رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۱۳ جماد ثاني ۱۴۴۰
  • 2019 Tuesday 19 February

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۲۵ دی ۱۳۹۵ - ۱۳:۴۳
  • کد خبر : 2011
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : سیاست یا صداقت

از گذشته‌های دور تاکنون، این پرسشِ مهم، ذهن سیاسیون را به خود مشغول کرده است که آیا آشتی میان «صداقت و سیاست»، یک طنز باورنکردنی است یا می‌توان سیاستمدار بود و در همان حال صادق ؟! بسیاری از عالمان سیاست، در عمل به این پرسش پاسخ منفی داده‌اند و برخی هم به‌صراحت اظهار کرده‌اند که […]

از گذشته‌های دور تاکنون، این پرسشِ مهم، ذهن سیاسیون را به خود مشغول کرده است که آیا آشتی میان «صداقت و سیاست»، یک طنز باورنکردنی است یا می‌توان سیاستمدار بود و در همان حال صادق ؟!
بسیاری از عالمان سیاست، در عمل به این پرسش پاسخ منفی داده‌اند و برخی هم به‌صراحت اظهار کرده‌اند که این دو واژه، دشمن دیرین یکدیگرند و نباید انتظار هم‌نشینی آنها را داشت. آنها اصولاً اخلاق را مغایر با سیاست می‌دانند و بر این باورند که سیاستمداران، تنها باید به «تدبیر مُدُن» بیندیشند؛ وظیفه‌ای که اگر نگوییم همواره، دست کم در بیشتر مواقع، با رعایت ارزش‌های رفتاری قابل تجمیع نیست.
مشهورترین نظریه‌پرداز غربی که پس از قرون وسطی و ظهور رنسانس در اروپا با صداقت و صراحتِ تمام از این مکتب دفاع می‌کند، « نیکولوماکیاولی» است. انصاف آن است که باید این فیلسوف ایتالیایی را به دلیل صراحت در گفتارش او را تحسین کرد.
ماکیاولی در کتاب شهریار، با اشاره به اینکه «خود به چشم می‌بینیم که شهریارانی که رموز غلبه بر دیگران را به کمک حیله و نیرنگ خوب می‌دانسته‌اند، کارهای بزرگ انجام داده‌اند و اوضاعشان در آخر کار، بهتر از آن کسانی بوده است که در معامله با دیگران صداقت به خرج داده‌اند»، به‌صراحت اعلام می‌کند: ((در میان این شهریاران هرکدام بازی کردن نقش روباه را بهتر بلد بوده‌اند، از اقران و همگنان کامیابتر بوده‌اند))
او به همین جهت بر این باور است و توصیه می‌کند: «لازم است که شهریار این قسمت از طبیعت خود را که روبَه منشی است با کمال دقت و در رنگی دنیاپسند، از انظار مخفی سازد و در پوشاندن خوی و نیت حقیقی‌اش استاد باشد
ماکیاولی ترحم، وفا، مهربانی، اعتقاد به مذهب و صداقت را پنج صفت خوب می‌نامد که البته با سیاست سازگاری ندارند؛ «پس برای فرمانروا، داشتن تمام آن صفات خوب که ذکر شد، چندان اهمیت ندارد. مهم این است که او فن تظاهر به‌ داشتن این صفات را خوب بلد باشد. حتی از این هم فراتر می‌رود و می‌گوید که اگر او حقیقتاً دارای صفات نیک باشد و به آنها عمل کند، به ضررش تمام خواهد شد، درحالی‌که تظاهر به داشتن این‌گونه صفات نیک برایش سودآور است. مثلاً خیلی خوب است که انسان دلسوز، وفادار، باعاطفه، مذهبی و درستکار جلوه کند و باطناً هم چنین باشد؛ اما فکر انسان همیشه باید به‌گونه‌ای معتدل و مخیر بماند که اگر روزی به کار بردن عکس این صفات لازم شد، به‌راحتی بتواند از خوی انسانی به خوی حیوانی برگردد و بی‌رحم و بی‌وفا و بی‌عاطفه و بی‌عقیده باشد… پس شهریار باید خیلی مواظب باشد که سخنی مغایر با آن صفات، بر زبانش جاری نشود، به‌گونه‌ای که انسان وقتی او را ببیند، یا گفتارش را بشنود، کوچک‌ترین تردیدی برایش باقی نماند که این شهریارمظهر دلسوزی و وفا و درستی و اعتقاد به مذهب است و به‌ویژه تظاهر به داشتن صفت اخیر، یعنی مذهبی جلوه کردن از هر ظاهرسازی دیگری برایش مهم‌تر است، به این معنا که همگان می‌توانند آنچه را در ظاهر هست، به چشم ببینند، ولی تنها عده معدودی می‌توانند باطن انسان را بدانسان که هست لمس کنند.و این عده معدود نیز وقتی‌که دیدند او از اخلاص و محبتِ بی‌ریایِ این‌همه ساده‌دلان که مسحور شوکت سلطنت شده‌اند، برخوردار است، هرگز جرئت نمی‌کنند با عقیده بسیاری که نسبت به وی حسن نظر دارند، مخالفت ورزند.
صداقت یکی از اصول اساسی و محکمی است که هم ریشه در فطرت دارد وهم ادیان ( علی‌الخصوص دین اسلام تأکید فراوانی به توجه به آن )اهمیت فوق‌العاده‌ای بدان داده‌اند ممکن است گمان رود که منظور از صداقت، تنها صداقت در گفتار و دروغ‌گو نبودن است اما مفهوم صدق بسیار گسترده‌تر از آن است که تنها مربوط به گفتار انسان باشد. صادق بودن یعنی اینکه انسان در اندیشه، عمل، گفتار،در ارتباط با خود و دیگران همسو باشد، منافق و حیله‌گر نباشد. برخی از مردم گمان می‌کنند هرچند صداقت چیز خوبی است اما با سیاست سازگار نیست. آنها فکر می‌کنند سیاست مبتنی بر تزویر، حیله و دروغ است. بنابراین می‌گویند: اگر فردی می‌خواهد صادق باشد، باید از ورود به سیاست و انجام کارهای سیاسی، پرهیز کند. نظریه عدم سازگاری بین سیاست و صداقت، نتیجه برداشت غلط از آن دو واژه است. سیاست به معنای تدبیر اموراست نه نیرنگ بازی و فریبکاری. آن‌هم تدبیر اموری که بر اساس حکمت و عدالت منظم است.
می‌گویند چرچیل از کنار گورستانی می‌گذشت. به او گفتند: اینجا قبر یک سیاستمدار صادق است. پرسید: «چگونه دو نفر را در یک قبر دفن کرده‌اند؟
صداقت قوی‌ترین پشتوانه سیاست است. اگر بپذیریم که سیاست عقلانی است حداقل می‌توانیم به نحوی صادقانه یا در صورت لزوم سیاستمدارانه با آن تعامل کنیم. صداقت می‌تواند در نتیجه وضعیتی که سیاست ایجاد می‌کند اثر بگذارد.
سیاست و سیاست‌مداری به معنای جدیدی که گرفته، در برگیرنده‌ی دروغ و نیرنگ است که البته دست‌آویز برخی افراد و گروه‌های منفعت‌طلب شده است .
اما آن چیزی که دین از ما انتظار دارد سیاست‌مداری به معنای کیاست و تدبیر است که به دور از هر گونه دروغ و نیرنگ و ریا است .
پس بهتر است بگوییم که معنای سیاست و سیاست‌مداری را از کیاست و زیرکی به حیله و دروغ و نیرنگ انتقال داده‌اند .
آنچه که همه در دنیای سیاست آن را درک نمی‌کنند زیر و بم‌های سیاست است هرگاه همه بدانند که یک سیاست‌مدار چه می‌کند دیگر سیاست معنایی ندارد پس اگر می‌خواهیم واقعا ً به هدف برسیم باید مردم گفتار را تا مرحله‌ای از سیاست در‌ک نمایند چون سیاست یک زبان خاص و یک درک خاص نیاز دارد و در صورت عدم آگاهی از آن بهتر است خود را درگیر آن نکنیم.
افلاطون تمثیل معروف « تشبیه غار» را عرضه می‌کند تا با آن مشکلات بشر را توصیف کند. او می‌گوید اکثر مردم کسانی هستند که تمام عمر خود را در غاری به سر برده‌اندآنچه آنها دیده‌اند سایه‌ها و اشباحی بیش نبودندکه بر دیوارهای غار لرزانند.آنان هرگز روشنایی مستقیم خارج را تجربه نکرده‌اند نمی‌دانند که آنچه می‌بینند سایه‌هایی بیش نیست.آنها بدون داشتن قابلیت درک حقایق، در یک دنیای سیاسی خیالی که به وجود آورده‌اند زندگی می‌کنند.
سیاست یعنی تدبیر مدن
سیاست یعنی قدرت یک پارچگی ذهن و تدبیر و اندیشیدن به راه‌های پر کار در یک جامعه در سطح بالا، یعنی قدرت و رسیدن به هدف خاص و نمایان کردن سیاست در سطح یک یا چندین نفر برای تحقق آرمان های خود.
سیاست یعنی بدست آوردن بیشترین دست آورد با کمترین هزینه در سطوح مختلف
سیاست یعنی همدلی و همراهی با سایر اقشار جامعه و احترام به اعتقادات شخصی
سیاست یعنی تشخیص خوب و بد و انتخاب راه‌حل منطقی برای آن
سیاست یعنی گذشت به جا و اخلاق آرام داشتن
سیاست یعنی دوری از تفرقه‌های قومی و یکسان دانستن اقشار جامعه
«موریس دوورژه» در کتاب اصول علم سیاست با برداشتی دل‌انگیز و اصیل، سیاست را به ژانوس دو چهره‌ای اساطیری تشبیه می‌کند که یکی از چهره‌های آن نشان‌دهنده نظم و همگونگی و چهره دیگر آن نمایشگر مبارزه، پیکار، تعارض و تضاد است. این دوگانگی در ماهیت قدرت نیز آشکارا به چشم می‌خورد، قدرتی که خودآگاهی با صورتی نظم‌آفرین و زمانی با سیمایی تسلط‌جو تجلی می‌کند.
سیاست در کلیه جوامع بشری التقاطی از این تناقضات و دوگانگی‌هاست، خصلت دوگانه است را می‌توان در همه درگیری های سیاسی، در تصمیم گیری‌ها، در موافقت‌ها، در مخالفت‌ها، در گروه‌بندی‌ها و قالب‌بندی‌های سیاسی، در روان انسان ها و خلق و خو و تشکیل شخصیت و همچنین در رفتار و کردار آنان به چشم دید. انسان‌ها چه ناخود آگاه و چه حساب شده و برای هدفی معین، خواه به‌صورت فردی و خواه به شکل اجتماعی، با نیروی محرکه‌ای اجتناب ناپذیر از عالم تضادها به سوی دنیای همگونی گام بر می‌دارند. همه کشش‌ها و کوشش‌های سیاسی بر حسب طبیعت اشیا و احوال در جهت تحمیل قدرت و جاه و مقام انجام می‌شود و کلیه چهار چوب بندی‌ها، تشکیلات، سلاح‌های پیکار، استراتژی‌ها و حد و مرزها قواعدی هستندکه بر میدان نبرد سیاسی وضع شده‌اند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

بیانیه تحریریه روزنامه روژان در واکنش به دروغ‌پردازی برخی کانال‌های مجازی

مغز فندقی‌ها/ قلم مسئول و مصیبت‌های آن

بدواً عرض می‌کنیم ما کسانی که در روژان قلم می‌زنیم با اطمینان، به اتفاق همکارانمان در دیگر نشریات استان آرزو کرده و می‌کنیم که ای کاش فعل و فعالیت مسئولان ما به گونه‌ای بود که رفاه و آسایش و امنیت خاطر را به مردم هدیه می‌کرد و از قِبَل حرف و حرکتشان مملکت بر ریل توسعه می‌چرخید؛ آن وقت ما محررین، توسن قلم را در دشت بلاغت و فصاحت جولان می‌دادیم و با ردیف کردن همة صناعات ادبی در رسا و ثنای مسئولان، مثنوی‌ها می‌سرودیم و به نشانه شکرگزاری، دست نیاز به سوی پروردگار دراز می‌کردیم که خدایا این سروران را از سر ما دریغ مدار که سروریشان باعث سرفرازی ما شده است؛ اما چه کنیم که چنین نیست؛ ما هم بنا به وظیفه دینی و اخلاقی و حرفه‌ای خود مجبوریم آلام مردم را بازگو و به سمع و نظر مردم برسانیم شاید دستی از آستین همت به در آید و تیمارگری بنشیند. ما کی هستیم که چنین حقی داریم؛ فعالان عرصه رسانه‌‌‌های جمعی که رکن چهارم دموکراسی‌اش می‌نامند و برقراری نظم و نسق، مستلزم وجود و فعالیت مثبت ماست؛ مائی که از قواعد و قوانین بهره می‌گیریم و در پی هدایت امور در بستر بهبود به نام مردم و از سوی مردم می‌گوئیم و می‌نویسیم. در واقع ما آئینه تمام‌قد رفتارهای مسئولان هستیم؛ اگر خوبند خوب نشان می‌دهیم و اگر بدند بد. نه در خفا، که به صراحت می‌گوییم: از آنجا که در شرایط فعلی شرایط سختی بر جامعه حاکم است لذا ما مجبور به بیان حقایقی می‌شویم که ممکن است برای حضرات مسئولان تلخ و گزنده باشد لذا توقع اخم و تخم، خط و نشان کشیدن و... هم هست که دیده و شنیده‌ایم اما ایفای مسئولیت، بالاتر از همه خطرات است، چه ما به ارزش قلم و تراوشاتش نیک آشنائیم و می‌دانیم که خدای منان به آن سوگند خورده است؛ «ن والقم و ما یسطرون». در چنین حالتی کسی نباید از ما توقع واژگون‌کاری و باژگون‌گوئی داشته باشد؛ اگر خواهان تعریف و تمجید هستید بفرمائید؛ مسئولیت و اختیار دارید به مردم خدمت کنید تا مشمول عنایت شوید و گرنه ما معذوریم. نویسندگان و دست‌اندرکاران این نشریه به شهادت صفحه‌های روژان در تمام سال‌های عمر، همیشه فریادگر مردم و مصالح و منافعشان بوده‌اند؛ به ناحق سیاه را سفید و سفید را سیاه نکرده‌اند و در بستر این سیر، فشار را هم تحمّل نموده‌اند. در این میان گاهاً اظهار نظرهائی در مورد روژان ابراز می‌شود که جای تاسف است؛ جدیداً در منبعی نه چندان شناخته شده برای مردم، انگ و رنگی به روژان زده‌اند که گویا ارگان سپاه است و با استفاده از رانت، 85 تن کاغذ از دولت گرفته است!! در باره این انگ‌نامه که ظاهرا به بهانه تجلیل مدیرکل ارشاد اسلامی از روژان به بیرون تراوش پیدا کرده است باید گفت عجبا از این استدلال، استخراج و استنتاج؟ بازدید مدیرکل ارشاد کردستان و اهدای لوح تقدیر، امری مرسوم است و هرازچند‌گاهی صورت می‌گیرد و تمام دفاتر نشریات ...