رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۱۹ آذر ۱۳۹۷
  • الإثنين ۱ ربيع ثاني ۱۴۴۰
  • 2018 Monday 10 December

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۱۸ دی ۱۳۹۵ - ۲۰:۴۷
  • کد خبر : 1955
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : مرز بخشش

حول بخشش، پرسش‌های فراوانی قابل طرح است. چه جرایمی قابل بخشش هستند؟ و کدام‌ها نیستند؟ یا چه کسانی قابل بخشش هستند و چه کسانی نیستند؟ چه کسی حق بخشش دارد و چرا؟ شرایط آن چیست؟ آیا بخشش یک امر اخلاقی است؟ حتی اگر مجرم، یک جنایتکار به عادت باشد؟ چه تضمینی هست که فرد مورد […]

حول بخشش، پرسش‌های فراوانی قابل طرح است. چه جرایمی قابل بخشش هستند؟ و کدام‌ها نیستند؟ یا چه کسانی قابل بخشش هستند و چه کسانی نیستند؟ چه کسی حق بخشش دارد و چرا؟ شرایط آن چیست؟ آیا بخشش یک امر اخلاقی است؟ حتی اگر مجرم، یک جنایتکار به عادت باشد؟ چه تضمینی هست که فرد مورد بخشش مجددا و مکررا مرتکب جرم و جنایت نشود؟ اساسا مرز بخشش تا کجاست؟
قانون فعلی مجازات در ایران متاسفانه به شدت بسته و سخت قابل تغییر است. اگرچه تغییر رضایت مطلق به رضایت مشروط، کمی از این عبوس بودن را تقلیل داده است اما تا رسیدن به وضعیت مطلوب و استانداردهای حقوق بشری هنوز فاصله‌ها داریم.
در قانون فعلی مجازات، اولیای دم می‌توانند قصاص کنند یا ببخشند و هیچ حد وسطی نیست. اگرچه بخشش میتواند معوض و اخیرا هم مشروط باشد اما هم عوض و هم شرط صرفا در اختیار اولیای دم است و قانون نمی‌تواند کمترین دخالتی بکند. بنده به عنوان یک فعال حقوق بشر معتقد به مجازات مجرم بر اساس استانداردهای جهانی هستم. مجازاتی که همزمان منجر به جبران خسارت بزه دیده، حمایت از حقوق جامعه و اصلاح مجرم و امکان بازگشتش به جامعه باشد. بر این اساس و اتفاقا از منظر حقوق بشر، قاتل باید مجازات شود و شخصا مخالف عدم تحمل مجازات مجرم و مخصوصا قاتل هستم. به هیچ عنوان قابل قبول نیست که من نوعی حق زندگی را از دیگری سلب کنم و با بخشش اولیای دم و بدون تحمل رنج و مجازات، قدم در خیابانهای زندگی بگذارم. این منصفانه نیست.
مجازات باید متناسب با جرم باشد و آزادی یک قاتل هیچ نسبتی با عدالت ندارد. اما چه می‌توان کرد وقتی میان اعدام یا بخشش، هیچ گزینه دیگری نباشد؟ من اگرچه به شدت خواهان ترویج فرهنگ عفو و بخشش و مدارا و مسالمت هستم و با انتقام و مجازاتهای غیر انسانی و عصر حجری مخاالفم اما به هیچ عنوان هم عدم مجازات مجرم را عادلانه و منصفانه نمی‌دانم.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...