رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۰ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Sunday 21 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۲۹ اسفند ۱۳۹۵ - ۱۸:۳۲
  • کد خبر : 2429
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : بود و نبود صنعت در کردستان
در گفت‌وگوی روژان با بابک معروفی مدیر کارخانه آتیلا ارتوپد مطرح شد؛

بود و نبود صنعت در کردستان

توسعه‌نیافتگی، نبود زیرساختها، شرایط برای سرمایه‌گذاری آماده است، دولت به تنهایی نمی تواند کاری بکند، عزم دولت برای ریشه کن کردن فقر و بیکاری جزم است و جملاتی از این دست؛ مانوس‌ترین واژه‌هایی هستند که روزانه مردم کردستان از زبان دولتمردان قبل شنیده‌اند و امروز نیز به کرات می‌شنوند؛ به گونه‌ای که بیش از نیمی […]

توسعه‌نیافتگی، نبود زیرساختها، شرایط برای سرمایه‌گذاری آماده است، دولت به تنهایی نمی تواند کاری بکند، عزم دولت برای ریشه کن کردن فقر و بیکاری جزم است و جملاتی از این دست؛ مانوس‌ترین واژه‌هایی هستند که روزانه مردم کردستان از زبان دولتمردان قبل شنیده‌اند و امروز نیز به کرات می‌شنوند؛ به گونه‌ای که بیش از نیمی از اظهارنظر مسوولان و به تبع آن خروجی خبرگزاری‌ها و نشریات محلی را این جملات تشکیل می‌دهند. حال سوال این است که با وجود علم به فراهم نبودن زیرساختها و ضرورت سرمایه‌گذاری توسط بخش خصوصی علت چیست که کردستان همچنان محروم مانده و به قول نماینده مردم مریوان مشکل اساسی آن اشتغال است اشتغال است اشتغال…! در نظر داریم به صورت ریشه‌ای علت توسعه‌نیافتگی کردستان را از زبان دردمندان و دردآشنایان این دیار بشنویم؛ کسانی که ریشه در این خاک دارند و مردم از آنها بیشتر از دولتمردان انتظار دارند. در همین راستا سراغ بابک معروفی رفیم؛ کسی که عمری را در حوزه صنعت گذرانده و هم‌اینک نیز مدیریت آتیلا ارتوپد یکی از فعال‌ترین واحدهای تولیدی استان را بر عهده دارد. او متولد سنندج است و ۴۸ سال سن دارد. لیسانس مهندسی و فوق لیسانس را در رشته مدیریت اجرایی اخذ کرده و معتقد است تا تفکر توسعه در میان مردم خود استان به ویژه نخبگان نهادینه و به عنوان مطالبه‌ای عمومی فراگیر نشود، به قدم‌های آرام و آهسته مسوولان دولتی امیدی نیست؛ چه خیلی‌ها آمدند و شعار دادند و رفتند اما کردستان بار سنگین محرومیت را هنوز بر دوش می‌کشد.

گفت‌وگو از بهنام محمدمرادی

* علت توسعه‌نیافتکی استان را در چه می‌بینید؟
ـ دلایل توسعه نیافتگی استان خیلی چیزهاست که به صورت زنجیره‌ای عظیم درکنارهم حلقه شده و مانع این معظل بزرگ شده‌اند که اهم آنها عبارتند از:
نداشتن برنامه و همگان نبودن چرخه اقتصاد و صنعت استان با برنامه‌های توسعه اول، دوم، سوم، چهارم، پنجم و از همه مهمتر همگام نبودن این چرخه با برنامه‌های تدوینی سند چشم انداز۱۴۰۴
ضعف مدیر اجرایی استان درنحوه برخورد با صنعت و سرمایه گذاران بخش صنعت
بها ندادن به نخبگان و افراد دست اندر کار دراین حوزه و حاشیه‌نشینی این افراد ازسوی سیستم دولتی
ضعف کانونهای خصوصی حمایتی از بخش اقتصاد و صنعت استان نظیر اتاق صنایع و بازرگانی استان
ضعف فرهنگی استان به دلیل ریشه‌ای بودن عدم پذیرش توسعه و خیلی موارد دیگر
* مزیتهای کردستان در بخش صنعت را چگونه می‌بینید؟
ـ استان کردستان با توجه به نعمات خدادادی و موقعیت جغرافیایی، دارای پتانسیل‌های زیادی است و قابلیت برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری در بخش‌های مختلف صنعتی و اقتصادی را دارد؛ ازجمله بتسر مناسب جهت رشد کشاورزی در سطح استان، دامداری و دامپروری و معادن غنی با انواع سنگ‌ها و فلزات گرانبها همه و همه زمینه بسیار مناسبی جهت رشد و توسعه صنایع مرتبط با هرکدام از این حوزه‌ها را دارد. علاوه بر این، به دلیل هم‌جواری استان کردستان باکشور عراق و وجود بازار بکر و دست نخورده این کشور و همچنین پل ارتباطی عراق با سایر کشورها، زمینه بسیار مناسبی جهت سرمایه‌گذاری و بسط صنعت در استان را فراهم ساخته که متاسفانه از آن غافل بوده و هستیم.
* می‌توان برای صنعت در کردستان پیشینه‌ای قایل شد؟
ـ در خصوص پیشینه صنعت در استان متاسفانه به دلایلی که عنوان شد نمی‌توان استان کردستان را اصلا صنعتی دانست که برای آن پیشینه‌ای تعریف کرد؛ چون براساس آمار و شواهد موجود هیچ‌گاه دراین استان، صنعتی که برپایه ریشه‌ی فرهنگی دولتی موجود که بتوان به آن تکیه کرد وجود نداشته و معدود واحدهایی که شکل گرفته‌اند در راستایی تفکر شخصی افراد و گاها حتی قضا و قدری دراین استان شکل گرفته‌اند.
* دولت اولویت را در جذب سرمای‌گذار می‌داند، موانع و مزیتهای استان را چگونه ارزیابی می کنید، آیا بسترهای لازم برای سرمایه گذاری فراهم است؟
ـ سرمایه‌گذاری یکی از شاخص‌های حرکت و روند توسعه‌یافتگی محسوب می‌گردد؛ البته جزو شاخص‌های بزرگ و اصلی؛ ولی برای حوزه سرمایه‌گذاری دراین استان ضعفها و موانع زیادی وجود دارد.
– وجود قوانین دست و پاگیر که سرمایه‌گذار در ابتدای ورود می‌بایست توان و انرژی را در گرداگرد بروکراسی‌های اداری شکل گرفته در این قوانین مشاهده کند.
– نبود امکانات زیرساختی ازجمله زمین مناسب جهت اجرای طرح‌های صنعتی، راه‌های ارتباطی نامناسب، ضعف بزرگ حمل و نقل استان (هوایی، ریلی و زمینی)
– ضعف بسیار بزرگ مدیریتی در بدنه صنعت استان چه دولتی و چه غیر دولتی
– استفاده نکردن از مزیت‌های نسبی استان و صرف وقت جهت سرمایه‌گذاریهای بی‌ربط و سردرگمی بدنه دولتی و غیردولتی صنعت و اقتصاد استان دراین راستا.
*برای رابطه‌ای بین سیاست و صنعت چه تعریفی دارید؟
ـ در جوامع پیشرفته، سیاست در جهت منافع و تامین خواسته‌های اقتصادی و بالطبع آن خواستهای صنعتی شکل می‌گیرد؛ ولی متاسفانه در جوامع کمتر توسعه یافته و یا در حال توسعه این امر یا برعکس است و یا هم‌سویی آنها بسیارکم رنگ.
با توجه به موقعیت جغرافیایی ایران که در منطقه خاورمیانه و کانون انرژی دنیا قرارگرفته موجی از فشارها و سیاستهای غالب کشورهای توسعه‌یافته و امپریالیستی به منظور دستیابی به انرژی و ثروت این کشورها سال‌های سال است که راه افتاده که مانع بزرگی در جهت پیشرفت و توسعه کشورهای منطقه علی‌الخصوص ایران عزیز را فراهم نموده و به دلیل نگرانی‌های موجود حاکم در منطقه، تعادل بین سیاست و اقتصاد (صنعت) بهم خورده و تفکر غالب، بیشتر سیاسی است تا اقتصادی. در اینجا نقش دولت‌ها در چگونگی برنامه‌ریزی و مدیریت این گونه شرایط بیشتر آشکار و مشخص می‌گردد.
* باتوجه به تجاربی که دارید می توانید چند سرمای‌گذار موفق در استان نام ببرید که پس از سالها هنوز بر استمرار کار خود دلگرم باشند؟
ـ اگر عمیق به این موضوع نگاه کنم کسانی که طی چندسال گذشته وارد گردونه صنعت شده‌اند را می‌توان به سه دسته تقسیم کرد:
دسته اول: کسانی که بدون هیچ برنامه‌ای وارد گردونه صنعت شده‌اند این افراد فرقی برایشان نمی‌کند که در کجا سرمایه‌گذاری کرده‌اند چون کاملا بدون برنامه واحساسی وارد این گرده شده‌اند. برای این افراد ایجاد واحد صنعتی با ایجاد یک واحد نانوایی و یایک واحد خورشتپزی فرقی نمی‌کند. این افراد بسیارسریع زمین خورده و مشکلات فراوانی را برای خود و دیگران ایجاد می‌کنند. متاسفانه بایدبگوییم که این افراد ۳۴٪ بخش صنعت راتشکیل می‌دهند.
دسته دوم: سرمایه‌گذارانی هستند که فقط به صرف داشتن سرمایه وارد گود شده‌اند (سرمایه‌داران فاقد تفکر کارآفرینی) برای این افراد هم فرقی نمی‌کند که چتر سرمایه خود را در کجا پهن کنند؛ در بخش صنعت، دربخش زمین و ساخت و ساز یا در بخش ارز و طلا و تجارت که متاسفانه باید بگویم این افراد ۳۳٪بخش صنعت را تشکیل می‌دهند.
دسته سوم: سرمایه‌گذاران کارآفرین هستند؛ اینان افرادی هستند که با وزش بادهای سنگین در آستانه خوردن به زمین قرار می‌گیرند ولی هیچگاه به زمین نمی‌خورند. این افراد دارای تفکر سیستمی هستند و با مدیریت صحیح و هدفمند از این معظلات و حواشی می‌گذرند.هرفردی که در گروه سوم قرارگرفته باشد را می‌توان فرد موفق قلمداد کرد.
* رویکرد کدام یک از دولت‌ها را متناسب با توسعه در حوزه صنعت مثبت ارزیابی می کنید و عملکرد دولت دکتر روحانی در این سالها را چگونه می‌بینید؟
. من بعنوان فردی که سالهاست مشکلات و موانع را ازنزدیک می‌بینم و حس می‌کنم آهنگ توسعه صنعتی استان اگر در دولت‌های گذشته کند بود در دولت آقای روحانی بسیار بسیار کندتر بوده؛ سیستم اجرایی و صنعتی حاکم بر استان در دولت آقای روحانی در طی این سه سال و اند هیچگاه نه برنامه‌ای داشته‌اند و نه کاری برای استان کرده‌اند. این عزیزان با بهره‌گیری از تفکرات غالب سیاسی خود (آنهم به دلیل حمایت دولت) فقط و فقط به فکر سهم‌خواهی در کانون قدرت بوده‌اند و از قافله اصلی که همان خدمت به مردم و رفع موانع توسعه پذیری استان است متاسفانه فاصله گرفته‌اند.
*با لحاظ نمودن تمام شرایط، چشم انداز صنعت را در کردستان چگونه می‌بینید؟
ـ با این روش و بااین رویکرد و با این سیستم اجرایی حاکم براستان، آن معدود واحد صنعتی نیمه جان استان (که به تعداد انگشت‌های دست هم نمی‌رسند) از نفس خواهند افتاد.  چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است.
* زیرساخت محصول یک اندیشه جمعی و عزم ملی است و در بستر زمان شکل می گیرد، آیا در این دولت می‌توان به افق روشنی برای نیل به این هدف امیدوار بود؟
ـ متاسفانه یکی از بزرگترین مشکلات حاکم بر این استان نه تنها در بخش صنعت بلکه در سایر بخشهای اقتصادی کمبود و نبود زیرساخت‌های مناسب است.
نبود زمین صنعتی مناسب، نبود جاده‌های ارتباطی مناسب، ضعف ناوگان هوایی و فرودگاهی درسطح استان، نبود امکانات ریلی و مشکلات تامین آب و برق و گاز جهت واحدهای صنعتی.
متاسفانه همانگونه که خود شما گفتید نبود یک اندیشه جمعی و عزم ملی مانع بزرگی در تحقق این امر است. دراین دولت که نمایندگان آن را مدیران فعلی اجرایی استان تشکیل داده اند متاسفانه چشم انداز روشنی برای توسعه صنعت استان نمی‌بینم.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...