رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • جمعه ۲۷ مهر ۱۳۹۷
  • الجمعة ۸ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Friday 19 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۷ اسفند ۱۳۹۵ - ۰۲:۲۸
  • کد خبر : 2287
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : انتقاد یا دشمنی
مختار زارعی

انتقاد یا دشمنی

کنفرانس مونیخ، ضمن اعلام دشمنی علنی سە کشور اسرائیل، عربستان و ترکیە، فرصتی شد برای گفتگو و طرح مباحث جدی میان منتقدان ایرانی. برخی از همپیمانی این سە کشور موثر و مقتدر منطقە علیە ایران بسیار نگران و تا حدی هم عصبی شدند اما برخی هم کاملا بالعکس و از شوق و شادی در پوست […]

کنفرانس مونیخ، ضمن اعلام دشمنی علنی سە کشور اسرائیل، عربستان و ترکیە، فرصتی شد برای گفتگو و طرح مباحث جدی میان منتقدان ایرانی. برخی از همپیمانی این سە کشور موثر و مقتدر منطقە علیە ایران بسیار نگران و تا حدی هم عصبی شدند اما برخی هم کاملا بالعکس و از شوق و شادی در پوست خود نمی گنجند. سالها پیش این دو تصویر کاملا متفاوت را در مسابقە فوتبال ایران و عربستان شاهد بودەام. کسانی بودند کە از تە دل حامی عربستان و در آرزوی برد او بودند. این واگرایی شدید کە شهروندی را در کنار رقیب یا دشمن قرار دهد جای تامل و توجە است و نیاز شدید بە تحلیل و واکاوی دارد اما عجالتا میخواهم جای خودم را مشخص کنم کە من کجا ایستادەام.
اولا اینکە تا رسیدن بە دولتی دمکراتیک و نهادینە شدن ارزشهای بنیادین حقوق بشر و آزادی هنوز فاصلە داریم و باید گام بە گام پیش برویم شکی نیست. اینکە کشورهای دمکراتیک هر از گاهی با صدور بیانیە و… موارد نقض حقوق بشر و سلب آزادی را در ایران محکوم می کنند قابل درک است. اما اینکە یک کشور غاصب و متجاوز کە خود قریب یک قرن است عامل اصلی ناامنی و بی ثباتی و جنگ و کشتار است (اسرایل) همراه با یک کشور متحجر کە هنوز زنانش شناسنامە و حق رانندگی ندارند (عربستان) و هر دوی اینها همراه همپیمان و پشتیبان داعش و ناقض حقوق بزرگترین اقلیت ملی (کورد) در کشور خود (ترکیە) بە ایران بگویند رو سیاه، آدم نمی دونە گریە کنە یا بخندە.
دوما مناسب است کە هر کدام از ما موضع گیری سیاسیمان را بە صورت شفاف و قابل اندازە گیری تعریف کنیم. شخصا ورای مباحث تئوریک و البتە ضروری قوم یا ملت بودن، حق تعیین سرنوشت، مشروعیت مبارزە مسلحانە و… این واقعیت را هم پذیرفتەام کە من، یک شهروند ایرانی هستم و هر نوع رشد یا تنزل ایران در تمام حوزەهای اقتصادی، فرهنگی و… مستقیما در زندگی روزمرە من موثر است. بر این اساس تلاش من برای بهبود وضع موجود است و این را هم در طی روند دمکراتیک و رفرمیستی می دانم. پرواضح است کە هیچگاه با روشهای قهرآمیز اعم از انقلاب، کودتا یا حملە خارجی موافق نیستم.
بە صراحت بگویم در منازعات لفظی کنونی و جنگ احتمالی میان ایران وآن سە کشور، قطعا در جبهە ایران خواهم بود. نزاع من با مقامات و سیاستهای موجود از جنس انتقاد است و نە دشمنی و براندازی. نزاع من از جنس نزاع خانگی است و اگر صدایم را بلند می کنم و بر سر بالاترین مقامات سیاسی و امنیتی هم داد بزنم و از تبعیض و فساد و ناکارامدی و… بنالم تا دم در بیشتر نخواهد رفت.
اگرچە متاسفانە بسیاری از مقامات امنیتی و نظامی ناتوان از درک مباحث تئوریک و تحلیلهای سیاسی و بیشتر متمایل بە حذف و سرکوب هستند اما این دلیل نمی شود کە من در کنار دشمنان خارجی بایستم.
واگرایی بسیاری از ایرانیها و دل بستنشان بە کشورهای دیگر و حتی خوشحال شدنشان از حملە خارجی بە ایران قابل درک است اما قابل توجیە نیست.
در ایران کنونی حول شکافهای سیاسی موجود، مرزبندی و دستە بندیهایی شکل می گیرد. برای من کورد ایرانی چهار شکاف مشخص و فعال قابل درک و حائز اهمیت است.
١- در منازعە بنیادگرایان و رفرمیستها، رفرمیستم. نە آنکە با رفرمیستها اختلاف و تفاوت نظر نداشتە باشم اما هم از لحاظ فکری و بە تبع از جهت موضع گیریهای سیاسی در کنار رفرمیستها خواهم بود.
٢- در منازعە مذهبیها و سکولارها، سکولارم( اعتقاد بە جدایی دین از دولت). کارویژە دین و مذهب را، اخلاقی نمودن جامعە می دانم و نە تشکیل حکومت.
٣-در منازعە مرکز و پیرامون، مخالف تبعیض و تمرکزگرایی هستم. جغرافیای سیاسی ایران با این همە تنوع و تفاوت نمی تواند با نظام سیاسی متمرکز پیش برود و نهایتا ناچار بە روی آوری بە سیستم عدم تمرکز و تقسیم قدرت است. شوراهای شهر می تواند سر آغاز تشکیل پارلمانهای محلی باشد. بر این اساس در منازعە بە رسمیت شناختن حقوق ملی کورد و یکسان سازی فرهنگی ایرانی، کوردم.
۴- در منازعە ایران و قدرتهای خارجی، ایرانیم. کشور فعلی ایران، صرف نظر از پیشینە تاریخی و جغرافیایی آن، کشوری است کە در آن زندگی می کنم و با وجود تمام انتقادها و اعتراضهایی کە بە ساختار سیاسی، تصمیمات سیاسی و مقامات سیاسی آن دارم در مقابل تهدید و حملە احتمالی خارجی در جبهە ایران خواهم بود. آرزوی من، ایرانی دمکراتیک، غیر متمرکز و سکولار است اما هیچ کدام از این آرزوها با تهدید و حملە خارجی دست یافتنی نیست بلکە با ارادە و خرد جمعی در پروسەای طولانی و گام بە گام ممکن است.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...