رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • شنبه ۲۹ دی ۱۳۹۷
  • السبت ۱۲ جماد أول ۱۴۴۰
  • 2019 Saturday 19 January

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۱۷ تیر ۱۳۹۶ - ۱۳:۲۱
  • کد خبر : 2926
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : کاربرد «چانه» در تولید برق!

از خدا پنهان نیست از شما چه پنهان، ما همیشه خدا فکر می کردیم که «چانه» عزیزان پرچانه که از صبح کله سحر تا پاسی از شب، به حرافی و پرچانگی مشغول هستند، به درد لای جرز هم نمی خورد و به قول مولوی «نطق زبان را تَرک کن، بی‌چانه شو بی‌چانه شو…» اما چندی […]

از خدا پنهان نیست از شما چه پنهان، ما همیشه خدا فکر می کردیم که «چانه» عزیزان پرچانه که از صبح کله سحر تا پاسی از شب، به حرافی و پرچانگی مشغول هستند، به درد لای جرز هم نمی خورد و به قول مولوی «نطق زبان را تَرک کن، بی‌چانه شو بی‌چانه شو…» اما چندی قبل متوجه شدیم نه تنها «چانه» مبارک این عزیزان بلا استفاده نیست، بلکه حتی می‌توان با آن، انقلابی در صنعت و اقتصاد مملکت ایجاد کرد. اصلاً این روزها کاربری بسیاری از وسایل و حتی اجزا و اعضای بدن دچار یک دگردیسی و تحول اساسی شده است و مثل سابق نیست. سابق بر این از بینی برای بوئیدن یا تنفس استفاده می‌شد ولی اخیراً این عضو بیشتر در فاز زیبایی مطرح است. پوست صورت، ابرو، گونه، چانه، مژه، لب و… نیز در این فاز قرار گرفته‌اند و در ژانرهای دیگری ایفای نقش می کنند؛ اما در این بین دانشمندان به نقش دیگری از چانه پی برده‌اند که با سایر کارکردهای آن تومنی هشت صنار اختلاف بها دارد و پرداختن به آن در تولید ناخالص ملی و بالارفتن رشد اقتصادی مملکت و خروج از رکود هم، تاثیر مثبت دارد. این کارکرد همانا تولید برق به وسیله چانه است! البته در گذشته تولید برق از سایر اجزای بدن نظیر چشم و رخسار و… داشتیم مثل «برق ز رخسار تو جستن گرفت» و یا «برق چشمان تو از دور مرا می‌گیرد» و… ولی خدا وکیلی تولید برق از چانه نوبر است… اما اصل خبر به روایت از جراید:
«یک دانشمند ایرانی با همکاری محققان کانادایی «بند چانه» هوشمندی طراحی کرده‌ است که انرژی حاصل از حرکات فک و چانه را به برق تبدیل می‌کند! در واقع حرکات فک ـ در بین حرکات بدن ـ یکی از بهترین گزینه‌ها برای تولید برق محسوب می‌شود و به گفته محققان، تنها حرکات چانه در هنگام غذا خوردن معادل هفت میکرووات برق تولید می‌کند. دکتر «دلنواز» تأکید کرد: این میزان توان خروجی می‌تواند انرژی مورد نیاز دستگاه‌های الکتریکی کوچک را تأمین کند. محققان امیدوارند در آینده از این دستگاه برای تولید برق از انرژی حاصل از غذا خوردن، جویدن و صحبت کردن استفاده کرد.»
ملاحظه فرمودید. به نظر می‌رسد تا چند سال دیگر با این خلاقیتی که عزیزان دانشمند دارند، خلق‌الله همین طور راه بروند و از خودشان برق ساطع کنند و دیگر به بابا برقی و توصیه به صرفه‌جویی در مورد برق نیاز نخواهیم داشت. فلذا در همین راستا ما نیز بر اساس شیوه مالوف و رسم معهود، به ارائه چند رهنمود مدبرانه و سوفسطایی مشعشع اقدام می‌کنیم:
الف) استخدام افراد پرچانه: با عنایت به بحران بیکاری درجامعه از یک سو و مشکل کم آبی در مملکت و زمزمه خرید آب و برق از کشور های همسایه از همان سو، پیشنهاد می شود وزارت نیرو با فراهم کردن زمینه استخدام «عزیزان پرچانه» از طریق برگزاری آزمون و مصاحبه حضوری، بخشی از برق مورد نیاز کشور را از طریق چانه این دوستان تامین کند! باور کنید با این رویکرد نه تنها برق مورد نیاز کشور تامین می شود، بلکه می توان برق کشور های همسایه را نیز تامین کرد.
ب) پنل چانه به جای پنل خورشیدی: دولت‌های گذشته تلاش کردند تا پنل‌های خورشیدی را با قیمت چند میلیون تومان به خلق‌الله قالب کنند تا با تولید ۱۰۰ کیلو وات برق در ماه، مردم ماهانه ۱۳ هزار تومان صرفه جویی کنند! پیشنهاد می‌شود از این پس به جای «پنل خورشیدی» از «پنل چانه» استفاده شود که هم در دسترس و ارزان است و هم نیاز به منبع ثانویه نظیر نور آفتاب ندارد. در ضمن با توجه به خصیصه ذاتی پرچانگی بانوان و مهارت برخی نسوان محترم در امر سخن‌وری مکرر و لاینقطع، هیچگاه دچار قطعی برق نخواهیم شد! شب تان پر فروغ و مهتابی…

وحید حاج‌سعیدی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

به یاد کاک رحیم ذبیحی

هژیر الله‌مرادی انگار همین دیروز بود به دفتر روژان آمد، مانند همیشه با چهره‌ای خندان و چند ایده جدید که انجام هرکدام می‌توانست چراغی روشن فراروی نسل آینده باشد، کاک رحیم تنها یک کارگردان و فیلمساز عادی نبود. او غم مردم داشت و پشت هرکدام از آثارش می‌توان انبوهی از رنج و مرارت را دید. خود می‌گوید: غمی انسانی از من یک فیلمساز ساخت. در باره روژان نیز گفت: همان نشریه‌ای است که سالها انتظار بودنش را داشتیم. مرگ حق است اما افسوس که برای رحیم ذبیحی زود بود و طرحهایش ناتمام ماند. از تهیه فیلمی بنام «روزی، روزگاری شهرمان بانه» حرف می‌زد که نگاهی به وقایع تلخ روزهای جنگ و بمباران شهر داشت، وقایعی که بخشی از تاریخ فرهنگ پایداری کردستان را می‌توانست ثبت کند، فراخوان طرح را ما در روژان هم منتشر کردیم اما حیف که دست اجل مهلت نداد و خیلی زود روح بلندش به آسمان پرکشید و همه ما را در غم فقدان خود سوگوار کرد، روحش شاد و یادش گرامی.