رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۶ خرداد ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۲ رمضان ۱۴۳۹
  • 2018 Sunday 27 May

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۲۱ فروردین ۱۳۹۶ - ۱۲:۲۱
  • کد خبر : 2479
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : سال نو را با اراده‌ای نو آغاز کنیم

سال نو را با انبوه آرزوها آغازیدیم که ریشه در تمنیات گذشته دارد؛ همه‌ی ما در ابتدای سال جدید این سخنان یا مفهوم کلی آن را بر زبان جاری یا در دل گفتیم که «یا مقلب‌القلوب والابصار یا مدبرالیل والنهار یا محول‌الحول والاحوال حول حالنا الی احسن‌الحال» این نیایش که در متن خود ستایش و […]

سال نو را با انبوه آرزوها آغازیدیم که ریشه در تمنیات گذشته دارد؛ همه‌ی ما در ابتدای سال جدید این سخنان یا مفهوم کلی آن را بر زبان جاری یا در دل گفتیم که «یا مقلب‌القلوب والابصار یا مدبرالیل والنهار یا محول‌الحول والاحوال حول حالنا الی احسن‌الحال» این نیایش که در متن خود ستایش و کرنشی مجدد به بارگاه حضرت احدیت است نیکوکلامی است که زیبنده‌ی هر آغازی است که با بیان لسانی آن و همراه کردن نیت و حمیت در جهت تحقق آن بکوشیم.
سنت الهی بر این است که انسان را با همه توانایی‌ها مجهز ساخته و در بهترین شکل و قواره پرداخته است و مخیر داشته که به مدد اندیشه و اندوخته فکری خود ره صواب را تشخیص و با جدیت و پشتکار در آن گام نهاده و خود و جامعه‌اش را از حاصل تقلای متقیانه‌ی خود بهرمند سازد و خویشتن را مستحق پاداش و ثواب الهی در هر دو جهان بنمایاند.
پر واضح است که در چنین حالتی ما انسانها وظیفه‌ی خطیری بر عهده داریم؛ این مهم همانا حرکت مسئولانه در جهت ساخت و پرداخت جامعه‌ای ایده‌آل که مالیات و معنویات آحاد آن تأمین شود. رسیدن به چنین هدفی والا همتی والا را طلب می‌کند که گر مسئولانه و متعهدانه عمل کنیم فراهم خواهد شد. این سخنان و تمامی مطالب دیگر پیرامون آن در قالب حرف و حدیث آسان و همه ما در خلوت و انجمن گوینده و مروج آن هستیم اما از حرف تا حرکت تفاوت است و هدف غایی تنها با بیان تحقق نخواهد یافت بلکه عمل به آن است بر اندیشه ها جامه ی فعلیت می پوشد بهدیگر سخن گر داعی دریافت این موقعیت هستیم باید در رهش بکوشیم و سعی کنیم با تأثیر و تأثر در جامعه زمینه های تحقق راستین امر را فراهم کنیم.

ممد ما در بستر این سیر آموزه‌های فرهنگی و دینی‌مان است که هر دو ما را برای طی این طریق رهنمون هستند. فرهنگمان که حاصل تفکر و تعقل نسل‌های متمادی است فرد را در قالب جامعه تعریف و به تلاش مؤثر در جمع تشویق می‌کند و دینمان مسئولیت امور جامعه را بالسویه به همگان می‌سپارد؛ حاصل سخنی که ما در برابر خود و جامعه‌مان مسئول هستیم و ضرورت زندگی اجتماعی ایجاب می‌کند که در جهت تحقق این مأموریت بکوشیم. گام نخست در مسیر اجرایی کردن این امر را باید از خود و پیرامون خود برداریم؛ به عبارت بهتر باید از خود شروع کنیم و بر این امر معترف و معتقد باشیم که هر آنچه در جامعه می‌گذرد چه از بعد اجتماعی چه فرهنگی چه اقتصادی چه سیاسی به ما هم مربوط است و مستقیماً بر زندگی ما تأثیر دارد؛ لذا نباید اجازه دهیم که دیگران برای ما تعیین شرایط کنند و اراده خود را بر ما تحمیل نمایند. بی تفاوتی در برابر مسایل موجب تنگ‌تر شدن فضای حیات اجتماعی برای ما خواهد شد در نهایت به حاشیه رانده شدن و تابع اراده غیر بودن را سبب می گردد که خلاف  فرهنگ و دیانت و سیاست است.

به شهادت زندگی تاریخیمان هر زمان که در برابر مسایل بی‌تفاوت بوده‌ایم یا صرفا بر اساس احساسات عمل کرده‌ایم قافیه را باخته و مجبور به پوشیدن ردای غیر بافته شده‌ایم که بر تن ما نارسا و ناروا بوده است. هم اکنون جامعه ما با کثیری از مشکلات چه مادی و چه معنوی چه فردی و چه جمعی دست به گریبان است؛ اگر کاوشی منصفانه در بطن و متن این مسایل و مصائب به عمل آید در می‌یابیم که عامل اصلی شکل‌گیری و تشدید آنها از بی تفاوتی ما سر چشمه گرفته است که در بستر زمان بر کمیت و کیفیت آن افزوده شده و از کاه کوه ساخته شده است لذا شایسته است که در این آغاز سال نو که فرصتی نو برای حیاتی نو است به خود آییم و از لاک بی‌تفاوتی خارج و چون انسانی مسئول در برابر مسائل واکنش نشان دهیم و در خلق شرایط و تبدیل به احسن کردن این موارد بکوشیم.
بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم
فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو در اندازیم
اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد
من و ساقی به هم سازیم و بنیادش براندازیم

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

روژان؛ روزنامه‌ای برای مردم

ضرورت وجود روزنامه در کردستان و اینکه چرا باید استان ما از وجود یک نشریه روزانه محروم بماند همواره دغدغه اینجانب در سال‌های گذشته بود؛ محرومیتی که حداقل برای اهالی فرهنگ و به خصوص رسانه دردآور می‌نمود؛ آن هم مردمانی که بر پیشانی آنان فرهنگ می‌درخشد و سابقه روزنامه‌داری را بیش از دیگران دارند. جدا از پیشینه فرهنگی این استان و نقش مطبوعات در بالابردن سطح آگاهي‌های مردم و فرهنگ عمومي نسبت به مسائل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی كه در جامعه صورت مي‌گيرد و اینکه رسانه‌ها سهم مهمي در اطلاع‌رساني مردم خواهند داشت، استان کردستان به دلیل برخورداری از پتانسیل تجارت، بازارهای مرزی و کشاورزی از دیرباز به لحاظ اقتصادی هم یکی از استان‌های مورد توجه دولتمردان و سرمایه‌گذاران بوده است. نخبگان فرهنگی ما نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ فرهنگ و هویت ایرانی اسلامی و احیای مرجعیت علمی کشور داشته‌اند و بی‌جهت نیست که رهبر معظم انقلاب آن را استان فرهنگی نامیدند. امروز اما پس از سال‌ها انتشار هفتگی، با کمک و یاری دوستان گرانمایه‌مان در تحریریه، انتشار اولین شماره روزنامه را با شما مردم و خوانندگان خوبمان جشن می‌گیریم و بعد از الطاف الهی، تنها امیدمان را به خوانندگان عزیزی که ما را در این راه یاری خواهند کرد، می‌بندیم. «روژان» روزنامه‌ای است مردمی و برای مردم کردستان و همه کسانی که در این استان وقت خود را برای توسعه و آبادانی کشور وقف کرده‌اند. دست همه شما را برای کمک به بهبود و پیشرفت فعالیتمان در این راه به گرمی می‌فشاریم. در نخستین شماره انتشار روژان، دوست و استاد ارجمندم جناب آقای ناصر کانی‌سانانی مقاله‌ای نوشتند و در آن به نگارنده تذکر دادند که این راه صعب و دشوار را بارها تجربه کرده‌ای و انتشار نشریه آنهم در کردستان کار مجنونان و عاشقان است! امروز بعد از انتشار 180 شماره در سخت‌ترین دوره از نظر اقتصادی می‌توانم با افتخار بگویم استاد عزیز؛ در این آزمون سخت خوشبختانه سرافراز بیرون آمدیم و ثابت کردیم که مجنون نیستیم اما عاشق چرا. البته این موفقیت حاصل نمی‌شد مگر با پشتوانه معنوی و استفاده از تجارب ایشان و اندیشه‌ی اندیشه‌ورزانی چون کاک عماد کریمیان، دکتر افراسیاب جمالی، دکتر بهروز خیریه، آقایان عباد زینبی، حسین اندان، ناصر نجفی، هژیر الله‌مرادی، آرش علیمرادی، یحیی صمدی، امید باتو، صدیق مینایی، عطا امانی، کاک احمد یاسینی (پشکو)، سرکار خانم آسو حسینی و بسیاری دیگر از همراهان که در طول پنج سال گذشته تلخی‌ها و شیرینی‌های وقایع روز جامعه را با زبان یادداشت و خبر با شما درمیان گذاشتند و نیز حمایت مخاطبینی که تذکرات و انتقاداتشان چون شهد، تلخکامی‌های حاصل از لجن‌پراکنی تاریک‌اندیشان را بر کام ما شیرین کرد و راه را برای ادامه مسیر ممکن و عزم ما را برای همپیمانی با مردم مصمم‌تر ساخت؛ اگر نبود تشویق‌ها و حمایت‌های مردم، قطعا ادامه مسیر برایمان امکان‌پذیر نبود. خرسندیم که در این مدت، هرگز به تندی سخن نگفتیم مگر مستدل و ابزار هیچ جریان و گروه سیاسی و دولتی نشدیم مگر گروه‌های ان.جی.او که خود را بخشی از ...