رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۰ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Sunday 21 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۵ - ۱۲:۳۹
  • کد خبر : 2320
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : تلخی غربت برایم شیرین تمام شد
گفت‌وگو با پدیده ورزش کردستان شاهو نصرتی؛

تلخی غربت برایم شیرین تمام شد

کردستان جوان است و از جوانانی برومند بر خود می‌بالد؛ اما این جوانان در زادگاه خود قدر و منزلتی ندارند. اغلب چهره‌های ماندگار زمانی اسعدادهایشان درخشیده است که از این استان مهاجرت کردند. این بخشی از سخنان جوان موفق ورزش استان شاهو نصرتی است؛ او که از ۱۲ سالگی زادگاهش را ترک کرد و تن […]

کردستان جوان است و از جوانانی برومند بر خود می‌بالد؛ اما این جوانان در زادگاه خود قدر و منزلتی ندارند. اغلب چهره‌های ماندگار زمانی اسعدادهایشان درخشیده است که از این استان مهاجرت کردند. این بخشی از سخنان جوان موفق ورزش استان شاهو نصرتی است؛ او که از ۱۲ سالگی زادگاهش را ترک کرد و تن به غربت داد اینک یکی از هندبالیست‌های مطرح کشور است. او در کنار مربیانی از استان اصفهان اینک به آنچه که ۱۶ سال قبل در فکرش بود رسیده است؛ عضو ثابت تیم ملی والان و بازیکن تیم استوابخارست رومانی. شاهو با بیان تلخی‌ روزگار غربت در هرمزگان می‌گوید اینک آرزو دارم آنچه را اندوخته‌ام سخاوتمندانه در اختیار جوانان علاقه‌مند زادگاهم قرار دهم تا استان کردستان بتواند به جایگاه خود در ورزش ملی برسد. هفته گذشته او به دفتر هفته‌نامه آمد و با او به گفتگو نشستیم که ماحصل آن از نطرتان می‌گذرد:

 گفت‌وگوچیاکو ویسی

* لطفا بیشتر خودت رو برای مردم معرفی کنید؟
شاهو نصرتی هستم در سنندج؛ محله حاجی آباد متولد شده‌ام متولد ۲۶/۱۰/۶۷ از سن ده سالگی شروع به هندبال کردم. حدودا شش سالی می‌شود که عضو ثابت تیم ملی والان هم در حال حاضر بازیکن تیم استوابخارست رومانی هستم. بست من بغل راست بوده و چب دست هستم.
* چی شد به هندبال روی آوردید؟
احساس می‌کردم بیش از حد انرژی دارم از همان بچگی به ورزش روی آوردم. اتفاقا من رزمی‌کار و دوومیدانی کار خیلی خوبی هم بودم که عناوین زیادی رو هم به دست آوردم ولی بیشتر سمت و سوی هندبالی داشتم. یادم میاد تقریبا بعد از دو سال از شروع هندبال به مسابقاتی در اصفهان اعزام شدیم که در آنجا مربی اصفهانی من رو صدا زد و بهم گفت:« پسر تو فوق‌العاده‌ای و می‌تونی خیلی بیشرفت کنی اما تو شهر خودت نه؛ بیا بیرون». من این جمله رو تو ذهنم داشتم تا اینکه در سن ۱۳ سالگی به بندرعباس رفتم و در تیم پاس هرمزگان نزدیک ۶ ماه موندم به واسطه موندن من تو هرمزگان و ارتباط با مربی اصفهانی حدود دو سال مشغول به بازی شدم و دو سال به تنهایی و به دور از خانواده به تمرینات سخت و فشرده روی آوردم. همزمان هم مشغول درس خواندن بودم که متاسفانه دیگر به خاطر عشق به هندبال و تمرینات فشرده و سخت در برهه‌ای از زمان ترک تحصیل کردم و به معنای واقعی هندبال زندگی من شده بود.
مربی خارجی وقت تیم ملی جوانان، وقتی بازی مرا دید خیلی از سبک و سیاق من لذت می برد که من را به اردو دعوت کرد؛ خلاصه آنقدر جنگیدم و سخت تلاش کردم که بهترین تیم‌ها و بهترین مربیان ایران شاهو نصرتی را قبول داشتند. به معنای واقعی معشوقه‌ام توب هندبال بود. غذا خوردن خوابیدن و تمام زندگی‌ام تحت تاثیر هندبال قرار گرفته بود. در ۱۶ سالگی به لیگ برتر رفتم؛ الان که فکرش را می‌کنم خیلی لذت بخش بود که تنها خودم جنگیدم و به اینجا رسیدم.

13950130124135347537224_0
‍ * با توجه به این همه دوری از خانواده و غربت، چگونه با این مسئله کنار آمدی؟
حقیقتا خیلی سخت بود در همان اوایل از پیش خانواده رفتم و تنهایی با سختی‌های غربت دست و پنجه نرم کردم. همیشه خانواده‌ام با من هم‌عقیده بودند که هدف‌های بزرگ، رنج‌ها و سختی‌های بزرگی می‌طلبد و این امیدواری هم وجود داشت که قرار است من تبدیل به یکی از بزرگترین بازیکنان این کشور شوم، خداروشکر می‌کنم تمام شد الان که فکرش را می‌کنم خیلی سخت بود اما در عین حال شیرین.
* راستی برادر کوچکت هم یکی از بهترین های هندبال است، کامران؛ درست می‌گم؟
بله کامران هم هندبالیست خوبی است چون اصولی خودم باهاش کار کردم. وی در حال حاضر در مس کرمان بازی می‌کند واقعا استعداد خوبی دارد برای مثال در یک سال در هر سه رده سنی به اردو تیم ملی دعوت شد. البته تنها کامران نیست پدر و خواهرم، پدرم که باستانی کار است و خواهرم بازیکن فوتسال؛ خوشبختانه کاملا ورزشی هستیم حالا یکی سالی هم می‌شود که عضو جدید خانواده یعنی همسرم هم بازیکن والیبال است.
* شاهو از تیم ملی برایمان بگو؟
بنظرم تیم ملی حاضر نسل طلایی هندبال است و تا کنون هندبال ایران تیمی به این قدرت نداشته است، ما بعد از ۴۲ سال به جام جهانی صعود کردیم. تقریبا باهم بزرگ شد‌ه‌ایم رفاقت و صمیمیت بیش از حدی در بین بازیکنان است. شرایط بسیار خوبی داریم اما متاسفانه بعضی حواشی و اختلافات است که امیدوارم تمام شود.
* احساس می‌کنم با برادران استکی رفاقت خوبی داری؟
بله واقعا برادرهستیم چون از بچگی باهم بزرگ شده‌ایم و دوستشان دارم.
* بهترین بازیکن حال حاضر ایران؟
الله کرم استکی واقعا بهترین است.
* از اروپا برایمان بگو چه خبر از تیم حال حاضرت؟
فرق عمده ما با اروپا در اصول و برنامه است واقعا از پایه اصولی کار می‌کنند و با برنامه تمام کارها را انجام می‌دهند، ای کاش ما هم یاد بگیریم که باید با برنامه باشیم.
تیم حال حاضرم استوابخارست رومانی که تیم ارتش رومانی بوده و جایگاه چهارم را در جدول ۱۴ تیمی داریم، واقعا لیگ حساس و سختی هست تمرینات بیش از حد فشرده و عالی است.
* از تیم هایت بگو در چه تیم هایی بازی کردی؟
من در سن ۱۶ سالگی در لیگ برتر بازی کردم در سال ۸۵ شروع به بازی در سطح اول ایران کردم که به ترتیب تیم‌هایم؛ دانشگاه آزاد، نفت تهران، شهرداری کرمان، مس کرمان، نیروی زمینی، سنگ آهک بافق، اهل سداب (عمان)، لخویا (قطر)، استوابخارست رومانی.
* قبول داری نقطه عطف شاهو نصرتی استعدادیابی مربی اصفهانی بود؟ آیا در استان خودمان این استعدادیابی وجود دارد؟
بله درسته کاملا قبول دارم. واقعا استعدادیابی خیلی مهم است متاسفانه اصلا وجود ندارد من به شخصه احساس مسولیت می‌کنم که بعد از دوران بازیکنی خودم به سنندج برگردم و استعدادیابی کنم باتوجه به ژنتیک و ساختار فیزیکی خیلی عالی داریم.
* برای جوانان شهر مان حرف بزن؟
برای هر هدفی که در زندگی‌تان وجود دارد سخت بجنگید پشتکار خیلی مهم است باید برای هدف‌های بزرگ مرارت و تلخی کشید، به موانع و سختی‌ها به دید مثبت نگاه کنید چون همین موانع شما را بزرگ خواهند کرد. من مخالف تمرین و تلاش در کردستان نیستم ولی اینجا جای پیشرفت نیست باید از کردستان رفت چون واقعا دلسوزو بزرگی نداریم.
* بزرگترین آرزوی ورزشی‌ات؟
در المپیک بازی کنم.
* بهترین رفیق ورزشی؟
همسرم است که در جای خودش حتما قدردانی می‌کنم.
* از انتظارات و دغدغه‌هایت بگو شاید مسولان بخوانند؟
من از هیچکس هیچ انتظاری ندارم، کاملا خودساخته هستم. هیچ مربی و مسوولی در کردستان برای من زحمت نکشیده و هیچ کاری نکردند دوست ندارم در این مورد حرف بزنم چون کسی را نمی‌بینم در پای ریاست، ریاضت کشیده باشد و کاری هم نه برای من و نه برای هیچ ورزشی نمی‌کنند.
* خاطره‌ای که هیچ وقت یادت نمی‌رود؟
قبل از مسابقات جهانی قطر بود؛ مسابقات چند جانبه‌ای بود در ایتالیا که در آخرین مسابقه پشت خط زن ۱۲۰کیلویی افتاد رو پام و دو قلوه پام آسیب دید؛ بعد از ۴۲ سال به مسابقات جهانی صعود کردیم هیچ‌وقت یادم نمی‌رود در فرودگاه حتی توان خداحافظی از بچه ها را نداشتم همه ناراحت بودیم، امیدوارم تکرار نشود.
* و حرف آخر؟
شما به من لطف دارید ممنون بابت توجه‌تون به ورزش کردستان امیدوارم ورزشکارامون سختی‌هارو تحمل کنند. باید فقط جنگید بدون وقفه تلاش کنیم باید بهترین باشیم تا بدون هیچ حرف و حدیثی انتخاب شویم. امیدوارم شاهد پیشرفت ورزشکارای کردستانی باشیم.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...