رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۱ بهمن ۱۳۹۷
  • الإثنين ۱۴ جماد أول ۱۴۴۰
  • 2019 Monday 21 January

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۱۵ خرداد ۱۳۹۶ - ۱۳:۰۴
  • کد خبر : 2835
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : حال ابراهیم و مطبوعات کردستان خوب نیست

کاش جناب مدیرکل از مطبوعات بیمار استان هم عیادت می‌کردند و با قطع خدمات ویژه به کاسبکاران این عرصه که چند صباحی است در سایه غفلت دولت دفاتر نشریات را به بنگاه اقتصادی تبدیل کرده‌اند تذکری می‌‌دادند؛ شاید در این صورت بتوان به بهبود وضع دلاوری و دیگر خبرنگاران و در نهایت بازگرداندن قانون بیمه به دفاتر نشریات و حفظ شان خبرنگاران امیدوار بود.

متانت، تواضع، صداقت و سادگی از صفات بارز اوست. به معنای کلمه توجه به همبستگی و وحدت همیشه در وجودش موج می‌زد؛ او مروج اخلاق بود.
در طول خدمت، همیشه عزمی راسخ و صبری زیاد داشت و در گفتن حرف حق ابایی نداشت و قلمش در راه دفاع از ارزش‌های این سرزمین می‌چرخید. کیست که با قلم ابراهیم دلاوری در کیهان ورزشی در دهه ۷۰ و ۸۰ و در سالهای اخیر در روزنامه کیهان آشنا نباشد. اما مدتی است روزگار با او خوب تا نکرده و کسی که در راه کمک به همنوعان خود همیشه پیش‌قدم بود چند سالی است در بستر بیماری اسیر است و چشم‌انتظار دعای خیر مردم.
وقتی جنگ تحمیلی آغاز شد در انعکاس وقایع جنگ و بمباران شهرها توسط رژیم بعث عراق لحظه‌ای به خود تردید راه ‌نداد و همیشه نفر اول خبرنگار ورزشی برای پوشش مسابقات در میادین ورزشی بود.
ابراهیم دلاوری اینک در بستر بیماری صبورانه می‌گوید: “خدا بزرگ است، خواست او هرچه باشد شکرگزارم”.
مهربان‌مردی که بیش از ۱۵ سال هر روز زمان گرگ و میش هوا از قروه به سنندج می‌آمد و تا غروب با عشق به کار و خدمت در دفتر سرپرستی کیهان می‌ماند و دوباره همان مسیر را بر می‌گشت و گرما و سرما و برف و کولاک و سختی راه، هرگز نتوانست مانع راه او باشد.
نوشتن از مردی که نامروتی روزگار، زندگی را برایش سخت کرده است، سخت است اما همگامی تعدادی از مسؤلان و مدیران به ویژه فعالان حوزه فرهنگ و رسانه در پیگیری وضعیت ابراهیم و عیادت و دیدار با وی در روزهای اخیر، نشان داد عشق و فتوت در این دیار نمرده است و خوشبختانه زمینه بهبودی، شادی و نشاط برای این مرد بزرگ را فراهم کرده است.
یکی از شاخص‌های پیشرفت و توسعه‌ی هر کشوری رسانه‌ها و به تبع آن وجود خبرنگاران است؛ خبرنگارانی که موفقیتشان نشان سعادت جامعه و ناخوشیشان می‌تواند علایمی بر ناخوشی اجتماع باشد.
یادمان نرود اگر روزنامه نگاران و خبرنگاران کشورمان با معضلاتی روبرو باشند و مشکلاتشان برطرف نشود شاهد پیشرفت دیگر حوزه‌ها نخواهیم بود؛ پس برای سربلندی کشورمان این موضوع را کم اهمیت جلوه ندهیم و قدر خبرنگاران را بدانیم و تلاششان را ارج نهیم. آینه‌ی توسعه‌یافتگی را کدر نکینم و آنها را پاکیزه و زیبا نگه داریم.
ابراهیم حالش خوب نیست و بدتر از حال ایشان، حال فرهنگ استان به ویژه مطبوعات است که در سایه غفلت دولت به آشفته‌بازاری تبدیل شده و امیدی به بهبود آن نیست. خبردار شدیم که هفته گذشته مدیرکل ارشاد زحمت کشیده و راه ۱۳۰ کیلومتری کرمانشاه- سنندج را بر خود هموار کرده و از آقای دلاوری عیادت کردند؛ ضمن قدردانی از جناب مدیرکل، کاش از مطبوعات بیمار استان هم عیادتی می‌کردند و دستور صریح قطع خدمات ویژه به کاسبکاران این عرصه که چند صباحی است دفاتر نشریات را به بنگاه اقتصادی تبدیل کرده‌اند صادر می‌‌کردند؛ شاید در این صورت بتوان به بهبود وضع دلاوری و دیگر خبرنگاران و در نهایت بازگرداندن قانون بیمه به دفاتر نشریات و حفظ شان خبرنگاران امیدوار بود.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

به یاد کاک رحیم ذبیحی

هژیر الله‌مرادی انگار همین دیروز بود به دفتر روژان آمد، مانند همیشه با چهره‌ای خندان و چند ایده جدید که انجام هرکدام می‌توانست چراغی روشن فراروی نسل آینده باشد، کاک رحیم تنها یک کارگردان و فیلمساز عادی نبود. او غم مردم داشت و پشت هرکدام از آثارش می‌توان انبوهی از رنج و مرارت را دید. خود می‌گوید: غمی انسانی از من یک فیلمساز ساخت. در باره روژان نیز گفت: همان نشریه‌ای است که سالها انتظار بودنش را داشتیم. مرگ حق است اما افسوس که برای رحیم ذبیحی زود بود و طرحهایش ناتمام ماند. از تهیه فیلمی بنام «روزی، روزگاری شهرمان بانه» حرف می‌زد که نگاهی به وقایع تلخ روزهای جنگ و بمباران شهر داشت، وقایعی که بخشی از تاریخ فرهنگ پایداری کردستان را می‌توانست ثبت کند، فراخوان طرح را ما در روژان هم منتشر کردیم اما حیف که دست اجل مهلت نداد و خیلی زود روح بلندش به آسمان پرکشید و همه ما را در غم فقدان خود سوگوار کرد، روحش شاد و یادش گرامی.