رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۷
  • الأحد ۹ ذو القعدة ۱۴۳۹
  • 2018 Sunday 22 July

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۶ - ۱۲:۵۲
  • کد خبر : 2878
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : کُردها را بهتر بشناسیم

ترور، تروریسم و تروریست پدیده‌ای است شوم و هیچ‌گونه اختصاصی به ملت، قوم و پیروان یک دین و یا مذهب خاص نداشته و ندارد و در طول تاریخ همه ملت‌ها، اقوام و پیروان مذاهب گوناگون کم و بیش از این تفکر انحرافی و متجرانه و اقدام غیرانسانی و غیر دینی آسیب دیده و خساراتی را […]

ترور، تروریسم و تروریست پدیده‌ای است شوم و هیچ‌گونه اختصاصی به ملت، قوم و پیروان یک دین و یا مذهب خاص نداشته و ندارد و در طول تاریخ همه ملت‌ها، اقوام و پیروان مذاهب گوناگون کم و بیش از این تفکر انحرافی و متجرانه و اقدام غیرانسانی و غیر دینی آسیب دیده و خساراتی را متحمل شده‌اند.

مردم کشور عزیزمان ایران از این قاعده مَستثنی نبوده و بیش از هر ملتی طی سال‌های پس از انقلاب اسلامی آماج حملات تروریستی قرار گرفته و هزاران نفر اعم از زن و مرد و پیر و جوان و کودک بر اثر شقاوت تروریست‌ها جان خود را از دست داده‌اند و کسانی که  در قالب گروه‌ها و سازمان‌های تروریستی خون هموطنان خود را با توجیهات سیاسی و دینی و برداشت‌های ناصحیح و انحرافی از دین به زمین ریخته‌اند از اقوام و مذاهب مختلف بوده‌اند که با کژاندیشی به اعمالی چنین بی رحمانه و سبعانه دست یازیده‌اند.

اگر امروز مرتکبین جنایت حوادث تهران از یک قوم ایرانی بوده‌اند (که صرفاً چنین نبوده و در سازمان و تشکیلات این گروه از اقوام و اهالی برخی نقاط دیگر کشور نیز دخیل بوده‌اند) موجب بدبینی مردم به یک قوم که اصیل‌ترین عضو پیکره ملت بزرگ ایران است، نمی‌شود و ملت آگاه ایران هرگز خاطره فداکاری و جانفشانی‌های قوم کُرد را در طول تاریخ پرافتخار این سرزمین فراموش نکرده و همچنان به عنوان جزء جدائی‌ناپذیر خاطرات تاریخی و تاریخ خود از یاد نخواهد برد، چراکه این قوم از قربانیان ترور و تروریسم بوده است و بیشترین شهدای ترور این مرز و بوم مربوط به کردهاست که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی استکبار جهانی و نوکران منطقه‌ای آنان با صرف هزینه‌های گزاف بعد از آنکه از تحریک توده مردم و تاثیر گذاری برآنان ناامید شده‌اند دست خون‌آلود خود را از آستین فریب‌خوردگان بیرون آورده و بهترین فرزندان کُرد را از این مردم مظلوم گرفته‌اند؛ اما این همه دشمنی ملمع باعث نشده است که مردم بابصیرت، دشمن را تشخیص ندهند و یک ذره از حس میهن‌دوستی و عشق به ایران و نظام کاسته شود البته تاریخ بهترین گواه براین مدعاست.

هنوز ضجه و شیون مادران شهدای کُرد در گوش‌ها طنین انداز است، هنوز ناله و صداهای در گلو خفه شده زنان و مردان مبارز انقلابی همچون ملا حیدر فهیم، جلالی زاده، ناهید فاتحی کرجو، شبلی‌ها، تعریف‌ها و شاطر محمدها که به جرم حمایت از انقلاب اسلامی و اینکه حاضر نشدند از امام و نظام دست بکشند و یا در آتش قهر ضد انقلاب سوختند و یا زنده بگور شدند در خاطر مردمان صبور و نجیب این سامان به یادگار باقی است.

گویی دیروز بود که رهبر معظم انقلاب اسلامی در زمان ریاست جمهوریشان وقتی از سفر کردستان به تهران برگشتند در اولین نماز جمعه تهران فرمودند «ما در کردستان مجیدخان را داریم که شش پسرشهید برومند و یک پسر رشید جانباز هفتاد درصدشان را تقدیم انقلاب اسلامی و امام کرده‌اند و از این داغ و مصیبت هم، خم به ابرو نمی‌آورد و همچون کوهی راسخ محکم و باایمان ایستاده‌اند».

معظم له در سفر سال ٨٨ به کردستان هم در جمع خانواده‌‌های شهدا از مرحوم مجیدخان بانه پدر شش شهید و یک جانباز هفتاددرصد به نیکی و عظمت یاد کردند و فرمودند: انسان در مقابل استحکام و عظمت این بزرگ‌مرد احساس عجز و کوچکی می‌کرد…

هنوز صحنه شهادت مظلومانه ماموستا شیخ‌الاسلام و برهان عالی که آزارشان به مورچه‌ای نرسیده بود و جرمشان تبلیغ دین اسلام، اوامر الهی و سنت پیامبر عظیم الشان بود در یادهاست.

صفحه صفحه تاریخ کردستان از مردانگی، شهامت و شجاعت موج می‌زند و ساحت مقدس این مردم از سالوس و ریا و نفاق دور است اگر چه چندنفر فریب‌خورده هم پیدا می‌شود و این خاص این مردم نیست و در هر قوم و ملتی وجود دارد.

حافظه ملت فهیم ایران اسلامی به یاد دارد که همین قوم در عراق و سوریه، در کوبانی و شنگال و مخمور و… آماج وحشیانه‌ترین جنایات عوامل تفکر انحرافی و خشونتگرای داعش بوده و بیشترین آسیب‌ها را در سال‌های اخیر و از بدو پیدایش این جریان ضد دینی و ضد انسانی تحمل کرده و شیر زنان و شیر مردان متدین و غیرتمند آنان در برابر جنایات آنها مردانه ایستاده‌اند.

سرزمین ما، ایران عزیز، آمیزه ایست از اقوام و پیروان مذاهب اسلامی و سایر ادیان الهی که همواره با آگاهی و درک صحیح شرایط داخلی و خارجی و بویژه دسیسه‌های قدرت‌های جهانخوار و عوامل منطقه‌ای آنها همبستگی ملی و اتحاد و همدلی خود را حفظ و از این طریق دشمنان ملک و ملت را از دستیابی به اهداف پلید خود بازداشته و ماُیوس کرده‌اند. صدالبته دشمنان قسم خورده با این توطئه‌ها هرگز نمی‌توانند اقوام سلحشور این کهن بوم وبر را در مقابل هم قرار دهند، بلکه برعکس تجربه نشان داده این گونه حوادث ملت ایران را متحدتر و منسجم‌تر می‌کند.

دشمنان این مرز پرگهر بدانند این فرهنگ متعالی و این اعتقاد راسخ و ایمان آگاهانه و روشن‌بینانه که در لایه‌لایه اقوام غیور و فهیم ایران درهم تنیده شده است امروزی نیست گرچه امروز مستحکم‌تر از هر روزی است و به این سادگی‌ها به دست نیامده که به این سادگی از دست برود.

امروز فراتر از هر روزی عشق به اسلام و میهن در دل مردمان کُرد موج می‌زند، حضور حداکثری در پای صندوق‌های رای به ویژه در انتخابات اخیر علیرغم تحریم هماهنگ تمامی احزاب معاند و تهدید گروه‌های تکفیری مثبت این مدعاست.

یادداشت: ابوالقاسم امان‌اللهی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...