رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۰ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Sunday 21 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۸ خرداد ۱۳۹۶ - ۱۹:۰۱
  • کد خبر : 2816
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : بازندگان بی‌اخلاق

روژان: از اداره راه و حمل و نقل جاده‌ای استان کردستان تقاضا می‌شود به پاس رشادت و مقاومت این شیر زن عشایر، تندیس وی را در مسیر اصلی «کانی نیمه‌ڕۆژە» نصب نماید.

کمتر از ۴۸ ساعت پس از پایان برگزاری انتخابات در کشور جو و فضای سیاسی به‌شدت آرام می‌شود و مردم همچون قبل از ده روز غوغای تبلیغات به روال عادی زندگی خود بازمی‌گردند، هرچند نفس تبلیغات و سازوکارهای آن در جامعه به نحوی می‌تواند بار هیجانات سیاسی و اجتماعی را تخلیه نماید و در سایه فضای به وجود آمده به بررسی مشکلات و ارائه راهکارهای آن پرداخته می‌شود تا جایی که نامزدهای انتخابات دست به دادن شعار و وعده‌های بی‌حساب‌وکتاب می‌زنند تا اینجای کار بحثی است جداگانه و نیاز به تعمق در آن وجود دارد اما مسئله دوم که در ادامه به آن خواهم پرداخت احساسی شدن فضای انتخابات و توهین و تخریب‌هایی است که در جریان تبلیغات علیه همدیگر از سوی کاندیداهای مختلف ارائه می‌گردد.
زمانی که در جامعه ما انتخاباتی در پیش است افرادی خود را در جایگاهی پنداشته و نامزد می‌شوند و در این مبحث تکیه‌بر روی انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای شهر است که کمتر از یک هفته پیش به وقوع پیوست و افرادی به مدیریت شوراهای شهر انتخاب شدند و آقای دکتر روحانی هم برای چهار سال دیگر رئیس‌جمهور کشورمان شدند و لازم است به ایشان و تمام شوراهایی که به شکلی عاقلانه و انتخابی به‌دوراز تقلب و تخریب و رفتارهای ناشایست انتخاب‌شده‌اند تبریک بگویم چون واقعاً اگر کسانی برای رسیدن به پست شورا دست به اعمال غیرقانونی و ناشایست زده باشند نه‌تنها لیاقت شورا و نمایندگی مردم را ندارند بلکه حتی اگر چند دوره هم با رویه‌های نادرست و تقلب و خریدوفروش رأی و فریب مردم به شورا راه‌یافته باشند مجرم، متقلب، دروغ‌گو و شیاد هستند لذا لازم است تفکیک نمایم که صرف رأی آوردن در انتخابات شوراها نمی‌تواند توجیه مناسبی برای درستکاری و قانون‌مداری افراد باشد کما اینکه در جریان همین انتخابات شوراها شاهد اعمال و رفتارهای فوق‌الذکر بوده‌ایم.
در جریان تبلیغات انتخابات بارزترین مسئله شناخت و معرفت مردم نسبت به سوابق و عملکرد و برنامه‌ها و راهکارهای پیشنهادی یک کاندیدا است و بدون شک این شناخت بازمانی یک‌هفته‌ای و با شعار و وعده‌های توخالی محقق نمی‌شود و متأسفانه در این زمان کوتاه امکان راستی آزمایی و تعمق در کلیت یک کاندیدا به‌عنوان شخصی دارای ویژگی‌های فردی و توانمندی‌های اجتماعی وجود ندارد. ازآنجاکه شناخت درزمانی طولانی و با استمرار مراوده و آزمون تجربیات فرد به وجود می‌آید در جوامع پیشرفته قانون و عرف تعیین می‌نماید که احزاب سیاسی و انجمن‌ها و نهادهای مردمی این وظیفه را از قبل برعهده‌گرفته و به معرفی و یا تائید کاندیداهای انتخابات می‌پردازد و از این ممر مردم نیز با اعتماد به سیاست‌های حزبی و یا اعتماد عمومی به خیرخواهی انجمن‌ها به کاندیداها رأی اعتماد داده و آنان را برمی‌گزینند. متأسفانه در کشور ما به‌واسطه نبود احزاب منسجم و بخصوص در شهرهای کوچک چنین وضعیتی وجود ندارد و علیرغم وجود انجمن‌ها و سمن‌ها معمولاً در انتخابات انفعال و انزوای آنها مسئله را بحرانی‌تر می‌سازد و کمتر پیش می‌آید که انجمن‌ها لیست و یا کاندیدایی را مورد تائید قرار دهند و چون چنین رفتاری نهادینه نشده در صورت وقوع آن‌هم توجه و استقبال چندانی از آن صورت نمی‌گیرد. در چنین وضعیتی کاندیداها در اولین قدم اقدام به بزرگنمایی مشکلات جامعه نموده و به قول مشهور از کاه کوه می‌سازند، سعی می‌کنند تا جایی که امکان دارد اوضاع را تیره‌وتار نشان دهند، از ترفندهای رسانه‌ای استفاده می‌کنند، آمارهای بی‌پایه و اساس ارائه می‌دهند از آمار سوءاستفاده می‌کنند و معمولاً دست روی نقاطی می‌گذارند که خود در آنجا قدرت مانور و خودنمایی دارند و بدین شکل فضا را برای ارائه برنامه و شعارهای خود فراهم می‌کنند.
مرحله بعدی ارائه شعارها و برنامه‌هایی است که کاندیدا سعی دارد دست روی نیازها و منافع آنی اشخاصی بگذارند که بیشتر آسیب‌پذیرند و به عبارتی وضعیت اضطرار در مورد آنها می‌شود بکار برد، زمانی که جریان اطلاعات در جامعه به شکل آسان و گسترده نباشد و افکار عمومی از آمار و ارقام و وضعیت عمومی جامعه باخبر نباشند، زمانی که موقعیت مقایسه اوضاع و زمان‌ها و مکان‌های مختلف و تحلیل آن شکلی عمومی در جامعه نداشته باشد و قشر روشنفکر و طبقه متوسط نتواند هدایت فکری جامعه را در دست بگیرد کاندیداها سوار بر امواج به‌سوی هر آنچه خود می‌خواهند پیش می‌روند و می‌تازند و اگر بدین شکل به موفقیت برسند با شعار و وعده‌های بی‌پایه موفق به کسب پیروزی شده و با شکلی که گمان می‌کنند منطقی و برنامه‌ریزی‌شده است به منصب مورد نظر دست می‌یابند.
زمانی که کاندیداها در باوراندن تصور وضع موجود به جامعه ناکام می‌مانند تبلیغات سمت و سویی دیگر می‌یابد که معمولاً همان مقدار برنامه‌ریزی کج‌ومعوج و ناقص را هم نمی‌طلبد و افراد به جای معرفی خود دست به تخریب، توهین و افترا و پرونده‌سازی می‌زنند؛ در این وضعیت این مؤلفه‌ها جای معرفی و ارائه راهکار را گرفته و افراد با تمام قوا دست به توهین، تخریب و تمسخر زده و از درون گذشته سی‌ساله فرد به جمله‌بندی انشای کلاس دوم وی هم می‌تازند، حریم خصوصی افراد را نابود می‌کنند، اقدام به ساخت کلیپ و عکس‌های جعلی می‌نمایند، در آمار دست می‌برند، هیچ‌گونه معیار اخلاقی را باقی نمی‌گذارند، روابط شخصی افراد را تیره‌وتار می‌سازند، تهمت‌های اخلاقی می‌زنند کما اینکه جامعه در کمترین زمان واکنش نشان می‌دهند، به‌شدت دنبال توطئه هستند، با ذهنیتی توطئه‌محور به افراد برچسب جاسوس بودن، خودفروخته بودن، نوکر بیگانه بودن، خودباخته بودن می‌زنند و معمولاً با سندسازی و ایجاد هیاهو به اثبات توطئه خویش می‌پردازند و در چنین زمان کوتاهی رد اتهام و اثبات بی‌گناهی فرد سخت‌ترین امر ممکن است و طرف‌های متقابل در جریان تبلیغات به جای ارائه برنامه‌های خود به رد اتهامات مشغول شده و زمان و هزینه فراوانی خرج ساخت و خنثی کردن تهمت‌هایی می‌شود که درهرصورت این کار بی‌اخلاقی و فرد در هر جایگاهی قرار داشته باشد بازنده واقعی است. هر فرد، گروه و جریانی که برای رسیدن به قدرت دست به رواج توهین و تخریب و توطئه و ایجاد بی‌اخلاقی در جامعه بزند نه‌تنها بازنده بلکه ورشکسته اخلاقی است. انتخابات و ادعای خدمت به خلق زمانی که نردبانی برای تخریب و ترور شخصیت دیگران باشد چگونه خدمتی است. به‌راستی کسی که برای رسیدن به جایگاه قدرت دست به تخریب سازمان‌یافته دیگران بزند آیا می‌تواند مدعی خدمت به مردم باشد؟ سیاست اگر از اخلاق تهی باشد نه‌تنها کمکی به رسیدن به جامعه بهتر نخواهد کرد بلکه جامعه را میدان فساد و منفعت‌طلبی و اختلاس خواهد نمود و جمعی با پول و سرمایه و امکانات و استفاده از تریبون و جایگاه‌های تبلیغ با تخریب دیگران به مقامی خواهند رسید که تنها و تنها مسئله مورد نظرشان منافع شخصی است و بس و در ضمن به‌هیچ‌وجه این مسئله را از زاویه توصیه اخلاقی نمی‌بینم بلکه واقعیتی است که اینک در دنیای توسعه‌یافته هم به‌عنوان دغدغه‌ای جدی از سازوکارهای دمکراتیک است و تا هنگامی‌که جامعه به مرحله‌ای از رشد سیاسی نرسد نمی‌توان با ایجاد هیجان و ترفند و فریب و حیله منتظر بهبود اوضاع بود و لاجرم همچون معضلی جدی در انتخابات این بی‌اخلاقی‌ها و توهین و تخریب‌ها وجود خواهد داشت و این موضوع در وضعیت کنونی پس از برگزاری دو انتخابات بیشتر جلوه‌گر بوده و لازم است تجدیدنظری جدی در این روش‌ها و سازوکارها به وجود بیاید و به‌عنوان نمونه در انتخابات شورای شهر و روستا که تعداد کاندیداها و شدت و حدت این تخریب‌ها و توهین و افتراها بسیار فراوان می‌باشد لازم است مجموعه دولت و مجلس در قوانین موجود اصلاحات و تغییرات لازم را انجام دهند تا شاهد گسترش بی‌اخلاقی در فضای عمومی جامعه نباشیم.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...