عنصری به نام «تحلیل» را مورد بررسی و واکاوی قرار دهیم.
در صورت و روبنای ماجرا بر حسب امکاناتی که برای رسیدن به اطلاعات و ارائه آنها وجود دارد همه روزنامه‌نگاران اجازه تحلیل دارند چون روزنامه‌نگار بودن باید ترکیبی از دقت و بالا بردن سطح دانش باشد تا به واسطه آن جریان توسعه محک بخورد؛ اما این تعاریف و این گونه “بایدها” می‌توانند در شکل واقعی خود در جایی حضور و ظهور داشته باشند که روزنامه‌نگاری یک تعارف اجتماعی یا یک اجبار برای آرایش مفاهیم نوین اجتماعی نباشد.
به نظر من بررسی واقعیت‌ها تا حد زیادی الگوها را تغییر می‌دهد و ذهنیت‌ها را به جایی می‌رساند که بدبینی را گریزناپذیر می‌کند و من بر این باورم که در مورد روزنامه‌نگاری در کردستان باید بدبین بود. شاید در برابر این نگاه، چنین فرضیه‌ای مطرح شود که بدبین‌ها توان پردازش ماهیت و استواری حضور (هرچند کوچک) روزنامه‌نگاری را ندارند که اگر این گونه هم برداشت شود باز تغییری در واقعیت موجود ایجاد نمی‌کند. این روزها در دنیای فاخر روزنامه‌نگاری کردستان، خبرنگاران بر اساس جبری از پیش تعیین شده در تولید خبر، به سمت تحلیل هدایت می شوند.
این تحلیل‌ها در نهایت گره‌ای از کار توسعه برای کردستان باز نمی‌کنند و شاید فقط تاثیری نه چندان محکم بر کش و قوس‌هایی با ظرفیت اداری اعمال کنند؛ البته اصل بر این استوار است که روزنامه‌نگاران اجازه تحلیل دارند اما وقتی مدار دسترسی به اطلاعات قفل باشد یا اطلاعات آنگونه که باید در اختیار اهالی رسانه قرار نگیرند قبل از هر چیز، پدیده تحلیل با مشکل مواجه و همراه می‌شود.
خبرنگاران ما در همین وادی قرار دارند و کارکرد آنها در همین بستر شکل گرفته و تکاملی معادل با این فضا یافته است. واقعیت آن است که اینان تحلیل نمی‌سازند و این نفی ارزش در حرفه روزنامه‌نگاری است، در چنین شرایطی چه فرقی می‌کند که بگوییم خبرنگار حق دارد تحلیل بکند یا حق ندارد به حوزه تحلیل گام بگذارد؟
در واقع در اینگونه فضاها، خبرنگاران می‌توانند فقط در برشی مشخص به چپ و راست یا بالا و پایین حرکت کنند و قطع به یقین این نوع تحرک، تنها بازخوانی تحلیل‌های جهت دار و سوء گیری شده خواهد بود؛ چرا که تنها وقتی خبرنگار دقت و دانش را در کار خود تزریق کرده باشد می‌تواند علت‌های توسعه نیافتگی ناشی از مدیریت‌های اشتباه را در به هم زدن منحنی عدالت تحلیل کند.
بی‌شک ناهنجاری‌ها و ابتذال ناشی از وجود برخی “مدیران غیر متعهد و غیر متخصص” تاثیر منفی بر توسعه به معنای امروز دارد، و دقیقا اینجاست که اگر خبرنگار نسبت به این تاثیر آگاهی داشته باشد، حق دارد تا با استفاده از هنر نگارش در روزنامه‌نگاری، پیامدهای این نوع مدیریت‌ها را تحلیل کند.
به نظر من ابتدا باید به این پرسش پاسخ داد و سپس در پی یافتن حق تحلیل برای فعالان عرصه روزنامه نگاری بود.
خبرنگار وقتی صاحب آگاهی و دانش باشد صاحب کارکرد اجتماعی نیز می شود آنگاه کارآمدی او در تنظیم نبض حقوق اجتماعی، حقوق سیاسی، حقوق اقتصادی و… افراد جامعه دیده می‌شود.
بدون ارائه تحلیل و کنکاش مسائل از سوی روزنامه نگاران، نباید زیاد مطمئن بود که چرخ توسعه لنگ نزند یا به نفع افراد و گروههای خاصی حرکت نکند.
در واقع روزنامه‌نگاران با تحلیل حوزه‌های مختلف اجتماع، مسیر تکنولوزی را برای ارتقای دموکراسی هموارتر می‌کنند یا به معنای دیگر، مسیر تکنولوزی را برای سوء استفاده برخی افراد مسدود می کنند و همه اینها در شرایطی رخ می‌دهد که روزنامه‌نگاران به دانش، دسترسی و برای تحلیل اجازه داشته باشند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...