رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۷
  • السبت ۱۲ جماد أول ۱۴۴۰
  • 2019 Saturday 19 January

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • سه شنبه ۳ اسفند ۱۳۹۵ - ۱۳:۵۰
  • کد خبر : 2275
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : خود‌کشی؛ فریادی که باید شنید

خودکشی عمل آگاهانه‌ی آسیب رساندن به خود است که می توان آن را یک ناراحتی چند بعدی در انسان نیازمندی دانست که برای مسئله تعیین شده ی او ، این عمل بهترین راه حل تصور می شود . روانشناسان خودکشی را کنش عمدی هدایت پرخاش به درون دانسته و در مطالعه ی آن بر ویژگی […]

خودکشی عمل آگاهانه‌ی آسیب رساندن به خود است که می توان آن را یک ناراحتی چند بعدی در انسان نیازمندی دانست که برای مسئله تعیین شده ی او ، این عمل بهترین راه حل تصور می شود .
روانشناسان خودکشی را کنش عمدی هدایت پرخاش به درون دانسته و در مطالعه ی آن بر ویژگی های فردِ خودکشی کرده تأکید می کنند تا به انگیزه های او دست یابند .
اما جامعه شناسان خودکشی را در چهارچوب ساختار روابط فرد با دیگران بررسی می کنند. هنوز رویکرد دورکیم به همه‌گیر شناسی اجتماعی خودکشی اعتبار کافی دارد که معتقد است عامل اصلی و عمده‌ای که به زندگی ما هدف و معنا می بخشد حدود تعلق و ارتباط ما با دیگران است در غیر این صورت همه چیز ممکن است دستاویزی برای خلاص شدن از شر زندگی شود (دورکیم،۱۹۵۱، ۲۱۳). اینکه کسی عمداً به حیات خود خاتمه بدهد موضوعی تازه و نادر نیست. از زمانی که انسان خلق شده است تا به امروز ما شاهد خودکشی‌های فراوانی در تمام کشورها بوده‌ایم. اشراف شکست خورده ژاپنی، پیرمردان اسکیمو و زنان هندو در آیین‌های خاص به زندگی خود پایان می‌دهند. در ایران هم خودکشی به یک معضل تبدیل شده است و هر ساله شاهد خودکشی‌های فراوان از سوی زنان و مران جوان می‌باشیم. آمار خودکشی در سال‌های اخیر در استانهای ایلام، کهگیلویه و بویراحمد،کرمانشاه و کردستان بسیار بالاتر از میزان کشوری آن می‌باشد. در استان کردستان مخصوصاً در شهرهای سقز و سردشت آمار خودکشی به حدی بالا رفته است که به استرس بزرگی برای خانواده‌ها تبدیل شده است.
زندگی پر از فقر و مشکلات مالی، بیکاری جوانان تحصیل‌کرده، ناکامی در رسیدن به آرزوها، شکست در عشق، طلاق و اختلالات خانوادگی، اعتیاد، فرار از ناملایمتی‌ها و شکست‌ها، فرار از فشارهای روانی، فرار از مجازات شدن، میل به خودآزادی، احساس ناامیدی و بیچارگی، سعی در نشان دادن درد درونی خود، تنبیه دیگران با استفاده از کشتن خود، نشان دادن خشم و عصبانیت خود و در کل افسردگی ناشی از مشکلات فوق، آنچنان ناراحتی‌هایی برای افراد به وجود آورده است که راهی جز خودکشی نمی‌یابند.
متأسفانه آمار خودکشی در تمام رده‌های سنی رو به افزایش است. به نظر می‌رسد تابوی خودکشی کودکان هم شکسته شده است. بچه‌ها این روزها بیشتر از هر زمان دیگری در مورد خودشان فکر می کنند . کودکی که خودکشی می کند الزاماً دنبال مرگ نیست بلکه تحت تأثیر انگیزش های ناگهانی قرار دارند و یکی از اصلی ترین دلایل خودکشی آنها مشکلاتی است که در مدرسه و خانواده تجربه کرده است و حتی نمره بد یک معلم یا سرزنش از سوی والدین یا معلمان و حتی کم‌توجهی والدین به نیازهای آنها می‌تواند کودکان را به یک تصمیم احساسی سوق دهد. در میان نوجوانان و جوانان نیز خودکشی به سومین عامل مرگ و میر (بعد از تصادفات و سرطانها) در بین آنها تبدیل شده است. نوجوانانی که با خشونت، رویدادهای تهدید‌آمیز و ناکامی‌های آسیب‌زا مواجه هستند بیشتر در مورد خطر افسردگی، سوء مصرف مواد و خودکشی قرار دارند. خودکشی زمانی به اوج خود می رسد که هیجانات و عواطف منفی زندگی فرد شدت می‌یابد و مرتباً او را آزرده و ناامید می‌کند و این رفتار پرخطر در تمام موارد ناشی از درد و رنج روانی است که شدیداً فرد را تحت تأثیر قرار می دهد.
جوانان بیشتر از هر زمانی نیاز به پذیرفته شدن، نیاز به پیشرفت و ترقی، خودپنداره‌ی مثبت، نیاز به امنیت عاطفی و حس ارزشمند بودن دارند و بخش بزرگی از آن در سایه کار، شغل و مساعد بودن زمینه های لازم برای ازدواج می‌باشد.
آمارها نشان می‌دهد که خودکشی در کمین سالمندان نیز قرار گرفته است. مشکلات این گروه سنی نیز شامل نالیدن از دردهای جسمی، افسردگی، تنهایی و آشیانه‌ی خالی، نداشتن تکیه‌گاهی در اواخر عمر، اعتیاد، مشکلات جنسی، ضعف حافظه و سردرگمی، آلزایمر، نگرش‌های منفی جوانان به سالمندان، احساس بی‌ارزشی و مشکلاتی از این قبیل می‌باشد.
با توجه به آمار خوشبختانه در استان کردستان شمار خودکشی در بین کودکان و سالمندان بسیار کم و ناچیز شمرده شده است اما متأسفانه خودکشی در رده‌های سنی ۲۰ تا ۴۵ ساله هر سال بیشتر و بیشتر می‌شود.
فرآیند خودکشی این عده را می‌توان به سه بخش تقسیم کرد : ۱- تهدید ، ۲- اقدام ، ۳- پایان دادن به زندگی (اتمام)
تهدیدکنندگان، آشکارا، مستقیم و شفاف اعلام می‌کنند که قصد دارند به حیات خود ادامه دهند این افراد واقعاً به ادامه زندگی علاقمند هستند و تهدید آنها برای دستیابی به امکانات بیشتر برای ادامه زندگی و برداشتن موانع موجود در مسیر آن است. اقدام کنندگان، نیات خود را آشکارا و روشن اعلام نمی‌کنند؛ البته ممکن است به دیگران نشان دهند که چقدر افسرده هستند، اما معمولاً از بیان واژه خودکشی خودداری می‌کنند. زمانی هم بتوانند پیغام خود را به دیگران برسانند به علت مبهم بودن پیغام، جدی تلقی نمی‌شود و سرانجام با به‌کارگیری شیوه‌های غم‌انگیز (که هنوز هم منظورشان تقاضای کمک است) دست به خودکشی می‌زنند.
بیشتر اقدام کنندگان در مکان‌هایی دست به خودکشی می‌زنند که نجات دادن آنها ممکن، محتمل و یا حتی اجتناب ناپذیر باشد. خیلی از آنها در نزدیکی دیگران و حتی قبل از تصمیم بلافاصله به کسی تلفن کرده و اطلاع می‌دهند. همه اینها حاکی از عدم قطعیت تصمیم آنها برای مردن است؛ اما در مورد پایان دهندگان به زندگی (کسانی که واقعاً قصد خودکشی دارند) وضعیت متفاوت است. حدود دوسوم از آنها پیش از مرگ حداقل یکبار اقدام به خودکشی کرده‌اند و بیشترشان به نحوی قصد خود را به دیگران منتقل می‌کنند. اینها دچار افسردگی عمیق روانی شده‌اند و فرار را برقرار ترجیح می‌دهند.
با توجه به آنچه گفته شد و طبق نظریه یادگیری، خودکشی ارتباط تنگاتنگی با بافت جامعه، فشارهای اجتماعی، فشارهای رونی، فشارهای اقتصادی و فشارهای خانوادگی دارد؛ اما متأسفانه سال‌ها طول می‌کشد تا مسئولان و دولت‌مردان در برابر آسیب‌های اجتماعی از موضوع «انکار» دست بردارند و روزگاری است که در ایران گفته می‌شود ما ایدز، زنان خیابانی، اعتیاد، طلاق و خودکشی نداریم اما نگاهی به آمار و افزایش این آسیب‌ها فریاد می‌زنند تا وجود آن را بپذیرند اما پذیرش این مسئله کافی نیست و باید در جهت کنترل بحران‌ها گام‌های اساسی برداشته شود. در مورد خودکشی هنوز برخی مراجع تصمیم به پذیرش صورت مسئله ندارند چه برسد به اینکه به فکر چاره‌اندیشی برای این بحران باشند در حالی که تمام نهادها باید تمام تلاش خود را برای کاهش این آسیب‌ها انجام دهند.
وزارت بهداشت با فراهم کردن امکانات خدمات درمانی و نیز فرهنگ‌سازی برای استفاده از این امکانات باید در جهت کاهش پدیده خودکشی تلاش کند.
وزارت کار و رفاه اجتماعی موظف است به ایجاد اشتغال بپردازد چرا که بیکاری امکان اقدام به خودکشی را دوبرابر افزایش می‌دهد و یکی از معضلاتی است که در جامعه امروز ذهن جوانان را درگیر خود ساخته است و در صورت بیکاری و فقر در دراز مدت شهروندان روز به روز از زندگی خسته‌تر شده و افسرده می‌شوند و در نهایت برای فرار از آن به ناهنجاری‌های مختلف دست می‌زنند و چنانچه عمیق گردد اقدام به خودکشی می‌کنند استرس‌های شدیدی که جوانان امروزی با آن موجه هستند امکان بروز بیماری‌های روانی و آسیب‌های اجتماعی را می‌افزاید و این امر توجه مسئولین را می‌طلبد. دولت باید با شناخت عوامل گوناگون از بروز پدیده‌های نابهنجار پیشگیری کند و تمام تسهیلات زندگی را برای شهروندان از جمله کار، ادامه تحصیل و از همه مهمتر احساس امنیت همه جانبه نسبت به آینده فراهم کند. افزایش امکانات بهداشتی، روانی، تشویق مردم و فرهنگسازی در بین مردم برای جامعه به روانشناس و تشخیص نابسامانی‌ها وظایفی است که بر دوش مسئولین و دولت است.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

به یاد کاک رحیم ذبیحی

هژیر الله‌مرادی انگار همین دیروز بود به دفتر روژان آمد، مانند همیشه با چهره‌ای خندان و چند ایده جدید که انجام هرکدام می‌توانست چراغی روشن فراروی نسل آینده باشد، کاک رحیم تنها یک کارگردان و فیلمساز عادی نبود. او غم مردم داشت و پشت هرکدام از آثارش می‌توان انبوهی از رنج و مرارت را دید. خود می‌گوید: غمی انسانی از من یک فیلمساز ساخت. در باره روژان نیز گفت: همان نشریه‌ای است که سالها انتظار بودنش را داشتیم. مرگ حق است اما افسوس که برای رحیم ذبیحی زود بود و طرحهایش ناتمام ماند. از تهیه فیلمی بنام «روزی، روزگاری شهرمان بانه» حرف می‌زد که نگاهی به وقایع تلخ روزهای جنگ و بمباران شهر داشت، وقایعی که بخشی از تاریخ فرهنگ پایداری کردستان را می‌توانست ثبت کند، فراخوان طرح را ما در روژان هم منتشر کردیم اما حیف که دست اجل مهلت نداد و خیلی زود روح بلندش به آسمان پرکشید و همه ما را در غم فقدان خود سوگوار کرد، روحش شاد و یادش گرامی.