رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • جمعه ۲۷ مهر ۱۳۹۷
  • الجمعة ۸ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Friday 19 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۶ - ۱۳:۲۹
  • کد خبر : 2708
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : ماراتن نفس‌گیر برای تصاحب کرسی پارلمان‌های محلی
اولویت نخست برای مردم پاکدستی است

ماراتن نفس‌گیر برای تصاحب کرسی پارلمان‌های محلی

روژان: نمونه بارز بی‌رحمی در حق شهر سنندج احداث مجتمع‌هایی در میدان مولوی سنندج و خیابان پاسداران (پاساژ اورام) است. کاش اعضای شورا برای ساخت این مجتمع‌ها دلایل کافی ارایه دهند.

اوایل اردیبهشت بود که جمعی از علما و معتمدین و فعالان رسانه‌ای کردستان در بیانیه‌ای خواستاز اعمال قانون در حق نامزدهای انتخاباتی شوراهای اسلامی شده و با بیان پار‌ه‌ای از ناهجاریها در عملکرد شوراهای شهر و روستا در ادوار گذشته بازگرداندن اعتماد عمومی به پارلمان‌های محلی را به مثابه یک ضرورت و سرمایه اجتماعی مورد تاکید قرار دادند. آنان از مجریان قانون و در راس آن هیئت‌های اجرایی و نظارت خواستند تا در بستن لیست کاندیداهای شورا، اسیر رودروایستی و روابط نشده و ضوابط و معیارهای لازم را مد نظر قرار دهند.
با مروری به کارنامه شوراها در چهار دوره گذشه لازم است اینک روی مشخصا و به ترتیب روی معیارهای پاکدستی، تخصص و داشتن هویت سیاسی مشخص انگشت گذاشت. تاکید ویژه روی مساله پاکدستی و امانتداری و در اولویت قراردادن آن نسبت به مساله تعلق سیاسی موضوعی است که اعتماد عمومی و سپس کارآمدی شوراها را به دنبال خواهد داشت.
فشارها و نجواهایی برای مماشات درباره اولویت پاکدستی و امانت وجود دارد و نویسندگان نامه نسبت به عبور از این خط قرمز هشدار داده‌اند. حال که هیاتهای اجرایی و نظارت در باره حساسیت‌های جامعه واکنشی درحور توجه نشان ندادند و برخی افراد که دامنشان به حیف و میل اموال عمومی آلوده است تایید کردند، به نظر می‌رسد ضرورت پاکدستی و عدم آلودگی به فساد برای رای‌دهندگان در اولویت باشد و این مهم در شرایطی که مردم از لحاظ معیشت در مضیقه قرار دارد قطعا اهمیتی دوچندان دارد.
اگرچه نمی توان نسبت به مواجهه کاندیداها با مساله فساد و رانت خواری “پیشگویی” کرد. اما تا حد زیادی و براساس شناخت قبلی امکان پیش بینی وجود دارد. درباره اعضای فعلی و یا ادوار شوراها که کارنامه مشخصی دارند، داوری و تصمیم گیری راحت است. کسی که در شورا امین اموال عمومی نبوده، کسی که شائبه فساد در موردش هست و کسی که در باره خیانت در امانت سکوت کرده و از همه مهمتر امانت‌دار هویت مردم شهرش نبوده طبیعتا شایسته حمایت و راهیابی دوباره به پارلمان شهر نیست. صد البته کسانی که با دید کاریابی و اشتغال هم وارد عرصه رقابت می‌شوند، از این قاعده مستثنا نیستند.

معیار مهم دیگر تخصص است. تخصص به معنای داشتن مدرک نیست. بلکه به معنای داشتن مهارت در زمینه‌های مرتبط با مدیریت شهری و آگاهی از شهر و تحلیل وقایع روز و استفاده از ظرفیتهای موجود به نفع مردم است. کلی‌گوها، اهالی لفاظی و زبان بازی، فضل فروشان و کسانی که بلدند تئوری‌ها را بازگویی نمایند ولی از مرتبط کردن آن با واقعیت‌های زندگی اجتماعی عاجزند، متخصص و توانمند محسوب نمی‌شوند. فقدان تخصص و نداشتن دغدغه فرهنگ و نگاه کلنگی و مکانیکی به آن، بیش از هر جایی در این حوزه نمود می‌یابد. وجود نگاه پیمانکارانه و کاسب‌کارانه در این حوزه به هبوطی بی سابقه انجامیده است. در شهرهای نسبتا پردرآمد که کسری از بودجه را به کارهای فرهنگی اختصاص می‌دهند، از حالا باید خواسته اصلی تاسیس سازمان فرهنگی و هنری شهرداری باشد. دست کم وجود این نهاد و شیوه اداره هیات‌امنایی و نگاه سازمانی آن می‌تواند جایگزین سلیقه و اراده شخصی و دل‌بخواهی تک و توکی از اعضا شده و از حیف و میل اموال عمومی تا حدی جلوگیری نماید.

شورا نهادی سیاسی است و روشن بودن هویت و تعلق سیاسی امری مهم است. کسانی که هنری جز دلالی سیاسی ندارند و رای و اعتماد مردمشان را در جلسات پشت پرده با کانونهای قدرت به حراج می گذارند، طبیعتا نه شایسته حمایتند و نه صلاحیت ورود به شورا را دارند. برای رقابت در این دوره شوراها با استقبال بی‌سابقه‌ای در تمام شهرها و روستاها مواجه هستیم و همین امر شرایط انتخاب را برای مردم تا حدودی دشوار کرده است. در سنندج چیزی در حدود ۲۰۰ نفر در ماراتن رقابتهای انتخاباتی برای ورود به پارلمان محلی تایید شده‌اند. از چهره‌های شاخص و شناخته شده چون یوسف اسدی گرفته تا بسیاری دیگر که برای مردم شناخته شده نیستند. امید است مردم با تکیه بر آگاهی و مطالعه در سوابق و دیدگاه‌ نامزدها و توانایی‌هایشان بدون توجه به گرایشات فامیلی و شخصی به آینده شهر بنگرند و سرنوشت آیندگان را به دست کسانی بسپارند که دغدغه و درد دارند و از ذهنی خلاق برخوردارند؛ نه کسانی که حتی به پیاده‌روها نیز رحم نکردند. نمونه بارز بی‌رحمی در حق شهر سنندج احداث مجتمع‌هایی در میدان مولوی سنندج و خیابان پاسداران (پاساژ اورام) است. کاش اعضای شورا برای ساخت این مجتمع‌ها دلایل کافی ارایه دهند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...