رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • پنجشنبه ۲۷ دی ۱۳۹۷
  • الخميس ۱۰ جماد أول ۱۴۴۰
  • 2019 Thursday 17 January

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۶ - ۰۸:۳۰
  • کد خبر : 2732
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : سیاست، مد و آرایش

روژان: بەکار بردن جذابیت های زنانه و سوءاستفاده از تصاویر و آرایش برای رسیدن به قدرت از جمله موانعی است که رفتارهای دموکراتیک را خدشه دار می کند…

اگر نگاهی گذرا به زنان سیاستمدار در جهان بیندازیم به چهرەها و شخصیت‌های سیاسی مختلفی در اقصی نقاط جهان برخورد می‌کنیم که از پست ریاست جمهوری تا نماینده پارلمان، وزیر، شهردار، شورای شهر، مشاور سیاسی و… مشغول به فعالیت هستند و در همین چندسال گذشته تاکنون شخصیت‌های مهمی چون خانم تارژا هالونن، رئیس جمهور فنلاند، دیلما روسف، رئیس جمهور برزیل، میشل بشله، رئیس جمهور شیلی، کریستینا فرناندز دو کرشنر، رئیس جمهور آرژانتین، میشل کالمی ری، رئیس جمهوری سوئیس، آنگلامرکل، صدر اعظم آلمان، هیلاری کلینتون کاندیدای این دوره ریاست جمهوری آمریکا، سوزان رایس مشاور امنیت ملی امریکا تعدادی معدود از لیستی طولانی از زنانی است که در پست و مقام وجایگاه سیاسی مختلفی حضور داشته و فعالیت کردەاند و کماکان در انتخابات‌ها کاندیدا می‌شوند، رای می آورند و در پست‌های گوناگون خدمت می‌کنند. زنانی که سیاست را همچون پیشه و شغلی برگزیده‌اند، در دانشگاه‌های معتبر جهان تحصیل کرده‌اند و از مراتب پایین اداری شروع نموده و پس از کسب تجربه و تخصص به مقامات بالاتر منصوب و یا انتخاب شدەاند. در چنین وضعیتی اصل بر انتخاب و انتصاب چنین زنانی بدون شک علم، تخصص و تجربه آنان بوده است، اما به هیچ عنوان تاکنون در چند دهه گذشته در عرصه سیاست جهان مشاهده نکردەایم که کاندیدای زنی به خاطر خط و خال و لب و گونه، ابرو و مژه و چشمان زیبا به جایگاهی رسیده باشد. اکثر آنها ظاهر زیبایی ندارند، زنانی با قیافه و قدوقامت و زیبایی معمولی و حتی بعضی از آنها صورت زیبایی ندارند و اصلا جلب توجه نمی‌کنند. هم مردم و هم کاندیداها پذیرفتەاند که صحنه سیاست، سالن مد و آرایش وگریم نیست. در اینجا باید عرض کنم اینکه هر فردی چه می پوشد و یا آرایش و متعلقاتش چگونه باشد امری در حوزه حریم خصوص افراد است و به هیچ عنوان به خود اجازه نمی دهم در مورد کیفیت این گونه مسائل اظهار نظر و یا دخالت کنم اما زمانی مساله ایجاد می‌شود که برای اقناع و جلب نظر دیگران بخواهیم از زیبایی و گریم و آرایش برای رسیدن به پست و مقام و مدیریت حوزه‌های عمومی از آن سوء استفاده کنیم.

متاسفانه در دوره کنونی انتخابات شوراهای شهر به وفور به چهرەها و پوسترهایی برمی خوریم که تصاویر زنانی بر روی آن چاپ شده که برای لحظاتی احساس می‌کنی در سالن آرایش زنانه یا مزون عروس قرار داری، هیکل و چهرەهای مصنوعی با لب و لوچه پهن شده و پنهان شده زیر خرواری از وسایل آرایشی، تصاویری که بیشتر از سیاست و مدیریت و رزومه و برنامه، دلبری و دل ربایی در آن موج می زند. هرچند به واسطه قوانین و حد و حدود شرعی پوشش و لباس را به ناچار رعایت کردەاند اما متاسفانه گویا پنداشتەاند که تحریک احساسات مردان و برانگیختن و جلب توجه، بهترین راهی است تا آنها بدون دغدغه و نگرانی در سالن شوراهای شهر حضور یابند و به اصطلاح مدیریت شهر را تحت کنترل خود قرار دهند. زمانی که اشخاصی با داشتن حداقل مدارک و تخصص در جامعه مدرک زده و مدرک گرا با دانشگاەها و دورەهای مختلف تحصیلی پولی قرار می گیرند و علیرغم باور کسانی که تحصیلات در مراکز آزاد و خصوصی در جامعه ما را مفید می دانند لازم به ذکر است که رویەهای تجربه شده در امور آموزشی اینگونه مراکز تنها برای صدور مدارک رنگارنگی است که به افزایش کمیت و آمارهای رسمی افراد تحصیل کرده کمک می نماید و در همان حد کمیت باقی مانده و هیچ گونه کیفیت و تولید علمی از آن بیرون نخواهد آمد و با این وصف با خیل عظیمی از فارغ التحصیلان بیکاری مواجهیم که برای گذران زندگی دست به هر  کاری می زنند تا بلکه بتوانند به موفقیت و نان و نامی دست پیدا کنند. زمانی که موضوعی بنام شورای شهر مطرح می شود وسوسه منفعت شخصی و تصور جایگاه شورا همچون شغل و پلکانی برای ثروت و قدرت جای خود را به مدیریت شهر و رفع مشکلات شهر می دهد و شایعات درآمد و اختلاس ها و رشوه و رقم های نامشروعی که به شدت در شهرها نقل محافل می شود خود نیز سببی است برای هجوم و ثبت نام افراد مختلف بەنام اداره شهر، تاجایی که شهری کوچک با تعداد ۷ نفر سهمیه شورای شهر حدود ۱۵۰ نفر کاندیدای اداره شهر می شوند. مردان به واسطه ارتباطات گسترده تر و وجود مقداری از نفوذ و قدرت به واسطه نظم مردسالار راحت تر می توانند با تکیه بر توانایی و تجربه، آرای مردم را به سوی خود جلب نمایند اما زنان در این میدان فراخ بال آنچنانی ندارند هرچند در دوره های قبلی زنانی با سابقه مدیریت و علم و تخصص نیز خود را آزموده اند اما در بیشتر دوره ها و در این دوره بخصوص اپیدمی زنان جذاب و تصاویر آرایش شده با جدیدترین مدل و رنگ مو، فر، مش با تکنیک های حرفەای به شدت جلب توجه می کنند در کنار آرایش و تکنیک های زیبایی هنر فتوشاپ، نرم افزار آرایش و گریم های کامپیوتری نیز به میدان آمده و به خلق چهرهایی پرداخته که می خواهد نارسایی و کمبودها و خلاءهای شخصیتی را بپوشاند. بسیاری از این تجلیات، بازتاب کژتابی های روانی و عقدەهای ناگشودەی درونی انسانهاست که با تمسک به مفهومی مقدس، ایمانی یا سیاسی و عقیدتی، توجیهی برای اعمال آن می سازند. در واقع نهان خود را بروز می دهند.

از نظر روانشناختی یکی از معیار های اصلی جامعه ما توجه به ظاهر شخص به عنوان معیار اصلی در برخی انتخاب های مهم می باشد که این روز ها در سایر ابعاد زندگی از جمله ازدواج هم نقش اصلی بر عهده دارد و بنابراین در عرصه انتخاب شورای شهر زمانی که زنانی برای آزمودن خود در عرصەهای عمومی روی می آورند باید به آنها پاسخ منفی داد و این پاسخ را هم نباید به عنوان مخالفت با حضور زنان در اداره شهر دانست بلکه باید جامعه به سمت و سویی حرکت نماید تا در مسیر درست انتخاب قرار گرفته و این بار کاندیداها خود را در این جهت قرار دهند نه آنکه کاندیدای زن با توجه به شناختی ناقص و نسبی ذائقه و علایق بخشی از مردان به واسطه شرایط اجتماعی دست به خودسانسوری و گریم و آرایش زده و در پی رسیدن به منافع خود برآیند و زنانی که اینگونه در تبلیغات شوراها ظاهر می شوند، به صراحت و قاطعیت می گویم که چنین افرادی با هر دیدگاه و تفکر و حتی با داشتن برنامه مدون به دنبال منفعت شخصی خود هستند و نباید فریب ظاهر فریبنده و چهرەهای گریم شده را خورد بلکه این بدعت زشت در جامعه در نطفه ریشه کن شود و در آینده شاهد حضور زنانی باشیم که با علم و دانش، تخصص و تجربه بتوانند در عرصەهای عمومی گوی سبقت از مردان بربایند و عقلانیت را جایگزین احساست و ترفندهای جلب توجه نمایند. این موضع را نه تنها برای زنان بلکه حتی مردانی نیز که با موجه جلوه دادن خود و تصویرش به جامعه قصد فریب و رسیدن به صندلی شورای شهر را دارند حائز اهمیت است.

چگونه می توان به افرادی اعتماد نمود که برای رسیدن به جایگاه شورای شهر از تصویر خود سوءاستفاده نمایند، به راستی به کجا در حرکتیم؟ چرا نبایدبه این رویه زشت و ناپسند پایان داد، تصاویری که این روزها از برخی زنان کاندیدای شورای شهر در کوی و برزن هر شهری دیده می شود انسان را به شدت تکان می دهد، چرا باید در برابر این وضعیت سکوت کرد. آیاسوء استفاده از جذابیت صورت و آرایش و گریم مصنوعی برای پوشاندن کمبودها جای ایراد نیست؟ آیانباید با رای منفی خود پاسخ جدی به طیفی از زنان داد که راه را از اساس کج شروع نموده و سیاست را با مد و آرایشگاه و سالن های شوی لباس و رنگ و لعاب اشتباه گرفته اند؟ حضور زنان همچون مردان در تمام عرصەها امری ضروری و غیرقابل انکار است و کسانی که بخواهند در مقابل چنین ارادەای قرار بگیرند تبعیض جنسیتی اعمال نموده و مخالف اصول مصرح حقوق اولیه انسان هستند اما برای دستیابی به یک جامعه عقلانی و گسترش تفکرات دموکرات و تربیت درست باید به اصول آن نیز پایبند بود. بنابراین بەکار بردن جذابیت های زنانه و سوءاستفاده از تصاویر و آرایش برای رسیدن به قدرت از جمله موانعی است که رفتارهای دموکراتیک را خدشه دار نموده و عرصه را به روی کسانی می گشاید که عقدەها و بیماری روانی خود را با رسیدن به جایگاه قدرت از طریق روش های نادرست و غیر اخلاقی درمان و یا تشدید می نمایند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

به یاد کاک رحیم ذبیحی

هژیر الله‌مرادی انگار همین دیروز بود به دفتر روژان آمد، مانند همیشه با چهره‌ای خندان و چند ایده جدید که انجام هرکدام می‌توانست چراغی روشن فراروی نسل آینده باشد، کاک رحیم تنها یک کارگردان و فیلمساز عادی نبود. او غم مردم داشت و پشت هرکدام از آثارش می‌توان انبوهی از رنج و مرارت را دید. خود می‌گوید: غمی انسانی از من یک فیلمساز ساخت. در باره روژان نیز گفت: همان نشریه‌ای است که سالها انتظار بودنش را داشتیم. مرگ حق است اما افسوس که برای رحیم ذبیحی زود بود و طرحهایش ناتمام ماند. از تهیه فیلمی بنام «روزی، روزگاری شهرمان بانه» حرف می‌زد که نگاهی به وقایع تلخ روزهای جنگ و بمباران شهر داشت، وقایعی که بخشی از تاریخ فرهنگ پایداری کردستان را می‌توانست ثبت کند، فراخوان طرح را ما در روژان هم منتشر کردیم اما حیف که دست اجل مهلت نداد و خیلی زود روح بلندش به آسمان پرکشید و همه ما را در غم فقدان خود سوگوار کرد، روحش شاد و یادش گرامی.