رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • پنجشنبه ۲۷ دی ۱۳۹۷
  • الخميس ۱۰ جماد أول ۱۴۴۰
  • 2019 Thursday 17 January

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۵ - ۱۲:۳۹
  • کد خبر : 2320
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : تلخی غربت برایم شیرین تمام شد
گفت‌وگو با پدیده ورزش کردستان شاهو نصرتی؛

تلخی غربت برایم شیرین تمام شد

کردستان جوان است و از جوانانی برومند بر خود می‌بالد؛ اما این جوانان در زادگاه خود قدر و منزلتی ندارند. اغلب چهره‌های ماندگار زمانی اسعدادهایشان درخشیده است که از این استان مهاجرت کردند. این بخشی از سخنان جوان موفق ورزش استان شاهو نصرتی است؛ او که از ۱۲ سالگی زادگاهش را ترک کرد و تن […]

کردستان جوان است و از جوانانی برومند بر خود می‌بالد؛ اما این جوانان در زادگاه خود قدر و منزلتی ندارند. اغلب چهره‌های ماندگار زمانی اسعدادهایشان درخشیده است که از این استان مهاجرت کردند. این بخشی از سخنان جوان موفق ورزش استان شاهو نصرتی است؛ او که از ۱۲ سالگی زادگاهش را ترک کرد و تن به غربت داد اینک یکی از هندبالیست‌های مطرح کشور است. او در کنار مربیانی از استان اصفهان اینک به آنچه که ۱۶ سال قبل در فکرش بود رسیده است؛ عضو ثابت تیم ملی والان و بازیکن تیم استوابخارست رومانی. شاهو با بیان تلخی‌ روزگار غربت در هرمزگان می‌گوید اینک آرزو دارم آنچه را اندوخته‌ام سخاوتمندانه در اختیار جوانان علاقه‌مند زادگاهم قرار دهم تا استان کردستان بتواند به جایگاه خود در ورزش ملی برسد. هفته گذشته او به دفتر هفته‌نامه آمد و با او به گفتگو نشستیم که ماحصل آن از نطرتان می‌گذرد:

 گفت‌وگوچیاکو ویسی

* لطفا بیشتر خودت رو برای مردم معرفی کنید؟
شاهو نصرتی هستم در سنندج؛ محله حاجی آباد متولد شده‌ام متولد ۲۶/۱۰/۶۷ از سن ده سالگی شروع به هندبال کردم. حدودا شش سالی می‌شود که عضو ثابت تیم ملی والان هم در حال حاضر بازیکن تیم استوابخارست رومانی هستم. بست من بغل راست بوده و چب دست هستم.
* چی شد به هندبال روی آوردید؟
احساس می‌کردم بیش از حد انرژی دارم از همان بچگی به ورزش روی آوردم. اتفاقا من رزمی‌کار و دوومیدانی کار خیلی خوبی هم بودم که عناوین زیادی رو هم به دست آوردم ولی بیشتر سمت و سوی هندبالی داشتم. یادم میاد تقریبا بعد از دو سال از شروع هندبال به مسابقاتی در اصفهان اعزام شدیم که در آنجا مربی اصفهانی من رو صدا زد و بهم گفت:« پسر تو فوق‌العاده‌ای و می‌تونی خیلی بیشرفت کنی اما تو شهر خودت نه؛ بیا بیرون». من این جمله رو تو ذهنم داشتم تا اینکه در سن ۱۳ سالگی به بندرعباس رفتم و در تیم پاس هرمزگان نزدیک ۶ ماه موندم به واسطه موندن من تو هرمزگان و ارتباط با مربی اصفهانی حدود دو سال مشغول به بازی شدم و دو سال به تنهایی و به دور از خانواده به تمرینات سخت و فشرده روی آوردم. همزمان هم مشغول درس خواندن بودم که متاسفانه دیگر به خاطر عشق به هندبال و تمرینات فشرده و سخت در برهه‌ای از زمان ترک تحصیل کردم و به معنای واقعی هندبال زندگی من شده بود.
مربی خارجی وقت تیم ملی جوانان، وقتی بازی مرا دید خیلی از سبک و سیاق من لذت می برد که من را به اردو دعوت کرد؛ خلاصه آنقدر جنگیدم و سخت تلاش کردم که بهترین تیم‌ها و بهترین مربیان ایران شاهو نصرتی را قبول داشتند. به معنای واقعی معشوقه‌ام توب هندبال بود. غذا خوردن خوابیدن و تمام زندگی‌ام تحت تاثیر هندبال قرار گرفته بود. در ۱۶ سالگی به لیگ برتر رفتم؛ الان که فکرش را می‌کنم خیلی لذت بخش بود که تنها خودم جنگیدم و به اینجا رسیدم.

13950130124135347537224_0
‍ * با توجه به این همه دوری از خانواده و غربت، چگونه با این مسئله کنار آمدی؟
حقیقتا خیلی سخت بود در همان اوایل از پیش خانواده رفتم و تنهایی با سختی‌های غربت دست و پنجه نرم کردم. همیشه خانواده‌ام با من هم‌عقیده بودند که هدف‌های بزرگ، رنج‌ها و سختی‌های بزرگی می‌طلبد و این امیدواری هم وجود داشت که قرار است من تبدیل به یکی از بزرگترین بازیکنان این کشور شوم، خداروشکر می‌کنم تمام شد الان که فکرش را می‌کنم خیلی سخت بود اما در عین حال شیرین.
* راستی برادر کوچکت هم یکی از بهترین های هندبال است، کامران؛ درست می‌گم؟
بله کامران هم هندبالیست خوبی است چون اصولی خودم باهاش کار کردم. وی در حال حاضر در مس کرمان بازی می‌کند واقعا استعداد خوبی دارد برای مثال در یک سال در هر سه رده سنی به اردو تیم ملی دعوت شد. البته تنها کامران نیست پدر و خواهرم، پدرم که باستانی کار است و خواهرم بازیکن فوتسال؛ خوشبختانه کاملا ورزشی هستیم حالا یکی سالی هم می‌شود که عضو جدید خانواده یعنی همسرم هم بازیکن والیبال است.
* شاهو از تیم ملی برایمان بگو؟
بنظرم تیم ملی حاضر نسل طلایی هندبال است و تا کنون هندبال ایران تیمی به این قدرت نداشته است، ما بعد از ۴۲ سال به جام جهانی صعود کردیم. تقریبا باهم بزرگ شد‌ه‌ایم رفاقت و صمیمیت بیش از حدی در بین بازیکنان است. شرایط بسیار خوبی داریم اما متاسفانه بعضی حواشی و اختلافات است که امیدوارم تمام شود.
* احساس می‌کنم با برادران استکی رفاقت خوبی داری؟
بله واقعا برادرهستیم چون از بچگی باهم بزرگ شده‌ایم و دوستشان دارم.
* بهترین بازیکن حال حاضر ایران؟
الله کرم استکی واقعا بهترین است.
* از اروپا برایمان بگو چه خبر از تیم حال حاضرت؟
فرق عمده ما با اروپا در اصول و برنامه است واقعا از پایه اصولی کار می‌کنند و با برنامه تمام کارها را انجام می‌دهند، ای کاش ما هم یاد بگیریم که باید با برنامه باشیم.
تیم حال حاضرم استوابخارست رومانی که تیم ارتش رومانی بوده و جایگاه چهارم را در جدول ۱۴ تیمی داریم، واقعا لیگ حساس و سختی هست تمرینات بیش از حد فشرده و عالی است.
* از تیم هایت بگو در چه تیم هایی بازی کردی؟
من در سن ۱۶ سالگی در لیگ برتر بازی کردم در سال ۸۵ شروع به بازی در سطح اول ایران کردم که به ترتیب تیم‌هایم؛ دانشگاه آزاد، نفت تهران، شهرداری کرمان، مس کرمان، نیروی زمینی، سنگ آهک بافق، اهل سداب (عمان)، لخویا (قطر)، استوابخارست رومانی.
* قبول داری نقطه عطف شاهو نصرتی استعدادیابی مربی اصفهانی بود؟ آیا در استان خودمان این استعدادیابی وجود دارد؟
بله درسته کاملا قبول دارم. واقعا استعدادیابی خیلی مهم است متاسفانه اصلا وجود ندارد من به شخصه احساس مسولیت می‌کنم که بعد از دوران بازیکنی خودم به سنندج برگردم و استعدادیابی کنم باتوجه به ژنتیک و ساختار فیزیکی خیلی عالی داریم.
* برای جوانان شهر مان حرف بزن؟
برای هر هدفی که در زندگی‌تان وجود دارد سخت بجنگید پشتکار خیلی مهم است باید برای هدف‌های بزرگ مرارت و تلخی کشید، به موانع و سختی‌ها به دید مثبت نگاه کنید چون همین موانع شما را بزرگ خواهند کرد. من مخالف تمرین و تلاش در کردستان نیستم ولی اینجا جای پیشرفت نیست باید از کردستان رفت چون واقعا دلسوزو بزرگی نداریم.
* بزرگترین آرزوی ورزشی‌ات؟
در المپیک بازی کنم.
* بهترین رفیق ورزشی؟
همسرم است که در جای خودش حتما قدردانی می‌کنم.
* از انتظارات و دغدغه‌هایت بگو شاید مسولان بخوانند؟
من از هیچکس هیچ انتظاری ندارم، کاملا خودساخته هستم. هیچ مربی و مسوولی در کردستان برای من زحمت نکشیده و هیچ کاری نکردند دوست ندارم در این مورد حرف بزنم چون کسی را نمی‌بینم در پای ریاست، ریاضت کشیده باشد و کاری هم نه برای من و نه برای هیچ ورزشی نمی‌کنند.
* خاطره‌ای که هیچ وقت یادت نمی‌رود؟
قبل از مسابقات جهانی قطر بود؛ مسابقات چند جانبه‌ای بود در ایتالیا که در آخرین مسابقه پشت خط زن ۱۲۰کیلویی افتاد رو پام و دو قلوه پام آسیب دید؛ بعد از ۴۲ سال به مسابقات جهانی صعود کردیم هیچ‌وقت یادم نمی‌رود در فرودگاه حتی توان خداحافظی از بچه ها را نداشتم همه ناراحت بودیم، امیدوارم تکرار نشود.
* و حرف آخر؟
شما به من لطف دارید ممنون بابت توجه‌تون به ورزش کردستان امیدوارم ورزشکارامون سختی‌هارو تحمل کنند. باید فقط جنگید بدون وقفه تلاش کنیم باید بهترین باشیم تا بدون هیچ حرف و حدیثی انتخاب شویم. امیدوارم شاهد پیشرفت ورزشکارای کردستانی باشیم.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

به یاد کاک رحیم ذبیحی

هژیر الله‌مرادی انگار همین دیروز بود به دفتر روژان آمد، مانند همیشه با چهره‌ای خندان و چند ایده جدید که انجام هرکدام می‌توانست چراغی روشن فراروی نسل آینده باشد، کاک رحیم تنها یک کارگردان و فیلمساز عادی نبود. او غم مردم داشت و پشت هرکدام از آثارش می‌توان انبوهی از رنج و مرارت را دید. خود می‌گوید: غمی انسانی از من یک فیلمساز ساخت. در باره روژان نیز گفت: همان نشریه‌ای است که سالها انتظار بودنش را داشتیم. مرگ حق است اما افسوس که برای رحیم ذبیحی زود بود و طرحهایش ناتمام ماند. از تهیه فیلمی بنام «روزی، روزگاری شهرمان بانه» حرف می‌زد که نگاهی به وقایع تلخ روزهای جنگ و بمباران شهر داشت، وقایعی که بخشی از تاریخ فرهنگ پایداری کردستان را می‌توانست ثبت کند، فراخوان طرح را ما در روژان هم منتشر کردیم اما حیف که دست اجل مهلت نداد و خیلی زود روح بلندش به آسمان پرکشید و همه ما را در غم فقدان خود سوگوار کرد، روحش شاد و یادش گرامی.