رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۷
  • الأحد ۵ رمضان ۱۴۳۹
  • 2018 Sunday 20 May

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۹ اردیبهشت ۱۳۹۶ - ۲۰:۲۰
  • کد خبر : 2644
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : سنگ‌فرش‌های خیابان فردوسی و انتخابات شوراها
سید اسماعیل

سید اسماعیل حسینی خیابان فردوسی یکی از خیابان‌های اصلی شهر سنندج است که تاریخ و پیشینه این شهر باستانی را در حافظه خود دارد. اشتباه نکنیم منظور از فردوسی حکیم ابوالقاسم فردوسی شاعر حماسه سرای ایرانی نیست وجه تسمیه این خیابان خود یک بحث تاریخی دارد که در جای خود خواهد آمد. این زمان بگذاز […]

سید اسماعیل حسینی
خیابان فردوسی یکی از خیابان‌های اصلی شهر سنندج است که تاریخ و پیشینه این شهر باستانی را در حافظه خود دارد.
اشتباه نکنیم منظور از فردوسی حکیم ابوالقاسم فردوسی شاعر حماسه سرای ایرانی نیست وجه تسمیه این خیابان خود یک بحث تاریخی دارد که در جای خود خواهد آمد. این زمان بگذاز تا وقتی دیگر…
سنگ فرش‌های پیاده‌رو این خیابان از بیخ و بن کنده شده و صدای تق تق این سنگ‌های زبان بسته زیرپای عابران سمفونی گوش خراشی است که جسم و روح هر رهگذری را آزار می‌دهد.
در روزهای بارانی که آب و گل و لای زیر سنگ‌ها جمع می‌شود، قدم گذاشتن روی سنگ‌ها همان و گل و لای و لجن پاشیدن تا فرق سر همان. همه به این وضعیت ناگوار عادت کرده‌اند و هیچکس آن را جدی نمی‌گیرد گویی اینکه این موجود ناقص‌الخلقه در نهایت زیبایی و استحکام ساخته شده است.
سالهاست ضرب‌المثل: «ماست‌مالی کردن» در فرهنگ ما جا خوش کرده و مصادیق بارز آن فراوان به چشم می‌خورد و این امر ظاهراً در میان ما نهادینه شده است.
البته ما خدای ناکرده کسی را متهم نمی‌کنیم زیرا اصل پاکی و برائت همه انسان‌هاست اما واقعیت این است که در ساختن این پیاده‌روها کار به کاردانش سپرده نشده و از یک عمل ناشیانه جز این انتظار نیست.
سعدی علیه‌الرحمه در همان روزگار که پیاده‌روهای خیابان‌های شیراز را سنگفرش می‌کردند خطاب به شهرداری آن دوران فرمود:
جز به خردمند مفرما عمل
گر چه عمل کار خردمند نیست
در کشورهای پیشرفته دنیا، خیابان و پیاده‌روها را حداقل برای ۱۰۰ سال می‌سازند که در این مدت نباید کوچکترین خلل در آنها ایجاد شود، اما متأسفانه آسفالت کردن و ساخت پیاده روها در شهرهای ما عمر کوتاهی دارند و باید طرحی نو دراندازیم. خیابان امام خمینی (شاهپور سابق) نیز همان وضعیت خیابان فردوسی را دارد. این سنگفرش‌های صاف و صیقلی در فصل سرما و یخبندان آنچنان لغزنده‌اند که اگر فرد مواظب خود نباشد با کلّه زمین می‌خورد و راهی بیمارستان و مطب پزشکان شکسته بند و ارتوپد می‌شود استفاده از سنگ‌نما برای کفپوش پیاده روهای خیابان در هیچ جای دنیا مرسوم نیست و باید از یک نوع کفپوش آجدار مخصوص خیابان استفاده کرد، آن هم با زیر ساخت‌های خوب و مستحکم ویژه مناطق سرد سیر که بتواند سال‌های متمادی در فصل سرما و گرما دوام و استحکام داشته باشد.
البته این نوع از کفپوش‌ها خوشبختانه در کشور ما به وفور یافت می‌شود و کافی است کار را به کار دانش بسپاریم و خیال خود را راحت کنیم
طبیعی است گردشگران و مهمانانی که از نقاط دور و نزدیک کشور و از استان‌های همجوار به شهر سنندج می‌آیند و از روی همین سنگ‌فرش‌های زهوار در رفته عبور می‌کنند و صدای تق تق آنها به گوش‌شان می‌رسد، از خود می‌پرسند: ایا این شهر شهردار دارد؟ که البته دارد. آیا این شهر شورای شهر داد؟ که البته دارد. آیا مردم این شهر عوارض و مالیات و غیروذلک … پرداخت می‌کنند؟ که البته پرداخت می‌کنند.
پس چرا پیاده روهای خیابان‌های اصلی شهر به این حال و روز افتاده‌اند؟ پاسخ این است که کار کارشناسی انجام نشده و پیمانکار پروژه فقط از خود رفع تکلیف کرده و کار بنجل تحویل داده است درست مثل پل هوایی میدان آزادی سنندج که به همه چیز شبیه است جز پل هوایی که معلوم نیست طبق کدام طرح و ایده ساخته شده که به سیمای شهر این همه جذابیت خاص بخشیده است. هرگز نشه فراموش پله‌های برقی آن خاموش.
اشتباه نکنیم شهر فقط ساختمان‌سازی و فروش تراکم و احداث برج‌های چند طبقه نیست، باید به زیباسازی و حفظ هویت شهر نیز توجه کرد ما، زمین را رها کرده و فقط به آسمان فکر می‌کنیم.
خداوند در نهایت استحکام جهان هستی را آفریده و قطعاً دوست دارد بندگانش نیز کاری که انجام می‌دهند در نهایت استحکام و با کیفیت باشد. در روایات اسلامی آمده است: در زمان حیات پیامبر بزرگوار اسلام جنازه‌ای را برای دفن به قبرستان بردند و قبری فراهم ساختند. پیامبر (ص) به قبرستان تشریف آوردند و به محض مشاهده قبر از آن ایراد گرفتند و فرمودند این قبر نواقصی دارد که باید برطرف شود.
قبرکن عرض کرد: ای پیامبر خدا! این جنازه پس از مدت کوتاهی در خاک می‌پوسد، پس لزومی ندارد که ما برای کندن قبر دقت فراوان از خود به خرج دهیم! پیامبر (ص) فرمودند: من هم می‌دانم که این جنازه سریعاً در خاک تجزیه می‌شود اما خداوند دوست دارد بندگانش هر کاری که انجام می‌دهند در نهایت خوبی و استحکام و با کیفیت باشد حتی قبر مردگان، بنابراین، اعمال ما باید مورد تأیید و رضایت خداوند متعال باشد.
به هر حال، توجه به پای بست مهم‌تر از خود عمارت است. به گفته سعدی:
اول اندیشه و آنگهی گفتار
پای بست آمده است و پس دیوار
کاری نکنیم که اصل را رها کرده و به فرع بپردازیم و مشمول این شعر سعدی شویم:
خواجه در بند نقش ایوان است
خانه از پای بست ویران است
بخش عمده‌ای از زیباسازی شهر مربوط به پیاده‌روها و خیابان‌ها و جدول‌های کنار گذر است و نیز ساخت پل‌های هوایی و تبلیغات محیطی که باید مدنظر قرار گیرد.
ما، تا دو هفته دیگر انتخابات شوارهای شهر را پیش رو داریم. باید کسانی را به این پارلمان محلی بفرستیم که علاوه بر تخصص در شهرسازی و عمران شهری و برنامه ریزی دغدغه‌های حفظ هویت شهری و زیباسازی آن را نیز داشته باشند و با نظارت مستمر برکارهای شهرداری و فعالیت‌های عمرانی آن را به سمت و سوی مطلوب هدایت کنند طوری که مورد رضایت خالق و بندگانش باشد.
تحقق چنین چیزی کار دشواری نیست اگر خرد جمعی به کار افتد زیرا از قدیم و ندیم گفته‌اند: «سعی هر فرد به اندازه همّت اوست».

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

روژان؛ روزنامه‌ای برای مردم

ضرورت وجود روزنامه در کردستان و اینکه چرا باید استان ما از وجود یک نشریه روزانه محروم بماند همواره دغدغه اینجانب در سال‌های گذشته بود؛ محرومیتی که حداقل برای اهالی فرهنگ و به خصوص رسانه دردآور می‌نمود؛ آن هم مردمانی که بر پیشانی آنان فرهنگ می‌درخشد و سابقه روزنامه‌داری را بیش از دیگران دارند. جدا از پیشینه فرهنگی این استان و نقش مطبوعات در بالابردن سطح آگاهي‌های مردم و فرهنگ عمومي نسبت به مسائل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی كه در جامعه صورت مي‌گيرد و اینکه رسانه‌ها سهم مهمي در اطلاع‌رساني مردم خواهند داشت، استان کردستان به دلیل برخورداری از پتانسیل تجارت، بازارهای مرزی و کشاورزی از دیرباز به لحاظ اقتصادی هم یکی از استان‌های مورد توجه دولتمردان و سرمایه‌گذاران بوده است. نخبگان فرهنگی ما نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ فرهنگ و هویت ایرانی اسلامی و احیای مرجعیت علمی کشور داشته‌اند و بی‌جهت نیست که رهبر معظم انقلاب آن را استان فرهنگی نامیدند. امروز اما پس از سال‌ها انتشار هفتگی، با کمک و یاری دوستان گرانمایه‌مان در تحریریه، انتشار اولین شماره روزنامه را با شما مردم و خوانندگان خوبمان جشن می‌گیریم و بعد از الطاف الهی، تنها امیدمان را به خوانندگان عزیزی که ما را در این راه یاری خواهند کرد، می‌بندیم. «روژان» روزنامه‌ای است مردمی و برای مردم کردستان و همه کسانی که در این استان وقت خود را برای توسعه و آبادانی کشور وقف کرده‌اند. دست همه شما را برای کمک به بهبود و پیشرفت فعالیتمان در این راه به گرمی می‌فشاریم. در نخستین شماره انتشار روژان، دوست و استاد ارجمندم جناب آقای ناصر کانی‌سانانی مقاله‌ای نوشتند و در آن به نگارنده تذکر دادند که این راه صعب و دشوار را بارها تجربه کرده‌ای و انتشار نشریه آنهم در کردستان کار مجنونان و عاشقان است! امروز بعد از انتشار 180 شماره در سخت‌ترین دوره از نظر اقتصادی می‌توانم با افتخار بگویم استاد عزیز؛ در این آزمون سخت خوشبختانه سرافراز بیرون آمدیم و ثابت کردیم که مجنون نیستیم اما عاشق چرا. البته این موفقیت حاصل نمی‌شد مگر با پشتوانه معنوی و استفاده از تجارب ایشان و اندیشه‌ی اندیشه‌ورزانی چون کاک عماد کریمیان، دکتر افراسیاب جمالی، دکتر بهروز خیریه، آقایان عباد زینبی، حسین اندان، ناصر نجفی، هژیر الله‌مرادی، آرش علیمرادی، یحیی صمدی، امید باتو، صدیق مینایی، عطا امانی، کاک احمد یاسینی (پشکو)، سرکار خانم آسو حسینی و بسیاری دیگر از همراهان که در طول پنج سال گذشته تلخی‌ها و شیرینی‌های وقایع روز جامعه را با زبان یادداشت و خبر با شما درمیان گذاشتند و نیز حمایت مخاطبینی که تذکرات و انتقاداتشان چون شهد، تلخکامی‌های حاصل از لجن‌پراکنی تاریک‌اندیشان را بر کام ما شیرین کرد و راه را برای ادامه مسیر ممکن و عزم ما را برای همپیمانی با مردم مصمم‌تر ساخت؛ اگر نبود تشویق‌ها و حمایت‌های مردم، قطعا ادامه مسیر برایمان امکان‌پذیر نبود. خرسندیم که در این مدت، هرگز به تندی سخن نگفتیم مگر مستدل و ابزار هیچ جریان و گروه سیاسی و دولتی نشدیم مگر گروه‌های ان.جی.او که خود را بخشی از ...