رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۰ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Sunday 21 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۶ - ۰۸:۳۰
  • کد خبر : 2732
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : سیاست، مد و آرایش

روژان: بەکار بردن جذابیت های زنانه و سوءاستفاده از تصاویر و آرایش برای رسیدن به قدرت از جمله موانعی است که رفتارهای دموکراتیک را خدشه دار می کند…

اگر نگاهی گذرا به زنان سیاستمدار در جهان بیندازیم به چهرەها و شخصیت‌های سیاسی مختلفی در اقصی نقاط جهان برخورد می‌کنیم که از پست ریاست جمهوری تا نماینده پارلمان، وزیر، شهردار، شورای شهر، مشاور سیاسی و… مشغول به فعالیت هستند و در همین چندسال گذشته تاکنون شخصیت‌های مهمی چون خانم تارژا هالونن، رئیس جمهور فنلاند، دیلما روسف، رئیس جمهور برزیل، میشل بشله، رئیس جمهور شیلی، کریستینا فرناندز دو کرشنر، رئیس جمهور آرژانتین، میشل کالمی ری، رئیس جمهوری سوئیس، آنگلامرکل، صدر اعظم آلمان، هیلاری کلینتون کاندیدای این دوره ریاست جمهوری آمریکا، سوزان رایس مشاور امنیت ملی امریکا تعدادی معدود از لیستی طولانی از زنانی است که در پست و مقام وجایگاه سیاسی مختلفی حضور داشته و فعالیت کردەاند و کماکان در انتخابات‌ها کاندیدا می‌شوند، رای می آورند و در پست‌های گوناگون خدمت می‌کنند. زنانی که سیاست را همچون پیشه و شغلی برگزیده‌اند، در دانشگاه‌های معتبر جهان تحصیل کرده‌اند و از مراتب پایین اداری شروع نموده و پس از کسب تجربه و تخصص به مقامات بالاتر منصوب و یا انتخاب شدەاند. در چنین وضعیتی اصل بر انتخاب و انتصاب چنین زنانی بدون شک علم، تخصص و تجربه آنان بوده است، اما به هیچ عنوان تاکنون در چند دهه گذشته در عرصه سیاست جهان مشاهده نکردەایم که کاندیدای زنی به خاطر خط و خال و لب و گونه، ابرو و مژه و چشمان زیبا به جایگاهی رسیده باشد. اکثر آنها ظاهر زیبایی ندارند، زنانی با قیافه و قدوقامت و زیبایی معمولی و حتی بعضی از آنها صورت زیبایی ندارند و اصلا جلب توجه نمی‌کنند. هم مردم و هم کاندیداها پذیرفتەاند که صحنه سیاست، سالن مد و آرایش وگریم نیست. در اینجا باید عرض کنم اینکه هر فردی چه می پوشد و یا آرایش و متعلقاتش چگونه باشد امری در حوزه حریم خصوص افراد است و به هیچ عنوان به خود اجازه نمی دهم در مورد کیفیت این گونه مسائل اظهار نظر و یا دخالت کنم اما زمانی مساله ایجاد می‌شود که برای اقناع و جلب نظر دیگران بخواهیم از زیبایی و گریم و آرایش برای رسیدن به پست و مقام و مدیریت حوزه‌های عمومی از آن سوء استفاده کنیم.

متاسفانه در دوره کنونی انتخابات شوراهای شهر به وفور به چهرەها و پوسترهایی برمی خوریم که تصاویر زنانی بر روی آن چاپ شده که برای لحظاتی احساس می‌کنی در سالن آرایش زنانه یا مزون عروس قرار داری، هیکل و چهرەهای مصنوعی با لب و لوچه پهن شده و پنهان شده زیر خرواری از وسایل آرایشی، تصاویری که بیشتر از سیاست و مدیریت و رزومه و برنامه، دلبری و دل ربایی در آن موج می زند. هرچند به واسطه قوانین و حد و حدود شرعی پوشش و لباس را به ناچار رعایت کردەاند اما متاسفانه گویا پنداشتەاند که تحریک احساسات مردان و برانگیختن و جلب توجه، بهترین راهی است تا آنها بدون دغدغه و نگرانی در سالن شوراهای شهر حضور یابند و به اصطلاح مدیریت شهر را تحت کنترل خود قرار دهند. زمانی که اشخاصی با داشتن حداقل مدارک و تخصص در جامعه مدرک زده و مدرک گرا با دانشگاەها و دورەهای مختلف تحصیلی پولی قرار می گیرند و علیرغم باور کسانی که تحصیلات در مراکز آزاد و خصوصی در جامعه ما را مفید می دانند لازم به ذکر است که رویەهای تجربه شده در امور آموزشی اینگونه مراکز تنها برای صدور مدارک رنگارنگی است که به افزایش کمیت و آمارهای رسمی افراد تحصیل کرده کمک می نماید و در همان حد کمیت باقی مانده و هیچ گونه کیفیت و تولید علمی از آن بیرون نخواهد آمد و با این وصف با خیل عظیمی از فارغ التحصیلان بیکاری مواجهیم که برای گذران زندگی دست به هر  کاری می زنند تا بلکه بتوانند به موفقیت و نان و نامی دست پیدا کنند. زمانی که موضوعی بنام شورای شهر مطرح می شود وسوسه منفعت شخصی و تصور جایگاه شورا همچون شغل و پلکانی برای ثروت و قدرت جای خود را به مدیریت شهر و رفع مشکلات شهر می دهد و شایعات درآمد و اختلاس ها و رشوه و رقم های نامشروعی که به شدت در شهرها نقل محافل می شود خود نیز سببی است برای هجوم و ثبت نام افراد مختلف بەنام اداره شهر، تاجایی که شهری کوچک با تعداد ۷ نفر سهمیه شورای شهر حدود ۱۵۰ نفر کاندیدای اداره شهر می شوند. مردان به واسطه ارتباطات گسترده تر و وجود مقداری از نفوذ و قدرت به واسطه نظم مردسالار راحت تر می توانند با تکیه بر توانایی و تجربه، آرای مردم را به سوی خود جلب نمایند اما زنان در این میدان فراخ بال آنچنانی ندارند هرچند در دوره های قبلی زنانی با سابقه مدیریت و علم و تخصص نیز خود را آزموده اند اما در بیشتر دوره ها و در این دوره بخصوص اپیدمی زنان جذاب و تصاویر آرایش شده با جدیدترین مدل و رنگ مو، فر، مش با تکنیک های حرفەای به شدت جلب توجه می کنند در کنار آرایش و تکنیک های زیبایی هنر فتوشاپ، نرم افزار آرایش و گریم های کامپیوتری نیز به میدان آمده و به خلق چهرهایی پرداخته که می خواهد نارسایی و کمبودها و خلاءهای شخصیتی را بپوشاند. بسیاری از این تجلیات، بازتاب کژتابی های روانی و عقدەهای ناگشودەی درونی انسانهاست که با تمسک به مفهومی مقدس، ایمانی یا سیاسی و عقیدتی، توجیهی برای اعمال آن می سازند. در واقع نهان خود را بروز می دهند.

از نظر روانشناختی یکی از معیار های اصلی جامعه ما توجه به ظاهر شخص به عنوان معیار اصلی در برخی انتخاب های مهم می باشد که این روز ها در سایر ابعاد زندگی از جمله ازدواج هم نقش اصلی بر عهده دارد و بنابراین در عرصه انتخاب شورای شهر زمانی که زنانی برای آزمودن خود در عرصەهای عمومی روی می آورند باید به آنها پاسخ منفی داد و این پاسخ را هم نباید به عنوان مخالفت با حضور زنان در اداره شهر دانست بلکه باید جامعه به سمت و سویی حرکت نماید تا در مسیر درست انتخاب قرار گرفته و این بار کاندیداها خود را در این جهت قرار دهند نه آنکه کاندیدای زن با توجه به شناختی ناقص و نسبی ذائقه و علایق بخشی از مردان به واسطه شرایط اجتماعی دست به خودسانسوری و گریم و آرایش زده و در پی رسیدن به منافع خود برآیند و زنانی که اینگونه در تبلیغات شوراها ظاهر می شوند، به صراحت و قاطعیت می گویم که چنین افرادی با هر دیدگاه و تفکر و حتی با داشتن برنامه مدون به دنبال منفعت شخصی خود هستند و نباید فریب ظاهر فریبنده و چهرەهای گریم شده را خورد بلکه این بدعت زشت در جامعه در نطفه ریشه کن شود و در آینده شاهد حضور زنانی باشیم که با علم و دانش، تخصص و تجربه بتوانند در عرصەهای عمومی گوی سبقت از مردان بربایند و عقلانیت را جایگزین احساست و ترفندهای جلب توجه نمایند. این موضع را نه تنها برای زنان بلکه حتی مردانی نیز که با موجه جلوه دادن خود و تصویرش به جامعه قصد فریب و رسیدن به صندلی شورای شهر را دارند حائز اهمیت است.

چگونه می توان به افرادی اعتماد نمود که برای رسیدن به جایگاه شورای شهر از تصویر خود سوءاستفاده نمایند، به راستی به کجا در حرکتیم؟ چرا نبایدبه این رویه زشت و ناپسند پایان داد، تصاویری که این روزها از برخی زنان کاندیدای شورای شهر در کوی و برزن هر شهری دیده می شود انسان را به شدت تکان می دهد، چرا باید در برابر این وضعیت سکوت کرد. آیاسوء استفاده از جذابیت صورت و آرایش و گریم مصنوعی برای پوشاندن کمبودها جای ایراد نیست؟ آیانباید با رای منفی خود پاسخ جدی به طیفی از زنان داد که راه را از اساس کج شروع نموده و سیاست را با مد و آرایشگاه و سالن های شوی لباس و رنگ و لعاب اشتباه گرفته اند؟ حضور زنان همچون مردان در تمام عرصەها امری ضروری و غیرقابل انکار است و کسانی که بخواهند در مقابل چنین ارادەای قرار بگیرند تبعیض جنسیتی اعمال نموده و مخالف اصول مصرح حقوق اولیه انسان هستند اما برای دستیابی به یک جامعه عقلانی و گسترش تفکرات دموکرات و تربیت درست باید به اصول آن نیز پایبند بود. بنابراین بەکار بردن جذابیت های زنانه و سوءاستفاده از تصاویر و آرایش برای رسیدن به قدرت از جمله موانعی است که رفتارهای دموکراتیک را خدشه دار نموده و عرصه را به روی کسانی می گشاید که عقدەها و بیماری روانی خود را با رسیدن به جایگاه قدرت از طریق روش های نادرست و غیر اخلاقی درمان و یا تشدید می نمایند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...