رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • چهارشنبه ۳۱ مرداد ۱۳۹۷
  • الأربعاء ۱۰ ذو الحجة ۱۴۳۹
  • 2018 Wednesday 22 August

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۲ اردیبهشت ۱۳۹۶ - ۱۳:۲۶
  • کد خبر : 2615
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : سایه سنگین اختلاف نمایندگان و دولت بر توسعه کردستان

اگر چه چند سالی است توسعه در زمینه‌ها و حوزه‌های مختلف در کشور شتاب گرفته است اما آهنگ این شاخص اقتصادی در کردستان امید چندانی نه به مردم و نه به دولت نداده است؛ هر گاه استاندار، فرماندار و یا مدیرکلی جدید، سکان حوزه‌ای از استان را به دست می‌گیرند از انبوه کارهای انجام نشده، […]

اگر چه چند سالی است توسعه در زمینه‌ها و حوزه‌های مختلف در کشور شتاب گرفته است اما آهنگ این شاخص اقتصادی در کردستان امید چندانی نه به مردم و نه به دولت نداده است؛ هر گاه استاندار، فرماندار و یا مدیرکلی جدید، سکان حوزه‌ای از استان را به دست می‌گیرند از انبوه کارهای انجام نشده، برنامه‌های رها شده و یا منتقدان و مخالفینی سخن می‌گویند که نه تنها به توسعه کمک نکرده و نمی‌کنند بلکه به تعبیری چوب لای چرخش هم می‌گذارند.
ماجرای این گله و شکایت آنگاه که پای نمایندگان مردم استان در مجلس شورای اسلامی به این حوزه باز می‌شود خواندنی‌تر است. نمایندگان که همواره خود را مدافع، وکیل و زبان گویای مردم معرفی می‌کنند زیر سایه قدرت مصونیت نمایندگی، تمام‌قد به دولتی‌ها می‌تازند که چرا در خدمت‌گذاری به کردستانی‌ها و توسعه این خطه ارزشمند از کشور، آشکارا سهل‌انگاری و شاید هم خیانت می‌کنند؛ هرچند نه در قانون آمده و نه مردم از کاندیداهای نمایندگی خواستند که پس از انتخاب شدن تمام هم و غمشان انتقاد کردن و گیر دادن به دولت باشد بلکه خواست و انتظار مردم از نماینده؛ حلال مشکلات تنها و تنها از راه قانونگذاری بوده است نه نظارت صرف.
جدال بر سر توسعه کردستان همواره نقل محافل نمایندگان و دولت است و مردم هم نظاره‌گری بیش نبوده و نمی توانند باشند مگر نه اینکه نماینده انتخاب کرده‌اند تا به شیوه دموکراسی امور خویش را پیگیری نموده و از هرج و مرج و دعوا و کشمکش پرهیز کنند.
ماجرا از این قرار است که واجدین رای دهنده از جمعیت بالغ بر یک میلیون و ۶۰۰ هزار نفری کردستان در انتخابات اسفندماه ۹۴ با همبستگی و انسجامی بی‌نظیر، ۶ نفر از کاندیداهای دواطلب را به عنوان وکیل و نماینده خود، برای مجلس شورای اسلامی انتخاب و روانه خانه ملت در بهارستان تهران کردند، حال این ۶ وکیل انتخاب شده بر سر اینکه حتی در یک مراسم عادی کدام‌یک به نمایندگی از ۵ نفر دیگر برای سخنرانی کردن انتخاب شوند به شدت مشکل انتخاب دارند و دولت بر توسعه کردستان تا جایی که اعلام آمادگی همزمان ۶ نماینده برای حضور در برخی جلسات استانی این روزها و اصرار هر ۶ نفر آنها برای سخنرانی کردن، خود معضلی برای مدیران و برنامه‌ریزان اینگونه نشست‌ها شده است.
اواخر اسفند ماه سال گذشته بود که وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی که چندین بار عزم سفر به کردستان کرده و هر بار به دلایلی از جمله نامساعد بودن وضعیت جوی و لغو پروازهای فرودگاه سنندج نتوانسته بود در استان حضور یابد بالاخره بیستم اسفندماه وارد سنندج شد تا از چند طرح توسعه‌ای و توانمندسازی در کردستان بازدید و افتتاح به عمل آورد؛ در این سفر و در مراسمی که با عنوان طرح تامین مالی خُرد برای توانمند‌سازی زنان روستایی در تالار فجر سنندج تدارک دیده شده بود با وجودی که مراسم به خاطر بخش‌های متنوع سخنرانی و موسیقی به درازا کشیده بود اما اصرار و خواهش مجری مراسم از نمایندگان برای سخنرانی یکی از آنها به نیابت از ۵ نفر دیگر اثرگذار نشد و در نهایت هر ۶ نفر به سخنرانی با مضمون آمار بالای بیکاری در کردستان پرداختند که در نهایت یکی از آنان وقتی متوجه شد که مضمون این سخنرانی‌های تکراری باعث همهمه و ایراد مردم حاضر در سالن شده است تنها به یک جمله برای سخنرانی بسنده کرد و گفت: مشکل اصلی کردستان اشتغال است و اشتغال و اشتغال…! و تریبون مراسم را رها کرد.
این روزها وضعیت به گونه‌ای شده است که هر کسی احساس می‌کند دیگران مسئول هستند و او فقط ناظر بر اعمال آنهاست. در کارهایی که به سرانجامی رسیده و دستاوردی داشته است اجازه صحبت کردن به دیگران نمی‌دهیم و آنگونه فریاد می‌زنیم که همه بدانند ما در انجام آن کار چه جان‌فشانی ها که نکرده‌ایم اما جایی که نقص و کمبودی مشاهده گردد آنچنان به دیگران می‌تازیم که گویی یک عده عزم بر دشمنی با ملت دارند و ما هم باید مسئولیت سنگین امر و نهی کردن آنان را به دوش بکشیم.
نکته جالب اینجاست که از قضا هر ۶ نماینده‌ای که امروز مسئولیت وکالت مردم کردستان را در مجلس به عهده گرفته‌اند پیش از این، هر کدام در حوزه‌ای دولتی و البته حساس، دارای مسئولیت کلان در استان بوده اند.
حال سوال این است:
وقتی شما نمایندگان محترم از عدم توسعه در کردستان در طول این ۳۰ سال گذشته صحبت می‌کنید و گله‌مند هستید مگر نه اینکه هر کدام از شما زمانی در بخش‌های مدیریت کلان استان سهیم بوده‌اید؟ آیا آن دوران، زمان کافی و مناسبی نبود تا با توجه به اینکه مهمترین دغدغه و درگیری ذهنی شما توسعه کردستان شده است در آن سالهای مدیریتی چرخ‌های توسعه استان را روان و در مسیرش قرار دهید؟
اکنون که مردم شما را به‌عنوان نماینده انتخاب کرده‌اند آیا برای پی بردن به علت و یا علل عدم توسعه‌یافتگی کشور و بویژه استان کردستان آسیب‌شناسی واقعی انجام داده‌اید تا متوجه شوید که مشکل عمده عدم سرمایه‌گذاری و بیکاری در کردستان به نبود زیر‌ساختها برای سهولت سرمایه‌گذاری در استان بر می‌گردد که آن‌هم تنها و تنها از طریق قانونگذاری قابل حل است.
آیا می‌دانید آنچه امروز صنایع اندک و درهم شکسته و فرسوده کردستان را با خطرات جدی مواجه ساخته به گونه‌ای که هر از چندگاهی شاهد تعطیلی واحدهای کارگاهی و بیکار شدن کارگران آن هستیم عمده دلایلش مالیات‌های مضاعف، جریمه‌های کلان بیمه‌ای، بدهی‌های سرسام آور بانکی ناشی از سودهای نامتعارف شبکه بانکی و… است که این موارد همگی با تصویب قوانین متقن و صحیح بانکی و یا بروز رسانی قوانین ناکارآمد گذشته از طریق مجلس شورای اسلامی میسر می‌شود و گرنه مدیران دولتی اگر در خوشبینانه‌ترین حالت در طول ۲۴ ساعت شبانه روز ۲۰ ساعت مستمر و مداوم و در اوج احساس مسئولیت به مدیریت بپردازند نباید انتظار عملکردی بسیار درخشان از آنان بود چون در هر صورت آنان بایستی در چارچوب قوانینی حرکت کنند که بیش از این نمی‌تواند توسعه را در کشور و استان به پیش براند.
نماینده‌های عزیز! آیا می دانیدخیل جوانان بیکاری که امروز برای امرار معاش دچار مشکل روحی و روانی شده، روز و شب خود را در قلیان‌سرا ها صرف می‌کنند و در حال نابودی و گمراهی و ابتلا به انواع آسیب‌های اجتماعی همچون اعتیاد و طلاق و دزدی و نزاع‌های خیابانی و… هستند نیازمند اشتغالی هستند که عمده مسیر فراهم‌سازی آن از کانال قانون‌گذاری شماها می‌گذرد نه زور و قدرت استاندار و یا یک مدیرکل ساده که برای انجام کوچکترین کاری بایستی از صد جای مختلف کسب اجازه فرمایند.
آخرین نشست کارگروه تخصصی اشتغال کردستان که از جمله مهمترین کارگروههای استان به حساب می‌آید در اسفند ماه سال گذشته با حضور وزیر کار نشان داد که هیچ‌گونه همبستگی در حال حاضر برای برون رفت از برخی مشکلات وخیم اقتصادی همچون بیکاری در استان وجود ندارد.
آنجاکه رهبر انقلاب در سفر سال ۱۳۸۸ به کردستان، مهمترین مشکل استان را نبود سرمایه گذاری و بیکاری خواندند و توصیه کردند که همه برنامه‌ریزی‌ها و همت مسئولان باید در این راستا باشد اما جدال بی‌سابقه دولت و نمایندگان در آن کارگروه نشان داد که ساز نمایندگان و دولتی‌ها برای توسعه در کردستان کوک نیست و یا به قول معاون اشتغال وزیر کار در آن جلسه؛ در حال حاضر اجماعی برای توسعه در کردستان وجود ندارد.
البته همه چیز به نمایندگان بر نمی‌گردد؛ گویا درون دولت هم داستان به همین شیوه است، اجماعی برای توسعه دیده نمی‌شود. دودستگی و چنددستگی مفرطی به وجود آمده است آنگونه که هر گاه قدرت اجرایی کشور به دست گروهی می‌افتد تمام عقب‌افتادگی‌های کشور را محصول سهل‌انگاری و کم‌کاری گروه دیگر می‌داند؛ انگار آن وحدت کلمه‌ای که سالیان نه چندان دور، در کشور انقلاب کرد امروز حتی ندا و نوای آن هم به گوش نمی‌رسد.
امروز تشکیل باندهای مدیریتی و اینکه سهم هر فرد از مدیریت به واسطه نقشی که در جریان انتخابات ایفا کرده است بیشتر از هر چیز دغدغه جریان‌های پیروز در انتخابات می‌گردد.
امروز خیل عظیم جوانان فارغ‌التحصی، کشاورزی و باغات انبوه، معادن غنی و سرشار، گیاهان داروئی نایاب، گردشگری بکر و بی‌نظیر، آب و هوای چهارفصل و معتدل، سفره‌های آبی فراوان و خاکهای حاصلخیز و انبوهی از نعمات خدادادی دیگر در کردستان؛ اگر در مسیر همراهی و همگامی دولت و نمایندگان قرار نگیرند نه تنها چرخ توسعه استان را نمی‌چرخانند بلکه در خوشبینانه‌ترین حالت همواره سوژه و بهانه‌ای برای جدل و جدال نشست‌های مشترک این دو خواهند بود.

 فرهنگ مسعودی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...