رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 1 خبر


  • دوشنبه ۲۹ مرداد ۱۳۹۷
  • الإثنين ۸ ذو الحجة ۱۴۳۹
  • 2018 Monday 20 August

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۶ - ۱۴:۱۶
  • کد خبر : 2567
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : از ماست که برماست
(گەڵواخ) ئێقباڵ پایەزدان/

از ماست که برماست

ایران یکی از کشورهایی است که از لحاظ برگزاری رفراندوم و انتخابات گوی سبقت از کشورهای مجاور خود و حتی کشورهای غربی ربوده است؛ انتخابات ریاست جمهوری، مجلس شورای اسلامی، مجلس خبرگان و شورای اسلامی شهر و روستا؛ اما چرا با وجود این همه‌پرسی‌ها، هنوز از لحاظ اقتصادی و فرهنگی و… در عقب ماندگی به […]

ایران یکی از کشورهایی است که از لحاظ برگزاری رفراندوم و انتخابات گوی سبقت از کشورهای مجاور خود و حتی کشورهای غربی ربوده است؛ انتخابات ریاست جمهوری، مجلس شورای اسلامی، مجلس خبرگان و شورای اسلامی شهر و روستا؛ اما چرا با وجود این همه‌پرسی‌ها، هنوز از لحاظ اقتصادی و فرهنگی و… در عقب ماندگی به سر می‌بریم!؟ چرا هنوز در برابر بسیاری از ناملایمات دست و پنجه نرم می‌کنیم! انتخاب درستی نداریم؟ فرد یا افراد انتخاب شده کار خود را به درستی انجام نمی‌دهند؟ قانون دچار مشکل است؟ انتخابات، بازی سیاسی ساختار قدرت است؟ در شعار و عمل متفاوت هستیم؟ و… که هنوز فقر را در جامعه به وضوح احساس می کنیم، تبعیض طبقاتی، رشوه‌خواری، پارتی و باند بازی، فسادهای بزرگ و رانت‌خواری و الاماشالله… کجای کار لنگ است که هر کاری می‌کنیم بازهم گرهی از مشکلات مردم نه تنها باز نمی‌شود بلکه گره کور آن کورتر می‌شود.
نگارنده این یادداشت، به عنوان کسی که در این جامعه زندگی کرده و اوضاع و احوال را از نزدیک لمس می‌کند و با این مردم حشر و نشری دارد، همه مشکلات حتی اقتصادی و غیره را از چشم خود مردم می‌بیند؛ از ماست که بر ماست.
اگر تاریخ و احوال گذشتگان را خوانده باشیم خواهیم فهمید که خود مردم تعیین کننده سرنوشت خود و مروج ظلم و عدالت بوده‌اند. نزدیک شدن انتخابات شورای اسلامی شهر و روستا را بهانه‌ای برای ورود به این بحث قرار می‌دهم؛ چهار دوره از عمر شوراهای شهرو روستا می‌گذرد که اگر وجود نداشت شاید فقدان آن هم زیاد احساس نمی‌شد، چون به راستی نه تنها باری از دوش مردم برنداشته‌اند بلکه هزیته‌هایی نیز بر حاکمیت و جامعه، به ویژه نهاد شهرداریها تحمیل کرده‌اند و جولانگاهی برای عرض اندام افراد و فریب مردم و سکویی برای بالا کشیدن خود به بالا و بالاتر بوده است. انتخابمان اصلح نبوده است!! زیرا درک درستی از انتخاب کردن نداشتیم؛ به کج‌راه رفته‌ایم.

اگر به گزینش‌های انتخابی مردم در این چهار دوره نگاهی داشته باشیم، جوابش آسان است؛ منتخبین ما از اقوام و دوستان درجه یک ما بوده‌اند! آیا فرد منتخب ما به صرف اینکه ورزشکار یا قهرمان یا بازیگر خوبی است می‌تواند در شورای شهر هم فردی کارا و موثر در امورشهرمان باشد! چه بسا کسانی به انتخاب ما به شورای شهر راه یافته‌اند که پرستیژ و جذابیت ظاهریشان آنان‌ را به این عرصه کشانده است که به راستی جای تاسف است!!! آیا کسی به صرف دارا بودن مدارک بالای دانشگاهی می‌تواند فرد کارا و توانایی در اداره کردن شهرمان باشد!!! کسانی را در شورای شهر می‌بینیم که با ثروت و پول خود و هزینه گزاف انتخاباتی توانسته‌اند به آنجا راه یابند!!! و البته کسانی را که کم هم نیستند شاید ۳٠ تا۴٠ درصد جمعیت کشور را دارا باشند هیچ‌وقت و در هیج حال حاضر نبودند رای بدهند؛ در واقع بی تفاوتی ‌آنها باعث شده که افراد ناکارآمد و نالایق به روی کار بیایند. رمز موفقیت و پیشرفت هر جامعه‌ای را باید از درون اجتماعش جستجو کرد؛ آیا ما مردم ساده لوح، متفکر، قانع، زودباور، اهل کتاب، جستجوگر، تلاشگر، رویایی، آینده‌نگر، دهن بین، حسود و راحت‌طلبی هستیم؟ جواب آن در کیفیت زندگیمان که در جامعه ساری است نهفته است؛ اگر قضاوت منصفانه‌ای داشته باشیم جواب آن و تلاش برای رفع آن شاید کلید حل بسیاری از مشکلاتمان باشد.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...