رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۱۹ آذر ۱۳۹۷
  • الإثنين ۱ ربيع ثاني ۱۴۴۰
  • 2018 Monday 10 December

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۵ - ۱۳:۵۱
  • کد خبر : 1908
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : برگزاری ۳ کنسرت در یک هفته در سنندج!
تراژدی موسیقی بانوان در ایران

برگزاری ۳ کنسرت در یک هفته در سنندج!

هنر نزد ایرانیان است و بس چرا که در هیچ کشوری این همه کوشش سازمان یافته نمی‌شود تا نیمی از جمعیت کشور یعنی زنان از عرضه‌ی هنر موسیقی حذف شوند. هنر البته نزد ایرانیان است و بس چرا که در هیچ کشور متمدنی برای برگزاری رویدادی هنری نیاز به گذر از هفت خوان رستم نیست […]

هنر نزد ایرانیان است و بس چرا که در هیچ کشوری این همه کوشش سازمان یافته نمی‌شود تا نیمی از جمعیت کشور یعنی زنان از عرضه‌ی هنر موسیقی حذف شوند. هنر البته نزد ایرانیان است و بس چرا که در هیچ کشور متمدنی برای برگزاری رویدادی هنری نیاز به گذر از هفت خوان رستم نیست و هنر همچنان نزد ایرانیان است و بس چرا که در تنها ایران ماست که هر عرصه‌ای دلالان ویژه و کارکشته ی خود را دارد حتی عرصه‌ی هنر! پس از دلال صادرات و واردات، دلال دلار و ارز، دلال آثار هنری برای حراج‌های هنری خارجی و دلال وقت ملاقات برای سفارت خانه‌های خارجی حالا چشم ما به دلال دریافت مجوز برگزاری کنسرت روشن!!
به راستی چه به روزگارمان آمده و به کجا می رویم؟
پس از صرف زمان و توان بسیار و آمد و شدها و گفت‌وگوهای پرشمار، با وجود داشتن سابقه‌ی دویست ساله خانوادگی در عرصه‌ی موسیقی این شهر و این کشور و پس از دو بار تغییر در تاریخ کنسرت به دستور فرمانداری، سرانجام توانستیم مجوز سه شب کنسرت موسیقی بانوان را برای همسرم به نام گروه هناره به خوانندگی باران رضایی بگیریم البته بی دخالت دلالان مجوز، والبته شاید هم به همین سبب بود که چنین بر سرمان رفت…
همه می‌دانند که بانوان در این کشور تا چه اندازه در هنر موسیقی با دشواری و مانع و محدودیت و سنگ‌اندازی روبرو هستند. همه می‌دانند که اساساً موسیقی در این کشور با چه کارشکنی‌هایی روبروست و در این میان جایگاه زنان چگونه به عمد و به شیوه‌ای سازمان‌یافته نادیده گرفته شده و می‌شود.
باری در کار فراهم آوردن مقدمات برگزاری کنسرت برای تاریخ پیشنهادی از سوی فرمانداری بودیم که شنیدیم مجوز برگزاری کنسرت دیگری درست همزمان با کنسرت ما صادر شده است. کنسرت موسیقی کردی به خوانندگی عادل هورامی؛ با رایزنی و همکاری سرپرست گروه، تاریخ برگزاری گروه مقابل را به فاصله‌ی سه روز پیش از اجرای خود تغییر دادیم؛ ای کاش مانع تراشی‌ها به همین جا پایان می‌گرفت. در آستانه‌ی برگزاری کنسرت بودیم و پوسترها و بنرهای تبلیغاتی ما در سطح شهر نصب شده بود که تبلیغات کنسرت همایون شجریان را در روز دوم برگزاری کنسرت بانوان در فضای مجازی دیدیم؛ پس از پرس و جو از ارشاد (گفتند نگران نباشید تا کنون مجوزی برای گروه شجریان صادر نشده است! و پس از آن در کمتر از یک هفته مجوز صادر شد) بهتر از این نمی‌شد. کنسرت بانوان را در تنگنا نهاد و تلاش‌هایشان را بیهوده و بی‌حاصل کرد. اداره‌ی ارشاد سنندج مفتخر است که تنها استانی است در ایران که مجوز کنسرت بانوان را صادر می‌کند و باید دست مریزاد گفت به این اداره که سیاست راندن زنان از عرصه‌ی موسیقی را بسیار خوب پیش می برد و وظیفه‌ی مانع‌تراشی را بسیار زیرکانه انجام می‌دهد. پرسشی که در این میان بی‌پاسخ می‌ماند این است که اگر بنا به آن است که زنان موسیقی‌دان را از عرضه‌ی هنرشان به اجتماع باز داریم، اگر مقصود آن است که رابطه آنان را با مخاطبانشان قطع کنیم و اگر هدف آن است که با سنگ اندازی و مانع تراشی آنان را از حضور در این عرصه منصرف کنیم چرا یکباره چنین نمی‌کنیم؟ چرا از سویی وانمود می‌کنیم که زنان می‌توانند در این زمینه فعال باشند و از سوی دیگر در کارشان کارشکنی می‌کنیم؟ به راستی صدور مجوز برگزاری سه کنسرت بزرگ در عرض یک هفته از سوی اداره ارشاد در شهر محرومی چون سنندج و قرار دادن دو کنسرت هنرمندان مرد با مخاطبانی از هر دو جنس در فاصله بسیار بسیار اندک با کنسرت بانوان با مخاطبان یکدست از جنس زن، به زیان هنرمندان زن نیست؟؟ به راستی برنامه‌ریزی زمانی بهتر و منصفانه‌تری برای برگزاری این سه کنسرت در توان مسئولان این اداره نبود؟؟
به هر جهت بنده به سبب این که زمانی با گروه شجریان همکاری داشتم، با یکی از اعضای گروه تماس گرفتم و تقاضا کردم پیام مرا به آقای همایون شجریان برسانند چون گمان نمی‌بردم که ایشان در تنگنا قرار دادن و متضرر شدن گروه موسیقی بانوان را به خاطر اجرای کنسرتشان روا بدانند و آن عضو محترم پاسخ دادند که برنامه‌گزار آقای شجریان تنها می‌تواند برنامه خود را به یک روز پس از اجرای برنامه شما موکول کند؛ گروه بانوان هناره از یکم تا سوم دیماه برنامه را اجرا کرد و آقای شجریان در چهارم دیماه کنسرتشان را برگزار کردند.
به هر حال با همه دشواری‌ها و کارشکنی‌ها و زیان‌های مالی‌ای که دیدیم میدان را خالی نکردیم و (با هدیه کردن بلیط‌های رایگان و نیم‌بها به زنان شاغل در دستگاه‌های دولتی سالن پر شد) برنامه بسیار زیبا و خوب اجرا شد. جا دارد از بانوان هنردوست سنندج و شهرهای اطراف سپاس گزاری کنم که با حضورشان هم از زنان موسیقی دان کشور پشتیبانی کردند و هم نگذاشتند که زیان مالی ما در این برنامه از ۶۵٪ بیشتر شود.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...