رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • چهارشنبه ۳۱ مرداد ۱۳۹۷
  • الأربعاء ۱۰ ذو الحجة ۱۴۳۹
  • 2018 Wednesday 22 August

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۶ - ۱۰:۴۰
  • کد خبر : 2628
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : غوغای زباله در مریوان

افراسیاب جمالی/ در چند دهه گذشته شهرهای مختلف کشور برای دفع زباله‌های گوناگون خود اقدام به امحای آنها به روشهای سنتی از جمله سوزاندن و دفن نموده‌اند و می‌توان ادعا کرد که شیوه‌های جدید و بازیافت زباله چندصباحی است که در شهرهای کوچک به کمک طبیعت آمده است تا بتواند با بازیافت اصولی زباله و […]

افراسیاب جمالی/ در چند دهه گذشته شهرهای مختلف کشور برای دفع زباله‌های گوناگون خود اقدام به امحای آنها به روشهای سنتی از جمله سوزاندن و دفن نموده‌اند و می‌توان ادعا کرد که شیوه‌های جدید و بازیافت زباله چندصباحی است که در شهرهای کوچک به کمک طبیعت آمده است تا بتواند با بازیافت اصولی زباله و تبدیل بخشی از آن به کود از بار تزاحم آن نسبت به محیط زیست بکاهد. مساله جمع‌آوری و امحای زباله‌های شهر، یکی از موضوعات دامنه‌دار و در عین حال دارای وضع روشن از لحاظ قانونی است اما به واسطه طرفیت مستقیم شهرداری در جمع‌آوری آن، معمولا کوچک‌ترین قصور متوجه مسئولین شهرداری و شخص شهردار است و مردم در ساده‌ترین راه و رویکرد به دنبال یافتن مقصر و متهم نمودن شخص هستند تا بتوانند از این راه تخلیه روانی شده و بار مشکلات را بر دوش شخص و یا سازمان و نهادی مشخص بیاندازند.
در طول چندسال گذشته به واسطه نبود تجربیات و عدم آگاهی و یا آینده‌نگری شورا و شهرداری مریوان و یا در اختیار نداشتن هزینه‌های لازم، شیوه امحای زباله‌های شهر به روش‌های سنتی از جمله سوزاندن انجام گرفته است، مکان دپو و امحا نیز در نزدیکی شهر و در کنار روستای عصرآباد انجام گرفته و فاقد هرگونه ملاحضات و استانداردهای بهداشتی بوده است و از این وضعیت مردم این روستا بارها ابراز ناراحتی نموده‌اند. بوی بد زباله و همچنین دود ناشی از سوزاندن زباله‌ها در فصول گرم سال بخصوص موجب مزاحمت و اذیت و آزار مردم شده است. در شهریور ماه گذشته این اعتراضات شکل علنی به خود گرفت و مردم روستا جاده سایت دپو را بسته و مانع تخلیه زباله‌های شهر شدند، در مدت زمانی کوتاه شهر در کما فرو رفت و چهره شهر به شدت زشت شد. طی نشست‌هایی در شهرداری مقرر شد تا نوروز 96 معضل سایت زباله حل شود. از سوی دیگر نزدیکی سایت به جاده و آرامگاه جدید شهر نیز موضوعی بود که مسئولین نیز لازم دیدند برای احتراز از به وجود آمدن مشکلات آن به دنبال مکان جدیدی باشند. اینکه در شش ماه گذشته چه اتفاقی افتاده است و چه اقداماتی انجام شده چندان معلوم نیست اما به گفته کارگروه پسماند در زمستان گذشته مکان‌یابی جدید براساس راهکارهای علمی و استانداردهای زیست محیطی صورت گرفت و مکانی آن سوتر بنام دره «سماقان» با موافقت و تایید اداره محیط زیست، منابع طبیعی، جهاد کشاورزی و کلیه اعضای کارگروه پسماند تعیین شد. سماقان در 10 کیلومتری مریوان قرار دارد و چند روستا نیز در نزدیکی آن واقع شده‌اند. روستای «گماره لنگ» 3500 متر با محل انتخاب شده فاصله دارد و روستاهای «کانی کوزله» با 2500 متر و «عصرآباد» با 3000 متر فاصله نسبت به این مکان واقع شده‌اند؛ نسبت به این مکان، مردم روستای گماره لنگ معترض شده و طرفداران محیط زیست هم از آنها دفاع نموده و تاجایی موجب ناآرامی‌ها و بروز تشنج شده و چند نفر از فعالین زیست محیطی دستگیر شدند و مردم روستا هم مقابل شهرداری تجمع کردند. با وجود برگزاری جلسات متعدد مسئولین با مردم نتیجه‌ای حاصل نشد و مکان جدید اعلام شده ملغی شد. در این شرایط باید اعتراف کرد که رفتار نهادهای مسئول از جمله نیروی انتظامی همراه با مسامحه و گذشت بود و هرچند کسانی می‌خواستند از یک اعتراض ساده مردمی نسبت یه یک حق طبیعی زیست محیط کوهی ساخته و به دنبال تغییر ماهیت و انعکاس آن در رسانه‌های خارجی بودند، اما درایت فرماندار و فرمانده نیرو انتظامی این تلاشها را ناکام کرد و به زودی غوغایی که امکان آن از این اعتراض می‌رفت که برپا شود خاموش گردید. مساله سماقان نشان داد که هنوز عده زیادی از افراد هستند که نه تنها به دنبال حل مشکلات نیستند بلکه بهانه‌ای می‌جویند تا از طریق دیوار مردم بالا رفته و به تخریب و ناآرامی بیشتر بپردازند. در مورد تعیین مکان سماقان نه شهردای مریوان و نه شخص شهردار نه تنها مقصر نبودند بلکه تابع نظرات و تصمیم کاگروه پسماند بودند اما ماسفانه بخشی از مردم بلافاصله شهردار را عامل این تصمیم معرفی کردند، شهرداری‌ها به واسطه خدمات و مسئولیت‌های فراوان در حوزه شهر و ارتباط مداوم آنها با مردم از ساخت و ساز تا سد معبر و مشکلات کوی و برزن و خیابان و جمع آوری زباله، عوارض و بسیاری مسائل ریز و درشت دیگر، همواره در معرض انتقاد هستند؛ در واقع وسعت و پراکندگی مسئولیت و دریافت عوارض و مالیات‌ها و جریمه‌های نقدی در نگاهی کلی آنها را در مظان بدنامی قرار داده است و مردم همواره از این شرایط به نحوی شاکی هستند و زمانی هم که بحث به خدمات کشیده می‌شود، در کمترین زمان در مقام مقایسه درآمدها و هزینه‌های شهرداری را مطرح نموده و از کمبود خدمات شاکی هستند در حالی که لازم به ذکر است که درآمد شهرداری در شهری چون مریوان با توجه به اعلام‌های رسمی، نشان از عدم همکاری مردم در این حوزه دارد و مردم تنها انتظار ارائه خدمات دارند. اهمال چند دهه گذشته در سایت دپوی زباله از سوی مسئولین برکسی پوشیده نیست و کتمان آن از سوی هر مسئولی نشان از فرافکنی و فرار از مسئولیت است اما اینکه این مساله را بخواهیم برای حل معضل زباله‌های شهر بهانه‌ای برای تخریب و ممانعت قرار دهیم نه تنها کاری از پیش نخواهد رفت بلکه مساله کماکان حل نشده باقی خواهد ماند.
بنا به اعلام رئیس محیط زیست مریوان در شهرستان مریوان به خاطر وجود جنگل‌های فراوان و آبراه‌ها و چشمه‌های متعدد، تراکم بالای روستاها و دریاچه زریوار، پیدا کردن مکان مناسب برای تخلیه زباله‌ها کار دشواری است و اجرای کامل استانداردها امکان پذیر نیست. بنابراین مکان‌های قبلی و تعیین شده کنونی از معدود نقاطی هستند که امکان تخلیه و دپوی زباله در آن وجود دارد و استانداردهای آن هم با تایید کارگروه پسماند و از جمله اداره محیط زیست مریوان انجام گرفته است؛ اما آنچه که لازم به ذکر است اگر در مکان قبلی جمع‌آوری زباله‌های مریوان مدیریت درستی صورت می‌گرفت این مشکلات را نداشتیم. اگر شهرداری از قبل مدیریت خوبی داشت احتیاجی به مکان‌یابی جدید نبود و هر جایی برای جمع‌آوری زباله‌ها انتخاب شود اگر مدیریت درستی اعمال نشود و از تکنولوژی‌های لازم بهره گرفته نشود، باز هم همان مشکل قبلی تکرار خواهد شد.
در حال حاضر با ابلاغ فرماندار و متابعت شهرداری قرار بر استانداردسازی سایت زباله روستای عصرآباد و جبران خسارت و مشکلات مردم این روستا و اقدامات فنی برای این سایت شده است و به نظر می‌رسد با توجه به آلوده بودن این مکان از چنددهه گذشته و نزدیکی به شهر می‌تواند یکی از گزینه‌های مناسب برای پسماندهای شهر باشد و از سوی دیگر شهرداری مریوان در حال آماده کردن مقدمات ساخت کارخانه بازیافت زباله است اما در این روزها زباله‌ها در پارکینگ شهردار در وسط شهر مریوان در حال دپو شدن است که در صورت عدم حل این مساله باید منتظر اعتراض و نارضایتی مردم بود. وظیفه مسئولین شهر است که با رعایت مسائل انسانی و شرایط خاص شهر، مشکل زباله‌های شهر را هرچه زودتر برطرف نمایند، حداقل انتظار، رعایت بهداشت و سلامت شهروندان و مردم روستاهاست و تا زمانی که این مهم انجام نپذیرد توسعه و تجارت و تفریح و ترقی مریوان تنها بر روی کاغذ و در حد شعار خواهد بود.
هرچند شهرداری وظیفه زیباسازی و پاکیزه نگه‌داشتن شهر را دارد و جمع‌آوری زباله و دیگر امور مرتبط برعهده مسئولین شهری است اما بدون شک شعار شهرما، خانه ما کماکان یک شعار است و بس و تا زمانی که شهروندان به شکل جدی با این مساله برخورد نکنند، نمی‌توان انتظار بهبود اوضاع را داشت. در این میان نقش انجمن‌ها و سازمان‌های مردم‌نهاد و همچنین معاونت فرهنگی شهرداری، بااهمیت و برجسته است و لازم است با ایجاد برنامه و راهکارهای جدی، مردم را با حقوق و وظایفشان آشنا نموده و در پاکیزگی شهر و فرهنگ تولید زباله، جدا نمودن زباله‌های تر و خشک و دیگر آموزش‌های لازم، آنها را سهیم نموده و درگیر نماید؛ تا زمانی که شهروندان احساسی توام با مسئولیت و دلسوزی نسبت به شهر نداشته باشند، نمی‌توان انتظار داشت که افق‌های آینده شهر به سمت بهتر شدن پیش برود؛ بخصوص با مهاجرت‌های یک دهه گذشته به مریوان لازم است که مساله آموزشهای شهروندی از سوی نهادها و انجمن‌های مردمی مورد توجه قرار گیرد تا با به وجود آمدن کوچکترین مشکلی، شاهد غوغا و سروصداهای بی قاعده نباشیم.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...