رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۱۹ آذر ۱۳۹۷
  • الإثنين ۱ ربيع ثاني ۱۴۴۰
  • 2018 Monday 10 December

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۵ - ۱۲:۵۸
  • کد خبر : 1899
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : تقدیم به محمد باختر
نيشتمان حيدری كانی‌سانانی - مريوان

تقدیم به محمد باختر

همشهری گران‌مایه‌ام؛ زمانی که خبر فداکاری شمارا شنیدم به‌شدت تحت تأثیر قرار گرفتم. سال‌هاست که زیر سایه رسانه‌های جمعی و خلق آدمیان غالب بر جامعه؛ بیشتر از هر چیز دیگری خبرهای ناگوار می‌شنویم و روح و روان همه را متأثر می‌گرداند و متأسفانه کم‌کم به شنیدن اخبار کشتار و ویرانگری و تجاوز و نابرابری عادت […]

همشهری گران‌مایه‌ام؛ زمانی که خبر فداکاری شمارا شنیدم به‌شدت تحت تأثیر قرار گرفتم. سال‌هاست که زیر سایه رسانه‌های جمعی و خلق آدمیان غالب بر جامعه؛ بیشتر از هر چیز دیگری خبرهای ناگوار می‌شنویم و روح و روان همه را متأثر می‌گرداند و متأسفانه کم‌کم به شنیدن اخبار کشتار و ویرانگری و تجاوز و نابرابری عادت کرده‌ایم! سال‌هاست که می‌بینیم و می‌شنویم که انسان‌ها چگونه به جان یکدیگر افتاده‌اند و درنده‌تر از هر حیوان درنده‌ای برای نجات گلیم خود از دریای دنیای مادی و سیر شدن چشم سیری‌ناپذیر حرص و طمعشان برای قدرت و مال دنیا به هم می‌تازند و این تاخت‌وتاز به قیمت پایمال کردن وجدان خود و آبرو و اعتبار و غرور دیگران تمام می‌شود! سال‌هاست که کسان بسیاری را می‌بینیم که از درد زهر مارهای در آستین‌پرورده در وجودشان می‌نالند و به خود می‌پیچند؛ زهری که حتی سمی‌ترین مارهای دنیا را هم روسیاه و گوشه‌نشین کرده است! سال‌هاست که می‌بینیم متأسفانه فضایل نیکوی انسانی توسط اکثریت به سخره گرفته می‌شود و کم‌رنگ شدن این فضایل به امری عادی تبدیل‌شده است!
در چنین دورانی و چنین زمانه‌ای به من حق بدهید که از شنیدن این خبر که یک جوان مریوانی جان خود را برای نجات یک سگ به خطر می‌اندازد این جنین منقلب شوم. شما تنها مایه افتخار شهر مریوان نیستید؛ شما و احساس شما در آن‌زمان که تصمیم گرفتید نسبت به آن حیوان گرفتار بی‌تفاوت نباشید گوهر نابی است که متعلق به تمام بشریت است؛ چون همه ما به‌شدت بدان نیازمندیم. پای قطع‌شده شما چنان اعتباری به انسان این عصر بخشید که هزاران هزار پای سالم را توان این کار نبود.
برادر بزرگوارم! گویی مین‌ها با کوردها عهدی نانوشته دارند که هرکجای این دنیا هم که باشیم خودشان را به ما نشان خواهند داد ۰ نمی‌دانم تا کی قرار است کودکان و جوانان و زنان و مردان ما با این قاتل خاموش دست‌وپنجه نرم کنند و قربانی شوند ولی این را خوب می‌دانم که تو یکی، روی مین را کم کردی و ثابت کردی که حتی میدان مین هم یارای مقابله با یک کورد ایثارگر نیست؛ کردی که خواست وظیفه انسانی خود را انجام دهد.
دست‌بوس پدر و مادر شما و تمام پدران و مادرانی هستم که رحم و شفقت و محبت و صلح و احترام به جهان هستی را به فرزندان خود می‌آموزند. در برابر شما سر تعظیم فرود می‌آورم و برایتان آرزوی بهبودی و آینده‌ای درخشان و پر امید دارم.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...