رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۱ آبان ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۱۲ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Tuesday 23 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۱۵ اسفند ۱۳۹۵ - ۱۳:۴۹
  • کد خبر : 2375
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : اقتصاد مقاومتی و فرهنگ

تبدیل یک اقتصاد به اقتصاد پویا، مقاوم مستحکم و آسیب‌ناپذیر در برابر فشارهای خارجی از ضروریات قطعی در شرایط کنونی انقلاب و کشور است. اقتصاد کنونی ایران به دلایل گوناگون و بعضاً ساختاری در برابر فشارهای خارجی در قالب تحریم‌ها یا بحران‌های اقتصادی آسیب‌پذیر است. کشوری می‌تواند درزمینه‌های مختلف من‌جمله اقتصادی، پویا شود که نقاط […]

تبدیل یک اقتصاد به اقتصاد پویا، مقاوم مستحکم و آسیب‌ناپذیر در برابر فشارهای خارجی از ضروریات قطعی در شرایط کنونی انقلاب و کشور است. اقتصاد کنونی ایران به دلایل گوناگون و بعضاً ساختاری در برابر فشارهای خارجی در قالب تحریم‌ها یا بحران‌های اقتصادی آسیب‌پذیر است. کشوری می‌تواند درزمینه‌های مختلف من‌جمله اقتصادی، پویا شود که نقاط قوت و ضعف خود را شناسایی کند و بر همین اساس با دیدی کارشناسانه بتواند نقاط ضعف خود را قوی و نقاط قوت خود را تقویت کند.
حال سؤالی پیرامون رابطه فرهنگ و اقتصاد مقاومتی؟ با تأمل و دقت در تعریف اقتصاد و فرهنگ ارتباط بین این دو مشخص‌شده و آشکار می‌گردد که فرهنگ نقش اساسی و تعیین‌کننده در هر نوع تحولی ازجمله اقتصاد مقاومتی دارد. بدیهی است که این امر تأثیرگذاری متقابل بوده، بنابراین تفاوت اصلی بین جوامع، تفاوت‌های فرهنگی است و تمامی مسائل یک جامعه و ازجمله اقتصاد آن، متأثر از فرهنگ آن جامعه می‌باشد. اگر فرهنگ یک جامعه پویا و پیشرو باشد، آن جامعه در تمامی مسائل خود درست پیش می‌رود و روزبه‌روز به عزت و اقتدار آن افزوده می‌گردد.
یکی از کشورهای که مقوله اقتصاد مقاومتی و فرهنگ در آن کاملاً کارشناسانه پیاده شده است کشور ژاپن است. ژاپن در شرایطی جایگاه خود را به‌عنوان یکی از قدرت‌های اقتصادی جهان تثبیت کرده است که به لحاظ منابع طبیعی و نیز سرگذشت سیاسی شرایط بسیار نامطلوبی دارد.
کشور ژاپن با داشتن تولید ناخالص داخلی به میزان ۵ تریلیون دلار در سال ۲۰۱۴ در جایگاه سوم جهان بعد از آمریکا و چین قرارگرفته است.
در اقتصاد مقاومتی، عنصر تولید ملی به‌عنوان رکن اساسی در مرکز همه برنامه‌ها قرار می‌گیرد و راهبردها، سیاست‌ها، برنامه‌ها و طرح‌ها در تناسب با آن طراحی می‌شوند. یکی از کشورهایی که به این رکن اساسی به هر نحوه ممکن در تاریخ پیشرفت اقتصادی خود توجه جدی کرده است ژاپن است.
پس از جنگ جهانی دوم، ژاپن ۱۳ میلیون بیکار داشت اما اکنون یکی از سه قدرت اقتصادی جهان است و این امر تنها با پیدا کردن اقتصاد مقاومتی انجام ‌شده است.
اما رابطه فرهنگ و اقتصاد مقاومتی در چیست؟ اقتصاد مقاومتی شامل دو بخش است، یک داشتن تفکر اقتصاد مقاومتی دو اجرا کردن مسائل فکری اقتصاد مقاومتی. فرهنگ تولید قوی، فرهنگ مصرف صحیح، سیاست‌های اقتصادی تولید محور دولت، حمایت از صنایع داخلی، تحقق قدرت رقابتی.
اما بهترین مکمل برای فرهنگ اقتصادی قوی مردم ژاپن سیاست‌های دولتی این کشور طی دهه‌های پیشرفت بوده است، سیاست‌هایی که منجر به ارتقای دانش و فناوری و درنهایت رشد بالای تولید ملی در کشور شده است.
ژاپن برای افزایش مزیت‌های صادراتی خود حتی بارها اقدام به کاهش ارزش پول ملی خود (ین در مقابل دلار آمریکا) کرد تا کالای ژاپنی برای خریداران خارجی ارزان تمام شود و صادرات ژاپن افزایش یابد.
این کشور طی دهه‌های شکوفایی خود هرگز در صنایعی که قدرت رقابتی جهانی نداشتند، اجازه واردات آزاد را نداد و دائماً تا تحقق قدرت رقابتی بالا از صنایع خود حمایت کرد.
اولویت تولیداست نه سود کوتاه‌مدت! الگوهای صادرات ژاپن مبتنی بر صادرات کالاهای ساخته‌شده با ارزش افزوده بالاست و نه بر صادرات مواد اولیه؛ درآمد بالای ناشی از این الگو دوباره برای رشد و توسعه کشور، هزینه می‌شود. الگوی واردات مبتنی بر واردات مواد خام و مواد اولیه موردنیاز صنایع این کشور است. اولویت در ذهن مدیران تولید است نه سود کوتاه‌مدت. در سال‌های شکوفایی ژاپن دو نظام برپا شد یک نظام درست سر وقت؛ دو نظام کنترل کلی کیفیت و بر همین دو نظام توانستند خود را به‌جز چند قدرت برتر در اقتصاد و صنعت برسانند.
قطعاً کشور عزیز ما هم می‌تواند با تکیه‌بر داشته‌های خود اعم از منابع طبیعی و نیروهای انسانی کارآمد و با برنامه‌ریزی درست اقتصاد خود را از آسیب‌های احتمالی برهاند؛ رسیدن به چنین هدفی جز با حاکم کردن نظامی مبتنی بر فرهنگ تولید و مصرف تولیدات داخلی همراه باکیفیت میسر نخواهد شد.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...