رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۰ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Sunday 21 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۶ - ۲۰:۰۴
  • کد خبر : 2726
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : شیر خدا و رستم دستانم آرزوست…

در نخستین روزهای فروردین ۱۳۵۸، شهر سنندج پذیرای هیئتی بلندپایه، مرکب از شخصیت‌های انقلابی و مسئولان کشوری بود. این هیئت با شخصیت‌های محلی درباره‌ی چند موضوع از جمله تشکیل یک شورای ۱۱ نفره که وظیفه‌ی اداره‌ی شهر سنندج را به مدت شش ماه به عهده داشته باشد، به توافق رسید. در توافق‌نامه‌ی هیئت اعزامی و […]

در نخستین روزهای فروردین ۱۳۵۸، شهر سنندج پذیرای هیئتی بلندپایه، مرکب از شخصیت‌های انقلابی و مسئولان کشوری بود. این هیئت با شخصیت‌های محلی درباره‌ی چند موضوع از جمله تشکیل یک شورای ۱۱ نفره که وظیفه‌ی اداره‌ی شهر سنندج را به مدت شش ماه به عهده داشته باشد، به توافق رسید. در توافق‌نامه‌ی هیئت اعزامی و شخصیت‌های محلی، توجه به برخی خواسته‌های محلی مورد تأکید قرار گرفت و به ویژه تشکیل شورای شهر سنندج از راه برگزاری انتخابات و با رأی مستقیم شهروندان، به عنوان دستاوردی مهم به تصویب رسید.
بر اساس توافقات به عمل آمده و با فراهم شدن سازوکار لازم،‌ در نهایت انتخابات شورای شهر در تاریخ ۲۴/۱/۵۸ در شهر سنندج مرکز استان کردستان انتخابات شورای شهر برگزار شد و طی آن ۱۱ تن به عنوان اعضای شورای شهر سنندج برگزیده شدند و به این ترتیب نخستین شورای شهر پس از انقلاب در کشور تشکیل شد.
آیت‌الله طالقانی که از مشوقان و طراحان اصلی تشکیل شورای شهر سنندج بود و اخبار وقایع و تحولات سنندج را از تهران پی می‌گرفت، پس از اعلام نتایج انتخابات، پیام تبریکی خطاب به مردم سنندج فرستاد. در بخشی از این پیام، اهمیت و حساسیت جایگاه و نقش شورای شهر سنندج به عنوان نخستین شورای شهر تشکیل شده پس از انقلاب و تجربه‌ای که در صورت موفقیت می‌تواند به دیگر بخش‌های کشور نیز تعمیم یافته و تکرار شود، مورد تأکید قرار گرفته و چنین آمده است:
«چون این شورا که در سنندج انتخاب شده اولین شورایی است که در راه رسیدن به جمهوری اسلامی ایران انتخاب کرده‌اید، باید کاری کنید که … نمونه‌ی مناسبی برای شوراهای شهرهای دیگر ایران شود. من شخصاً منتظر آن هستم که شورای ۱۱ نفری هر چه زودتر شروع به کار کند.»
تشکیل نخستین شورای شهر مرکب از یازده نماینده‌ی مردم سنندج به فاصله‌ی دو ماه پس از پیروزی انقلاب اسلامی و تنها کم‌تر از دو هفته پس از تعیین نظام جمهوری اسلامی به اعتراف مخالف و موافق، به عنوان نمونه‌ای از باور عملی به رأی و نظر افکار عمومی و اعتقاد به دخالت مردم در تعیین سرنوشت خود در تاریخ رویدادهای پس از انقلاب اسلامی ثبت و ضبط شده است.
صرف‌نظر از تمام ابعاد و جوانبی که می‌توان در تجزیه و تحلیل تشکیل نخستین شورای شهر پس از انقلاب اسلامی مورد اشاره قرار داد، نکته‌ی اصلی و اساسی در تحلیل این واقعه‌ی تاریخی آن است که نخستین شورای شهر پس از انقلاب اسلامی در شهر سنندج مرکز استان کردستان، شهری که از نظر ویژگی‌های قومی و مذهبی حالتی متمایز و جایگاهی متفاوت دارد، شکل گرفته است. این واقعیت دست کم دو نکته‌ی ظریف را به ذهن متبادر می‌سازد نخست آن که پس از پیروزی انقلاب اسلامی، خواست و اراده‌ای در سطح حاکمیت برای گسترش کمی و کیفی دخالت اهالی شهر سنندج به عنوان یک شهر مهم کردنشین و اهل‌سنت در تعیین سرنوشت و اداره‌ی شهر به چشم می‌خورد و از سوی دیگر، در سطح اکثریت اهالی شهر سنندج میل و گرایش به تأثیرگذاری بر تحولات سیاسی اجتماعی شهر خود از طریق و به روش دمکراتیک و مسالمت‌آمیز و پرهیز از خشونت مشاهده می‌شود.
اکنون که ۳۸ سال از تشکیل اولین شورای شهر در سنندج می‌گذرد، چنین به نظر می‌رسد که شورا در این شهر به بی‌راهه رفته و به کلی از اهداف خود دور شده است و نگاهی به عملکرد ۴ دوره گذشته‌ی شورای شهر سنندج این ادعا را به اثبات می‌رساند.
متاسفانه هم اکنون شورای شهر سنندج به بنگاهی اقتصادی جهت انجام معاملات غیرقانونی جهت کسب درآمدهای نجومی تبدیل شده است. بیشتر کسانی که به این شورا راه یافته‌اند، به قصد زد و بند و تاراج بیت‌المال پای در این عرصه نهاده‌اند و فریاد معدود افراد امین و درستکار داخل شورا، به جایی نرسیده است و یا از سوی اکثریت ناپاکان شورا خفه شده‌ است.
کاندیداهایی که با خرج صدها میلیون تومان از بودجه بیت‌المال و یا سرمایه شخصی به شورا راه پیدا می‌کنند، یقینا به دنبال اهدافی در شورا هستند که چند برابر این پول را به جیب بزنند و بی‌گمان در این راه دست به هر کاری می‌زنند.
به راستی چرا به چنین وضعیتی گرفتار شده‌ایم؟ چرا باید شهردار سنندج از شهر دیگری انتخاب شود؟ مگر در سنندج قحط‌الرجال است؟ یعنی در این شهر نیم میلیونی با پیشینه‌ی تاریخی – فرهنگی – سیاسی- علمی یک نفر جهت تصدی پست شهرداری پیدا نشد؟
کارنامه‌ی سیاه برخی از کاندیداهای ادوار گذشته شورای شهر سنندج و وضعیت نابسامان این شهر، مسئولیتی بسیار سنگین بر عهده تک تک شهروندان گذاشته تا با بینش و دقت بیشتری به انتخاب اعضای شورا بپردازند و اجازه ندهند هر نامزد کژاندیش و طماع با رای آنان وارد شورا شود.
یکی از نامزدهایی که به حق و انصاف جزو دست و چشم پاک‌ترین افراد شهرمان است، برادر بسیار بسیار عزیزم جناب آقای «فرهاد اسماعیلی» است. فرهاد اسماعیلی جزو آن دسته از افراد خیّر و نیکوکاری است که بسیاری از همشهریان مستمندمان از وجود بابرکت وی بهره‌مند شده‌اند. وی چه در محل کارش (معاونت سرپرستی بانک تجارت) و چه در زندگی عادی، همواره منشا خدمات خیر فراوانی بوده و یکی از الگوهای درخشان خیرخواهی و نیکوکاری شهرمان است.
فرهاد اسماعیلی که داماد دوست عزیزم «خاڵۆ سهراب جلالی» است، همچون آن بزرگوار در مراسم و کارهای اجتماعی و مدنی مشارکت بالایی داشته و یکی از پیشگامان این قبیل امور است.
علاوه بر سخاوت و مناعت طبع، مهم‌ترین خصلتی که «فرهاد اسماعیلی» دارد شجاعت اوست. هرچقدر کاک فرهاد در مقابل مظلومان بسیار رئوف و مهربان و دلسوز است، به همان اندازه در برابر ظالمان و زورگویان قاطع و برّنده عمل می‌کند. همه کسانی که با «فرهاد اسماعیلی» از نزدیک برخورد داشته‌اند، به شجاعت و قاطعیت وی در برابر بی‌عدالتی ایمان دارند.
امیدوارم همشهریان عزیزم با انتخاب «فرهاد اسماعیلی»، فرد شایسته‌ای را به شورا بفرستند چرا که در این وضعیت نابسامان سنندج، وجود افرادی چشم و دست پاک در شورا بیش از هر چیز دیگری نیاز است.
– به امید موفقیت همه‌ی کاندیداهای شایسته و درستکار در انتخابات.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...