رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۱ آبان ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۱۲ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Tuesday 23 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۷ اسفند ۱۳۹۵ - ۰۹:۴۳
  • کد خبر : 2290
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : سهم نخبگان در توسعه یافتگی

استان کردستان در حال حاضر نه از کمبود منابع طبیعی رنج می‌برد و نه از کمبود سرمایه‌های انسانی؛ آنچه امروز باعث عدم توسعه‌یافتگی استان شده عدم همگرایی و تعامل نخبگان است، این عدم تعامل یعنی نبود اعتماد، همکاری و مشارکت و… با نزدیک شدن به ایام انتخابات که یکی از مهم‌ترین رویدادهای سیاسی هر کشور […]

استان کردستان در حال حاضر نه از کمبود منابع طبیعی رنج می‌برد و نه از کمبود سرمایه‌های انسانی؛ آنچه امروز باعث عدم توسعه‌یافتگی استان شده عدم همگرایی و تعامل نخبگان است، این عدم تعامل یعنی نبود اعتماد، همکاری و مشارکت و…
با نزدیک شدن به ایام انتخابات که یکی از مهم‌ترین رویدادهای سیاسی هر کشور است طیف‌های مختلف در تکاپو برای جلب نظر مردم و اعلام برنامه‌های خود هستند که این خود اگر با نیت خدمت به خلق باشد بسیار مبارک و میمون است. اما قبل از هر چیز نگاهی به گذشته این واقعیت تلخ را به ما می‌گوید که نخبگان و خواص کردستان و جریانات سیاسی آن هرگز نتوانسته‌اند بر سر توسعه استان به یک آهنگ مشترک برسند و شاید همین امر موجب شده که در لایه‌های قدرت فاقد وجاهت و وزن سیاسی لازم و درخور شان مردم استان باشند. این را هم بدانیم که هر ملتی از گذشته درس عبرت نگیرد باید تمام تاریخ را تجربه کند و این یعنی اتلاف وقت و بی‌توجهی به سرنوشت خود و جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کند.
به عنوان مثال، نه اصولگراهای استان در آمدن آقای نجار به عنوان استاندار نقش داشتند و نه اصلاح‌طلبان استان در آمدن آقای زاهدی؛ دلیل آن هم نگاه تنگ نظرانه مرکز نشینان به استان است و حال این سوال پیش می‌آید که دلیل این نگاه چیست؟
برای پاسخ به این سوال باید جایگاه نخبگان استانی را مورد تحلیل قرار داد، با نگاهی ساده متوجه می‌شویم که نبود همگرایی و تعامل سیاسی بین نخبگان، باعث بوجود آمدن چنین دیدگاهی شده است.
همانطور که در تمام دنیا رایج است برای درمان هر عارضه‌ای اول باید بیماری را شناسایی و بعد نسخه مناسب را تجویز کرد. در علم مدیریت کلان عدم همگرایی و تعامل، آفتی بس خطرناک است که عوارض آن در بستر زمان مشخص می‌شود؛ چیزی که امروز دامنگیر استان کردستان شده است.
وقتی به استان کردستان نگاهی مدیریتی داشته باشیم در تمام زمینه‌ها وجود این آفت را کم و بیش می‌توان احساس کرد که نتیجه آن عدم توسعه استان در تمام زمینه‌هاست به گونه‌ای که نسبت به سایر استان‌های همجوار قابل قیاس نیست. قطعا هر دولتی که رای اعتماد از مردم می‌گیرد برای اجرای برنامه‌های خود از افرادی که او را در زمان انتخابات یاری کرده‌اند کمک می‌گیرد این موضوع کاملا منطقی است اما آفت بعدی زمانی نمایان می‌شود که تعامل جای خود را به حذف طیف‌های مقابل در فرایند سیاسی و اجرایی می‌دهد، یا افرادی با رنگ عوض کردن فرصت را از دولت برای اجرای برنامه‌هایش می‌گیرند. این موضوع به شدت در استان حکم‌فرما است که باید با تفکری بر مبنای عقلانیت درمان شود.
موضوع بعدی که استان از آن رنج می برد نبود ریش‌سفیدان و معتمدین سیاسی است، معتمدینی که بتوانند در شرایط مختلف و با نگاهی جامع و بی‌طرفانه، تنها بر مبنای مصالح مردم و نظام، راه‌های درست را انتخاب و پیشنهاد دهند؛ این جمع معتمدین که در تمامی استانهای توسعه یافته وجود دارد در غیاب احزاب قانونی می‌توانند جامعه و به ویژه دستگاه‌های اجرایی را از پدیده‌هایی نظیر رانت‌خواری، باندبازی و گرایش به سود افراد فرصت‌طلب و جریانات ناسالم بازدارند.
این جمع جدا از کارهای مشاوره‌ای خود تربیت جوانان پر شور و اشتیاق را عهده دار هستند که این امر یکی از چند حلقه مفقوده در فضای سیاسی کردستان است. فقدان چنین پایگاهی در استان زمینه را فراهم کرده که افرادی با بینش‌های متفاوت و با سوءاستفاده از مناسبات حزبی و وابستگی‌های جناحی صرفا با امتیازی اندک بسیاری از ارزش‌های استان را زیر پا بگذارند و دور تسلسل گذشته همچنان تکرار شود و فرصت‌ها از جامعه برای گرفتن امتیار بیشتر سلب گردد.
امید است در ماه‌های آینده که انتخاب مهم و حیاتی در پیش رو داریم فضایی عقلانی و بدور از احساسات داشته باشیم که بتوان با استفاده از تجارب بزرگان شهر، انتخابی درست و بجا داشته باشیم.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...