رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۱۹ آذر ۱۳۹۷
  • الإثنين ۱ ربيع ثاني ۱۴۴۰
  • 2018 Monday 10 December

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۲۵ دی ۱۳۹۵ - ۱۳:۱۴
  • کد خبر : 2003
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : حال و هوای جدید خدای آب‌ها

تابستان بود و سری به چشمه بل زدم؛ خبر داده بودند که دریچه‌های سد را باز کردند و آبی پشت سد نمانده و سیروان دوباره خروشان شده است. خیلی برایم جالب بود دریاچه خالی سد داریان رو با مظهر قدیم چشمه ببینم و زمین‌هایی که روزگاری جاده و باغ بودند و از یکسال گذشته زیر […]

تابستان بود و سری به چشمه بل زدم؛ خبر داده بودند که دریچه‌های سد را باز کردند و آبی پشت سد نمانده و سیروان دوباره خروشان شده است.
خیلی برایم جالب بود دریاچه خالی سد داریان رو با مظهر قدیم چشمه ببینم و زمین‌هایی که روزگاری جاده و باغ بودند و از یکسال گذشته زیر آب رفتند.
وقتی رسیدیم دیدیم که دریچه‌های سد بازه اما مقداری اندکی آب داخل مخزن نگه داشته‌اند؛ برایم سوال شد که چرا کاملا دریاچه را تخلیه نکرده‌اند؟
در نزدیکی چشمه «بل» خودم را به جاده قدیم هجیج – بل رساندم. جاده‌ای سنگی که یکسال زیرآب بود و از جلوی مظهر قدیم چشمه بل عبور می‌کرد. هنوز دیوار ساختمان کارخانه آب معدنی جنب چشمه سالم بود. همین که کارخانه را رد کردم و درست جایی که دو طرف رود سیروان دیواره‌ای می شود (یعنی همان مظهر قدیم چشمه بل) دیگر راهی برای عبور نبود؛ یعنی سطح فعلی آب، جاده را پوشانده بود و همان مقدار آب درون مخزن سد هنوز مظهر قدیم چشمه را در زیر خود دارد. دیگر راهی برای عبور نبود و بافت دیوار مانند کوه مانع ادامه حرکت می‌شد. اما شک و شبهه امانم نداد که چرا کاملا آب مخزن سد را تخلیه نکرده‌اند و دقیقا تا جایی که مظهر قدیم بل نمایان نشود؛ آب نگهداشته‌اند! تلاش برای یافتن پاسخ این سوال در من جسارتی ساخت که از همان سنگ‌ها و دیواره بالا دست مظهر قدیم، بالا بروم و ببینم آنجا نشانه پیدا می‌کنم. مسیر واقعا سخت و وحشتناک بود و در قسمتی باید خودم را از لابلای سنگ‌هایی عبور می دادم با جای پای تنها چند سانتی‌متر و زیر پایم پرتگاهی که به داخل دریاچه سد می‌رسید (اگر از میزان خطرناک بودن آن عملم آگاهی داشتم، هیچ‌وقت نمی رفتم). بالاخره به بالای مظهر قدیم چشمه بل رسیدم و دیدم که از دیواه و سنگ‌ها آب نشت می کند؛ این همان آب شرب و معدنی چشمه بل بود و مشخص بود که در پایین دست که اکنون غرق است نشت بیشتری در جریان است و لابد دلیل پوشیده ماندن مظهر قدیم چشمه همین ایراد بوده است.
دبی چشمه بل نسبت به سال‌های قبل بسیار کمتر به نظر می‌آید و می توان یکی از دلایلش را همین نشت آب درمظهر قدیم یا مسیر انتقال قلمداد کرد.
از مسئولین محیط زیست و صاحب نفوذان تقاضا دارم تا فرصت هست و آبگیری مجدد انجام نشده، درخواست شفاف سازی موضوع و بررسی مشکل را دارم.
مهندس داود حیدری

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...