رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • جمعه ۲۷ مهر ۱۳۹۷
  • الجمعة ۸ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Friday 19 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۱۶ بهمن ۱۳۹۵ - ۱۳:۱۲
  • کد خبر : 2193
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : کولبری، واژه‌ای ناشناخته برای جهان

کولبران، قشری از مردم تعریف نشده‌ هستند که مانند بومیان آمریکایی بعد از کشف آمریکا در دیار ما کشف شدند… واژه غریب آشنایی که در رده سنی۱۳تا۶۰سال فعالیت می‌کنند؛ کردهایی سرگردان که برای امرار معاش و سیر کردن شکم خود و خانواده پا در چنین راه سخت و مشقت باری می‌گذارند… شاید اگر جامعه جهانی […]

کولبران، قشری از مردم تعریف نشده‌ هستند که مانند بومیان آمریکایی بعد از کشف آمریکا در دیار ما کشف شدند… واژه غریب آشنایی که در رده سنی۱۳تا۶۰سال فعالیت می‌کنند؛ کردهایی سرگردان که برای امرار معاش و سیر کردن شکم خود و خانواده پا در چنین راه سخت و مشقت باری می‌گذارند… شاید اگر جامعه جهانی چشم‌های بیناتری داشت کولبری را در لیست اولین مشاغل سخت و پر خطر دنیا قرار می‌داد؛ ولی افسوس که شغل نانوشته‌ایست و این افراد بی‌نام‌تر از آن هستند که بتوانند در جایی از آنها نام برد… پدران و برادران شجاع بی‌هدف با اسب‌های مست از خستگی هر روز مرزهای مرگ را زیر و رو می‌کنند تا فردایی بتوان پیش خانواده منتظر خود برگردند… کولبرانی که از آنها با عنوان “قاچاقچی” نام برده می‌شود، بار و جنسشان بستگی به نوع ندارد تنها هرقدر که تن نحیفشان تحمل کند به دوش می‌کشند و مرز پرخطر عبور از میادین مین و… را با جان و دل می‌خرند. مرزها پر شده از یادگاری؛ یادگاری دست و پاهای به جامانده، جان‌های گرفته شده یا اجساد کولبران مدفون شده زیر خاک و بهمن… هرساله چندها تن از کولبران در این راه جان خود را از دست می‌دهند و با وجود بازارهای مرزی و رزق و رونق صادرات و واردات با کشور‌های دوست و همسایه همچنان کولبران وجود دارند که می‌روند و شاید برنگردند. کاش به جای گرمی گلوله یک بار هم پای حرف‌های ناگفته‌شان بنشینیم و در فکر ایجاد محیطی امن و کسب و کار امن‌تر در استان به استقبال این افراد برویم و این تنها بوسیله دولت انجام نمی‌گیرد و به یاری همه آن سرمایه‌دارانی صورت می‌گیرد که فعل “ساختن” را در این دیار صرف کنند… تا شاید واژه “کولبر” به تاریخ بپیوندد وه نه به آیندگان…
شرمین فتاحی – عضو انجمن شنه‌ی نوژین کردستان

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...