رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • پنجشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۷
  • الخميس ۶ ربيع أول ۱۴۴۰
  • 2018 Thursday 15 November

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۶ - ۱۳:۴۵
  • کد خبر : 2550
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : همه دوست دارند رئیس‌جمهور شوند

از ابتدای ثبت نام داوطلبان انتخابات ریاست جمهوری کشورمان تا این لحظه شاهد اتفاقاتی بوده‌ایم که به نظر می‌رسد از چندین جنبه جای بحث و بررسی داشته باشد با باز شدن درهای ستاد انتخابات وزارت کشور با تعداد زیادی از افراد روبرو شده‌ایم که جهانیان را شگفت‌زده نموده است سوت آغاز را مردی می‌زند که […]

از ابتدای ثبت نام داوطلبان انتخابات ریاست جمهوری کشورمان تا این لحظه شاهد اتفاقاتی بوده‌ایم که به نظر می‌رسد از چندین جنبه جای بحث و بررسی داشته باشد با باز شدن درهای ستاد انتخابات وزارت کشور با تعداد زیادی از افراد روبرو شده‌ایم که جهانیان را شگفت‌زده نموده است سوت آغاز را مردی می‌زند که کفن پوشیده است و با پرچم و دسته‌گل و قران به دست برای نوکری ملت پا به میدان گذاشته است کمی بعد مردی با ادعای وحی و پیغمبری مردم و مسئولین را تهدید به عدم حمایت از خود می‌کند و شواهد و نشانه‌هایی از عذاب الهی می‌دهد انگار ید طولایی در سرکیسه کردن و وعده‌های دروغین دارد، دیگری با دمپایی آمده است ادعا می‌کند سایز پاهایش بزرگ است ساده و بی‌پیرایه آمده است انگار قصد رفتن به حمام یا… داشته باشد، یکی بدون اجازه والدینش آمده است تازه در اوایل نوجوانی است و به قول خودمانی سبیل پشت لبش نروییده است یکی دیگر با شش کلاس سواد و لهجه فارسی و انگلیسی برای نجات کشور آمده است و کلی اعتمادبه‌نفس دارد و برنامه می‌دهد حتی لباس و نحوه آقای میرسلیم از کاندیداهای جدی هم به رنگ جماعت درآمده است با لباس کار و کلاه ایمنی آمده است یا از عدم امنیت ساختمان می‌هراسد یا می‌نماید که کارگر است و بالاخره سه یار در بهار باهم می‌آیند و برای ثبت نام یکی و در این میان دیگری اتفاقی شناسنامه در جیب دارد و محض پشتیبانی از یار و تکمیل نمودن زیارت و تجارت ثبت نام می‌کند و خلاصه تنور را از داغ داغ‌تر می‌کنند و به نظرم بازتاب اتفاقات روز اول ثبت نام در رسانه‌ها گرمای تنور را به مناطق مختلف و درون خانواده‌ها منتقل نمود، روز بعدی دوقلوها به میدان آمدند مثل دوقلوهای افسانه‌ای و نیروی جادویی برای اداره کشور بدون هیچ دعوت و تعارفی پیش‌قدم شدند، کمی بعد شوخی به طنز بدل می‌شود مردی دختربچه شش‌هفت‌ساله‌اش را کاندیدای ریاست جمهوری نمود یعنی اداره مملکت را دون شان خود دانسته و خودش احتمالاً کاندیدای دبیر کلی سازمان ملل شود، هنوز ثبت نام دختربچه به پایان نرسیده پیرمرد نود ساله هم بزرگواری کردند و محفل را آراستند هر خانه که پیر ندارد برود و یکی بخرد چه چیز از این بهتر که خودش رایگان آمده است که بالای سر ما جای بگیرد، روحانی‌ای آمده با ۵ همسر و حدود ۱۸ فرزند و شاید بیشتر، قطعاً مدیریت چنین جمعیتی تجارب گران باری دارد و چندان تفاوتی با جمعیت ۸۰ میلیونی نداشته که این توانایی را در خود دیده است و برای اداره کشور با برنامه‌های جدی و کاملاً جدید مردم را غافلگیر نمود آزاد نمودن تریاک دوای درد این ملت است تازه داعش هم نتیجه همین تحریم تریاک است، کسانی هم خارج نشین هوس اداره مملکت به سرشان زده است یا پنداشته‌اند که اینجا متخصص کار نداریم و یا گمان می‌کنند که ظرفیت شغلی در اینجا به حدی است که برای اداره مملکت نیاز به لژیونر داشته باشیم حالا با هر خیال و گمان برگشته تا ما را اداره نماید، دیگری به‌قصد بستن دانشگاه آزاد و پیام نور آمده است و با کسی هم شوخی ندارد کم‌کم تک نفره و دوقلو صفایی ندارد دست آخر خانواده‌ای دست جمعی بجای پیاده‌روی و هواخوری برای ثبت‌نام آمدند پدر، مادر، پسر، دختر البته زیاد جمعیتی نبود می‌شود ریاست جمهوری را شورایی کرد، یکی بالباس عربی، دیگری با لری و پدر و دختر چست و چابک بالباس کردی خلاصه در کمتر مجلس عروسی و عزایی می‌شود چنین تنوعی را شاهد بود مگر در عروسی‌های حاشیه‌های شهر تهران چون ورامین و قلعه حسن خان و ملارد و شهریار از رمال و شاعر و نقاش و نوازنده و ورزشکار و پیرو جوان و دختر و پسر تشریف آوردند جمعیت به حدی زیاد است که صف تشکیل می‌شود و لیست صف و نگهبان صف هم گرفته می‌شود و کسانی بعد از گرفتن نوبت به امور دیگر چون نانوایی، سلمانی، خرید و دیگر کارهایشان می‌رسند و باز به سر صف برمی‌گردند و چنین خیل شیفتگان خدمت ثبت نام می‌کنند همه شوق خدمت به خلق دارند یکی نوکر مردم است دیگری برنامه اصلی‌اش حمله به بیکاری است و آن دیگر در بهار آمده است انگار با یک درخت کاشتن هم بهار را آورده‌اند و دیگری به نام خدای گرازهای مظلوم وارد گود شده است خلاصه این پست بیچاره ریاست جمهوری شده فیل داستان مولانا و هرکسی جایی از وی را بسوده و از ظن خود می‌خواهد یارش شود.
آن‌طرف گود شماری زیاد از عکاس و خبرنگاران خبره و متخصص در امر پرسش و سرگرمی و گاه حتی تمسخر برای این بیچاره‌ها دام و تله چیده‌اند و آنها را به چالش می‌کشند از کابینه و برنامه‌هایشان می‌پرسند گاه حتی سؤالات خصوصی و خانوادگی از هر شکل و فرم و زشت و لبخند و گوشخند و تلخندشان عکس می‌گیرند همچون بازرس مدارکشان را چک می‌کنند و حتی وسایل و کیفشان را از دستشان می‌گیرند که عکسشان خوب دربیاید، به رنگ جوراب تا اندازه ناخن‌هایشان توجه می‌کنند و با وسواس و حساسیت عکس می‌گیرند و در مخابره این هفته‌بیجار رقابت می‌کنند و سر و دست می‌شکنند و افتخار اولین بودن را برای خود می‌خرند و به‌زودی در فضای مجازی هم این بسته‌های تمسخر دست‌به‌دست می‌چرخند و خودمان اسباب مضحکه خودمان و دیگران می‌شویم و چنین است که آبروی کشوری بنام دمکراسی و مردم‌سالاری به باد داده می‌شود.
معمولاً نظام‌های سیاسی مختلف و تنوعی از پادشاهی، ریاستی و نیمه ریاستی و ترکیبی از اینها و انواع دیگر در جهان وجود دارد و با نگاهی کوتاه به مکانیسم‌های مختلف در این نظام‌ها می‌توان پی برد که کاندیدای ریاست جمهوری، نخست‌وزیری، صدراعظمی در هر کشوری علاوه بر شرایط عمومی چون تابعیت، سن و الزامات دینی، قانونی و ملی دارای شرایط دیگری نیز می‌باشد که اصولاً با این شکل معمولاً افراد محدودی می‌توانند کاندیدای احراز این پست شوند و بنابراین هرکسی توانایی و اراده ثبت نام در انتخابات پست‌های مذکور را نخواهد داشت که معمولاً احزاب به‌عنوان یکی از ارکان مهم دمکراسی در تعیین صلاحیت و شایستگی کاندیداها نقش اساسی بر عهده‌دارند و برنامه و سیاست‌ها و همچنین مسئولیت و پاسخگویی آنها بر عهده احزابی است که آنها را معرفی نموده‌اند در زیر با نگاهی گذرا چند نمونه کوتاه از این شرایط و نظامات سیاسی در سطح جهان را به‌صورت مختصر توضیح می‌دهم.
در ‌آمریکا مردم به دو شیوه مستقیم و غیرمستقیم در معرفی کاندیدای ریاست جمهوری و انتخاب رئیس‌جمهور دخالت دارند و نامزدهای ریاست جمهوری نیز توسط احزاب دمکرات و جمهوری‌خواه در گردهمایی ملی این احزاب انتخاب می‌شوند. ضمناً بر اساس اصل دوم قانون اساسی آمریکا، رئیس‌جمهوری باید شهروند تولد یافته در آمریکا و حداقل ۳۵ ساله بوده و دستکم ۱۴ سال نیز در آمریکا زندگی کرده باشد.
در فرانسه هر فرانسوی که بتواند ۵۰۰ امضا از مقامات انتخابی محلی یا ملی در سطح ۳۰ استان داخل فرانسه یا قلمروهای آن سوی دریاها گردآوری کند می‌تواند نام خود را در برگه‌های رأی دور نخست بگنجاند، مشروط بر این‌که امضاها از هیچ استانی بیش از یک‌دهم از کل امضاهای گردآوری‌شده نباشد.
در مصر نیز رئیس‌جمهور باید مصری‌الاصل، حداقل ۴۰ ساله و از حقوق مسائل سیاسی و مدنی برخوردار باشد. ضمناً تا پیش از اصلاح ماده ۷۶ قانون انتخابات ریاست جمهوری در سال ۲۰۰۵ تنها یک نامزد توسط پارلمان مصر به مردم معرفی می‌شد که چنانچه این شخص درصد معینی از آراء ملت را کسب می‌کرد، رئیس‌جمهور می‌شد ولی با اصلاح ماده ۷۶ افراد مختلفی می‌توانند در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کنند ولی کاندیداهای ریاست جمهوری باید عضو شورای رهبری یکی از احزاب سیاسی کشور که سابقه قابل توجهی در زمینه فعالیت سیاسی دارد، باشند.
در آلمان برای انتخاب صدراعظم معمولاً از سوی احزابی که اکثریت مجلس را به دست می‌آورند کاندیدای صدراعظمی معرفی می‌کنند هرچند احزاب اقلیت هم می‌توانند چنین نامزدهایی معرفی نمایند ولی معمولاً پس از مناظره و تبلیغات کاندیدای احزاب اکثریت حائز اکثریت آرا شد و صدراعظم می‌شوند. در افغانستان بر اساس شرایط افرادی که خواهان نامزد شدن در انتخابات ریاست جمهوری‌اند باید یک‌میلیون نفر افغانی به شکل ضمانت و صد هزار شماره کارت رأی دهی از بیست ولایت کشور برای تائید نامزدی‌شان به کمسیون انتخابات تحویل نمایند.
نمونه‌های فوق از آمریکا و اروپا تا افغانستان در همسایگی ما نشان می‌دهد که وجود قوانین مشخص و مدون در این زمینه به شکلی کارآمد می‌تواند هم این اسباب تمسخر و خنده دیگران را از سر ما کوتاه نماید و هم به عوام‌فریبی و شکل نمایشی دمکراسی متهم نشویم و هم از سوی دیگر کار نهادهای نظارتی را برای رد و تائید کاندیداهای یک پست با جمعیتی ۵۰۰ یا هزارنفری از داوطلبین مواجه نسازد و قبل از این گزینش افراد از دریچه توانایی و تخصص و شایستگی در انتخابات ثبت نام نمایند.
فارغ از سازوکارهای حزبی و قانونی فرهنگ عمومی مردم و تصورات اجتماعی در چنین مسیر بیمارگونه‌ای به پرورش فردیتی همت گماشته است که انتخابات ریاست جمهوری و اداره مملکت با مجلس به برون عروسی و شوی لباس و مسابقات تلویزیونی عجیب‌ترین‌ها اشتباه گرفته می‌شود و گاها همین حرکت خنده‌دار موجب شهرت این داوطلبان در منطقه و شهر و روستای محل زندگی‌شان می‌گردد، این در حالی است که پیش‌تر برای موج عظیم ثبت نام کنندگان انتخابات شورای شهر و روستا و ورود ورزشکاران و هنرمندان ایراد می‌گرفتیم ولی اکنون در شرایط کنونی با وضعیتی مواجهیم که کیفیت داوطلبین شوراها را باید به‌مراتب قابل قبول‌تر و بسی جای خوشحالی بدانیم.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...