رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • جمعه ۲۷ مهر ۱۳۹۷
  • الجمعة ۸ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Friday 19 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • سه شنبه ۳ اسفند ۱۳۹۵ - ۱۳:۵۰
  • کد خبر : 2275
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : خود‌کشی؛ فریادی که باید شنید

خودکشی عمل آگاهانه‌ی آسیب رساندن به خود است که می توان آن را یک ناراحتی چند بعدی در انسان نیازمندی دانست که برای مسئله تعیین شده ی او ، این عمل بهترین راه حل تصور می شود . روانشناسان خودکشی را کنش عمدی هدایت پرخاش به درون دانسته و در مطالعه ی آن بر ویژگی […]

خودکشی عمل آگاهانه‌ی آسیب رساندن به خود است که می توان آن را یک ناراحتی چند بعدی در انسان نیازمندی دانست که برای مسئله تعیین شده ی او ، این عمل بهترین راه حل تصور می شود .
روانشناسان خودکشی را کنش عمدی هدایت پرخاش به درون دانسته و در مطالعه ی آن بر ویژگی های فردِ خودکشی کرده تأکید می کنند تا به انگیزه های او دست یابند .
اما جامعه شناسان خودکشی را در چهارچوب ساختار روابط فرد با دیگران بررسی می کنند. هنوز رویکرد دورکیم به همه‌گیر شناسی اجتماعی خودکشی اعتبار کافی دارد که معتقد است عامل اصلی و عمده‌ای که به زندگی ما هدف و معنا می بخشد حدود تعلق و ارتباط ما با دیگران است در غیر این صورت همه چیز ممکن است دستاویزی برای خلاص شدن از شر زندگی شود (دورکیم،۱۹۵۱، ۲۱۳). اینکه کسی عمداً به حیات خود خاتمه بدهد موضوعی تازه و نادر نیست. از زمانی که انسان خلق شده است تا به امروز ما شاهد خودکشی‌های فراوانی در تمام کشورها بوده‌ایم. اشراف شکست خورده ژاپنی، پیرمردان اسکیمو و زنان هندو در آیین‌های خاص به زندگی خود پایان می‌دهند. در ایران هم خودکشی به یک معضل تبدیل شده است و هر ساله شاهد خودکشی‌های فراوان از سوی زنان و مران جوان می‌باشیم. آمار خودکشی در سال‌های اخیر در استانهای ایلام، کهگیلویه و بویراحمد،کرمانشاه و کردستان بسیار بالاتر از میزان کشوری آن می‌باشد. در استان کردستان مخصوصاً در شهرهای سقز و سردشت آمار خودکشی به حدی بالا رفته است که به استرس بزرگی برای خانواده‌ها تبدیل شده است.
زندگی پر از فقر و مشکلات مالی، بیکاری جوانان تحصیل‌کرده، ناکامی در رسیدن به آرزوها، شکست در عشق، طلاق و اختلالات خانوادگی، اعتیاد، فرار از ناملایمتی‌ها و شکست‌ها، فرار از فشارهای روانی، فرار از مجازات شدن، میل به خودآزادی، احساس ناامیدی و بیچارگی، سعی در نشان دادن درد درونی خود، تنبیه دیگران با استفاده از کشتن خود، نشان دادن خشم و عصبانیت خود و در کل افسردگی ناشی از مشکلات فوق، آنچنان ناراحتی‌هایی برای افراد به وجود آورده است که راهی جز خودکشی نمی‌یابند.
متأسفانه آمار خودکشی در تمام رده‌های سنی رو به افزایش است. به نظر می‌رسد تابوی خودکشی کودکان هم شکسته شده است. بچه‌ها این روزها بیشتر از هر زمان دیگری در مورد خودشان فکر می کنند . کودکی که خودکشی می کند الزاماً دنبال مرگ نیست بلکه تحت تأثیر انگیزش های ناگهانی قرار دارند و یکی از اصلی ترین دلایل خودکشی آنها مشکلاتی است که در مدرسه و خانواده تجربه کرده است و حتی نمره بد یک معلم یا سرزنش از سوی والدین یا معلمان و حتی کم‌توجهی والدین به نیازهای آنها می‌تواند کودکان را به یک تصمیم احساسی سوق دهد. در میان نوجوانان و جوانان نیز خودکشی به سومین عامل مرگ و میر (بعد از تصادفات و سرطانها) در بین آنها تبدیل شده است. نوجوانانی که با خشونت، رویدادهای تهدید‌آمیز و ناکامی‌های آسیب‌زا مواجه هستند بیشتر در مورد خطر افسردگی، سوء مصرف مواد و خودکشی قرار دارند. خودکشی زمانی به اوج خود می رسد که هیجانات و عواطف منفی زندگی فرد شدت می‌یابد و مرتباً او را آزرده و ناامید می‌کند و این رفتار پرخطر در تمام موارد ناشی از درد و رنج روانی است که شدیداً فرد را تحت تأثیر قرار می دهد.
جوانان بیشتر از هر زمانی نیاز به پذیرفته شدن، نیاز به پیشرفت و ترقی، خودپنداره‌ی مثبت، نیاز به امنیت عاطفی و حس ارزشمند بودن دارند و بخش بزرگی از آن در سایه کار، شغل و مساعد بودن زمینه های لازم برای ازدواج می‌باشد.
آمارها نشان می‌دهد که خودکشی در کمین سالمندان نیز قرار گرفته است. مشکلات این گروه سنی نیز شامل نالیدن از دردهای جسمی، افسردگی، تنهایی و آشیانه‌ی خالی، نداشتن تکیه‌گاهی در اواخر عمر، اعتیاد، مشکلات جنسی، ضعف حافظه و سردرگمی، آلزایمر، نگرش‌های منفی جوانان به سالمندان، احساس بی‌ارزشی و مشکلاتی از این قبیل می‌باشد.
با توجه به آمار خوشبختانه در استان کردستان شمار خودکشی در بین کودکان و سالمندان بسیار کم و ناچیز شمرده شده است اما متأسفانه خودکشی در رده‌های سنی ۲۰ تا ۴۵ ساله هر سال بیشتر و بیشتر می‌شود.
فرآیند خودکشی این عده را می‌توان به سه بخش تقسیم کرد : ۱- تهدید ، ۲- اقدام ، ۳- پایان دادن به زندگی (اتمام)
تهدیدکنندگان، آشکارا، مستقیم و شفاف اعلام می‌کنند که قصد دارند به حیات خود ادامه دهند این افراد واقعاً به ادامه زندگی علاقمند هستند و تهدید آنها برای دستیابی به امکانات بیشتر برای ادامه زندگی و برداشتن موانع موجود در مسیر آن است. اقدام کنندگان، نیات خود را آشکارا و روشن اعلام نمی‌کنند؛ البته ممکن است به دیگران نشان دهند که چقدر افسرده هستند، اما معمولاً از بیان واژه خودکشی خودداری می‌کنند. زمانی هم بتوانند پیغام خود را به دیگران برسانند به علت مبهم بودن پیغام، جدی تلقی نمی‌شود و سرانجام با به‌کارگیری شیوه‌های غم‌انگیز (که هنوز هم منظورشان تقاضای کمک است) دست به خودکشی می‌زنند.
بیشتر اقدام کنندگان در مکان‌هایی دست به خودکشی می‌زنند که نجات دادن آنها ممکن، محتمل و یا حتی اجتناب ناپذیر باشد. خیلی از آنها در نزدیکی دیگران و حتی قبل از تصمیم بلافاصله به کسی تلفن کرده و اطلاع می‌دهند. همه اینها حاکی از عدم قطعیت تصمیم آنها برای مردن است؛ اما در مورد پایان دهندگان به زندگی (کسانی که واقعاً قصد خودکشی دارند) وضعیت متفاوت است. حدود دوسوم از آنها پیش از مرگ حداقل یکبار اقدام به خودکشی کرده‌اند و بیشترشان به نحوی قصد خود را به دیگران منتقل می‌کنند. اینها دچار افسردگی عمیق روانی شده‌اند و فرار را برقرار ترجیح می‌دهند.
با توجه به آنچه گفته شد و طبق نظریه یادگیری، خودکشی ارتباط تنگاتنگی با بافت جامعه، فشارهای اجتماعی، فشارهای رونی، فشارهای اقتصادی و فشارهای خانوادگی دارد؛ اما متأسفانه سال‌ها طول می‌کشد تا مسئولان و دولت‌مردان در برابر آسیب‌های اجتماعی از موضوع «انکار» دست بردارند و روزگاری است که در ایران گفته می‌شود ما ایدز، زنان خیابانی، اعتیاد، طلاق و خودکشی نداریم اما نگاهی به آمار و افزایش این آسیب‌ها فریاد می‌زنند تا وجود آن را بپذیرند اما پذیرش این مسئله کافی نیست و باید در جهت کنترل بحران‌ها گام‌های اساسی برداشته شود. در مورد خودکشی هنوز برخی مراجع تصمیم به پذیرش صورت مسئله ندارند چه برسد به اینکه به فکر چاره‌اندیشی برای این بحران باشند در حالی که تمام نهادها باید تمام تلاش خود را برای کاهش این آسیب‌ها انجام دهند.
وزارت بهداشت با فراهم کردن امکانات خدمات درمانی و نیز فرهنگ‌سازی برای استفاده از این امکانات باید در جهت کاهش پدیده خودکشی تلاش کند.
وزارت کار و رفاه اجتماعی موظف است به ایجاد اشتغال بپردازد چرا که بیکاری امکان اقدام به خودکشی را دوبرابر افزایش می‌دهد و یکی از معضلاتی است که در جامعه امروز ذهن جوانان را درگیر خود ساخته است و در صورت بیکاری و فقر در دراز مدت شهروندان روز به روز از زندگی خسته‌تر شده و افسرده می‌شوند و در نهایت برای فرار از آن به ناهنجاری‌های مختلف دست می‌زنند و چنانچه عمیق گردد اقدام به خودکشی می‌کنند استرس‌های شدیدی که جوانان امروزی با آن موجه هستند امکان بروز بیماری‌های روانی و آسیب‌های اجتماعی را می‌افزاید و این امر توجه مسئولین را می‌طلبد. دولت باید با شناخت عوامل گوناگون از بروز پدیده‌های نابهنجار پیشگیری کند و تمام تسهیلات زندگی را برای شهروندان از جمله کار، ادامه تحصیل و از همه مهمتر احساس امنیت همه جانبه نسبت به آینده فراهم کند. افزایش امکانات بهداشتی، روانی، تشویق مردم و فرهنگسازی در بین مردم برای جامعه به روانشناس و تشخیص نابسامانی‌ها وظایفی است که بر دوش مسئولین و دولت است.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...