رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۱ آبان ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۱۲ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Tuesday 23 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۲۱ خرداد ۱۳۹۶ - ۱۲:۴۰
  • کد خبر : 2852
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : شفافیت مبارزات کردها در خاورمیانه

روژان: کردها در سال‌های اخیر بیشترین آسیب را از افراط و تکفیر دیده‌اند و ترقه‌بازی چند نفر فریب خورده و جاهل با ملیت کرد قطعا نمی‌تواند به مبارزات پیوسته کردها با ترور و تروریسم خدشه‌ای وارد سازد؛ همچنانکه بسیاری از علما و روحانیان برجسته کورد و کنشگران سیاسی و فعالان مدنی در روزهای اخیر با صدور بیانیه‌ها و اظهار نظر قاطع، اوج نفرت خود را از این حرکت کور و شنیع ابراز داشتند

مجموعه تحولات مناطق کردنشین در دهه‌های اخیر به ویژه ظهور پدیده داعش و زنجیره جنایاتی که این گروه تروریستی در حق کردهای واقع در بخش‌هایی از خاک عراق و سوریه (شنگال و کوبانی) اعمال کرد، بی ارتباط با ایران نیست.
با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، سران مرتجع کشورهای عربی برای مهار آن و متوقف کردن روند بیداری ملت‌های تحت ستم منطقه، جنگی نابرابر از سوی دیکتاتور عراق صدام حسین بر ایران تحمیل کردند.
۳۰سال از جنگ ایران و عراق می‌گذرد، خاورمیانه اینک دچار تحولی بنیادین شده است؛ بهار عربی، خاورمیانه را در برگرفته و جریان ارتجاع، ناتوان از رویارویی با درخت انقلاب اسلامی در صدد قطع کردن سرشاخه‌های آن در عراق و سوریه و ترکیه است.
نگاهی گذرا به محتوای تولیدات رسانه‌ای جبهه ارتجاع و واپس‌گرا از جمله رژیم سعودی در وقایع کوبانی و شنگال و سکوت معنی‌دار آنها در قبال جنایات داعش در سال‌های اخیر به خوبی نشان می‌دهد که این گروه تروریستی در منطقه با چه اهدافی تشکیل شده و نیات آنان از حمله به مناطق کردنشین و اخیرا حمله به حرم مطهر امام خمینی(ره) و مجلس چیست.
داعش به عنوان تازه‌ترین محصول همکاری‌های مشترک آمریکا و سران مرتجع منطقه، با حمایت گسترده تسلیحاتی – لجستیکی و رسانه‌ای آمریکا و اسراییل، موج سهمگینی از رعب و وحشت درمنطقه ایجاد کرده و هدفی جز تضعیف جبهه ایرانی از طریق «واگرایی» ندارد؛ جبهه‌ای که تمام‌قد و به درازای تاریخ و به گستردگی مرزهای چند کشور همسایه در برابر دیکتاتورها مقاومت کرده و خون داده است. باید این واقعیت را پذیرفت که مردم کوبانی و زنان و دختران شنگالی نه تنها به خاطر کُرد بودن بلکه به دلیل اینکه یکی از اصیل‌ترین و ریشه‌دارترین اقوام ایرانی هستند هدف حمله قرار گرفته‌اند.
چه بخواهیم چه نخواهیم واقعیت‌ها به ما می‌گویند که امروز مدافعان کوبانی، ولو کیلومترها در آن‌سوی مرزهای رسمی ایران، در خط مقدم جبهه دفاع از جغرافیای معنوی و فرهنگی ایران بزرگ قرار دارند و از مدافعین و همپیمانان جمهوری اسلامی ایران محسوب می‌شوند. چه زیبا فرمودند رهبر معظم انقلاب که «اگر مدافعان حرم مبارزه نمی‌کردند باید در کرمانشاه و همدان می‌جنگیدیم». امروز هراس دشمن بیشتر از وحدت و همگرایی ملت ایران و قرار گرفتن کردها در صف اول مبارزه با جریان تکفیری است. از این رو بی میل نیست که با ایجاد انشقاق در جبهه به هم‌پیوسته ایران اسلامی، راه را برای تسلط ارتجاع فراهم سازد. کردها در سال‌های اخیر بیشترین آسیب را از افراط و تکفیر دیده‌اند و ترقه‌بازی چند نفر فریب خورده و جاهل با ملیت کرد قطعا نمی‌تواند به این پیوستگی و مبارزات مشترک کردها در جبهه حق علیه ترور و تروریسم خدشه‌ای وارد سازد؛ همچنانکه بسیاری از علما و روحانیان برجسته کورد و کنشگران سیاسی و فعالان مدنی در روزهای اخیر با صدور بیانیه‌ها و اظهار نظر قاطع، اوج نفرت خود را از این حرکت کور و شنیع ابراز داشتند. بدون شک سکوت در قبال این جنایات، به معنی نادیده گرفتن جنگ نیابتی کردها با داعش و تقویت جریان ارتجاع و بنیادگرایی توام با ناسیونالیسم عربی و انحراف در جبهه مشترک و تاریخی مبارزه کردها در کنار مدافعان حرم است؛ پدیده‌ای که بیش از هر چیز آمریکا و جریان صهیونیسم و سران مرتجع کشورهای عربی و در راس آن عربستان را به وحشت انداخته است. در پایان ذکر این نکته ضروری است که اگر در این نبرد دموکراسی‌خواهی با جریان ارتجاع عربی، مرتجعین بنیادگرا پیروز شوند بدون شک شاهان عرب و دیکتاتورهایی نظیر صدام که اینک عقبه داعش را تشکیل می‌دهند سیادت منطقه را در دست خواهند گرفت و در چنین شرایطی تکرار نسل کشی ملت‌های بی‌دفاع منطقه نظیر انفال و آنچه در حلبچه اتفاق افتاد دور از انتظار نیست.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...