رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۶ خرداد ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۲ رمضان ۱۴۳۹
  • 2018 Sunday 27 May

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • پنجشنبه ۲۴ فروردین ۱۳۹۶ - ۰۲:۳۷
  • کد خبر : 2542
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : انتخابات شورا و معتمدین

روژان: معتمد باید گذشتەای بی غل و غش داشته و در بزنگاەها نشان داده باشد که منافع جمعی را بر منفعتهای فردی و علقەهای عاطفی و خانوادگی ترجیح می دهد.

اگر نوشتەهای هفتەها و ماەهای گذشته این قلم را به حساب نیاوریم، این چهارمین یادداشت در روزهای اخیر است که مستقیما به انتخابات شوراها می پردازد.

در این نوشتەهای کوتاه به اجمال می کوشم تا به جوانب گوناگون مساله بپردازم.
این یادداشت کوتاه نیز تلاش می کند از منظری متفاوت به مساله انتخابات شوراها بپردازد.
این روزها فراوان از لزوم ائتلاف کاندیداها و ارائه لیست انتخاباتی سخن می رود.
خود این ایده مولود سرخوردگی عمومی از بلبشو و آشفته بازار انتخابات در دوره های قبل است که ورود فردی کاندیداها و جهت گیریهای قوم و خویشی رای دهندگان، در خیلی از حوزه های‌ شهرستانی نتایجی نامطلوب بدنبال آورد.
بلافاصله پس از طرح این ایده این سوال هم مطرح می شود چه کسی باید لیست بدهد؟
یا چه کسی یا چه کسانی باید افراد شایسته و توانمند را یافته و آنها را در ائتلافی‌ انتخاباتی متشکل کرده و مورد حمایت قرار دهند؟
طبیعتا در یک شرایط استاندارد، این مهم وظیفه حزب و کنوانسیونهای حزبی و رقابتها و گزینشهای درونی حزب است، اما وقتی سازوکارهای حزبی موجود نیست، اذهان فورا به سمت واژگانی چون نخبگان و معتمدان شهر می روند.
معتمدان واژەای قدیمی و جاافتاده است و در گذشته بر مدلول مشخصی دلالت داشت.
نخبگان اما داستان متفاوتی دارد. چرا که مرجع آن مشخص نیست. خیلی وقتها برای اشاره به صاحبان مدارک تحصیلی بکار می رود.
مشخص‌ نیست در شرایطی‌ که انبوهی از دانشگاههای نامعتبر مشغول صدور و فروش مدرک هستند و معیاری معتبر برای مرزبندی میان مدرک و دانایی و مهارت وجود ندارد، چگونه می توان هر دانشگاه رفتەای را نخبه خواند؟
البته مشکل صرفا در تعمیم واژه فنی و جامعه شناختی نخبه نیست. اصطلاح معتمد نیز به تعبیر هاینریش بل به لحاظ زبان شناختی مورد خیانت قرار گرفته و نسبتی با ریشەها و اصالتهای خود در جامعه قدیم ندارد.
چه معتمدان در گذشته بیشتر دیگرخواه و مورد وثوق و محل مراجعه و کمتر خودپرست و فصلی و موسمی بودند.

در مورد خاص انتخابات شوراها به صورت مشخص به چه کسانی به عنوان گروه مرجع باید اعتنا کرد؟
مهمترین شرط ” آگاهی از شهر ” است. آگاهی از شهر یعنی آشنایی با لوازم و استلزامات و چالشها و چشم اندازهای توسعه شهری پایدار و متوازن.
این آگاهی نباید صرفا کتابی باشد و در خطابەها و نوشتەهای انشایی و کلی گویی های غیر کاربردی ظهور یابد، بلکه باید همراه با یک بینش سیاسی‌ و درک تاریخی متناسب و واقع بینی دقیق باشد. بدون اینها امکان استخراج راهبردهای عملیاتی و شناختن فضای واقعی و برآیند نیروها ممکن نخواهد بود.

ممکن است فردی دارای حسن نیت باشد و گذشته سالم و قابل دفاعی هم داشته باشد، ولی واجد دقت و ریزبینی های پیشگفته نباشد، طبیعتا چنین فردی به کار تصمیم گیری و تصمیم سازی‌ در این حوزه نمی آید. صد البته عکس این فرضیه هم درست است. معتمد باید گذشتەای بی غل و غش داشته و در بزنگاەها نشان داده باشد که منافع جمعی را بر منفعتهای فردی و علقەهای عاطفی و خانوادگی ترجیح می دهد.
موضعگیری در قبال انتخاباتهای گذشته آزمونی مهم است.
برای تعیین مصادیق و ارائه لیست های انتخاباتی، حتما معیارها و شرایطی در نظر گرفته می شود. این مساله مهمی است که به اصطلاح نخبگان و معتمدان مذکور خود واجد محاسن و فضایلی باشند که آن را از دیگران می خواهند.
همزمان با انتخابات شورا، انتخابات ریاست جمهوری هم برگزار می شود که بیان اهمیت آن نیاز به هیچ استدلالی ندارد.
آیا معقول است که معتمدان و نخبگان از این مساله سرنوشت ساز به کلی غفلت کرده و صرفا به انتخابات شوراها بپردازند؟
صد البته این پرداختن هردو گزینه مشارکت و یا عدم مشارکت را در بر می گیرد، منتها مراد این است که این مساله و نحوه مواجهه با آن شاخصی است برای ارزیابی فعالان مدنی و نخبگان واقعی و تمیز آنها از معتمدان فصلی و گاەگاهی.
برای نخبه واقعی نوع بازی مهم است و نحوه بازی هم. در حالیکه برای نخبگان و معتمدان خودخوانده صرف به بازی گرفته شدن اولویت است. طبیعی است انگیزەهای ناسالم، همیشه انگیختەها و پیامدهای مستحسن بدنبال نداشته باشد.
این مساله در انتخابات و پیش درآمدهای آن نیز صادق است.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

روژان؛ روزنامه‌ای برای مردم

ضرورت وجود روزنامه در کردستان و اینکه چرا باید استان ما از وجود یک نشریه روزانه محروم بماند همواره دغدغه اینجانب در سال‌های گذشته بود؛ محرومیتی که حداقل برای اهالی فرهنگ و به خصوص رسانه دردآور می‌نمود؛ آن هم مردمانی که بر پیشانی آنان فرهنگ می‌درخشد و سابقه روزنامه‌داری را بیش از دیگران دارند. جدا از پیشینه فرهنگی این استان و نقش مطبوعات در بالابردن سطح آگاهي‌های مردم و فرهنگ عمومي نسبت به مسائل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی كه در جامعه صورت مي‌گيرد و اینکه رسانه‌ها سهم مهمي در اطلاع‌رساني مردم خواهند داشت، استان کردستان به دلیل برخورداری از پتانسیل تجارت، بازارهای مرزی و کشاورزی از دیرباز به لحاظ اقتصادی هم یکی از استان‌های مورد توجه دولتمردان و سرمایه‌گذاران بوده است. نخبگان فرهنگی ما نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ فرهنگ و هویت ایرانی اسلامی و احیای مرجعیت علمی کشور داشته‌اند و بی‌جهت نیست که رهبر معظم انقلاب آن را استان فرهنگی نامیدند. امروز اما پس از سال‌ها انتشار هفتگی، با کمک و یاری دوستان گرانمایه‌مان در تحریریه، انتشار اولین شماره روزنامه را با شما مردم و خوانندگان خوبمان جشن می‌گیریم و بعد از الطاف الهی، تنها امیدمان را به خوانندگان عزیزی که ما را در این راه یاری خواهند کرد، می‌بندیم. «روژان» روزنامه‌ای است مردمی و برای مردم کردستان و همه کسانی که در این استان وقت خود را برای توسعه و آبادانی کشور وقف کرده‌اند. دست همه شما را برای کمک به بهبود و پیشرفت فعالیتمان در این راه به گرمی می‌فشاریم. در نخستین شماره انتشار روژان، دوست و استاد ارجمندم جناب آقای ناصر کانی‌سانانی مقاله‌ای نوشتند و در آن به نگارنده تذکر دادند که این راه صعب و دشوار را بارها تجربه کرده‌ای و انتشار نشریه آنهم در کردستان کار مجنونان و عاشقان است! امروز بعد از انتشار 180 شماره در سخت‌ترین دوره از نظر اقتصادی می‌توانم با افتخار بگویم استاد عزیز؛ در این آزمون سخت خوشبختانه سرافراز بیرون آمدیم و ثابت کردیم که مجنون نیستیم اما عاشق چرا. البته این موفقیت حاصل نمی‌شد مگر با پشتوانه معنوی و استفاده از تجارب ایشان و اندیشه‌ی اندیشه‌ورزانی چون کاک عماد کریمیان، دکتر افراسیاب جمالی، دکتر بهروز خیریه، آقایان عباد زینبی، حسین اندان، ناصر نجفی، هژیر الله‌مرادی، آرش علیمرادی، یحیی صمدی، امید باتو، صدیق مینایی، عطا امانی، کاک احمد یاسینی (پشکو)، سرکار خانم آسو حسینی و بسیاری دیگر از همراهان که در طول پنج سال گذشته تلخی‌ها و شیرینی‌های وقایع روز جامعه را با زبان یادداشت و خبر با شما درمیان گذاشتند و نیز حمایت مخاطبینی که تذکرات و انتقاداتشان چون شهد، تلخکامی‌های حاصل از لجن‌پراکنی تاریک‌اندیشان را بر کام ما شیرین کرد و راه را برای ادامه مسیر ممکن و عزم ما را برای همپیمانی با مردم مصمم‌تر ساخت؛ اگر نبود تشویق‌ها و حمایت‌های مردم، قطعا ادامه مسیر برایمان امکان‌پذیر نبود. خرسندیم که در این مدت، هرگز به تندی سخن نگفتیم مگر مستدل و ابزار هیچ جریان و گروه سیاسی و دولتی نشدیم مگر گروه‌های ان.جی.او که خود را بخشی از ...