رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • جمعه ۲۷ مهر ۱۳۹۷
  • الجمعة ۸ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Friday 19 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۱۷ تیر ۱۳۹۶ - ۱۳:۲۱
  • کد خبر : 2926
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : کاربرد «چانه» در تولید برق!

از خدا پنهان نیست از شما چه پنهان، ما همیشه خدا فکر می کردیم که «چانه» عزیزان پرچانه که از صبح کله سحر تا پاسی از شب، به حرافی و پرچانگی مشغول هستند، به درد لای جرز هم نمی خورد و به قول مولوی «نطق زبان را تَرک کن، بی‌چانه شو بی‌چانه شو…» اما چندی […]

از خدا پنهان نیست از شما چه پنهان، ما همیشه خدا فکر می کردیم که «چانه» عزیزان پرچانه که از صبح کله سحر تا پاسی از شب، به حرافی و پرچانگی مشغول هستند، به درد لای جرز هم نمی خورد و به قول مولوی «نطق زبان را تَرک کن، بی‌چانه شو بی‌چانه شو…» اما چندی قبل متوجه شدیم نه تنها «چانه» مبارک این عزیزان بلا استفاده نیست، بلکه حتی می‌توان با آن، انقلابی در صنعت و اقتصاد مملکت ایجاد کرد. اصلاً این روزها کاربری بسیاری از وسایل و حتی اجزا و اعضای بدن دچار یک دگردیسی و تحول اساسی شده است و مثل سابق نیست. سابق بر این از بینی برای بوئیدن یا تنفس استفاده می‌شد ولی اخیراً این عضو بیشتر در فاز زیبایی مطرح است. پوست صورت، ابرو، گونه، چانه، مژه، لب و… نیز در این فاز قرار گرفته‌اند و در ژانرهای دیگری ایفای نقش می کنند؛ اما در این بین دانشمندان به نقش دیگری از چانه پی برده‌اند که با سایر کارکردهای آن تومنی هشت صنار اختلاف بها دارد و پرداختن به آن در تولید ناخالص ملی و بالارفتن رشد اقتصادی مملکت و خروج از رکود هم، تاثیر مثبت دارد. این کارکرد همانا تولید برق به وسیله چانه است! البته در گذشته تولید برق از سایر اجزای بدن نظیر چشم و رخسار و… داشتیم مثل «برق ز رخسار تو جستن گرفت» و یا «برق چشمان تو از دور مرا می‌گیرد» و… ولی خدا وکیلی تولید برق از چانه نوبر است… اما اصل خبر به روایت از جراید:
«یک دانشمند ایرانی با همکاری محققان کانادایی «بند چانه» هوشمندی طراحی کرده‌ است که انرژی حاصل از حرکات فک و چانه را به برق تبدیل می‌کند! در واقع حرکات فک ـ در بین حرکات بدن ـ یکی از بهترین گزینه‌ها برای تولید برق محسوب می‌شود و به گفته محققان، تنها حرکات چانه در هنگام غذا خوردن معادل هفت میکرووات برق تولید می‌کند. دکتر «دلنواز» تأکید کرد: این میزان توان خروجی می‌تواند انرژی مورد نیاز دستگاه‌های الکتریکی کوچک را تأمین کند. محققان امیدوارند در آینده از این دستگاه برای تولید برق از انرژی حاصل از غذا خوردن، جویدن و صحبت کردن استفاده کرد.»
ملاحظه فرمودید. به نظر می‌رسد تا چند سال دیگر با این خلاقیتی که عزیزان دانشمند دارند، خلق‌الله همین طور راه بروند و از خودشان برق ساطع کنند و دیگر به بابا برقی و توصیه به صرفه‌جویی در مورد برق نیاز نخواهیم داشت. فلذا در همین راستا ما نیز بر اساس شیوه مالوف و رسم معهود، به ارائه چند رهنمود مدبرانه و سوفسطایی مشعشع اقدام می‌کنیم:
الف) استخدام افراد پرچانه: با عنایت به بحران بیکاری درجامعه از یک سو و مشکل کم آبی در مملکت و زمزمه خرید آب و برق از کشور های همسایه از همان سو، پیشنهاد می شود وزارت نیرو با فراهم کردن زمینه استخدام «عزیزان پرچانه» از طریق برگزاری آزمون و مصاحبه حضوری، بخشی از برق مورد نیاز کشور را از طریق چانه این دوستان تامین کند! باور کنید با این رویکرد نه تنها برق مورد نیاز کشور تامین می شود، بلکه می توان برق کشور های همسایه را نیز تامین کرد.
ب) پنل چانه به جای پنل خورشیدی: دولت‌های گذشته تلاش کردند تا پنل‌های خورشیدی را با قیمت چند میلیون تومان به خلق‌الله قالب کنند تا با تولید ۱۰۰ کیلو وات برق در ماه، مردم ماهانه ۱۳ هزار تومان صرفه جویی کنند! پیشنهاد می‌شود از این پس به جای «پنل خورشیدی» از «پنل چانه» استفاده شود که هم در دسترس و ارزان است و هم نیاز به منبع ثانویه نظیر نور آفتاب ندارد. در ضمن با توجه به خصیصه ذاتی پرچانگی بانوان و مهارت برخی نسوان محترم در امر سخن‌وری مکرر و لاینقطع، هیچگاه دچار قطعی برق نخواهیم شد! شب تان پر فروغ و مهتابی…

وحید حاج‌سعیدی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...