رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۱ بهمن ۱۳۹۷
  • الإثنين ۱۴ جماد أول ۱۴۴۰
  • 2019 Monday 21 January

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۲۳ بهمن ۱۳۹۵ - ۱۲:۴۳
  • کد خبر : 2241
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : کولبری برده‌داری عصر نوین است
در نشست «نگاهی جامعه شناختی به کردستان، روایت کولبران» مطرح شد؛

کولبری برده‌داری عصر نوین است

روژان: نشستی با عنوان نگاه جامعه شناختی به کردستان، روایت کولبران با همت پژوهشکده علوم انسانی و مطالعات فرهنگی تهران عصر دوشنبه ۱۸ بهمن، با حضور جمعی از اساتید دانشگاه و پژوهشگران در سالن حکمت پژوهشکده علوم انسانی و مطالعات فرهنگی تهران برگزار شد. در ابتدای برنامه، دکتر رحیم فرهمند فعال اجتماعی و سیاسی با […]

روژان: نشستی با عنوان نگاه جامعه شناختی به کردستان، روایت کولبران با همت پژوهشکده علوم انسانی و مطالعات فرهنگی تهران عصر دوشنبه ۱۸ بهمن، با حضور جمعی از اساتید دانشگاه و پژوهشگران در سالن حکمت پژوهشکده علوم انسانی و مطالعات فرهنگی تهران برگزار شد.
در ابتدای برنامه، دکتر رحیم فرهمند فعال اجتماعی و سیاسی با اشاره به موانع توسعه در کشور گفت: اینکه چرا با وجود تمدن شکوهمندی مانند ایران که دارای حکومت دوهزار ساله است ما هنوز نتوانسته‌ایم به توسعه منطقی در کشور برسیم جای سوال است.
وی افزود: توسعه امری درون‌زا و همه‌جانبه است که باید شرایط آن در کشور فراهم شود و تا زمانی که ما نتوانیم به کلیت سرزمینی نگاه توسعه محور داشته باشیم، توسعه رخ نخواهد داد.
فرهمند کولبری را ناشی از عدم تامین فاکتورهای پیشرفت برای مناطقی مانند کردستان دانست و گفت: بعضی نگاه‌های غیر علمی و امنیتی منجر شده که ما نتوانیم از ظرفیت‌های مناطق توسعه نیافته استفاده کنیم و این تبدیل به مانعی برای امر توسعه شده است.
در ادامه رئوف مرادی محقق و تاریخ پژوه با نگاهی جامعه شناختی تاریخی به مناطق کردنشین ایران گفت: کولبری نوع مدرن‌تر برده‌داری و عاملی از توسعه نیافتگی در کشور است که وجود آن علاوه بر عوامل درون‌سرزمینی، بر عوامل برون سرزمینی هم تاثیرگذار بوده‌است.
مرادی با تاکید بر استفاده و شناسایی از ظرفیت های منطقه‌ای و تخصیص اعتبارات اضطراری برای این مناطق اظهار کرد: برخی از کم‌کاری‌های انجام شده امروز با تخصیص اعتبارات و بودجه های جبرانی و همچنین استفاده از سرمایه گذاران داخلی و خارجی مرتفع می‌شود که این البته به وجود عزمی در این راستا نیازمند است.
دکتر اردشیر پشنگ، پژوهشگر مسائل بین الملل نیز به ارائه مقاله‌ای تحت عنوان «کولبری؛ از روایتی تراژیک تا یافتن راهکاری استراتژیک!» پرداخت و در آن فقدان توسعه و توجه لازم به این امر را عامل اصلی مشکلات در این مناطق خواند و با اشاره به ضرورت اجرای طرحهای استانی، منطقه‌ای در غرب کشور و طرح ملی در امر توسعه مناطق کردنشین گفت: البته هیچ طرحی در این رایطه سرانجام نمی‌گیرد مگر اینکه نوعی پیوند عملگرایانه میان مردم، نخبگان و دولت و ارگانهای مختلف نظام برقرار شود، چرا که رفع تدریجی این وضعیت اسفناک کنونی نیازمند یک اراده به تمام معنا ملی، همدلانه، متفاوت و به روز است.
وی افزود: پس در سه سطح مختلف و برای سه مقطع زمانی متفاوت و با مشارکت سه گروه مردم، نخبگان (غیرحکومتی) و دولتمردان می بایست برنامه ریزی استراتژیک، منسجم و موثر برقرار ساخت.
پشنگ گفت: بارها مسئولان ارشد کشور بر ضرورت رشد شتابان توسعه در مناطق حاشیه‌ای تاکید کرده‌اند، اما مشکل بزرگ در بخش سیاست‌های اعمالی است، که عملاً برنامه مدونی برای این امر مشاهده نمی‌شود. موضوع دیگر که نیازمند نگاه از مرکز به استانهای غربی است، قرار دادن «پرونده ویژه توسعه‌ای برای غرب کشور» است، نظیر پرونده‌ای که برای توسعه مناطق ساحلی جنوب غرب کشور در قالب «طرح مکران» اعلام گردیده است.
دکتر محمد سالار کسرایی، جامعه شناس و استاد دانشگاه تهران، با اشاره به شکست برنامه های توسعه در کشور گفت: همه معضلاتی که امروز در زمینه اقتصاد می‌بینیم ناشی از شکست برنامه‌های توسعه در ایران است. یا اگر خوشبینانه بگوییم، ناکامی برنامه‌های توسعه در ایران است.
وی ادامه داد: اگر چه من خود کرد هستم، اما بحث کولبری و بحث کارگران تنها مختص به ناحیه کردستان نیست. دستفروشان داخل مترو هم کتک می خورند، کولبری در بازار تهران هم وجود دارند، گویی آنکه اکثر آن ها هم کرد هستند. لذا این پدیده ظاهرا یک پدیده عمومی است و در همه کشور به نحوی مشاهده می‌شود.
کسرایی خاطر نشان کرد: نگاه توسعه در کشورهای پیشرفته با کشورهای توسعه نیافته در زمینه اقتصاد متفاوت است. کشورهای پیشرفته بدنبال افزایش امکانات و ارتقاء رفاه زندگی هستند در حالی که کشورهای توسعه نیافته بدنبال ریشه کن نمودن فقر و رسیدن به عدالت اجتماعی هستند.
این استاد دانشگاه با بیان این مطلب که ما اگر نگوییم کشور جهان سوم هستیم و کشور در حال توسعه هستیم، می‌توانیم شاخص‌های اصلی توسعه نیافتگی در کشور را این گونه نام ببریم: افزایش جمعیت (مثلا جمعیت استان کردستان از یک میلیون به یک میلیون و پانصد هزار نفر افزایش پیدا نموده) دوگانکی اقتصادی و فرهنگی، بی توجهی به ارزش‌ها و کمبود سرمایه.
وی با اشاره به فقر گفت: فقر پدیده چند بعدی است که آن را به فقر مطلق و فقر نسبی تقسیم می‌کنند.در فقر مطلق اشاره به حالتی می‌شود که در آن تلاش برای بقا روبروست (کولبرهایی که در زیر برف جانشان را از دست دادند برای بقا می‌جنگیدند).در فقر نسبی، نوعی مقایسه ای است که با مقایسه به بخش های دیگر سنحیده می‌شود.
دکتر سید جواد میری، جامعه شناس و استاد پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی با نگاهی جامعه شناختی به واقعیت های اجتماعی در جامعه توضیح داد: کولبری یک پدیده ناشی از مدرنیته ناقص در جامعه ایرانی است که به دلیل عدم توسعه یافتگی متوازن کشور ما شاهد مناطق مرکز و پیرامون شده‌ایم.
میری افزود: ما باید از مطالعه کتابخانه‌ای مناطق توسعه نیافته خارج شویم و با تجربه زیست که آنجا وجود دارد و می‌تواند چرخش پارادایمی در فهم و تغییر بینش ما ایجاد کند ارتباط برقرار کنیم. وی تصریح کرد: وقتی ما پرسش از کولبران می کنیم، پرسش از یک مسئله نیست، بلکه پرسش از ایران است و پرسش از مسائل و درد و رنج‌ ایرانی‌ها است.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

به یاد کاک رحیم ذبیحی

هژیر الله‌مرادی انگار همین دیروز بود به دفتر روژان آمد، مانند همیشه با چهره‌ای خندان و چند ایده جدید که انجام هرکدام می‌توانست چراغی روشن فراروی نسل آینده باشد، کاک رحیم تنها یک کارگردان و فیلمساز عادی نبود. او غم مردم داشت و پشت هرکدام از آثارش می‌توان انبوهی از رنج و مرارت را دید. خود می‌گوید: غمی انسانی از من یک فیلمساز ساخت. در باره روژان نیز گفت: همان نشریه‌ای است که سالها انتظار بودنش را داشتیم. مرگ حق است اما افسوس که برای رحیم ذبیحی زود بود و طرحهایش ناتمام ماند. از تهیه فیلمی بنام «روزی، روزگاری شهرمان بانه» حرف می‌زد که نگاهی به وقایع تلخ روزهای جنگ و بمباران شهر داشت، وقایعی که بخشی از تاریخ فرهنگ پایداری کردستان را می‌توانست ثبت کند، فراخوان طرح را ما در روژان هم منتشر کردیم اما حیف که دست اجل مهلت نداد و خیلی زود روح بلندش به آسمان پرکشید و همه ما را در غم فقدان خود سوگوار کرد، روحش شاد و یادش گرامی.