رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۱۹ آذر ۱۳۹۷
  • الإثنين ۱ ربيع ثاني ۱۴۴۰
  • 2018 Monday 10 December

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۳ بهمن ۱۳۹۵ - ۰۲:۰۱
  • کد خبر : 2100
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : نگین احمدی
خاتون

نگین احمدی

نگین احمدی در ۲۴ اسفند سال ۱۳۶۰ در محله کلکه جار سنندج در خانواده‌ای ورزشکار و هنردوست و کم‌جمعیت (به‌طوری‌که نگین تنها یک برادر داشت) متولد شد. در سال ۶۳ به خاطر شغل پدرش راهی مریوان شد و دوره کودکی و نوجوانی را آنجا سپری کرد. در آن دوران که مصادف با جنگ ایران و […]

نگین احمدی در ۲۴ اسفند سال ۱۳۶۰ در محله کلکه جار سنندج در خانواده‌ای ورزشکار و هنردوست و کم‌جمعیت (به‌طوری‌که نگین تنها یک برادر داشت) متولد شد.
در سال ۶۳ به خاطر شغل پدرش راهی مریوان شد و دوره کودکی و نوجوانی را آنجا سپری کرد. در آن دوران که مصادف با جنگ ایران و عراق بود، مردم به علت بمباران، شهر را خالی می‌کردند و به باغات و روستاهای اطراف پناه می‌بردند که این امر باعث مأنوس شدن نگین با کوه و درخت و طبیعت شد و بعدها در تمام آثار هنری‌اش از طبیعت الهام گرفت. نگین دوره تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در مدارس مریوان سپری کرد و در سال ۷۵ به زادگاهش سنندج بازگشت و دوره اصلی فعالیت‌های هنری را آغاز کرد.
در مورد شیوه‌ی کار و نحوه‌ی ورود به این رشته‌ی هنری از سنین نوجوانی با کار چوب آشنا بود ولی اولین انگیزه زمانی در نگین آغاز شد که در سال دوم دبیرستان زمانی که دو نفر راجع به کار چوب و معرق حرف می‌زدند نگین به‌طور اتفاقی صحبت‌هایشان را شنید و از لابه‌لای حرف آن دو نفر علاقه‌ی خیلی عجیبی در او به وجود آمد به‌طوری‌که به‌صورت جدی درصدد یادگیری و دنبال کردن این هنر برآمد. که با این واقعه نخستین جرقه‌های هنری در ذهن نگین اتفاق افتاد و در کوتاه‌ترین زمان ممکن وسایل و ابزار کار تهیه نمود و به‌صورت خودجوش شروع به تمرین و یادگیری کرد. و کم‌کم نحوه‌ی خرید چوب و مواد اولیه را فرا گرفت.
نگین با توکل به خدا و لطف و موهبت الهی و تشویق پدر و مادر مهربانش و تلاش و پشتکار خودش و همچنین مطالعاتی گسترده و شرکت در دوره‌های فنی حرفه‌ای و صنایع دستی و رفتن به نمایشگاه‌ها و کارگاه‌های اساتید برجسته در استان‌های دیگر توانست در کمترین زمان ممکن در زمینه هنری و حرفه معرق‌کاری و هنر با چوب موفقیت‌های چشمگیری را کسب نماید.
بانو احمدی همچنین در رشته‌های قلم‌زنی روی مس، چرم کوبی و ویترای در خلال این سال‌ها فعالیت داشته است و در زمینه خوشنویسی نیز در حضور استادانی گران‌قدر ازجمله استاد زاهد جاوید افتخار شاگردی داشته است.
از نظر نگین چوب در هر حالتی که باشد زنده است و با زبان بی‌زبانی با انسان حرف میزند و انرژی خاص و مثبتی را به اطراف می‌بخشد و به همین دلیل ترجیحاً کار روی چوب را به‌صورت حرفه‌ای دنبال کرده‌ است و دست به ابتکار زده و مدلی از معرق روی چوب را به‌عنوان معرق برجسته  ابداع کرده که مختص خودش می‌باشد. وی این هنر ارزشمند را به کار‌آموزان زیادی نیز در طی این سال‌ها آموزش داده است.
ازجمله آثار خلق‌شده وی  می‌توان به انواع تابلوهای تزیینی، صندوقچه جواهرات ،انواع وسایل کاربردی آمیخته با معرق، سینی چوبی، میز و صندلی معرق منبت شده و….. نام برد که آثار هنری خلق شده بانو احمدی در بسیاری از استان‌های ایران و کشورهای منطقه و اروپا توزیع‌شده‌اند.
بانو نگین احمدی درصدد است تا با حمایت مسئولین بتواند این حرفه را گسترش دهد و با جذب افراد مشتاق بیشتری به این هنر برای جوانان و تحصیل‌کرده‌های بیکار جامعه بتواند اشتغال ایجاد کند.

نگین احمدی2
وی دارای مدرک دانشگاهی کارشناسی حسابداری در کنار این‌همه درگیری و فعالیت هنری می‌باشد و نماینده بانوان رشته‌ی کاراته سبک (گوجوریو / کن‌بوکان) در استان کردستان است.
در رشته هنری و صنایع دستی هنرهای چوبی دارای گواهینامه‌های صنعتگری و استادکاری در زمینه‌ی معرق و منبت می‌باشد و دارای۴۰۰۰هزار ساعت مدارک سابقه‌ی حرفه‌ای ثبت‌شده از سازمان فنی و حرفه‌ای کشور در زمینه‌های معرق، منبت ،سوختکاری ،پیکره ، مشبک و نازک‌کاری می‌باشد. وی در شش نمایشگاه بین‌المللی شرکت کرده و دو نمایشگاه اختصاصی همراه با آقای بهرام مسعودی در سنندج و تهران  برگزار نموده و مدت ۱۶ سال است که درزمینه‌ی صنایع دستی هنرهای چوبی مشغول به فعالیت می‌باشد. بانو نگین احمدی در حال حاضر عضو انجمن هنرمندان صنایع دستی  ایران است و با دایر کردن کارگاهی همچنان مشغول فعالیت در این زمینه هنری با همکاری تنی چند از دوستانشان می‌باشند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...